kṭutl (p. 87) v. noun. Robbing, stealing, plundering, திருடுதல். 2. Plucking off, pulling up, பறித்தல். (p.) களைகட்டபயிர். Weeded corn. 89)

kṭṭl (p. 88) v. noun. Stealing, plundering, திருடல். 2. Plucking off, pulling up, பிடுங்கல். களைகட்டபயிர். Weeded corn. 26)

kḷai (p. 101) s. Tares, grass, weeds, &c., among corn, or other vegetables, பயிர்க்களை. 2. Weariness, அயர்வு. 3. Splendor of countenance, glow, lustre, shining, காந்தி. 4. Beauty, handsomeness, அழகு. (c.) 5. (p.) Dross, refuse, defect, fault, குற்றம். 6. One of the ten தாளம், or rules for keeping time, தாளப்பிரமாணம்பத்தினொன்று. களைகட்ட, rel. part. Weeded as corn, &c. களைகொத்த, inf. To weed. களைகொள்ள, inf. To begin to shine--as the countenance from the influence of the deity. களைகொட்டு--களைகோல், s. A weeding hook, களைகளையுங்கோல். களைச்சத்தகம், s. [prov.] A hooked kind of paddle for weeding corn, களைகளை யுமாயுதம். களைஞர், s. The base, villains, wretches, rogues. களைதீர--களைதெளிய--களையாற, inf. To recover from fatigue, languor, &c., அயர்வுநீங்க. களைபறிக்க--களைபிடுங்க--களைவெட் ட, inf. To weed corn, &c.,களைகளைய. களையாற்ற, inf. To revive one from fainting, இளைப்பாற்ற. களையேற, inf. To shine as the face of a person or idol, from the influence or indwelling of a deity, பிரகாசமதிகரிக்க. 2. To increase, as the phases of the moon, சந்திரகலைவளர. களைவாரி, s. A tool for weeding, களைப்பறிக்குங்கருவி. முகக்களை, s. Lustre of countenance. சூரியகளை, s. Brightness of the sun. தெய்வகளை, s. Lustre of countenance, supposed to result from the indwelling of the deity, விஷ்ணுகளை. 2)

kūẕ (p. 136) s. Thick gruel, porridge, pap, or any food of similar consistency, மாவினாற்சமைத்த உணவு. 2. Boiled rice, சோறு. Wils. p. 239. KOORA. 3. Grain in the field, commonly the green growing crop, பயிர். 4. Gold, பொன். 5. adj. Wils. p. 31. GHOORA. Rotten, decayed, கூழை. கூழ்குடிக்கிலுங்கூட்டாகாது. Partnership is undesirable even in drinking gruel. பைங்கூழ்களைகட்டதனொடுநேர். Resembling the weeding of green corn. கூழ்காடியேதுபெற்றிடினும். Though கூழ் and காடி be obtained. கூழுக்குப்பாடி. The authoress ஔவை, because she once sung her verses for a cup of pap. 2. One who flatters, or dances attendance for a little food; a mean, cringing person, இச்சகம்பேசுகிறவன். கூழாமட்டி, s. A dull, cowardly man. கூழாம்பாணி, s. [prov.] Treacle, molasses, dissolved sugar, &c., கூழ்போல்வது; [ex கூழ், pap, et. பாணி.] கூழாய்ப்போக, inf. To be boiled too much--as rice. 2. To become pulpy. 3. To become addle--as eggs. கூழ்ப்பசை, s. Rice-congee for starching clothes, for paste, &c. கூழ்ப்பானை, s. A pap-pot. கூழ்முட்டை, s. Addle eggs. 16)