uṇrttu (p. 59) கிறேன், உணர்த்தினேன், வேன், உணர்த்த, v. a. To teach, instruct, explain, cause to feel, perceive, understand, to enlighten, impart knowledge, to convince, கற்பிக்க. 2. To declare, treat of a subject--as a speaker or author, அறிவிக்க. 3. To conciliate the other party--as man or wife, to recover the affections--as lovers after love quarrels, ஊடறீர்க்க; [ex உணர். v.] (p.) கலந்துணர்த்துங்காதலற்கண்டாற்புலந்துணராய்பொ ய்க்காய்வுகாய்தியென்னெஞ்சு. O my heart, if thou once again behold thy husband, who by love can conciliate thee, thou wilt no longer maintain thy feigned opposition. (குறள்.) ஊடியவரையுணர்த்தாமை. Not conciliating your concubine. (குறள்.) 115)

urai (p. 65) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To rub a substance held in the hand into a powder or paste, to wear away by rubbing, to grate, தேய்க்க. 2. To try by a touch-stone, to test, மாற்றறியவுரைக்க. 3. (p.) To speak, tell, say, declare, articulate, பேச. 4. To explain, teach, கற்பிக்க. 5. To sound, ஒலிக்க. கீழோராகிலுந்தாழவுரை. Speak modestly even to your inferiors. (ஔவை.) உரைகல், s. A touch-stone, பொன் வெள்ளியுரைக்குங்கல். உரைத்தசொல், s. A spoken word. விரித்துரைக்க, inf. To explain at large, expatiate upon, amplify, dilate. சந்தனமுரைக்க, inf. To rub down sandal wood into a paste. குளிகையுரைக்க, inf. To reduce pills to a powder. நூலுரைக்க, inf. To write a book. மஞ்சளுரைக்க, inf. To rub down saffron into a paste. பொன்னுரைக்க, inf. To try gold on a touch-stone. முன்னுரைக்க, inf. To foretell, predict. உரைப்பு, v. noun. Rubbing, wearing away, தேய்ப்பு. 2. Assaying, testing metals, &c., உரைக்கை. 3. Telling, சொல் லுகை. 60)

ōtu (p. 84) கிறேன், ஓதினேன், வேன், ஓத, v. a. To recite the vedas with appropriate intonations, aspirations, &c.--being one of the six duties of the brahman; to chant a sacred eulogy in the temple, வேத மோத. 2. To read, learn, recite audibly in order to commit to memory, படிக்க. 3. To speak, say, declare, சொல்ல. 4. To repeat prayers--as the Romanists and Mohomedans, செபமுச்சரிக்க. 5. To give advice, persuade clandestinely, to teach one to act with duplicity, புத்திசொல்ல. 6. To utter incantations, to consecrate, மந்திரமுரைக்க. ஓதாதார்க்கில்லையுணர்வுடனொழுக்கம். Knowledge and good manners are not to be found in unlearned men. ஓதாமலொருநாளுமிருக்கவேண்டாம். Employ your whole time in the pursuit of knowledge. ஓதுவதொழியேல். Cease not to learn. (ஔ வை.) எண்ணெயோதிக்கொடுக்கிறது. To administer holy oil to women in labor. காதிலேயோதிவிட்டான். He has given him secret advice, he has prevailed on him by underhand or secret means. நூறுநாளோதியாறுநாள்விடத்தீரும். The traces of learning made in a hundred days will be effaced by indolence in six. ஓதியிறைக்க, inf. To sprinkle holy water. ஓதியுடைக்க, inf. To break a cocoanut with appropriate incantations. ஓதிவிட, inf. To cease reading. ஓதினநீர், s. Holy water, consecrated water. ஓதுவான், s. A teacher of the vedas, and other sacred literature, ஆசா ன். 2. A learner, a scholar, a student, படிப்பவன். 3. The eulogist of the god of the temple whose duty it is to chant the verses directed by the attending priest, திருப்பாட்டுப்பாடுவோன். ஓதுவானெல்லாமுழுவான்றலைக்கடையில். The scholar must wait at the backdoor of the ploughman; i. e. learning is dependent on the plough. ஓதுவிக்க, inf. To teach the vedas, வேதங்கற்பிக்க. 2. To teach science, instruct, படிப்பிக்க. ஓதல், v. noun. Reciting the vedas, &c. 2. Reading. 3. Learning, speaking. ஓதலினன்றேவேதியர்க்கொழுக்கம். Good manners in a brahman are preferable to the recitation of the vedas. ஓதற்றொழிலுரித்துயர்ந்தோர்மூவர்க்கும். The right of reciting the vedas belongs to the three superior classes; i. e. brahmans, kings, and merchants. (அகப்.) ஓதன்மை, v. noun. The act of reading, ஓதற்றன்மை. 2. Chanting, பாடல். (p.) 91)

