kḷai (p. 101) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be fatigued, be exhausted with hunger, running, hard labor, from the heat of the sun, being flogged, &c., to be languid, to flag, droop, இளைப்புற. 2. To faint, swoon, சோர. களைத்தல்--களைப்பு, v. noun. Fainting. 4)