angkārakam (p. 5) --அங்காரம், s. Charcoal, burning or not, கரி. Wils. p. 1. ANGARACA. (p.) 21) *

kārkm (p. 104) s. Burning heat of the body, வெப்பம். பித்தகாரகம், s. Heat caused by bile. மேககாரகம், s. Venereal heat of the body. 100) *

kārakam (p. 104) s. Agency, causality, causation, காரணத்துவம். 2. Means, instrument, expedient, &c., to accomplish an action, கருவி. 3. A doing, an action, செயல். 4. [in grammar.] The agent, the subject of a verb, வினைமுதல். 5. The cases of nouns depending in construction on verbs, and not on nouns, வினைகொண்டுவேற்றுமை முடிவது. Wils. p. 213. KARAKA. The six grammatical காரகம் are: 1. கருத்தாகாரகம், nominative case to a verb--as சாத்தன்சேர்ந்தான். 2. கருமகாரகம், objective case, governed by a verb--as சாத்தானைச்சேர்ந்தான். 3. கருவிகாரகம், instrumental ablative, followed by a verb-as வாளால்வெட்டினான். 4. கோளிக்காரகம், dative case, depending on a verb--as சாத்தானுக்குக் கொடுத்தான். 5. அவதிக்காரகம், ablative of motion--as சாத்தனிற்பிரிந்தான். 6. இடக்காரகம், local ablative--as சாத்தனிடஞ்சென்றான். காரகக்கருவி, s. Any of the காரகவேது, in operation, as distinguished from ஞாபகக்கருவி. காரகத்துணைக்கருவி, s. Instruments, &c.--as the wheel of the potter, தொழிற் றுணைக்காரணம். காரகநிமித்தக்கருவி, s. The agent of an action, செய்கையின்நிமித்தகாரணம். காரகமுதற்கருவி, s. The proximate cause--as the clay for a pot, செய்கையின் முதற்காரணம். காரகவேது, s. The three causes in the performance of an action, as காரகக் கருவி. 2. [in rhetoric.] Assigning extraordinary causes in accounting for an event; one of the two kinds of ஏதுவலங் காரம், the other being ஞாபகவேது. காரகன், s. [in grammar.] The agent, a doer, an operator, செய்பவன். Wils. p. 213. KARAKA. காரடம்--காரடவித்தை s. (Tel. ாரமு.) Juggling, tricks. காரடன், s. A juggler, a double-dealer. 101)

kōḷi (p. 151) s. A banian tree, ஆல். 2. Any of the அத்தி trees. 3. Any tree that bears without blossoming, பூவாதுகாய்க்குமரம். 4. A receiver, கொள்வோன்; [ex கொள்.] (சது.) கோளிக்காரகம், s. [in gram.] The dative case. See காரகம். கோளிப்பொருள், s. [in gram.] The recipient, that to which an action is directed; opposed to கொடைப்பொருள். 58) *

