kirāy (p. 109) s. [prov.] A kind of soil in ricelands, black and marshy, ஒருவகையானதரை. 2. Turf in square, round or other form of pieces,புற்பொழி. கிராய்த்தரை--கிராய்நிலம், s. The கிராய் land. 100)

kirāy (p. 109) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [vul.] To make level and smooth by rubbing; to polish, சுவர்முதலியவற்றைத்தேய்த்துத் துலக்க. 101) *