eṟuẕi (p. 75) s. A wild hog, காட்டுப்பன் றி. (p.) 31)

ēṉm (p. 79) s. [vul.] A vessel, பாத்திரம். 2. An utensil, a tool, கருவி. 3. (p.) A hog, பன்றி. 4. Wild hog, காட்டுப்பன்றி. 5. An auxiliary particle for sounding the letter ஃ, எழுத்தின்சாரியை. 6. A palm-leaf umbrella, ஓலைக்குடை. 89) *

kṭmā (p. 87) --கடமான், s. A kind of animal, the wild cow, காட்டுப்பசு. 11)

kāṭu (p. 103) s. An uncultivated tract of land covered with forest-trees, thick, impenetrable brush wood, creeping plants and coarse, rank, reedy vegetation, a waste, a thicket, வனம். 2. Deserts, forest tracts, ஆரணியம். 3. A desert place for burning the dead, சுடுகாடு. 4. fig. Excessiveness much, closeness, &c., மிகுதி. 5. Wild, rough, uncultivated, unpolished, &c., used as a prefix--as காட்டுப்பசு. 6. A nominal termination to some words of verbal derivation, தொழிற்பெயர்விகுதி--as சாக் காடு. (c.) 7. (p.) A place, இடம். 8. A border, a limit, எல்லை. 9. A town, ஊர். 1. The second lunar asterism, பரணிநாள். 11. Chaff, straw, &c., செத்தை. காடுவாவீடுபோவென்கிற காலம்வந்தது. The time has arrived when the desert says, come, and the house says, go. இந்தவூருக்குக்காடுகொஞ்சம். This village has but little arable land. காடாய்க்கிடக்க, inf. To be covered with jungle or wood. நிலங்காடாய்க்கிடக்கிறது. The ground is uncultivated. கடாய்ப்போக, inf. To become waste, to grow woody. காடாரம்பட்டு, s. A village situated in a wild tract of land near Vedarniam. காடாற்ற, inf. To perform the ceremony of quenching the fire where a corpse has been burnt, gathering the remains and taking them in a new pot to some water representing the Ganges, பாற்றெளிச்சடங்குசெய்ய. காடுகாட்ட, inf. To deceive, disappoint, lit. to show the place of burning the dead. காடுபடுதிரவியம், s. The productions of the desert, காட்டிலுண்டாகுந்திரவி யம். See under திரவியம். காடுபலியூட்ட, inf. To sacrifice to the sylvan nymphs before hunting, காட் டில்வாழுந்தேவர்களுக்குப்பலியிட. காடுவசாதி, s. [prov. prop. காடுவாழ் சாதி.] Savage tribe. காடுவசாதியாய்த்திரிய, inf. To be slovenly, sluttish, &c., to be careless, negligent of one's dress, &c., 2. To be vagrant, idle, &c., as a child for whom no one cares. காடுவாரி, s. [prov.] A rake, ஓர் கருவி. 2. One who scrapes up all he can, சேர்ப்பவன். 3. One who resorts to any kind of labor for support. காடுவாழ்த்து, s. A section of a war poem, extolling the jungle of the sylvan goddess, &c., where the battle occurred, வனதேவதையைவாழ்த்தும்பிரபந்தம். காடுவெட்டி, s. A wood-cutter, a savage, an untaught man. காட்டகத்தி, s. A shrub, வீழி, Cadaba Indica. காட்டத்தி, s. A species of the அத்தி tree, downy mountain ebony, Bauhinia tomentosa. (Mat. Ind.) காட்டழல், s. Jungle fire, kindled by the friction of trees, &c., காட்டுத்தீ. காட்டாள், s. A rustic, rural person, நாகரீகமில்லாதவன். காட்டான், s. The wild cow,காட் டுப்பசு. 2. [prov.] Stranger, பிறன். காட்டிலேபோக, inf. To be lost, to waste. காட்டுக்கடலை, s. A small tree or plant, ஓர்செடி. Rough melastoma, (Melastoma aspera) or Indian current bush. (Mat. Ind.) காட்டுக்கல், s. A rough hard kind of stone, ஓர்வைரமானகல். காட்டுக்கீரை, s. Different kinds of wild greens mixed together. காட்டுச்சீரகம், s. A wild cumin, purple fleabane, ஓர்பூண்டு, Vernonia anthelmintica. காட்டுச்சீரகவள்ளி, s. An esculent creeper--as காட்டுக்காய்வள்ளி. காட்டுச்சேவல், s. The jungle-cock, somewhat different from a woodcock. காட்டுத்தகரை, s. The wild தகரை