angkṇi (p. 5) s. Parvati, பார்வதி. (p.) 2. Kali, காளி. 3. The கற்றாழை plant, aloe. (M. Dic.) 10)

angkiṉi (p. 5) s. A species of aloes, ஓர் விதக்கற்றாழை. (M. Dic.) 34)

alkai (p. 27) s. Devil, evil spirit, demon, பிசாசம். 2. Wild aloes, காட்டுக்கற்றாழை. (p.) அலகைக்கொடியாள், s. The goddess Kali, on whose banner a devil is painted. அலகைமுலையுண்டோன், s. Vishnu, who when an infant in his ninth incarnation, suckled the breast of Puthaky (பூதகி) a female demon, so as to kill her at last, கிருஷ்ணன். 25)

erumai (p. 73) s. A buffalo, especially the female, காரான். எருமைப்பால்குடித்தவன். One who has drunk buffalo's milk, a blockhead, மந்தன். எருமைக்கடா, s. A he-buffalo, பகடு. எருமைக்கடாத்தானம், s. A gift of a buffalo. See தானம். எருமைக்கற்றாழை, s. A species of the தாழை, growing in stony places. எருமைக்காஞ்சொறி, s. A plant, ஓர்பூடு, Tragia involucrata, L. எருமைக்கொத்தான், s. A creeper, ஓர்வகைக்கொடி. எருமைத்தக்காளி, s. A species of தக்காளி plant. எருமைநாகு, s. A buffalo heifer, எருமைப்பெண்கன்று. எருமைநாக்கி, s. A kind of herb, hart's ear, or oleander-leaved cacalia, ஓர்பூடு. எருமைநாக்கு, s. A kind of fish, a sole, ஓர்மீன், Pleuronectes solea, L. எருமைமாடு, s. A buffalo, எருமை. எருமைமுல்லை, s. A kind of shrub, ஓர்முல்லைச்செடி. எருமைமுல்லைத்தீவு, s. An ancient name of Jaffna a district in Ceylon-so called from the above-named shrub. எருமைமுன்னை, s. A tree, ஓர்மரம். Premna mysorensis, L. (Rott.) எருமையூர்தி, s. Yama, the deity of Naraca, whose conveyance is the buffalo, நமன். 101)

kaṉṉi (p. 102) s. A virgin, a maiden, a young unmarried woman, குமரி. 2. Virgo, a sign of the zodiac, ஓரிராசி. Wils. p. 187. KANYA. 3. [in mythology] A river that flows into the sea at Cape Comorin, regarded as a sacred virgin, ஓராறு. (c.) 4. (p.) Youthfulness, tenderness, juvenility, இளமை. 5. Virginity, கற்புக்கெடாமை. 6. A woman, பெண். 7. The thirteenth lunar asterism, அத்தநாள். 8. The wild or Socotrine aloe, an evergreen, கற்றாழை. Aloe perfoliata. 9. A wild creeper, the காக்கணம். 1. Unfading, imperishable, eternal youth, freshness, vigor, evergreen, அறிவில்லாமை. 11. A female ascetic, தவப்பெண். 12. A female possessing eternal youth--spoken of the goddesses or celestial females, தெய்வப்பெண். 13. Durga, துர்க்கை. 14. A plant, காவிளை. (Rott.). கன்னிகழியாதஆண்பிள்ளை, s. A chaste youth. கன்னிக்கால், s. The first post set up in the wall of a new house facing south, decked with cloth, in imitation of a female, முதல்நாட்டுத்தம்பம். See கலியாணம். கன்னிக்கால்நாட்ட, s. To set up the first post in a large building. 2. To plant the first marriage post. கன்னிக்குட்டி, s. [prov.] The first kid of lamb. கன்னிக்கோழி, s. A pullet nearly arrived at maturity. கன்னிச்சவ்வு--கன்னிமுத்திரை, s. The hymen. கன்னித்திங்கள்--கன்னிமாதம், s. The month of September when the sun is in the sign virgo, புரட்டாசிமாதம். கன்னித்தீட்டு, s. The catamenia of a young woman, deemed impure in a higher degree than afterward. கன்னித்துவம்--கன்னிமை, s. Virginity, virgin age, கன்னித்தன்மை. கன்னிபுதன், s. Mercury in the sign virgo indicating learning in one born under its influence. கன்னிப்பருவம், s. The age of mature virginity. கன்னிப்பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. [prov.] A woman in her first pregnancy. கன்னிமதில், s. Imperishable fortress walls. கன்னிமார், s. Virgins, deified females who were pious virgins on earth, afterward born in deified forms, in the supernal worlds in some one of the three lower states of bliss, கன்னியர். கன்னிமையழித்தல்--கன்னியழித் தல், s. The crime of deflouring a virgin. 