oṉṉppū (p. 84) s. A female ear-ornament, காதணியிலொன்று. 48)

kṭukkṉ (p. 87) s. An ear-ring in common, காதணியிலொன்று. புலிமுகக்கடுக்கன்--உருத்திராட்சக்கடுக்கன்--சவடி க்கடுக்கன்--ஒட்டுக்கடுக்கன்--முத்துக்கடுக்கன்--குப் பிக்கடுக்கன்--சங்குசக்கரக்கடுக்கன்--பூசாந்திரக்கடுக்க ன்--தாய்க்கடுக்கன்--வைரக்கடுக்கன்--அருப்புச்சரிக் கடுக்கன்--அனந்தமுடிச்சு. Different kinds of ear-ornaments. கடுக்கன்போட, inf. To put on ear-rings. கட்டுக்கடுக்கன், s. An ear-ring with gems inlaid. நாட்டுக்கடுக்கன், s. [prov.] Earrings worn in the rural districts of North Ceylon. கெம்புக்கடுக்கன், s. An ear-ring with rubies inlaid. சுற்றுக்கடுக்கன், s. An ear-ring which is made by winding fine gold wire round a form made of the same but inferior material. 80)

kaṉṉam (p. 102) s. Cheeks, கதுப்பு. 2. An instrument for breaking into houses, கன்னக்கோல். (c.) 3. (p.) Ear,காது. Wils p. 195. KARN'A. 4. An elephant's ears, யானைச்செவி. 5. Nerves, நரம்பு. 6. Hypothenuse of a right angled triangle, or the diagonal of a tetragon, அக்ஷகன்னம். 7. True distance of a planet from the earth, கிரகமார்க்கவளவு. 8. A goldsmith, பொற்கொல் லன். (சது.) 9. The scale or dish of a balance, தராசுத்தட்டு. கன்னகடூரம், s. Harsh, grating, dissonant sound, uncouth to the ear. கன்னக்காரன், s. A burglar, கன் னமிடுபவன். கன்னக்கிரந்தி--கன்னப்புற்று, s. A swelling in the cheek from the venereal disease, கன்னத்தில்வருமோர்நோய். கன்னக்கோல், s. An implement for breaking through the walls of houses, கன்னகம். கன்னக்கோல்வைக்க--கன்னமிட, inf. To commit burglary by breaking through a wall. கன்னசூலை, s. A tumor in the region of the cheek, one of the arthritic class of diseases. See சூலை. கன்னத்தட்டு, s. [as கன்னம்.] The dish of a balance, சிறுதராசுத்தட்டு. கன்னத்திலேயடிக்க--கன்னத்திலே யறைய--கன்னத்திற்போட inf. To slap the face, to box the ears. கன்னபரம்பரைஞானம்--கன்னபா ரம்பரியம். s. Tradition, oral transmission of intelligence, history, news, meaning, &c., பரம்பரைக்கேள்வியால்வந்தஞானம். கன்னபாகம், s. The ear, காது. கன்னபூரம், s. A kind of ear-ornament, காதணியினொன்று. 2. The ear, காது. கன்னபூஷணம், s. Ear-ornaments, காதணி. கன்னப்பரிசை, s. The whiskers or beard on the cheek. கன்னப்பள்ளம், s. The hollow of the cheek. கன்னப்பிளவை, s. A cancer or scirrous affection in the cheek--as கபோ லப்பிளவை. கன்னப்பூ, s. A kind of female ear-ornament, காதணியிலொன்று. கன்னப்பொறி, s. The temples, the upper part of the side of the head, காதினருகானபொறி. கன்னமதம், s. Secretion from the temples of the elephant, யானைமும்மதத்தி லொன்று. கன்னமீசை, s. [prov.] The whiskers. கன்னமூலம், s. The interior or root of the ear, காதினடி. கன்னவேதம்--கன்னவேதை, s. [as காதுகுத்துகை.] Perforating the ear, for ear-rings with appropriate ceremonies. Wils. p. 195. KARN'AVEDA. கன்னாவதங்கம், s. An ear-ornament, காதணிவகுப்பு. கசகன்னம், s. Voluntary motion of the ear. 2. A kind of magical trick. 75)

kmpi (p. 96) s. Wire, any rod or bar of metal, இரும்புமுதலியவற்றின்கம்பி. 2. A kind of ear-ring, காதணியிலொன்று. 3. A narrow stripe in the border of a cloth, துணியினோ ர்கரை. 4. A small moulding in carpenter's, or mason's work, சித்திரக்கம்பி. 5. Saltpetre, வெடியுப்பு. 6. [in slang language.] Money (com. காசு). கம்பியுந்தாலியும். The marriage symbol with the wire on which it is strung as worn by the idol, the name is also given to the symbol worn by women. கம்பிகட்ட, inf. To make the border of a cloth--as a dyer. 2. To make a narrow moulding. 3. To pass the wire through the bones in an umbrella. கம்பிக்கடுக்கன், s. An ear-ring formed of a bent wire, ஓர்கடுக்கன். கம்பிக்கரை, s. A narrow stripe, commonly silver, in a border. கம்பிக்காரன், s. A monied man. கம்பிச்சேலை, s. A cloth for women with a striped border. கம்பிநீட்ட, inf. To lengthen a piece of metal by beating or otherwise. 2. (Met.) To go off slily, to steal away, to take to one's heels. கம்பிப்பிசின், s. A kind of wiry medicinal gum. கம்பிமணி, s. A kind of necklace made of wire, ஓர்மணி. கம்பியச்சு, s. A wire-mould, கம்மி யர்கருவியிலொன்று. கம்பியிழுக்க, inf. To draw wire. கம்பியுப்பு, s. Salt-petre of a superior quality in bars or pieces, ஒருப்பு. கம்பிவளைக்க, inf. To draw a wire flat. கம்பிவாங்க, inf. To go off slily, to steal away, ஓடிப்போக (colloquial or jesting language). கம்பிவிறிசு, s. A fire-work which ejects its contents in pencils of light. ஈர்க்குக்கம்பி--கம்பிக்குறி, s. A small stripe in cloth. பட்டைக்கம்பி, s. A large stripe. இருப்புக்கம்பி, s. Iron wire. வெண்கலக்கம்பி, s. Brass wire. கடலைக்கம்பி, s. A colored stripe, in cloth, of the size of a grain of gram. புளியிலைக்கம்பி, s. A colored stripe in cloth of the size of a tamarind leaf. பித்தளைக்கம்பி, s. Brass wire. பொற்கம்பி, s. Gold wire. 12)