plant. காட்டுத்தனம், s. Rusticity, uncultivated manners. காட்டுத்தாரா, s. A wild duck. See தாரா. காட்டுத்தாளி, s. A twining plant, Convolvulus muricatus. See தாளி. காட்டுத்தினை, s. Wild millet. காட்டுத்துத்தி, s. A kind of plant, Sida hirta. See துத்தி. காட்டுத்துவரை, s. A kind of துவ ரை plant, Glycine parviflora. காட்டுத்துளசி, s. A Wild species of துளசி; which see. காட்டுநாரத்்தை, s. A kind of நாரத் தை tree, பெருங்குருந்து. காட்டுநெல்லி, s. A kind of நெல்லி tree, Emblica officinalis. காட்டுப்பயிர், s. Vegetables that grow of themselves, தாமாகவிளையும்பயிர். காட்டுப்பருத்தி, s. Wild cotton of spontaneous growth. காட்டுப்பன்றி, s. A wild hog. காட்டுப்பாகல், s. A kind of பாகல் creeper. See பழுபாகல். காட்டுப்பிள்ளை, s. [metap.] A foundling. Besch.. காட்டுப்பீ, s. First black excrement of a new-born child, or calf, meconium. கட்டுப்புத்தி, s. Stupidity, senseless conduct, மூடபுத்தி. காட்டுப்புளிச்சை, s. Wild sour greens, காட்டுக்காய்ச்சுரை, Hibiscus cannabinus. காட்டுப்புறா, s. A dove, a turtledove, கபோதம். காட்டுப்பூனை, s. A species of wild cat, காட்டில்வாழும்பூனை. காட்டுமந்தாரை, s. A tree, ஓர்மரம், Bauhinia acuminata. L. காட்டுமரம், s. Any wild or useless tree, plant, &c. காட்டுமரி, s. A shrub, ஓர்பூடு. See உமரி. காட்டுமருக்கொழுந்து, s. A wild species of மருக்கொழுந்து, not fragrant. காட்டுமல்லிகை, s. A kind of wild jasmine, with red blossoms, வனமல்லிகை. 2. Narrow-leaved jasmine, Jasminum angustifolium. காட்டுமனுஷன், s. A wild man. 2. An uncivilized man. காட்டுமா, s. The wild mango, வன மாமரம், Carbera manghos. 2. Another wild, mango, Spondias mangifera. காட்டுமாமரம், s. The wild mango tree. காட்டுமாவிரை, s. The same as சாரப்பருப்பு. காட்டுமிருகம், s. A wild beast, வனமிருகம். 2. A wild horse, கானக்குதிரை. காட்டுமிருகாண்டி, s. [vul. காட்டு மிறாண்டி.] A clown, rustic, an awkward ill-bred person, முருடன். காட்டுமுருக்கு, s. A thorny wild tree, Erythrina Indica. See முருக்கு. காட்டுமுருங்கை, s. A senna-leaved shrub, வனமுருங்கை, Ormicarpum sennoides. (M. Dic.) காட்டுமுன்னை, s. A shrub, Croton repandum. (Rott.) See முன்னை. காட்டுவள்ளி, s. A plant with a bulbous root, Discorea bulbifera. See வள்ளி. காட்டுவாகை, s. A Mimosa tree. See வாகை. காட்டெருமை, s. A wild buffalo. காட்டெருமைப்பால், Its milk. 2. The milky juice of the Asclepias gigantea, or gigantic swallow-wort, எருக்கம்பா ல். 3. The same as கள்ளிப்பால், the milky juice of the Euphorbia tirucalli. 4. The same as கூகைநீறு, the flour of the root of the Curcuma angustifolia, அங்குசரோசனம். காட்டேரி--இரத்தக்காட்டேரி s. [prop. காடேறி.] A jungle imp, a sylvan nymph, a demoness. புகைக்காடு, s. A great smoke. குடிக்காடு, s. Many houses together, a village, town. பிணக்காடு, s. A field covered with corpses. பருத்திக்காடு, s. A cotton field. நெருப்புக்காடு, s. A large fire. புன்செய்க்காடு, s. High dry land. புல்லுக்காடு, s. Pasture land. வெள்ளக்காடு, s. A general flood. பெருங்காடு, s. Large jungle. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. இடுகாடு--சுடுகாடு s. A place for burying, burning the dead. சுடுகாட்டுக்குப்போனபிணந்திரும்புமோ. Will the corpse which has been carried to the cemetery ever come back again? சுடகாட்டுவைராக்கியம். A good resolution formed on the occasion of a funeral is soon forgotten. சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A wild dove. 2. A kind of bird. சிறுகாடு, s. A low jungle. கப்பற்காடு, s. A large number of ships, a fleet. வயற்காடு, s. Paddy field. 78)