2. The guilt of suffering a virgin to be defloured. கன்னிமையழிய--கன்னியழிய, inf. To lose virginity, to be be defloured, கன்னிமைகெட. கன்னியழியாதபெண், s. A girl that has not lost her virginity. கா, A syllabic letter, the consonant க் and long vowel, ஆ, ஓரெழுத்து. 2. s. A pole with ropes attached on the shoulder, for carrying common burdens, or gifts to a temple, &c., காவடி. (c.) 3. (p.) A lever or beam for a well-sweep, also the lever of steel yards, scales, &c., துலாக்கோல். 4. A grove, சோலை. 5. A flower garden, பூந் தோட்டம். 6. A poetic expletive, அசைச்சொல். இவளிவட்காண்டிகா. See her here. (நன்னூ லுரை.) காக்காரர், s. [prop. காவுவோர்.] Bearers of palankeens, pole-burdens, &c., persons who carry burdens suspended from a pole on the shoulders. காத்தாடி--காத்தண்டு, s. A pole for carrying burdens, காவடித்தண்டு. காமரம், s. [prov.] A pole for carrying on the shoulder, the one used for heavy timber, காவடித்தண்டு. கற்பகக்கா, s. Indra's paradise. திருவானைக்கா, s. The name of a celebrated pagoda on the island of Sreerungam near Trichinopoly, lit. the grove of the holy elephant. 81)

kumari (p. 122) s. A girl, arrived at maturity and unmarried; a lass, பருவமுடையவள். 2. A virgin, a maid, கன்னியை. 3. A youthful daughter, புதல்வி. 4. The name of the daughter of Bharata, to whose share the southern division of Bharatavarsha or India fell, and from whom the southern extremity of the peninsula was called Cape Comorin or Kumari, பரதன்மகள். 5. Unfadingness, imperishableness, unchanging youthfulness, அழிவின்மை. 6. The wild aloe. (See கற்றாழை.) 7. The Kumari river near Cape Comorin, where it is said Parvati did penance; one of the seven sacred rivers, கன்னியாகுமரி. 8. Kali, காளி. 9. Durgha, considered as one of the seven matrons. See கௌமாரி. Wils. p.23. KUMAREE குமரியிருட்டு, s. Darkness just before day-break. குமரிவாழை, s. Young, thriving plantain trees. குமரிஞாழல், s. An ever-green ஞாழல். குமரிமாமதில், s. Imperishable fortress, or walls. குமரியாறு, s. The Kumari river. குமரிகண்டம், s. A portion of Southern India, named after the queen குமரி, by whom it was first governed. குமரிச்்சேர்ப்பன், s. Any king of the Pándian dynasty, as the owner of the lands, along the banks of the குமரி river. 18)

koṭumai (p. 146) s. Cruelty, tyranny, oppression, violence inhumanity, கொடுங்கோன் மை. 2. Severity, harshness, vehemence, impetuosity, barbarousness, குரூரம். 3. Crookedness, flexture, obliquity, வளைவு. (Sans. Kota, crookedness.) 4. roughness, harshness, uncouthness, frightfulness, கோ ரம். 5. Vileness, turpitude, wickedness, baseness, flagrance, flagitiousness, தீமை. 6. Injustice, அநீதி. 7. Sharpness, poignancy, severity, கூர்மை. 8. adj. Satirical, offensive, injurious, கடுமை.