amīṉā (p. 20) s. (Hin.) An inferior officer in charge of village affairs under the Amildar, ஒருத்தியோகஸ்தன். 18)

urōkam (p. 65) s. Disease, distemper, வியாதி. Wils. p. 71. ROGA. 2. A bud, a blossom, பூவரும்பு. 3. Mounting, ascending, ஏறுகை. Wils. p. 712. ROHA. உரோகநிவாரணம், s. Removal or cure of disease. உரோகஸ்தன்--உரோகி, s. A diseased person, வியாதிஸ்தன். Wils. p. 711. ROGIN. இச்சாரோகம், s. Disease arising from the lust of concupiscence. 68) *

kirakam (p. 109) s. A house, a mansion, or palace, வீடு, Wils. p. 295. GRUHA. 2. A planet, கோள். Wils. p. 34. GRAHA. The planets in the Hindu system are nine, called நவக் கிரகம், viz.: 1. ஆதித்தன் or ஞாயிறு, the sun. 2. சோமன் or திங்கள், the Moon. 3. அங்காரகன் or செவ்வாய், Mars. 4. புதன், Mercury. 5. பிரகற்பதி--பிரகஸ்பதி or வியாழன், Jupiter. 6. சுக்கிரன் or வெள்ளி, Venus. 7. சனி, Saturn. 8. இராகு, Caput draconis. 9. கேது, Cauda draconis. The last two are considered visible in eclipses of the sun and moon, இராகு being, black, and கேது red. (See under கோள்.) 3. Relation in the order of time between a vocal and an instrumental sound -- the one immediately preceding or immediately following the other; one of the ten தாளப்பிரமாணம். அவனைக்கிரகம்பிடித்தாட்டுகிறது. An evil planet is exerting its influence on him. கிரகக்கழிப்பு, v. noun. Dispelling the evil influences of planets by appropriate ceremonies, கிரகசாந்தி. கிரகங்கழிக்க, inf. To perform a ceremony to dispel disease, &c., supposed to be induced by a malignant planet, in which clay images, made for the occasion representing the planets to be appeased, are worshipped, offerings of fruits, &c., being presented, and then all cast out in a cross road, கிரகசாந்திசெய்ய. கிரகசாத்திரம், s. Science of the planets. கிரகசாந்தி, s. A ceremony to counteract or mitigate the malignant effects of planets on one's person or affairs, கிரகக் கழிப்பு. கிரகசாந்திபண்ண, inf. To perform ceremonies for counteracting the evil effects of planets. கிரகசாரம்--கிரககதி, s. Planetary motion. 2. Planetary ephemeris. 3. The phenomena of the planets in their process. 4. Ill luck (Rott.) அவனைப்பிடித்தகிரகசாரவேளைஅப்படிப்பண்ணிற் று. He acted according to his ill fate. கிரகசெபம், s. Incantations offered to the planets deprecating their bad influences, கிரகத்துக்குச்செய்யுஞ்செபம். கிரகசித்திரம், s. Private family affairs, family troubles, &c., வீட்டுக்காரியம். கிரகச்சுற்று, s. The revolution of the planets, கிரகத்தின்சுற்று. கிரகதானம், s. Gifts presented to Brahmans to avert the malignant influences of inauspicious planets, நவக்கிரகதானம். கிரகதோஷம், s. Malignant effects of planets, கிரகதீங்கு. கிரகத்தன்--கிரகஸ்தன் s. The householder, the second of the four religious orders. (See ஆச்சிரமம், இல்வாழ்வோன்.) 2. [vul. கிரேஸ்தன்.] An honest man, நிரு வாகி. Wils. p. 296. GRUHASTHA. கிரகஸ்தாசிரமம், s. The state of matrimony; the order of a house-holder. Wils. p. 296. GRUHASTHASRAMA. கிரகநடை--கிரகவோட்டம் v. noun. The course or progress of the planets. கிரகநிமிர்ச்சி, v. noun. Station of a planet after its retrograde motion. கிரகநிலை, s. The situation of a planet in the heavens. 2. The astrological positions of planets of which there are five, viz.: நட்பு, ஆட்சி, உச்சம், பகை, நீசம். கிரகநிலையின்பலன். The influence of the planets in their respective signs. கிரகநீதி, s. Domestic duties; the rules of hospitality, &c., to be practised by the householder, இல்லொழுக்கம். கிரகநோக்கு--கிரகப்பார்வை, s. The relative aspects of planets one to another; configuration. கிரகபதி, s. The sun--as the lord of planets, சூரியன். Wils. p. 34. GRAHAPATI. கிரகபதனம்--கிரகவிட்சேபம், s. Latitude of a planet. See பதனம் and விட்சேபம். கிரகபரிவிருத்தி, s. Revolution of a planet. 2. A planet's synodic revolution. கிரகபாடு, s. The heliacal setting of a planet. கிரகபிரதிஷ்டை, s. The ceremony of consecrating a new-built house to a guardian deity on its first occupation. கிரகபீடை--கிரகப்பிழை, s. Affliction, calamity, suffering, &c., from the malignant influences of planets, கிரகதோஷம். கிரகப்பிரவேசம், s. The passage of a planet from one sign to another. 2. The ceremony of occupying a new house. கிரகப்பிரீதி, s. Gratification afforded to planets by offerings, worship, &c., கிரகத் துக்குத் திருத்திசெய்கை. கிரகபுடம், s. The longitude of a planet. கிரகப்பெயர்ச்சி, v. noun. The transit of a planet from one sign to another. கிரகமண்டலம், s. The planetary regions. 2. Planetary orbit. கிரகமாலை--கிரகமாலிகை s. [lit.] A planetary garland. The position of two or more planets following each other in their proper order, and in the order of the signs. கிரகவக்கிரம, s. The retrogression of a planet. 2. The station of a planet before it begins to retrograde. கிரகவட்டம், s. The orbit of a planet. 2. The revolution of a planet. கிரகாசாரம், s. The rites of hospitality --as practised by the house-holder. கிரகாத்தமனம், s. The setting of a planet. 2. The beliacal setting of a planet. கிரகாராதனை, s. Worship paid to planets, to appease or propitiate them. கிரகி, s. A house-holder, சமுசாரி. (சது.) கிரகோதயம், s. The rising of a planet. 2. The heliacal rising of a planet. இராசகிரகம், s. A royal palace, அரசர் மாளிகை. 2. The sun and moon--as the chief planets, சூரியசந்திரர். 72)