kāṉam (p. 107) s. Singing, song, இசைப்பா ட்டு. 2. Music, tune, இராகம். Wils. p. 287. GANA. 3. Sky-lark, வானம்பாடி. (p.) 4. Forest, wood, grove, வனம் (from Sans. KANANA.) 5. Mountainous district, desert. குறிஞ்சிநிலம். 6. Forest tract, wood-land, முல்லைநிலம். கானக்கல், s. A kind of stone--as கானகக்கல். கானக்குதிரை, s. An elk, மரை. (சது.) 2. (Rott.) Wild horse, காட்டுக்குதிரை. கானக்குறத்திமுலைப்பால், s. Honey, தேன். கானத்தேறு, s. Turmeric, மஞ்சள். கானநாடன், s. A ruler of forest tracts, முல்லைத்தலைவன். (நிக.) கானப்பலா, s. A wild jack tree, காட் டுப்பலா. கானமயில், s. A wild peacock. கானமா, s. A wild hog, காட்டுப்பன்றி. கானம்பாட, inf. To sing. கானயூகம், s. A wild monkey, கருங் குரங்கு. கானவர், s. Mountaineers, the inhabitants of mountainous districts, குறிஞ்சி நிலமாக்கள். 2. Hunters, a tribe that live by the chase, புளிஞர்.--Note. They are considered savages, forming a class of the aborigines of Southern India. 3. Foresters, முல்லைநிலமாக்கள். (சது.) கானவன், s. A hunter, வேடன். 2. A monkey, குரங்கு. கானவிருக்கம், s. A tree, பாதிரிமரம், Bignonia. L. (M. Dic.) வீணாகானம், s. A song with a lute accompaniment. 6)

kuṉṟi (p. 132) s. A medicinal climber, yielding the beautiful குன்றிமணி bean, Abrus precatorius, L. Wild Licorice; of which, there are three sorts, viz.: செங்குன்றி, வெண் குன்றி and கருங்குன்றி. 2. A jeweller's weight, equal to about two grains troy, அரைமஞ்சாடி. 3. A kind of native arsenic, மனோசிலை. குன்றிநிறக்கண்ணன், s. One whose eyes are as red as those of the குன்றிமணி. 2. A wild boar, so called because of the redness of its eyes, காட்டுப்பன்றி. குன்றிமணி, s. The seed of the குன்றி. குப்பையிலே போட்டாலுங் குன்றிமணி மங்காது. Though the குன்றி seed be cast into the dung-hill, it loses not its lustre; i. e. though one of high rank mingle with the lowly, he will not lose his standing. 71)

