akngkārm (p. 1) s. Pride, self-consequence, கருவம். 2. One of the four intellectual powers, the energy which excites to action, அந்தக்கரணங்களிலொன்று. (See இந்தி ரியம்.) 3. Self-consciousness, individuality, regarding one's self as performing actions instead of the deity as operating within, நானெனுஞ்செருக்கு. 4. (p.) An operating cause of transmigration, பிறவிக்குமூலம்; ex அகம் myself, et காரம் that which acts. அகங்காரகிரந்தி--அகங்காரக்கிரந்தி, s. The bond of the three evil principles, மும்மலம், which bind the soul from eternity, and subject it to births. (p.) அகங்காரத்திரயம், s. The three அ கங்காரம், viz. முக்கியவகங்காரம், முக்கியாமுக்கி யவகங்காரம், and அமுக்கியவகங்காரம். (p.) அகங்காரி, s. A proud person. 16)

akaciyam (p. 1) s. Mimicry, ridicule, making sport. See ஆசியம். (c.) அகசியகாரன், s. One who makes sport. 2. A king's jester. 18) *

akaṇṭam (p. 1) s. [priv. அ et கண்டம்.] That which is without parts, entireness. அபின்னம். Wils. p. 5. AKHANDA. (p.) அகண்டமாய், adv. Entirely, wholly. அகண்டன், s. The undivided One, the Deity; also used for Siva, Vishnu and Argha. (p.) அகண்டாகண்டன், The Supreme Being. (p.) அகண்டாகாரம், s. Windness, expanse, boundlessness. (p.) அகண்டாகாரஞானம், s. Perfect wisdom. (p.) அகண்டாகார விருத்தி, s. Boundless desire, spiritual aspirations. (p.) 27)

akppāṭṭuṟuppu (p. 2) s. The twelve members of அகப்பொருள் or அகத்திணை, viz. 1. இயல்பகத்திணை. Method of defining a thing or showing its nature, quality, &c. 2. வகையகத்திணை. Amplification, or detailing at large what has been said briefly. 3. பொதுவகத்திணை. The rule for summing up or recapitulating. 4. சிறப்பகத்திணை. The rule for discriminating, or explaining the difference of things. 5. உவமவகத்திணை. The rule for illustrating a subject by metaphors, comparisons, &c. 6. புறநிலையகத்திணை. The rule for exemplifying a subject by examples. 7. எதிர்நிலையகத்திணை. The rule for elucidating a circumstance by its opposite. 8. காரண or கருவியகத்திணை. Showing the condition or quality of a thing by its orginal cause. 9. காரியவகத்திணை. Proving a thing by its effects. 1. காரகவகத்திணை. The rule for relating an action, event, &c., to which belong the following:-- 1. செய்பவன், who. 2. செய்தொழில், what. 3. கருவிகள், by what helps. 4. பயன், why. 5. இடம் or நிலம், where. 6. காலம், when. 7. திறன், in what manner or how. 11. முன்னவையகத்திணை. The rule for foretelling events from signs. 12. பின்னவையகத்திணை. The rule for foretelling the consequences of any action. (p.) 17)

akāraṇam (p. 2) s. [priv. அ et காரணம், cause.] Accident, casualty, the state of being uncaused, absence or non-existense of a cause, தற்செயல். Wils. p. 2. AKARANA. (p.) அகாரணன், s. The Deity, கடவுள். 61)

akārm (p. 2) s. Name of the letter அ. ஓரெழுத்து. 2. An adjunct used to help the pronunciation of a consonant, மெய்யெழுத் தையியக்குஞ்சாரியை.

akāram (p. 3) s. [ex அக mountain, et ரு, to rise.] A house as rising like a hill, வீடு. Wils. p. 5. AGARA. (p.) 2)

akāri (p. 3) s. A name of the Deity, க டவுள்; ex அகம், sin, அரி, destroyer. 3) *

akāriyam (p. 3) s. [priv. அ et காரியம், affair.] An unimportant affair, useless, unpromising pursuit, காரியமற்றது. Wils. p. 2. AKARYA. (p.) 4) *

akkṇm (p. 3) s. A kind of alum, as பொரிகாரம். See அங்கணம். (M. Dic.) 35)

akkrākārm (p. 3) s. A medicinal plant, Anthemis Pyretheum, ஓர்பூண்டு. 48)

akkāram (p. 4) s. Sugar, சருக்கரை. 2. Cloth, clothes, சீலை. (பிங்.) (p.) 4)

akkirakāram (p. 4) --அக்கிராகரம், s. [vul. அக்கிராரம்.] A village or street of brahmins' houses, பார்ப்பனச்சேரி. (c.) 11)

akkirākkārm (p. 4) s. A kind of root which is used as an ingredient in a medicine, தோஷாரதிரவியத்தொன்று. 15)

angkcālaikkārṉ (p. 5) s. A village servant, the same as கிராமப்பணிசெய்வான், who by order of the head of the village calls a meeting of the inhabitants, procures things wanted. 7) *