--Note. In most of its meanings, bad or injurious qualities are implied. It differs from கடு மை, in Several meanings. Like that and similar abstract nouns, it drops the termination and combines with other nouns as an adjective, according to rule. வறுமைகொடிது. Poverty is cruel. வயிற்றுக்கொடுமையினால்வருந்துகிறான். He is vexed by want of food. கொடிது--கொடியது, appel. noun. That which is cruel, கொடுமையானது. கொடியகாடு, s. A wild, inhospitable desert. கொடியகூற்றன், s. The cruel Yama. கொடியசண்டாளர், s. Desperate wretches. கொடியபிறவி, s. Vile births--as evils to which souls are subject; horrid transmigration--as keeping the soul from union with the deity. கொடியமனம், s. A cruel or envious disposition. 2. The evil heart. கொடியமுகம், s. A frightful visage; a fierce countenance. கொடியமோசம், s. Flagrant errors. கொடியவஞ்சனை, s. Base turpitude. 2. A desperate fraud; a base imposition. கொடியவன், s. A vile wretch, a hardhearted cruel man. கொடியவீரன், s. A kind of prepared arsenic, கோடாசொரிபாஷாணம். (Rott.) கொடியவெப்பம், s. Oppressive, vehement heat of weather or climate, &c. 2. Poignant qualities of medicines. கொடியோன், s. A cruel man. 2. The plant, கற்றாழை, Aloes. கொடுங்கண், s. An evil eye, a cruel eye. கொடுங்காலம், s. A time of dearth, scarcity, drought, &c. 2. A time of general suffering. 3. A time of oppression, cruelty, tyranny. கொடுங்கோல், s. A despotic government or rule; tyranny. (lit.) a crooked sceptre--as opposed to செங்கோல், a right sceptre, அரசின்முறைகேடு. கொடுங்கோள், s. Atrocious backbiting, disgraceful calumny, அவதூறு. கொடுங்கோன்மை, s. Despotism, tyranny; injustice, oppression, அரசின் முறைகேடு. கொடுசூரி--கொடுஞ்சூரி, s. [local.] A desperately wicked woman. கொடுநுகம், s. The tenth lunar asterism. See மகம். கொடுஞ்சொல், s. Rude, harsh, severe language; harshness, reproof, abuse, &c. --as கடுஞ்சொல் and வன்சொல். கொடும்பசி, s. Severe hunger. கொடுமரம், s. A bow, வில். 2. Sagitarius of the zodiac, தனுராசி. கொடுமுடிச்சு, s. A hard, intricate knot, படுமுடிச்சு. 2. (fig.) Malignant plot, a vile conspiracy; contrivance to ruin one, founded on falsehood or truth, சதியாலோசனை. கொடும்பகல், s. [local.] Mid-day. See கடும்பகல். கொடும்பாவி, s. A heinous sinner. கொடும்பாவை, s. The effigy of an old woman, dragged through the streets with lights and vociferation, in time of drought, and burnt to expiate public crime and bring rain. Sometimes கொடும் பாவி. கொடும்புரி, s. A hard, through twist in a string, &c. 2. (fig.) A deep-laid plot for effecting one's dismissal from office, &c. கொடுந்தமிழ், s. The vulgar dialect of the Tamil. See தமிழ். கொடுந்துயர், s. Aggravated sorrow. கொடும்புலி, s. A lion, சிங்கம். 2. Loe of the Zodiac, சிங்கவிராசி. கொடுவரி, s. A tiger, புலி. கொடுவாய், s. A savage kind of animal, the hyena, ஓர்மிருகம். 2. A kind of fish, ஓர்மீன். 3. Slander, aspersion, வெ றும்புறங்கூறுகை. கொடுவாளை, s. The கொடுவாய் fish. கொடுவாள்--கொடுவாட்கத்தி, s. A long curved knife or garden hook. கொடுவினை, s. Heinous deeds, vile acts, vice, பாவம். கொடுவிஷம், s. Malignant poison, venom. 2. A kind of native arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். கொடியபீசம், s. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். 14)