pṉṟi (p. 304) s. A hog, a swine, வராகம், vulgarly, பண்ணி. 2. A Tamil country. See கொடுந்தமிழ்நாடு.--Of hogs are, ஊர்ப்பன்றி, domestic hog; காட்டுப்பன்றி, wild hog; ஏய்ப் பன்றி, முள்ளம்பன்றி, a hedge hog, porcupine, கடற்பன்றி, a sea hog; இனப்பன்றி, கிளைப்பன்றி, wild hog in the herd. பன்றியோடிணங்கியகன்றுமலந்தின்னும். Even the calf, if associated with the hog, will eat excrement. பன்றிபோலேதின்கிறவன், appel. n. One who gormandizes like a hog. பன்றிக்கரணம், s. One of the astrological karna. See காரணம். பன்றிக்கிடை--பன்றிக்கூடு, s. A pig-sty. பன்றிக்கிளி, s. A kind of fish. பன்றிக்குட்டி, s. A young pig, a porkling. பன்றிக்கொம்பு, s. A hog's tusk. 2. Tusk of the sea hog. பன்றிக்கொவ்வை, s. A species of கொவ்வை plant. பன்றிக்கொழுப்பு, s. As பன்றிநெய. பன்றிச்சுருக்கு, s. A mode of punishment by pedagogues--tying the thumbs together under the hams with cord close round the neck, ஓர்தண்டனை. பன்றித்தகரை, s. The larger and stronger species of the தகரை. plant பன்றிநெய், s. Hog's fat, lard. பன்றிநெல், s. A wild species of rice, said to be produced by Rishis, and used by them in oblations, ஓர்நெல். பன்றிப்பத்தல், s. Hog-trough. பன்றிப்புல், s. A grass, Andropogan contortum. பன்றிமயிர், s. Hog's bristles. பன்றிமீன், s. A sea-fish, sy&aena; Portug; peixe porco, a sea-hog. பன்றிமுள், s. Porcupine's quill. பன்றியாட்டம், v. noun. Hoggishness, swinishness. பன்றியிறைச்சி, s. Hog's flesh, pork, bacon. பன்றிவார், s. Solid fat flesh of the hog, as bacon. பன்றிவெட்டுதல், v. noun. Boys in a play beating one going on all fours. 32) *

prvu (p. 297) கிறேன், பரவினேன், வேன், பரவ, v. n. To spread, as பரம்பு. 2. [com. for. பரப்பு.] To lay open to view, as goods in a bazaar. 3. (சது.) To say, to declare, சொல்ல. 4. To praise, to extol, புகழ. 5. To worship, வணங்க; [from Sa. Barha, to spread.] பரவல், v. noun. Spreading; saying; praising; worshipping. பரவல்தான், s. Blotting-paper. (R.) பரவற்காடு, s. Brush-wood. பரவற்காட்டுப்புஞ்சை, s. A field cultivated amongst brush-wood. 42)

prutti (p. 299) s. Cotton shrub of different kinds, Gossypium herbaceum, ஓர்செடி. 2. Cotton. See பஞ்சு--There are different kinds of cotton, viz: காட்டுப்பருத்தி, wild cotton; செம்பருத்தி, Gossypium religiosum; தாளிப்பருத்தி, Gossypium vitifolium; பட்டுப் பருத்தி, silk cotton; பூப்பருத்தி, flower cotton; பேய்ப்பருத்தி or மலைப்பருத்தி, hill cotton; வெ ண்பருத்தி, common cotton; உப்பம்பருத்தி, குப் பைப்பருத்தி, இலாடன்பருத்தி, நாடன்பருத்தி, are some other kinds of பருத்தி. வேலிப்பருத்தி, s. A kind of creeper called உத்தாமணி. ஐம்பருத்தி, s. A shrub. (R.) பருத்திக்காடு, s. Cotton plantation. பருத்திக்காய், s. The cotton capsule. பருத்திக்குண்டிகை, s. A water-pot stuffed with cotton. (நன்.) பருத்திக்கொட்டை, s. Cotton seed. பருத்திச்செடி, s. Cotton shrub. பருத்திநூல், s. Cotton yarn, sewing cotton. பருத்திப்பஞ்சு, s. Cotton of the பரு த்தி, distinct from இலவம்பஞ்சு. பருத்திப்பொதி, s. A pack of cotton. பருத்திமணை, s. A weaver's reel. பருத்திவேர், s. Root of the cotton shrub, a decoction of which is given as a demulcent in cases of strangury and gravel. 31)