kottvāl (p. 146) s. (Hind.) A cutwal, the police overseer of the bazaars, &c., in a town or village, ஓர்உத்தியோகஸ்தன். கொத்தவாற்சாவடி, s. cutwal's office or choultry. கொத்தவாற்சேவகன், s. A peon under a cutwal. 63)

camucāram (p. 163) s. The family state, as tending to promote earthly attachments, இல்வாழ்க்கை. 2. Family, குடும்பம். (c.) 3. Worldly attachments or connections, secularity--as distinguished from abstract devotion; earthliness, worldliness, உலகப் பற்று. 4. Mortal or corporeal existence; the state of being in connexion with and subject to births, பிறவிக்கேதுவானவை. W. p. 876. SAMSARA. 5. [little used.] The world --as the habitation of mortals or corporeal beings, உலகசஞ்சாரம். 6. [vul.] A wife, மனைவி. சமுசராஞ்சரலதுக்கம். Matrimony has many sorrows. சமுசாரம்விழுந்துபோயிற்று. The wife is dead. சமுசாரத்திலடிபட்டவன். One who has experienced the troubles, accompanying the matrimonial state, and house-keeping. சமுசாரகிருத்தியம், s. House-hold duties. சமுசாரக்காரன், s. A married man. 2. A man who has children. சமுசாரசன்னியாசம், s. Renunciation of matrimonial life, celibacy. சமுசாரத்தொல்லை, s. Cares and vexation of a family. சமுசாரநாசம், s. The ruin of a family. 2. (p.) Annihilation of the passions; overcoming earthly attachments--as an ascetic. சமுசாரபாரம், s. The burden and responsibility of a family, &c.--as குடும்ப பாரம். சமுசாரமார்க்கம், s. Conjugal life; the family state, as distinguished from the state of the bachelor or ascetic. 2. Domestic duties. (c.) சமுசாரம்நடத்த--சமுசாரம்பண்ண, inf. To manage a family. சமுசாரவாளி, s. [vul.] A married man. சமுசாரவாழ்வு, s. Conjugal life, conjugal felicity. சமுசாரம்பெருத்தவன், appel. n. One who has a large family. சமுசாரவிருத்தி, s. Increase of family. 2. [prov.] Family cares, concerns, affairs, சமுசாரத்தனம். சமுசாரி, s. A married person--man or woman, கிரகஸ்தன். (c.) 2. (fig.) One involved in the results of actions, transmigration, secularities, &c., பந்தமுடைய வன். 3. [loc.] A husband-man, a tiller; a farmer, குடியானவன். சமுசாரித்தொழில், s. Husbandry. சமுசாரிமார்க்கம், s. [loc.] Nuptial or matrimonial state; a chaste, honest course of life. சமுசாரிமகன், s. A man of virtuous life. (c.) பாரிசமுசாரம்--பாரிக்குடும்பம், s. A large family. (c.) See பாரி. 50)