cōṟu (p. 212) s. Boiled rice, சாதம். 2. Apex of the wild pine-apple resembling boiled rice; also a white spongy substance found in the palmyra, wild al&oe; &c, கற்றாழை முதலியவற்றின்சோறு. (c.) 3. The second lunar asterism. See பாணி. சோறுங்கூறையும்கொடுக்க. To give food and raiment. சோற்றாலெடுத்தசுவர். A wall of rice, food, &c., i. e. the body. வயிற்றுச்சோற்றுக்குவேலைசெய்ய. To serve for daily bread. (Low.) இன்றைக்குச்சோற்றுக்கில்லை. Nothing to eat. சோற்றிறக்கமில்லை. The rice will not go down; i. e. he cannot eat. சோறாக்க--சோறுசமைக்க, inf. to boil rice. சோறிட, s. To set rice before one. 2. To board, feed. சோறுகொடுப்பிக்க, inf. To cause a bride to present boiled rice to the bridegroom, as an essential part of the marriage ceremony among some castes. சோறுகொல்லி, appel. n. A glutton, பெருந்தீனிக்காரன். 2. Green vitriol, அன்ன பேதி. சோறுபடைக்க--சோறுபோட, inf. To set rice on plates, leaves, &c., for eating. (c.) சோறுபொங்க, inf. To cook rice. 2. To boil over, bubble up. சோறுபொலிய, inf. [prov.] To swell or enlarge, as rice in boiling. சோறுவடிக்க, inf. To strain off rice. சோறூட்டல், v. noun. The ceremony of first feeding with rice, performed on an auspicious day. See அன்னப்பிராசனம். சோறூற, inf. [prov.] To be too much soaked, as rice in boiling over insufficient fire. சோற்றகப்பை, s. Ladle for rice, in distinction to that for curry. (c.) சோற்றலகு, s. A wicker strainer for boiled rice. (R.) சோற்றாலாத்தி, s. Boiled rice waved before a person, an idol, a married couple, a great person, &c., to remove the supposed fascination of unlucky eyes. (c.) சோற்றுக்கடன்--சோற்றுதவி, s. Duty or obligation to one for support. சோற்றுக்கத்தளை, s. A kind of fish. See கத்தலை. சோற்றுக்களை, s. Languor after eating. 2. Fainting through want of food. சோற்றுக்கற்றாழை, s. See தாழை. சோற்றுக்காரி, s. A woman who prepares food for one who pays her expenses. (c.) சோற்றுக்குடலை, s. [prov.] See குடலை. சோற்றுக்குவீங்கி, appel. n. A man greedy of food, who will eat any where. சோற்றுக்கூடை, s. A large basket in which rice is served up to a company. சோற்றுக்கை, s. The right hand as used in eating rice, &c.--oppos. to பீச்சைக் கை. (c.) சோற்றுக்கொடை, s. Giving boiled rice as alms to religious mendicants, being the first kind of bounty. சோற்றுச்சட்டி, s. An earthen pan for cooling boiled rice. சோற்றுத்துருத்தி, s. The body; (lit.) a leather bag of rice. (p.) 137)

tāẕai (p. 235) s. A wild plant found on sea shores, the sweet scented or screw pine, தாழைமரம், Pandanas oderatissima L. (c.) 2. Cocoa-nut tree, தென்னமரம்--Note. In combination ை may be dropped. தாழங்காய், s. The fruit of the தாழை. கடற்கரையிற்றாழங்காய்கீழ்த்தூங்கியென்னமேல்து ங்கியென்ன. Of what importance is it whether the green fruit of the wild pine, on the sea shore, hang high or low? தாழங்காயெண்ணெய், s. A medicinal oil made of the தாழை fruit. தாழங்குடை, s. An umbrella made of the தாழை leaf. (c.) தாழங்குலை, s. The fruit cluster. தாழமடல், s. The petals of the தாழை. தாழம்பழம், s. The ripe fruit of the தாழை. தாழம்பூ, s. The fragrant flower of the plant. (c.) தாழைமுலை, s. The root growing downward from its branches. தாழையோலை--தாழமோலை, s. Leaf of the தாழை. கடற்றாழை, s. A weed in the sea. கற்றாழை, s. Indian aloe; Aloe Indica. (Royle.) கற்றாழஞ்சோறு, s. The pith of the leaf. சோற்றுக்கற்றாழை, s. Another kind containing a fleshy substance resembling boiled rice. செந்தாழை, s. The red kind. தழுதாழை, s. A shrub in hedges, Clerodendrum phlomodies, L. பேய்த்தாழை, s. The wild aloe. வெண்டாழை, s. The white variety. 13)

