cerukku (p. 204) s. Haughtiness, wantonness, pride, vanity, self-conceit, self-importance, self-sufficiency, அகங்காரம். 2. Inflation from pride; intoxication with vanity, wealth, office, &c., கர்வம். 3. Exultation, excessive joy, joviality, elation, களிப்பு. 4. Boldness, daring, mettle, intrepidity, frenzy, arrogance, audacity, presumption, temerity. rashness, wilfulness, ஆண்மை. 5. The feeling or vanity of self-agency, instead of ascribing one's actions, &c., to the deity, ஆணவம். 6. Infatuation, illusion, the diversion of the mental powers from their proper course, or from seeking the supreme good, the predominance of the senses over reason, மயக்கம். 7. High hope, aspiration, sanguine expectation, மனோராச்சியம். (c.) அவன்செருக்குகுலைந்தது. His pride is brought down. செருக்கன்--செருக்குக்காரன், s. A wanton, vain, presumptuous person. செருக்காய்ப்பேச, inf. To speak proudly, to assume too much. செருக்காய்வளர்க்க, inf. To bring up in a delicate manner, செல்லமாய்வளர்க்க. செருக்குக்காட்ட, inf. To show pride, to be vain, self-important, self-conceited. செருக்குப்பண்ண, inf.. To act proudly, arrogantly, wantonly. படைச்செருக்கு, s. Daring intrepidity, high spirits, vaunting and bravado, &c., of the soldier. செருக்கடிக்க, inf. To vaunt with an inarticulate sound. (c.) பணச்செருக்கு, s. Pride of money. கல்விச்செருக்கு, s. Pride of learning. செல்வச்செருக்கு, s. Inflation of wealth. குடிச்செருக்கு, s. A vain conceit of high birth, குடிப்பிறப்பினாணவம். 66)

pāngku (p. 306) s. Side, right or left, பக்கம். 2. Party, interest, favor, பட்சம்; [ex பங்கு.] (p.) 3. Beauty, fairness, neatness, அழகு. 4. Fashion, style, manners, carriage, custom, gentility, politeness, யோக்கியம். 5. Agreeableness, suitableness, adaptedness, appropriateness, தகைமை. 6. Propriety, peculiarity, உரிமை. 7. Accommodation, conciliation, இணக்கம். திருவுளப்பாங்கின்படிநடக்கும். It will happen as God appoints. பாங்கானஊர்--பாங்குபட்டடையுண்டானஊர். A town well situated and pleasant, supplied with good water, and surrounded by cornfields. பாங்கறிய, inf. To know the nature, state or mode of a person, place or thing. பாங்கறியாதவன், appel. n. A clown, a rustic, an ill-bred person, one ignorant of good manners. பங்காயிருக்க, inf. To be subservient, helping, co-operating. 2. To be convenient or proper, to be well, or pleasantly situated. பாங்காய்ச்சமைக்க, inf. To cook nicely. கடவுள்பிரபஞ்சத்தைப்பாங்காய்ச்சமைத்தார். God created the world very well. பாங்காய்நடக்க, inf. To conduct one's self suitably, agreeably, &c. பாங்காய்ப்பேச, inf. To speak in a conciliating, accommodating manner, so as to win regard. பாங்கானவன், appel. n. A man of polite address and manners. பாங்குபண்ண, inf. To dress neatly, one's self or another. பாங்குபரிசனை--பாங்குபாவனை, s. Good manners, genteel dress and behaviour. 16) *

vẕuntu (p. 379) கிறது, வழுந்தினது, ம், வழுந்த, v. n. [sometimes வளுந்து.] To chafe, excoriate, wear off the skin, as a load on the shoulder, காய்ப்பேற. (பெரியபுரா.) 36)