kṟpi (p. 102) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To teach, instruct, instil knowledge, படிப்பிக்க. 2. To create, make, fabricate, construct, invent, compose a term, poem, &c., உண்டாக்க. (c.) 3. (p.) To direct, command, issue orders, order, charge,கட்டளை கொடுக்க. 4. To appoint, destine, decree, ordain, assign, விதிக்க. 5. To purpose, determine, நியமிக்க. 6. To figure in the mind, imagine, fancy, from a vain project, to build castles in the air, பாவனைசெய்ய. 7. To appoint to an office, invest with office, to grant, confer, தொழிலில்ஸ்தாபிக்க. கற்பிக்குமுறைமை, s. Order in teaching. கற்பித்தசொல், s. Verbal instructions. 2. A newly-invented form of expression, new-made word. கற்பித்தபணிவிடை, s. Duties commanded, commissions. கற்பித்துச்சொல்ல, inf. To fabricate stories, &c. 2. To invent, frame new forms of speech, to use words in a new sense for the occasion. கற்பித்தோன், s. A teacher, instructor. கற்பித்தல், v. noun. Teaching, instructing, commanding. 24) *

putti (p. 324) s. Intellect, understanding, sagacity, discretion, mental capacity, reason, knowledge, wisdom, அறிவு. W. p. 55. BUDD'HI. 2. The second of the four intellectual faculties, the faculty of reflection. See அந்தக்கரணம். 3. Instinctive knowledge as possessed by brutes, instinct, இயற்கையுணர்வு. 4. Instruction, admonition, counsel, exhortation, போதனை. 5. A wise plan, method, a remedy, an antidote, உபாயம். 6. Consciousness, உணர்ச்சி. 7. [in astron.] Daily motion of a planet, கிரகநடை. See புடபுத்தி, மத்திமபுத்தி. புத்திமான்பெலவான். The wise man is mighty. புத்தியோடேபிழை. Live circumspectly. அபரபுத்தி, s. An after-thought. See பச்சிமபுத்தி, பின்புத்தி. புத்திகற்பிக்க, inf. To instruct, to admonish. 2. As புத்திபடிப்பிக்க, 2. புத்திகற்பிதம், s. [in the Vedantic System.] Conception or idea, of visible things, in distinction from reality. புத்திகெட்டவன், appel. n. A stupid person. புத்திகேட்டல், v. noun. Asking counsel. 2. Listening to advice. 3. Attending to instruction, obeying. புத்திக்கூர்மை, s. Acuteness of intellect. புத்திக்கெட்டாதது, appel. n. That which is incomprehensible. புத்திசாலி--புத்திமான், s. skilful, wise, sagacious man. புத்திதீட்சணம், s. Penetration, acuteness of intellect, acumen. புத்திதெளிதல், v. noun. Becoming enlightened--as the understanding, or the judgment. புத்தித்தாழ்ச்சி, s. Stupidity, want of judgment, bewilderment. புத்தித்துவம், s. Intelligence or intellect as a divine principle. புத்திபடிக்க, inf. [prov.] To learn wisdom, acquire knowledge. புத்திபடிப்பிக்க, inf. [caus.] To teach. 2. To chastise, discipline, correct, சிட் சிக்க. புத்திபோதகம்--புத்திபோதனை, s. Instruction, exhortation, moral or spiritual advice. புத்திபோதரவு, s. Exhortation, advice, counsel, presuasive advice. புத்திமதி, s. Instuction, advice. [a pleonasm.] புத்திமயக்கம், s. Bewilderment, fascination, loss of self-government, by delirium, intoxication, lust, or otherwise. புத்திமயங்க, inf. To be bewildered, confused. புத்திமழுக்கம்--புத்திமழுங்கல், புத்தி மாறாட்டம், v. noun. Impaired state of the understanding, derangement. புத்தியறிதல், v. noun. Having discretion, prudence, sagacity. 2. Arriving at puberty as a girl, பெண்பருவமடைதல். புத்தியறிந்தவள், appel. n. [neg. புத்தியறி யாதவள்.] A girl grown marriageable. புத்தியில்லாமை-புத்தியீனம், s. Senselessness, folly, indiscretion. புத்தியூட்டுதல், v. noun. Instilling knowledge, imparting or communicating instruction, அறிவுபயிற்றல். புத்திவிமரிசை, s. Investigation. See விமரிசை. 29) *