pṉai (p. 304) s. A species of palm, the palmyra tree, ஓர்மரம். Borassus flabelliformis. 2. The seventeenth lunar asterism, அனுடநட்சத்தி ரம். (சது.)--Of palmyra species are different varieties: அலகுபனை or ஆண்பனை male pal myra tree; கூந்தற்பனை, Caryota; தாளிப்பனை the talipot tree. பருவப்பனை, பெண்பனை, female palmyra tree. See these in their places. In combination the final letter is changed according to rule. See தாழை. பனைமரத்தின் கீழிருந்துபாலைக்குடித்தாலுங் கள்ளென் றுசொல்லுவார்கள். If you drink only milk under a palmyra tree they will call it toddy. பனையினிழலும்நிழலோபகைவருறவுமுறவோ. Is the shadow of the palmyra, a shade or the friendship of the malignant, friendship? பனைபோலேயாள் A very tall person. 2. An epithet of Balab'hadra, பலபத்திரன், and Bishma, வீடுமன், the ensign of both being the palmyra tree. பனங்கட்டி, s. Palmyra jaggery. பனங்கட்டிப்பாகு, s. Palmyra molasses. பனங்கட்டியெறும்பு, s. A kind of ant. பனங்கந்து--பனங்கூடல், s. [prov.] A large thick group of palmyra trees. பனங்கயிறு, s. [for பனைநார்க்கயிறு.] Rope of palmyra leaf stalk. 2. Young palmyra tree. பனங்களி, s. [prov.] Pulp of palmyra fruit before it is dried. பனங்கள், s. palmyra toddy. பனங்கற்கண்டு, s. Sugar candy made of palmyra sap. பனங்கற்றாழை, s. The பனந்தாழை plant. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. 2. Name of a country, ஓரூர். பனங்காய், s. Palmyra fruit. பனங்காய்க்காடி, s. A dilution of palmyra pulp in water, fermented to give a relish to palmyra jelly. பனங்காய்க்காலம், s. Palmyra fruitseason. பனங்கிழங்கு, s. Young edible palmyra roots. பனங்கிளி, s. The அன்றில் bird, as frequenting palmyra trees. 2. A species of parrot. பனங்குந்து, s. [prov.] Fibre of the palmyra fruit. See குந்து. பனங்குருகு--பனங்குருத்து, s. Tender leaves of the palmyra. பனங்குரும்பை--பனம்பிஞ்சு, s. A very young palmyra fruit. பனங்குற்றி, s. A palmyra log. பனங்கொட்டை, s. Palmyra stones. பனஞ்சக்கை, s. Refuse of palmyra fruit. பனஞ்சலாகை, s. Palmyra lath. பனஞ்சாறு, s. Sweet toddy kept from fermentation by lime. See சாறு. பனஞ்சிராய், s. Splinter, fibre, &c., of palmyra wood. See சிராய். பனஞ்சிறாம்பு--பனஞ்செறும்பு, s. [prov.] Fibres, wires in palmyra wood. பனஞ்சோற்றி, s. Pith of palmyra wood. பனநார், s. Fibrous bark of the stem of palmyra leaves as பனைநார். பனந்தாமன், s. As பனந்தாரான், 2. பனந்தார், s. A gold necklace like the palmyra flowers. பனந்தாரன், s. Any king of the Sera dynasty, சேரன். 2. A name of Balab'hadra, பலபத்திரன். பனந்தாழை, s. [prov.] A kind of parasite species of தாழை found chiefly on palmyras. பனந்துண்டம்--பனந்துண்டு, s. A piece of palmyra board. பனந்தும்பு, s. Fibre of the stalk of palmyra leaves. See தும்பு. பனந்தோப்பு, s. [prov. பனந்தோட்ட ம்.] A plantation of palmyra trees. பனந்தோல், s. Rind of palmyra fruit. 2. The skin which covers a palmyra root. பனமட்டை, s. Palmyra leaf-stalk. பனம்பட்டை, s. Palmyra timber. [loc.] 2. Split palmyra. பனம்பழம், s. Ripe palmyra fruit. பனம்பன்னாடை, s. Fibrous web covering the leaf rib of palmyra; oppos. to தென்னம்பன்னாடை. பனம்பாகு--பனம்பாணி, s. Palmyra molasses, syrup made of sweet palmyra toddy. பனம்பாய்ச்சு, s. Small palmyra lath, for roofing, and hedging; used in the south பனம்பாளை, s. Spathe of the palmyra flower. பனம்பிசின், s. [alsoஇடவகம்.] The gum of the palmyra tree. பனம்பிடுக்கு--பனம்பூ, s. The flower of the male palmyra. பனம்பெட்டி, s. [prov.] A small case of palmyra jaggery. பனம்வரிச்சல்--பனம்வரிச்சு--பனம் வலிச்சல்--பனைவலிச்சல், s. Palmyra lath. பனைக்கொடியோன், appel. n. Balab'hadra, பலபத்திரன், and Bishma, வீடுமென், whose ensigns are the palmyra tree. பனைநார், s. As பனநார். பனைநுங்கு, s. The young palmyra fruit. See நுங்கு. பனைமடல், s. The young stem of the palmyra leaf, பனமட்டை. 