niṣittam (p. 276) s. [improp. நிஷிதம்.] Vileness, a vile thing, a disgrace, contumely, இ கழ்ச்சி. 2. Deviation from rule, தவறு. நிஷித்தவார்த்தை, s. Contumelious language, இகழ்ச்சிச்சொல். 69) *

vcai (p. 374) s. A fault, defect, குற்றம். 2. Reproach, censure, (நீதி); blame, stigma, இ கழ்ச்சிச்சொல்; [corrup. of Sa. Vachalu, fault.] (சது.) வசையொழியவாழ்வாரேவாழ்வாரிசையொழியவாழ் வாரேவாழாதவர். The good alone truly prosper, those who thrive by wrong do not thrive. (குறள்.) வசைகவி, s. Satire, a lampoon, commonly அரம். 2. A Satirist. வசைபேச, inf. [prov. வசைவக்கணம் பேச.] To speak reproachfully. வசைவினை, s. Improper conduct. (p.) 56)