kppu (p. 94) s. A forked branch, கவர்க் கொம்பு. 2. A branch in general, கிளை. 3. A post rather slender, தூண். 4. A composition used for dyeing the hair black, மயிர்க்கூட்டுஞ்சாயம். கப்படிமரம், s. A tree with branches from the root, ஓர்மரம். கப்புக்கால், s. Bandy legs. கப்புக்காலன், s. A bandy-legged man, a crooked-legged man. கப்புக்காலி, s. A bandy-legged woman. கப்புக்குனையறுக்க, inf. To render a piece of colored cloth perfect by substituting proper threads for such as are bad and unfit. கப்புத்தோள், s. Bearing on both shoulders alternately. கப்புநாமம், s. A forked mark on the forehead of a sect of Vishnuites. கப்புவிட, inf. To fork as a branch, ramify, diverge, கிளைவிட. 28)

kvṭu (p. 97) s. A branch of a tree, மரக் கிளை. 2. A forked branch, கவர்க்கோடு, 3. A rope for the neck of beasts, a halter, கழுத்திடுகயிறு. 4. An elephant rope,யானை கட்டுங்கயிறு. (p.) 5. [prov.] The opening of the thighs whether extended or not, தொ டைச்சந்து. 6. [vul.] Fraud, deceit, கபடம். 7. A stride, the length of a step, a pace, இடப்படி. அவன்கவட்டிலேநுழைந்தான். He passed between the extended legs of the other; i. e. he has submitted to him. கவடுவிட, inf. To grow forked as a branch. கவடுவைக்க, inf. [prov.] To pace, straddle, stride. கவடுள்ளமனம், s. A cunning, deceitful mind. கவட்டடி, s. [prov.] A stride, a pace. கவட்டுக்காலன், s. A bandy-legged person, a straddler, விரிந்தகாலன். கவட்டுநெஞ்சன், s. A cunning, artful, sly, designing person, கபடன். 6)

kvr (p. 97) s. A bifurcated branch, மரக் கப்பு. 2. Divarication of branches, roads, rivers, &c., இரண்டாகப்பிரிகை. 3. Prong of a trident, fork, &c., tooth, tine, spike, சூலத்தி ன்கவர். 4. A cavity or a kind of mortice on the top of a gate or door post to receive a beam. 5. (p.) (சது.) A plantain tree, வாழை. கப்புங்கவருமானமரம். A tree with forked branches. கவராறு, s. The branching or junction of rivers. கவர்க்கால், s. A forked prop. 2. A tree with forked branches. கவர்க்குளம்பு, s. A cloven foot. கவர்க்கொம்பு, s. A bifurcated branch. கவர்த்தடி, s. A forked stick used as a pitch-fork, கவர்க்கோல். கவர்பட, inf. To be ambiguous-as language, இருபொருள்பட. 2. To hesitate, fluctuate, சிக்குப்பட. கவர்படுமொழி, s. An ambiguity, இருபொருள்படுமொழி. கவர்வழி, s. A place where a road divides itself into two, கிளைவழி. கவர்விட, inf. To grow forked, divaricate, diverge, கப்புவிட. 2. To be ambiguous--as words or language, இரு பொருள்பட. 3. To be undecided, சந்தே கமாயிருக்க. 4. To ramify or branch out --as a subject, கிளைக்க. கவர்ப்பு, v. noun. Forking, bifurcation, ramification.