2. As பனையோலை. பனைமரம், s. Palmyra tree. 2. Palmyra timber. பனைமீன், s. A very large fish. பனைமுகிழ், s. The integument or envelop of the young palmyra fruit. பனையடைப்பு, s. [prov.] A palmyra enclosure or plantation, பனந்தோப்பு. பனையன், s. A kind of fish, ஓர்மீன். 2. A kind of snake, ஓர்பாம்பு. பனையிடுக்க, inf. [prov.] To press the palmyra flower stem to make the juice flow. 2. To draw toddy. பனையீர்க்கு, s. Rib of the palmyra leaf. பனையூர், s. A town. See பனைசை. பனையேறி, appel. n. A toddy drawer. 2. A kind of snake, ஓர்பாம்பு. 3. A species of small-pox,வைசூரியினோர்வகை. See பனசை. பனையோலை, s. Palmyra leaves, or olas. பனைவாரை, s. Palmyra tree split into two. (R.) பனைவட்டு--பனைவெட்டு--பனைவெல் லம், s. jaggery, a coarse sugar made of palmyra sap. 26)

piḷḷai (p. 318) s. Child, infant, male or female offspring, குழந்தை. 2. Son, சுதன். 3. Youth, a lad, இளைஞன். 4. A title suffixed to the name of males in some families of the Vellalar caste, also a respectful appellative given to any male of this class, and sometimes to others, ஓர்பட்டப்பெயர். 5. The young of animals living on the branches of trees, as the monkey, &c., கோட்டில்வாழ் விலங்கின்பிள்ளை. 6. The young of the swine, deer, cat, hare, &c., பன்றி, மான், பூனை, முயலி வற்றின்குட்டி. 7. The young of the அன்றில் bird. 8. [sometimes.] The young of birds in general, பறவைக்குஞ்சுகளின்பொது. 9. The young of a cocoa-nut, தென்னம்பிள்ளை. 1. The setting, or planting, of any tree, நாற்று. 11. An affix to the names of some birds and animals, as அணிற்பிள்ளை, கீரிப்பிள்ளை, கிளிப் பிள்ளை. 12. [usage.] A small black bird, கரிக்குருவி. 13. The mainate, நாகணவாய். 14. The god Bhairava, வைரவன்; [ex பிள், bursting, as the amnios at birth or பீள்.] (சது.) பிள்ளையவர்கள்வருகிறார்கள். The master is coming--used by the Vellalas. பிள்ளைக்கு விளையாட்டு சுண்டெலிக்குச்சீவன்போ கிறது. It is play to the child, but death to the mouse. பிள்ளாயெனல், v. noun. Speaking kindly to a junior. ஏன்பிள்ளாய். Well, child! ஆண்பிள்ளை, s. A male child; a man, &c. See ஆண். பெண்பிள்ளை, s. A female child; a woman. See பெண். பிள்ளைக்கரைத்தல், v. noun. Procuring abortion. பிள்ளைகொல்லி, appel. n. Infanticide. 2. A disease fatal to infants, ஓர்நோய். 3. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்பெருங்காயம். பிள்ளைக்கட்டி, s. The f&oe;tus in the early stages of pregnancy. பிள்ளைக்கவி, s. A species of poetic composition. See பிள்ளைத்தமிழ். பிள்ளைக்கற்றாழை, s. A common species of கற்றாழை, used medicinally, being always green. பிள்ளைக்கிணறு, s. A small well or hole sunk within a well. பிள்ளைக்கைவளை, s. Bracelets worn by children பிள்ளைக்கோட்டை. s. A small fort, forming an entrance to the larger, சிறு கோட்டை. 