pittam (p. 315) Bile, gall, bilious humor, முப்பிணியிலொன்று W. p. 356. PITTA. 2. Aberration of the senses, bewilderment, delirium, மயக்கம். 3. A variety of dance, கூத்தின்விகற்பம்.-- Of bile are அருசிப்பித்தம், aversion to food, &c.; இரத்தபித்தம், that which causes the spitting of blood; வறட் சிப்பித்தம், dryness of humors; கரும்பித்தம், black bile. பித்தஉபரி, s. As பித்தாதிகாரம்; used in the south. பித்தகாங்கை--பித்தகாரகம்--பித்தச்சூடு, s. Heat caused by bile. பித்தகாசம், s. A kind of bilious disease, causing great irritation. See காசம். பித்தகாமாலை, s. Jaundice from excess of bile. பித்தகாலம், s. The middle stage of life, when the bilious humor is supposed to be predominant from the age of 33 1/3 to 66 2/3. 2. The second and third of the twelve hours, both by day and night. பித்தகுணம், s. Delirium, slight derangement. பித்தகுன்மம், s. Dispepsia, disease in the stomach from excess of bile. See குன்மம். பித்தக்காய்ச்சல், s. As பித்தசுரம். பித்தக்கிராணி--பித்தகிராணி, s. A looseness of the bowels. See under கிரணி. பித்தக்கிறுகிறுப்பு--பித்தகிறுகிறுப்பு. v. noun. Giddiness in the head, from bilious affections. பித்தக்கொதி, s. [prov.] Feverish state of the system from derangement of the bilious humor. பித்தசரீரம், s. An emaciated body from excess of bile, a bilious temperament. See சரீரம். பித்தசிலேட்டுமம்--பித்தசிலேற்பனம், s. A temperament of body in which bilious and phlegmatic humors prevail. பித்தசுரம், s. Bilious fever. பித்தசூலை, s. Arthritic diseases from bilious humors. See சூலை. பித்தசோகை, s. A bilious heat, Leucophlegmatis, a kind of jaundice. பித்தச்சுழற்சி, s. As பித்தக்கிறுகிறுப்பு. பித்தச்சூடு, s. As பித்தகாங்கை. பித்ததிகாரம்--பித்தாதிகாரம்-பித்தாதிக் கம், s. Preponderance of bile in the system, பித்தஅதிகரிப்பு. பித்தத்தின்வீடு, s. The stomach. (R.) பித்தநாடி, s. The bilious pulse, as felt by the middle finger. See நாடி. பித்தநீர், s. Bilious humor. பித்தபாண்டு--பித்தபாண்டுரு, s. A sallow kind of jaundice, inducing great languor. பித்தமயக்கம், s. Delirium. 2. Giddiness, dizziness. பித்தமிறக்க, inf. [intrans. பித்தமிறங்க.] To reduce bile in the system. See இறக்கு. பித்தமெடுக்க, inf. To cast up bile. பித்தம்பிடித்தவன், appel. n. A deranged person, as பித்தன். பித்தரோகம், s. Bilious disease. பித்தவாயு, s. Wind in the body from heat. பித்தவெடிப்பு, v. noun. A chapping of the hands and feet. பித்தவெறி, s. Intoxication, phrensy. பித்தன், s. [fem. பித்தி, pl. பித்தர், பித்தர்கள்.] a crazy man, a mad man, an idiot. See திரவியம். 2. Siva, as eating intoxicating drugs and dancing with devils, சிவன். 3. Bhairava, வயிரவன். 4. A thief, rogue, robber, கள்ளன். (சது.) பித்தனுக்குத்தன்குணநூலிலுஞ்செம்மை. Even to the mad man, his own wisdom is straighter than a line. பித்தாதிசாரம், s. Vomiting and purging; [ex அதிகாரம்.] 49) *

pītam (p. 320) s. Gold color, பொன்னிறம். 2. Gold, பொன். 3. One of the four kinds of unguents. See சாந்து. W. p. 538. PEETA. 4. Turmeric, மஞ்சள். 5. Fear, dread, அச்சம். w. p. 621. B'HEETA. பீதகதலி, s. (St.) A red plantain, செ வ்வாழை. பீதகாரகம், s. The வேங்கை tree, Pterocarpus. See கணி. (சது.) பீதராசாவர்த்தம், s. A gem of a golden color. See இராசாவர்த்தம். பீதவண்ணம், s. Gold color, பொன் னிறம். பீதன், s. A fearful, timid man, அச்ச முள்ளோன். (சது.) பீதாம்பரம், s. Gold-cloth, பொன்னா டை. 2. Yellow or gold colored cloth, silk, &c. பொன்னிறத்தூசு; [ex அம்பரம்.] பீதாம்பரன், s. Vishnu as wearing a silk garment, திருமால். 50) *

mēkam (p. 364) s. A urinary disease. W. p. 674. MEHA. 2. Venereal disease, ஓர்நோய். மேககாங்கை--மேககாரகம்-மேககாந்தி, Gonorrh&oe;a. venereal heat. மேகக்காய்ச்சல், v. noun. Fever from the prevalence of venereal humors. மேககிரந்தி, s. A venereal ulcer. See கிரந்தி. மேகக்கிராணி, s. A kind of diarrh&oe;a. See கிராணி. மேகசூலை, s. Lues venerea. See சூலை. மேகநீர், s. Humors from urinary diseases, virus of venereal and other eruptions. மேகபடலம், s. A spreading venereal sore. 2. Disease of the eye. 3. See மே கம், cloud. மேகப்புண்--மேகரணம், s. A venereal sore. மேகப்புற்று, s. A venereal eruption. மேகவாயு, s. Flatulency in the body, said to be caused by venereal heat. மேகவியாதி, s. Venereal disease. மேகவூரல், v. noun. Circulation of bad humors in the body; [ex ஊரல்.] மேகவெட்டை, s. The whites, fluor albus. 6) *