pẕi (p. 302) s. Blame, censure, reproach, as நிந்தை. 2. Fault, crime, sin, guilt, as குற்றம் 3. Complaint, imputation, charge, disparagement, குறை. 4. Falsehood, deceit, பொய். 5. Revenge, vengeance; vindictiveness, சலஞ்சாதிப்பு. 6. Quarrel, strife, bickering, விரோதம். 7. Slander, aspersion. See புறங்கூறுகை. (c.) என்மேலேபழியோ. Am I culpable? பெரியபழியாய்வந்திருக்கிறது. A great fault has been committed 2. Retribution has followed. பழிகட்ட, inf. [prov.] To pick a quarrel, சண்டைதொடுக்க. 2. To accuse unjustly, குற்றஞ்சாட்ட 3. To sow discord, to cause contention, பகைமூட்ட. 4. To threaten in order to effect one's purpose, பயமுறுத்த. 5. To contract guilt, குற்றஞ்செய்ய. பழிகாரன், s. An accuser, an avenger, in contempt, பழிகாரப்பயல். 2. A great sinner. பழிகிடத்தல், v. noun. Sitting Durnha, or starving at one's door to make him comply with a demand. பழிகூற, inf. To charge falsely. 2. To asperse, to slander. பழிக்கஞ்சுதல், v. noun. Being weakly afraid of the displeasure of others. பழிக்குடி, s. Families at variance from old time. 2. As எளியகுடி. பழிக்குப்பயப்பட, inf. To fear to do evil. 2. To fear blame, censure. பழிக்குப்பழிவாங்க, inf. To retaliate. பழிக்குவிட, inf. [prov.] To abandon one to his evil ways; to leave a person or thing to ruin, அழியவிட. பழிசுமக்க, inf. To bear reproach. 2. To suffer vengeance. 3. See சும, v. n. and v. a. பழிசுமத்துதல், v. noun. Charging blame on, or imputing guilt to, another. பழிசூழ்தல், Being involved in crime, பழியடைதல். 2. Thinking evil of another, பிறர்க்குத்தீங்குநினைத்தல். பழிசொல்லல், As பழிசுமத்துதல். பழிச்சொல்--பழிமொழி, s. Reproach, aspersion, as நிந்தனை. பழிதீர்க்க--பழிமீட்க, inf. To take vengeance. 2. To expiate guilt, to atone, பாவந்தீர்க்க. பழிதீர்தல், v. noun. Being expiated, atoned for. 2. Becoming reconciled, settled, as an old grievance. பழிதூறல்--பழிதூற்றல், v. noun. Slandering, as தூற்றல். பழிதேட, s. To contract disgrace, or reproach. பழிபாதகம், s. Fault and crime. பழிபோட, inf. To blame one, to charge one with guilt. பழிமுடிக்க, inf. To take vengeance. பழிமுடிய, inf. To sow discord. பழிமூளுதல், v. noun. Kindling of wrath. பழியெடுக்க, inf. As பழிவாங்க, 2. பழியேற்க, inf. To take on one's self the responsibility or guilt of an evil action. பழிவாங்க, inf. To take vengeance, to avenge, to revenge, பகைசாதிக்க. பழிவேலை, s. Work unwillingly done, compulsory labor. பழிவைக்க, inf. As பழிபோட. 78)

māṭu (p. 349) s. [gen. மாட்டின்.] A cow or bull, the genus bos, மாட்டின்பொது. 2. A place, இடம். 3. Side, பக்கம். 4. A particle of declension for the ablative of place, ஓரு ருபிடைச்சொல். (p.) கறக்கிறமாடு. A milch-cow. அரசன்மாட்டு. With, or from, the king. என்வீட்டுமாடேவா. Come to my houseside. (p.) தலைமாடு. Head of a bed. கால்மாடு. Foot of a bed. மாடுசாய்த்தல்--மாடுபெயர்த்தல்--மா டொதுக்குதல், v. noun. Driving cattle. மாடுமேய்க்க, inf. [appel. n. மாடுமேய்க் கிறவன்.] To feed oxen, &c. மாட்டறைதல், v. noun. [prov.] Endorsing on the back of a note, &c. மாட்டடி, s. The step, or footstep, of a cow or bull. 2. A severe blow, as though beating an ox. மாட்டாங்கோல், s. Rod of a ploughman, or drover. மாட்டிறக்கம், s. A bullock-ford across a river, ஆற்றிறக்கம். மாட்டிறைச்சி, s. Beef. மாட்டிறைச்சிதின்பதில்லையன்றுமின்றும்வேதியர், மாட்டிறைச்சியல்லவோமரக்கறிகட்கொத்தது. The brahmans eat no beef, but is not beef [in assaf&oe;tida] with their vegetable curry? மாட்டுக்கட்டை, s. A stake for tying cattle. மாட்டுக்காரப்பயல், [vul. மாட்டாங் காரப்பயல்.] s. A neat-herd; also used in contempt. மாட்டுக்காரன், s. The owner of a cow, or bullock. மாட்டுக்கிடை--மாட்டுத்தொழு, s. A cow-stall. மாட்டுக்கொட்டில், s. A cow-house. மாட்டுத்தனம், s. Clownishness, brutishness. மாட்டுப்புத்தி, s. Dullheadedness, brutishness. மாட்டுப்பொங்கல், s. A cattle-feast. See பொங்கல். மாட்டுமுலைக்காளான், s. [prov.] A kind of fungus resembling the teat of an udder. 4) *