2. A citadel. பிள்ளைச்சோமன், s. A small சோமன் cloth for a boy or girl. பிள்ளைத்தக்காளி, s. A shrub. See தக் காளி. பிள்ளைத்தமிழ், s. A poem celebrating the different stages in the infancy and childhood of a hero, comprized in ten parts: 1. காப்பு, putting on the armrings, with magical rites; 2. செங்கீரை, first voluntary movements of the child compared to the motion of herbs by the breeze; 3. தால், lulling the child in the cradle with songs; 4. சப்பாணி, the first clapping of its hands; 5. முத்தம், kissing; 6. வாரானை, extending its hands and calling to be taken; 7. அம்புலி, showing the moon to the infant; 8. சிறுபறை, amusement of a small drum; 9. சிற்றில், making (in play) little houses, or trampling on those made by girls; 1. சிறுதேர். drawing little carriages.--Note. When a heroine is described, instead of the last three, the following are substituted, eighth கழங்கு, a kind of play with brass balls; ninth அம்மானை, a curious play with balls; tenth, ஊசல், swinging. There are two more compositions, bearing this title, one by குமரகுருபரதேசிகர், in praise of மீனாட்சி, the goddess at Madura; the other, by மார்க்கசகாயதேவர், of the childhood of Skanda. பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A pregnant woman. பிள்ளைத்தேங்காய், s. The best kind of cocoa-nut, reserved for planting, நாற்றுத் தேங்காய். (Jaff.) பிள்ளைத்தேள், s. A centiped; Scolopendra, as மட்டைத்தேள். பிள்ளைப்பிறை, s. The youthful moon, இளஞ்சந்திரன். (p.) பிள்ளைப்பூச்சி, s. A kind of insect, the Gryllus, உழுவான், which going into mud is not defiled--so the spiritual man. பிள்ளைபெற, inf. To bring forth a child. பிள்ளைபெறாதமலடி, s. A barren woman, used of one who is cruel. பிள்ளைப்பெற்றவீடு, s. The house of a lying-in-woman, considered ceremoniously unclean. பிள்ளைப்பேறு, v. noun. Child-birth. பிள்ளைப்பேறறிந்தவள், s. A midwife. பிள்ளையைமஞ்சணீர்குடிக்கிறது, v. noun. Drinking turmeric water; i. e. adopting a child. பிள்ளைமாபிரபு, s. [prov.] A nobleman, an eminent person, பெருமையிற்சிறந்தோன். பிள்ளைமார், s. [pl.] Respectable men, gentlemen; men of the பிள்ளை caste. பிள்ளைமை, s. Childishness, puerility, babyhood, any thing infantile, பிள்ளைத்தன் மை. பிள்ளையாண்டான், appel. n. A young man, a youth, boy, lad, வாலிபன். பிள்ளையார், s. The god Ganesa, sometimes, Skanda and Sambanda Mûrti. பிள்ளையார்சதுர்த்தி, s. A fast on the fourth day of the new or full moon in honor of the god Ganesa. பிள்ளையார்சுழி, s. A curve to represent பிள்ளையார். See சுழி. பிள்ளையுண்டாகுதல், v. noun. Becoming pregnant. பிள்ளைவங்கு, s. [prov.] A cavity or socket to receive the mast of a dhoney, பாய்மரம்நிறுத்தும்குழி. பிள்ளைவண்டு, s. A young beetle, இள வண்டு. பிள்ளைவிழுதல், v. noun. [vul.] Miscarrying, கருவழிதல். ஊத்தாம்பிள்ளை, s. A bladder. (R.) Sometimes ஊத்தாம்பெட்டி. 16)

mlai (p. 346) s. Hill, mountain, பருவதம். 2. Rock, கற்றிடர். [Compare மலயம்.] (c.) 3. A word of comparison, உவமைச்சொல், as சந்திரன்மலைமுகம், a face like the moon.-Note. There are eight principal mountains, in Jambu Dwipa, and seven in India, &c. See கிரி and சத்தகுலாசலம். மலைபோல்வந்ததுபனிபோற்போயிற்று. It came as a mountain and went as the dew. மலங்காடு, s. A mountainous region. மலைகலக்கி, appel. n. A plant, Adiantum caudatum. மலைக்கடுகு, s. The hill-mustard. மலைக்கற்றாழை, s. Mountain கற்றாழை. மலைக்குகை, s. A mountain-cavern. மலைக்குக்குறுப்பான், appel. n. A large kind of bird, the mountain-burbet, ஓர்புள். மலைகல்லிஎலிபிடிக்க. See கல்லு, v. மலைக்குடவு, s. A recess between two ridges or knolls. மலைச்சர்க்கரைவள்ளி, s. A kind of winding sweet potato-plant, Jatropha manihot, or Cassada. மலைச்சாரை, s. [com. மலஞ்சாரை.] A large rat-snake. See சாரை. மலைச்சாரல், s. The sides or foot of a mountain. 