cmētār (p. 163) --சமைதார், s. (Persian) Jemidar, a native officer of the rank of a lieutenant, இராணுவவுத்தியோகஸ்தன். 69) *

campaṉṉaṉ (p. 164) s. Completeness, perfectness, accomplishment, நிறைவு. 2. Prosperity, happiness, பாக்கியம். 3. Being endued with, possessed of, abounding in, உடமைச்சிறப்பு. W. p. 92. SAMPANNA. சம்பன்னகரணி, s. A medicament that effaces scars, &c., இரணந்தீர்க்குமருந்து; [ex கரணி, maker.] சம்பன்னகிரகஸ்தன், s. [com. சம்பன் னகிரேஸ்தன்.] A splendid rogue--as இரா சதிருடன். சம்பன்னகிரேஸ்தன்வருகிறான் செம்பையெடுத் துள்ளேவை. The honorable man is coming, secure the brass cup. (c.) சம்பன்னன், s. [fem. சம்பன்னி.] One perfect in knowledge, good qualities, &c. --as சகலகுணசம்பன்னன், சத்தியசம்பன்னன், திரவியசம்பன்னன், see these. 22)

cevvi (p. 205) s. Beauty, fairness, gracefulness, elegance, அழகு. 2. Time season, opportunity, occasion, juncture, சமயம். 3. The fourth lunar asterism, சித்திரைநாள். (சது.) 4. State, condition, appearance, தன் மை; [ex செம்மை.] (p.) செவ்விய, adj. Beauteous, regular. செவ்வியகை, s. A graceful (liberal) hand. (p.) செவ்வியபொருள், s. Wealth acquired by fair means, நியாயமானசம்பாத்தியம். செவ்வியருமை, s. Unseasonable time for getting access to one. (p.) செவ்வியான், s. An upright man, கிர கஸ்தன். (p.) 62)

tupāci (p. 247) --துபாஷி--துப்பாசி, s. (Hind.) An interpreter, இருபாஷையறிந்தோன். (Sa. Dvibhashi) 2. A dubash, a servant, ஓருத்தியோகஸ்தன். (c.) துப்பாசித்தனம், s. Interpreting. துப்பாசித்தனம்பண்ண, inf. To interpret. 26)

nāykkṉ (p. 274) s. Title of a certain tribe of Telingas, ஓர்சாதிப்பெயர். 2. An inferior millitary officer, a corporal, இராணுவத்தில்ஓ ருத்தியோகஸ்தன். (c.) 8)

nikkirakam (p. 276) s. Destruction, killing, நா சம். 2. Confinement, arrest, restraint, கட் டுப்பாடு. 3. Punishment, or discipline, as inflicted by kingly or divine power, தண் டனை. 4. Confutation in argument, தோல்வி; [ex நி, before, et. கிரகி, to grasp.] W. p. 466. NIGRAHA. பஞ்சேந்திரியநிக்கிரகம்பண்ணினவன். He that has mortified his senses; i. e. restrained himself. நிக்கிரகஸ்தன், s. The deity, as destroyer, அழிப்பவன். நிக்கிரகஸ்தானம், s. (St.) Defeat, discomfiture in a argument, தர்க்கத்தில்தோற்றல். நிக்கிரகானுக்கிரகம், s. Justice and mercy, as attributes of a good king, தண்டனையுமிரக்கமும். 2. [in Theol.) Distribution of rewards and punuishments, as by the deity, in reference to former actions, இன்பதுன்பங்களூட்டல். நிக்கிரகிக்க, inf. To kill, destroy, கொல்ல. 2. To bind, restrain, confine, பந்திக்க. 35)

mṇiym (p. 341) s. Surveyorship or superintendence, of a temple or a district; a subordinate revenue-office, மணியத்தொழில். 2. Business, employment, occupation, வேலை. மணியக்காரன், s. An overseer, manager or superintendent, ஓருத்தியோகஸ்தன். 2. The overseer or chief officer of a village or town; a manigar, கிராமத்தலைவன். மணியஞ்செலுத்தல்--மணியம்பண்ணல், v. noun. Executing the trust of an overseer. 2. [in cant.] To domineer, to lord it over others. மணியவேலை, s. The employment of a manigar. 23)

stṉ (p. 214) --ஸ்தம், A Sanscrit affix implying state or quality, Usually occurring in combination--as கிரகஸ்தன், தடஸ்தம், ஓர்பிரத் தியயம். 12)