pākl (p. 305) s. The jack-tree; bread-fruittree. See பலாமரம். (p.) 2. [vul. பாவல்.] A kind of climbing garden-plant which is medicinal, and whose bitter fruit is used in cooking. பாகற்கொடி, Momordica charantia.--Of பாகல் creeper are different varieties, as காட்டுப்பாகல், கொம்புப்பாகல், கொ ல்லம்பாகல், நாய்ப்பாகல், நரிப்பாகல், நிலப்பாகல், பேய்ப்பாகல், பழுபாகல், and மிதிபாகல். பாகற்காய், s. The fruit of the பாகல் used in curry. பாகற்காய்ப்பச்சடி, s. A pickle. See பச்சடி. 15) *

puṟā (p. 328) s. [gen. புறாவின்.] A dove, pigeon. --There are different kinds, காட்டுப்புறா, தவிட்டுப்புறா, பச்சைப்புறா, பெரும்புறா, மணிப்புறா, மலைப்புறா, and மாடப்புறா, which see. (c.) புறாப்பறந்ததுபோலே. Like the flying of a dove; i. e. suddenly gone. புறாக்காலி, s. A kind of grassy plant, ஓர்பூடு. புறாக்குஞ்சு, s. A young pigeon. புறாமுட்டி, s. A plant, ஓர்பூடு. 26)

pūṉai (p. 331) s. [poet. பூஞை.] A cat.--For கடு வன்பூனை, காட்டுப்பூனை, புழுகுப்பூனை, பெட்டைப் பூனை, see these words. (c.) பூனைசீறுதல். Hissing of a cat in anger. பூனைகுறுக்கேபோகின்றது. The cat comes across the road, considered a bad omen. பூனையழுதல். Mewing of a cat. பூனையுறுமுதல். Growling of a cat. பூனைபால்குடிப்பதுபோலே. As a cat [shutting its eyes] drinks the milk; i. e., one shutting his own eyes to his faults, thinks them hidden from others. பூனைக்கச்சி, s. An herb, ஓர்செடி. (Old Dic.) பூனைக்கண், s. Eyes like a cat. 2. A gem, cat's eye, பூனைக்கண்வைடூரியம். பூனைக்கண்ணன், s. [fem. பூனைக்கண் ணி.] A man with cat-like eyes. பூனைக்கண்புருடராகம்--பூனைக்கண்வை டூரியம், s. A gem. See பூனைக்கண், 2. பூனைக்கழற்சி, s. A species of கழற்சி, a grey colored creeper. பூனைக்கழற்சிக்கொட்டை, s. Seeds of பூனைக்கழற்சி, used medicinally. பூனைக்காஞ்சொறி, s. A kind of nettle, Tragia cannabina. பூனைக்காய்ச்சி, s. An empty or blasted ear, or crop. பூனைக்காய்வேளை, s. A shrub; Galega villosa. பூனைக்காலி, s. A perennial climbing plant, whose root is used in choleramorbus, ஓர்செடி, Dolichos pruriens, L. பூனைக்கீரை, s. A plant, ஓர்கீரை, Ipomia pestigridis. பூனைக்குட்டி, s. A kitten. பூனைச்சம்பந்தம், s. The grasp of Deity on the soul. See சம்பந்தம். பூனைத்திசை, s. south-east, தென்கிழக்கு. See திசை. பூனைபோலேயிருக்க, inf. To act with affected humility. பூனைப்பிடுக்கன்--பூனைமடி, s. A kind of herb, ஓர்செடி, Crotalaria nummularia. பூனைமயிர், s. Grey hair in men, like the cat. 2. As பூனைக்கழற்சி plant. பூனைவணங்கி, appel. n. The குப்பை மேனி plant; (lit.) cat worshipped.