kuṇukku (p. 118) s. An ear-ornament for females, மாதர்காதணியிலொன்று. 2. A ring of lead or brass suspended in the ears to enlarge the perforation, குதம்பை. 3. Lead for a fish-net, வலையில்தொடுத்திருக்குமீயக்குண்டு. 4. (M. Dic.) Silver, வெள்ளி. குணுக்குத்தடி, s. A club or a heavy stick with an iron ferrule. 27)

koppu (p. 146) s. A branch, கொம்பு. 2. A female ornament for the upper part of the ear, காதணியிலொன்று. 3. (Tel.) A female tuft or knot of hair, கொண்டை. கொப்பாந்தேன், s. [prov.] As கொம்புத் தேன். கொப்புவாளி, s. [loc.] A female ear ornament. அன்னக்கொப்பு, s. An ear ornament. See under அன்னம். கலசக்கொப்பு, s. An ear ornament adorned with small gold cups. சல்லடைக்கொப்பு, s. An ear ornament with a circle to cover part of the cavity of the ear. சாதாக்கொப்பு, s. A plain ear ornament; [ex சாதா, plain.] 87)

cērvai (p. 208) s. Union, association, connection, coalition, ஐக்கம். 2. Joining together, junction, கூட்டம். 3. Plaster, salve spread on cloth, &c., சீலையிற்சேர்த்திடுமருந்து. 4. A body of soldiers, சேனை. 5. Command of a body of soldiers, the office of a சேர்வைக்காரன். 6. Ingredients for a medicinal or other composition, கலப்புச்சரக்கு. 7. Admixture, compound, கலவை. 8. Preparation, provision, accommodation, சேகரிப்பு. 9. Collection, assemblage, திரட்சி. 1. [loc.] Twenty bundles of betel leaves, வெற்றிலைச்சேர்வை. 11. A term in vulgar use for a sort of masquerade dance, ஓர்வகைக் கூத்து. 12. A kind of ear ornament worn by women, மாதர்காதணியிலொன்று. 13. (used in Coimbatore.) Alloy, base coin, உலோகக்க லப்பு. சேர்வைகட்ட, inf. To tie the betel leaves in சேர்வை bundles. 2. (R.) To unite the upper branches of trees in the form of a portion. சேர்வைக்காரன், s. The commander of a body of soldiers, a captain. 2. A subdivision of the Maravars. (c.) சேர்வைக்கால், s. [vul.] A support for a ladder to lean against. 2. [prov.] A stand, commonly of brass, for plate. சேர்வைச்சீலை, s. [prov.] Salve spread on cloth, a plaster, cere-cloth. சேர்வைமொழி, s. An appendix. (R.) சேர்வைச்சந்தனம், s. A compound perfumed ointment, of sandal paste. See சந்தனக்கூட்டு. அரிசேர்வை, s. [vul.] A masquerade dance performed by the votaries of Vishnu, after their return from a pilgrimage to Tripathy. புத்தகச்சேர்வை, s. Making an olabook. 51)

pukiṭi (p. 321) s. (Tel. ு.) A golden pendant worn by women and hanging at the upper part of the ear, மாதர்காதணியிலொன்று. 37)

pūcāntiram (p. 329) s. [also பூசாவந்தம்.] A kind of earring, காதணியிலொன்று. (c.) பூசாந்திரக்கடுக்கன், s. An earring, or jewel, the small pieces of which are arranged like the five stars in the பூசம் asterism; also called பஞ்சபூசாவந்தம். நவபூசாவந்தம், s. A nine-faced earring. 17) *

pūcci (p. 329) s. An insect, beetle, worm or any small reptile, சிறுசெந்து. 2. [in combin.] Covering, &c. See கண்ணாம்பூச்சி. (c.) 3. (Tel.) A ghost. பூச்சிகாட்ட, inf. [with the dative.] To frighten children by distortion, grimace. 2. To frighten. பூச்சிக்கடி, s. Ringworm, herpes, &c. பூச்சிக்கூடு, s. A kind of jewel worn by women, காதணியிலொன்று. 2. A cage for insects. பூச்சிபிடிக்க, inf. To breed worms. பூச்சிபூச்சியெனல், v. noun. Crying பூச்சி, or feigning illness beyond the reality. பூச்சியரிக்க, inf. To gnaw as worms and ulcers. பூச்சியாண்டி, s. See பூச்சாண்டி. 27) *