2. A cold wind, or rain from hills, சாரற்காற்று. (Beschi.) மலைச்சார்பு--மலைச்சார்வு--மலைச்சார், s. A mountainous tract. See சார், v. (சது.) மலைதாங்கி, appel. n. A plant, Sida lanceolata.--Note. The root is used with ginger for bowel complaints, and intermittent fever. மலைத்தும்பை, s. A plant, Phlomis biflora. மலைத்துவரை, s. A variety of lentil, Pigeon-pea, dholl. See துவரை. மலைத்தேங்காய், s. F&oe;tid sterculia. மலைநாடு--மலையமாநாடு, s. [poet. மலாடு.] The malayalim country, மலையாளம். மலைநாடன், s. A king of the Sera race as ruling a mountainous country. மலைநாரத்தை, s. Mountain-orange. மலைநெல், s. A kind of rice. மலைபடுதிரவியம், s. Mountainous productions; one of the five sources of riches. See திரவியம். மலைபோல்வர, inf. To come like a mountain--used respectfully to persons of rank, honor or power. மலைப்பக்கம், s. The side of a mount. மலைப்பச்சை, s. A plant, ஓர்பூடு. 2. A tree, as தமாலம். மலைப்பருத்தி, s. [com. மலம்பருத்தி.] Hill-cotton. See பருத்தி. மலைப்பாம்பு, s. [com. மலம்பாம்பு.] A large mountain-snake. மலைப்பிஞ்சு, [com. மலம்பிஞ்சு.] Small stones found in boiled rice, &c., in cant. மலைப்புறம், s. The adjacent parts of a mountain. மலைமகள்--மலைமடந்தை, s. Parvati, as பருவதவர்த்தனி. (சது.) மலைமல்லிகை, s. A species of மல்லிகை, Millingtonia hortensis. மலைமுழை--மலைமுழைஞ்சு--மலைப்பாழி, s. A mountain-cave, மலைக்குகை. (p.) மலைமுள்ளங்கி, s. A plant, ஓர்பூடு, Ornithogal Gadense. (Rott.) மலையகராதி, s. Botanical dictionary. மலையடி--மலையடிவாரம், s. The foot of a hill. மலையணில், s. A mountain-squirrel. மலையத்தி, s. A species of அத்தி. மலையமான், s. Any king of the Sera race, சேரன். (சது.) மலையமான்கூட்டம். A tribe or colony from the Sera country. மலையம், s. Summit of a mountain, ம லையுச்சி. 2. Lute of a hilly district, குறிஞ் சியாழ். (சது.) 3. See மலை, v. மலையரசன்--மலையரையன், s. The Himalaya as king of mountains, இமயம். மலையரண், s. Mountains, as a defence. See அரண். மலையருவி, s. A mountain torrent. மலையன், s. One of the third class of liberal princes. See வள்ளல். 2. Any king of the Sera race, சேரன். 3. The chief of the hilly country, குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். மலையன்சாமை, s. A species of சாமை grain. மலையாடு, s. A mountain-sheep, as வரையாடு. மலையாமணக்கு, s. A tree. See ஆம ணக்கு. மலையாரம், s. Sandal-wood, சந்தனம். மலையாமி, s. The Malayalim language, மலையாளபாஷை. மலையாளம்--மலையாழம், s. The Malayalim country. மலையாளபகவதி. Durga, துர்க்கை. மலையாளி, s. A native of Malayalim. 2. As மலையான். மலையான், s. [pl. மலையார்.] A mountaineer. மலையிருவேலி, s. A hilly grass, as சை லகம். மலையீஞ்சு--மலையீந்து, s. A species of ஈந்து. 2. (R.) A hill-date, whose bark is used in distilling spirituous liquors, as that of the வேல் tree. மலைவருணனை, s. Description of a mountain, மலையைவர்ணித்தல். (p.) மலைவாணர்--மலைவாழ்நர், s. [pl.] Mountaineers, as மலையார். (p.) மலைவீரியம், s. Green vitriol, as அன்ன பேதி. மலைவேம்பு, s. A beautiful tree, Persian Lilac. Milia Azidarachta. 10)