kompu (p. 146) s. The horn of a beast, விலங்கின்கொம்பு. 2. A branch, மரக்கொம்பு. 3. The foot-stalk or stem of a flower, பூங் கொம்பு. (p.) 4. A narrow stick; a staff, pole, கோல். 5. A musical instrument; a cornet, horn, ஊதுகொம்பு. 6. A tusk of an elephant or hog, யானைமுதலியவற்றின்தந்தம். 7. The curllike symbol in certain compound characters--as in நெ, பொ, &c., அக்கரத்தின்கோடு. 8. The bent front pole of a palankeen, சிவி கையின்கொம்பு. 9. (fig.) Eminence, greatness, மேன்மை. 1. (loc.) The outlet of a tank, ஏரிக்கோடி. பறக்குங்குருவிக்கு இருக்குங்கொம்புதெரியாது, பரதே சிக்குத்தங்குமிடந்தெரியாது. The migrating bird knows not the branch on which it may roost; and the pilgrim known not his halting place. பழுத்தபழங்கொம்பிலிராது. The ripe fruit remains not on the branch; i. e., at the appointed time, the event will happen. பிடித்தகொம்புமொடிந்துமிதித்தகொம்புமுறிந்தாற்போ லானேன். I was like a man in whose hands and under whose feet the branches had given way; i. e. I was without support. கொம்புசுற்றிக்காற்றடிக்கிறது. The wind blows and whirls around every branch. ஏதுகொம்புமுளைத்துவிட்டதோ. Have his horns grown? used when a person shows pride,insubordination, &c. கொம்படிக்க, inf. To butt--as oxen, buffaloes, rams, goats, &c. 2. (fig.) To assume authority, to be supercilious. கொம்பனையாள்--கொம்பனாள், s. She whose waist is as tender and narrow as the stem of flower. (p.) கொம்பன், s. A tusked elephant or other beast. 2. A kind of cholera or small-pox. கொம்பன்சுறா, s. The sword fish, (lit.) the horned shark. கொம்பாள், s. [loc.] A man looking out from a tree. Sometimes கொம்பத்தாள். கொம்புத்தேன், s. [prov கொப்பாந் தேன்.] Honey formed by bees on branches. கொம்புப்பயறு, s. A kind of pulse. கொம்புப்பாகல்--கொம்பன்பாகல். A kind of winding பாகல் creeper. கொம்பாடவிடான். He suffers no one else to take the lead; assumes too much. கொம்பேறிமூர்க்கன்-கொம்பேறிமூக்கன், s. [loc.] A long dangerous snake living in trees. அசைக்கொம்பு--ஆடுகொம்பு--தோற் கொம்பு, s. A moveable horn fixed in the skin. கடைக்கொம்பு--உளிக்கொம்பு, s. Stump of a horn. கவர்க்கொம்பு--கவட்டைக்கொம்பு-கிளைக்கொம்பு, s. A branched horn. திருகுகொம்பு--முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding or tortuous horn. மட்டைக்கொம்பு--விரிகொம்பு, s. Horns extended on both sides. முகக்கொம்பு--முன்கொம்பு, s. Horns setting down towards the ground. மோழைக்கொம்பு, s. Horns hindered from growing by being burnt. உச்சிக்கொம்பன், s. A beast with perpendicular horns near together. ஏந்துகொம்பன், s. An elephant with curved tusks. 2. An ox with horns rising abruptly and projecting forward at the points. ஒற்றைக்கொம்பன், s. An elephant with one tusk, the other being broken. 2. Ganésa. See ஒற்றை. கணைக்கொம்பன், s. An ox with stunted horns. கிளிக்கொம்பன், s. See under கிளி. கூடுகொம்பன், s. An ox whose horns come near together at the points. கூர்ங்கொம்பன், s. Sharp-horned ox. கூழைக்கொம்பன், s. An ox with stubbed horns. நாரைக்கொம்பன், s. [prov.] An ox with long white horns. பவளக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks resemble coral in color. பிடிக்கொம்பன், s. Short-horned beast. மாடைக்கொம்பன், s. A bullock with horns bent backwards. முத்துக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks, in color, resemble pearl. விரிகொம்பன், s. An ox with spreading horns. கொம்புக்காரன், s. [prov. கொம்பூதி.] A horn blower. கொம்புக்கால், s. The ெ with ா--as ெ-ா, with க--making கொ. கொம்புகாலி, s. [prov.] A palankeen bearer; a term of reproach. கொம்புப்பிறை, s. A கொம்பு with a பிறை--as ெ and with ன making னொ. கொம்பூத--கொம்புபிடிக்க, inf. To blow a horn. கொம்புமுளைத்தவன்--கொம்பாபிள்ளை, s. [ironically.] A man of rank, wealth. 94)

koḷḷai (p. 147) s. Robbery, plunder, pillage. devastation, depredation, sacking, பிறர்பொருளைக்கவர்கை. 2. Excess, abundance, copiousness, plenty, மிகுதி. (சது.) 3. An epidemic, a pestilence, a plague, பெருவாரி நோய்; [ex கொள்.] கொள்ளைக்கடிக்கப்போனேன். [prov.] I have been working without pay, for that bad man--spoken as an imprecation. கொள்ளைக்கும்ஊழிக்குந்தப்பு. Flee from devastating armies, and from epidemics. கொள்ளைக்குப்போனாலுங் கூட்டாகாது. One who intends to pillage, should not associate with others. கொள்ளாகொள்ளை, s. [prov.] Great abundance, plenty. கொள்ளைகொடுக்க, inf. To be plundered. 2. To allow plunder--as a general to his troops. கொள்ளைகொள்ள, inf. To plunder, to ravage, to spoil. 2. To usurp, to monopolize. 2. (p.) To engross the mind, affections, desires, &c. கொள்ளைக்காய்ச்சல், s. Epidemic fever. கொள்ளைக்காரர், s. Plunders, murderers. கொள்ளைநோய், s. As கொள்ளை. 3. கொள்ளைபோக--கொள்ளையாய்ப்போக, inf. To be plundered. கொள்ளையடிக்க--கொள்ளையாட--கொ ள்ளையிட--கொள்ளையெடுக்க, inf. To rob, plunder, sack, pillage, devastate. 2. To commit burglary. கொள்ளையாய்க்காய்க்க, inf. To yield abundantly--as trees, &c. (c.) கொள்ளையாய்க்கிடக்க, inf. To be in a state of devastation--as a town. 2. To be abundant. கொள்ளையுடைமை--கொள்ளைப்பொருள், s. Booty, spoil. ஒருகொள்ளை, s. A great abundance, or great number. See ஒரு. 22)

varukkam (p. 376) --வர்க்கம், s. A class, kind, species, வகுப்பு. 2. A multitude, a crowd, கூட்டம். 3. A section, a chapter, அத்தியாயம். 4. An increase by a given ratio, also a square number. w. p. 737. VARGA. 5. Order, regularity, ஒழுங்கு. வருக்கம், 8. The eight things used for medicines. See அஷ்டவருக்கம். வருக்கஎழுத்து, s. A row of compound letters of the alphabet. 2. Classes of letters in the Sanscrit. வருக்கக்கோவை, s. An alphabetical poem in which the letters with which Tamil words begin are followed in regular order. See பிரபந்தம். வருக்கசங்கலிதம், s. Summation of the series of squares of the numbers in their natural order. See சங்கலிதம். வருக்கத்திரயங்கள், s. Three orders or classes. 1. மூலிகைவர்க்கம், vegetables; 2. மிருகவர்க்கம், animals; 3. பாஷாணவர்க்கம், minerals, particularly, kinds of arsenic. வருக்கமாலை, s. A poem subject to restrictions as to the initial letter of every line. See பிரபந்தம். வர்க்ககனம், s. The square of a cube. வர்க்கமூலம், s. The square root. ஈரடிவர்க்கம், s. A stanza of two lines in which the first and middle letters of each are the same. 137)