kṟai (p. 102) s. Rust, spot, stain, tarnish, blemish, மாசு. 2. Fault, defect, impurity, defilement, pollution, physical, moral or ceremonial, குற்றம். 3. Blackness, darkness, கறுப்பு. (c.) 4. (p.) Blood, இரத்தம். 5. A mortar for pounding, உரல். 6. Ebony, கருங் காலி. (பிங்.) 7. Tribute, poll-tax, குடியிறை. 8. Color, hue, tinge, நிறம். (சது.) கறைதீர்தல், v. noun. Being free from tarnish or pollution. கறைநீக்க, inf. To expel pollution or tarnish, to cleanse, purify. கறைப்பட, inf. To be spotted, stained, polluted, defiled; to contract defilement, to become impure, physically, morally, or ceremonially. கறைப்படுத்த, inf. To stain, taint, tarnish, pollute, defile, soil, blur. கறைப்பட்டமனம், s. A polluted mind. கறைப்பல், s. Discolored teeth. கறைப்பிடிக்க, inf. To become rusty, to form--as rust. 2. To be stained or soiled with rust, verdigris, &c. 3. To collect--as blood in inflammations, &c. கறைமிடற்றிறை--கறைமிடற்றோ ன், s. Siva as black-throated, from taking poison into his throat at the churning of the sea of milk, சிவன். கறையடி, s. An elephant, யானை. கறையாயிருக்க--கறைகறையாயிரு க்க, inf. To be full of spots. இரத்தக்கறை, s. A stain of blood in cloth, &c. 9)