vittai (p. 394) s. [St. வித்தியா.] Science, learning, sacred or profane, a branch of learning, கல்வி. W. p. 768. VIDYA. 2. Skill, ingenuity, dexterity, சாமர்த்தியம். 3. Arts displaying skill, சித்திரத்தொழில். 4. Magic, jugglery, காரடவித்தை.--It retains its Sans. pronunciation in most of the compounds. வித்தியாசாலை, s. A college. வித்தியாதத்துவம், s. A department of knowledge, one of the தத்துவத்திரயம். According to the Saivas, it includes; 1. காலம், time; 2. நியதி, fate; 3. கலை, science; 4. வித்தை, arts; 5. இராகம், desire; 6. புரு டன் or ஆன்மா, soul; 7. மாயை, matter. வித்தியாதரர், s. [pl.] Demigods of a certain class. See பதினெண்கணம் under கணம். வித்தியாதரிசிகள், s. Inspectors of schools. வித்தியாதானம், s. Charitable instruction of the ignorant, கல்விகற்பிக்கை. வித்தியாதேகம், s. Embodiment of knowledge. வித்தியாபாரகன், s. One who has studied the arts and sciences. வித்தியாப்பியாசம், s. Practice in science, experimental science, கல்விப்ப யிற்சி. (Beschi.) வித்தியாரம்பம், s. Beginning of knowledge. (ராமா.) வித்தியார்த்தி, s. A scholar, a student, கற்போன். வித்தியாலட்சுமி, s. See அஷ்டலட்சுமி. வித்தியாவந்தன், s. A learned man. வித்தியேசுரர்--வித்தீசுரர், s. [pl.] Lords of learning, learned men, poets, வித்தை யாளர். வித்துவசிரோமணி, s. One trancendently eminent for learning. வித்துவாமிசன்--வித்துவான், s. [pl. வித்துவாமிசர்கள்.வித்துவாங்கிசர்கள்.] A bard, a poet, a learned man, புலவன். 2. (St.) A sage, a theologian. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். The learned man belongs to all countries. வித்தைகள், 14. Fourteen branches of sacred science. These are the four Vedas, நாலுவேதம்; the six Vadangas, ஆறங்கம்; the Mimamsa, are theology, மீமாஞ்சை; the Nyaya, or logic, தருக்கம்; the Puranas, புராணம்; the Smritis or law, தருமநூல். வித்தைகற்பிக்க, inf. To teach an art or profession. வித்தைகற்றுக்கொள்ள, inf. To learn an art. வித்தைக்கவி, s. An artificially constructed poem. வித்தைக்காரன், s. A juggler. வித்தையாட, inf. [appel. n. வித்தையா டி.] To practise legerdemain. வித்தைவிரும்பு. Desire science. (Avv.) 43) *