kaṭu (p. 87) s. The கடுகுரோகணி plant. (M. Dic.) 2. Bitterness, கசப்பு. 3. Astringency, கார்ப்பு. 4. An alligator, crocodile, முதலை. Wils. p. 181. KADU. (p.) 71)

kṭukm (p. 87) s. Astringency, pungency, கார்ப்பு. (சது.) (p.) 2. The same as கடு ரோகணி, Helleborus niger. திரிகடுகம், s. In medicine, three special stimulants or spices; viz.: 1. Dry ginger, சுக்கு. 2. Black pepper, மிளகு. 3. Long-pepper, திப்பிலி. 2. A moral poem in which each verse has three things for its theme, ஓர்நூல். 74)

kril (p. 96) s. Pungency, கார்ப்பு. 2. Fault, defect, குற்றம். 3. Cruelty, tyranny, oppression, severity, கொடுமை. (p.) 120) *

kāym (p. 104) s. Assaf&oe;tida, பெருங்காயம். 2. (p.) Ether, the ethereal regions, (See ஆகாயம்.) 3. Pungency, கார்ப்பு. 4. Pepper, மிளகு. 5. Onion, வெண்காயம். 6. A composition of vegetable stimulants, given to women after child-birth, காயமருந்து. 7. Condiments, seasonings, கறிக்கிடுங்காயம். 8. (c.) Wound, hurt, bruise, contusion, ஊறுபுண். காயக்காரன், s. A wounded person. காயங்கட்ட, inf. To dress a wound. காயங்கொடுக்க, inf. to give a stimulating compound to a lying-in woman. காயப்பட, inf. To be wounded. 2. To be stained, soiled. காயம்பட்டகுரங்குபோல். Like a wounded monkey. காயப்படுத்த, inf. To wound. 2. To stain, to taint, to blot, to soil. அடிக்காயம், s. A wound inflicted by a stroke. The ஐங்காயம் or five stimulants used as medicines are: 1. பெருங்காயம், assaf&oe;tida. 2. மிளகு, pepper. 3. சுக்கு, dry ginger. 4. வெள்ளுள்ளி, garlic. 5. கடுகு, mustard. சாவுகாயம், s. A mortal wound. பிழைகாயம், s. A wound that is not mortal. 85) *

kāram (p. 104) s. A caustic; a corrosive of any kind; an escharotic, கார்ப்புப்பு. 2. Alkali, soda, potash, &c.; impure corbonate of soda, சாம்பலுப்பு. (Mat. Ind.) 3. Washerman's lye, lixivium, சீலையழுக்குவாங்குங் காரம். 4. A mordant; an alkaline preparation for fixing colours, சாயமிடுங்காரம். Wils. p. 263. KSHARA. The காரம் are five in number, viz.: சவக்காரம், soap. 2. சீனக்காரம், alum. 3. பொரிகாரம், another kind of alum. 4. வெண் காரம், borax. 5. காடிக்காரம், lunar caustic. 5. (p.) Act, acting, doing, agency, காரியம். 6. A termination denoting action, agency --as உங்காரம். wils. p. 213. KARA.. காரக்கல், s. A kind of caustic mineral, விஷக்கல். காரங்கட்ட, inf. To strengthen the blue die by adding other ingredients. 2. To prepare caustics with various ingredients. காரங்கூட்ட, inf. To prepare dyer's lye, காரஞ்சேர்க்க. காரச்சீலை, s. A corrosive plaster, a blister, புண்ணுக்குப்போடுமோர்மருந்துச்சீலை. காரத்திரி, s. A kind of seton with a corrosive or caustic preparation on it, inserted in an abscess, &c., காரச்சீலைத்திரி. காரநீர், s. Dyer's lye made of alum, rust, &c., காரமாயசாயநீர். காரப்பசை, s. A cement of solder of குன்றிமணி seeds and alum, used by gold or silver smiths, காரமானபசை. காரம்போட, inf. To apply alkali, caustic, &c. காரம்போட்டுவெளுக்க, inf. To whiten cloth, &c., with lye or alkali. காரம்வைத்துப்புண்ணாக்க, inf. To make a sore by applying a corrosive, for reducing a tumour, &c. காரம்பூச, inf. To imbue cloth with alum--as a dyer, that it may retain the colour. காரலவணம், s. A corrosive preparation. 107)

kār (p. 104) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be pungent, hot to the taste; to be harsh, acrid, &c., காழ்க்க. 2. To be very slat, உப் புக்கரிக்க. The word is sometimes improperly used for the verb கா. கார்த்தல்--கார்ப்பு, v. noun. Pungency, காழ்ப்பு. 2. Saltness, கரிப்பு. See under சுவை. 136)

kārppaṇiyam (p. 104) s. Poverty, indigence, தரித்திரம். 2. Poorness of spirit, weakness of mind, imbecility, மனத்தளர்வு. 3. Stinginess, உலோபம். Wils. p. 24. KARPAN'YA. 147) *

kārppācam (p. 104) s. The cotton shrub, Gossypium,பருத்திச்செடி. 2. Cotton, பருத் திப்பஞ்சு. Wils. p. 215. KARPASA. The word is sometimes wrongly spelt காற்பாசம். 148)

kārppāṉ (p. 104) --கார்மணி, s. A plant, கையாந்தகரை, Eclypta, L/ 149) *

kārppukāvrici (p. 104) --கார்ப்போகரிசி, s. The seed of a medicinal plant, Psoralea corylifolia, ஓர்மருந்துவிதை. 146) *

kāṟpācm (p. 106) s. [impr. for கார்ப்பாசம்.] The cotton shrub. 2. Cotton.

cuvai (p. 198) s. Taste, flavor, உருசி. (சது.) 2. Deliciousness, sweetness, agreeableness, இனிமை. 3. That which is gratifying to the senses or mind, இன்பம். (c.) 4. One of the five senses, ஐம்புலத்தொன்று. 5. A figure of rhetoric. (See இரசாலங்காரம்.) 6. The fourteenth lunar asterism, சித்திரை நாள். அவனாவுக்குச் சுவையற்றுப்போய்விட்டது. His tongue has lost the sense of taste. சுவைகாட்ட, inf. To give a relish to. 2. To entice, allure, decoy. 3. To be tasteful, relishable, pleasant to the taste. சுவைகாண, inf. To have a relish for. 2. To be allured, attracted, decoyed by a bait, &c. 3. To try, examine, taste food, &c. சுவைகெடல், v. noun. Being insipid. 2. Losing one's charms. சுவைகொள்ள, inf. To taste. 2. To enjoy pleasures, இன்பமுற. சுவைபார்க்க, inf. To taste. 2. To be nice, particular, dainty in food. சுவைப்பட--சுவைபட, inf. To be relishable, to taste well. 2. To get a relish or liking for. சுவைப்படுத்த--சுவைபடுத்த, inf. To make a thing pleasant or agreeable to one. சுவைப்பொருள், s. Dainties, sweetmeats, தீன்பண்டம். சுவையறிய, inf. To know or discriminate the taste of food. 2. (fig.) To be allured by any pleasure. சுவைகெட்டுப்போக, inf. To lose one's relish or taste. உட்சுவை, s. The flavor of fruit, sugar, &c. எண்சுவை, s. See இரசம். அறுசுவை, s. The six flavors, viz.: 1. கைப்பு, bitterness, 2. இனிப்பு, sweetness, 3. புளிப்பு, sourness. 4. உவர்ப்பு, saltness. 5. துவர்ப்பு, astringency. 6. கார்ப்பு, pungency. 46)