intirakīlam (p. 46) s. The mandara mountain, மந்தரமலை. Wils. p. 131. INDRAKEELA. 12)

kīlaka (p. 113) s. The forty-second year of the Hindu cycle of sixty, வியாழவட்டத்தோர்வருடம். கீலகவருஷம். (A. D. 1788) is even now spoken of by the people of Southern India for its extreme drought and great famine. கீலகவெட்்டை, s. Intense heat--as that of the கீலகவருஷம், மிருகாங்கை. 2. Famine of the கீலக year. 34) *

kīlakam (p. 113) s. A pin, bolt, wedge, hinge-as கீல், ஆணி. Wils. p. 224. KEELAKA. 2. (fig.) That on which a subject hinges or turns; the principal point, பொறுப்பிடம். 3. Artfulness, shrewdness, subtlety, தந்திரம். 4. (Rott.) Joint, juncture, பொருத்து. கீலகந்தெரிந்தவன், s. One who knows the cunning or artfulness of others. கீலகமறிந்துபேசுகிறவன், s. One who is shrewd in his remarks, lit. one who speaks, seeing the hinge (of the subject). 35)

kīlm (p. 113) s. An incision for salting, a cutting, வெட்டு. 2. [prov.] A shred; a piece torn off, shreded, torn or hanging in slips, கிழிவு. 3. (சது.) Pitch, tar, கீல். கீலங்கீலமாய்க்கீற, inf. To make langitudinal incisions in fishes, &c. கீலங்கீலமாய்க்கிழிக்க, inf. To tear up into shreds. 36) *

kīlam (p. 113) s. A nail, a pin, a spike, ஆணி. 2. Flame, lambent flame, சுவாலை. (சது.) Wils p. 224. KEELA. 37) *

kīlālam (p. 113) s. Water, நீர். 2. Blood, இரத்தம். Wils. p. 224. KEELALA. 3. Vinegar, காடி. (சது.) 38)

kīlu (p. 113) --கீல், கிறேன், கீன்றேன், வேன், கீல, v. a. [used principally in the past tense.] To rend, to cleave, to part, கிழிக்க. 2. To dig, to hollow, to excavate, to burrow, கிண்ட. (p.) கீன்றல், v. noun. Cleaving; burrowing. 39)

kīl (p. 113) s. An articulation, joint of the body, யாக்கையின்சந்து. (c.) 2. Pitch, tar, கிசில். கீல்கீலாய்வாங்க, inf. (local.) To disjoint; to separate into pieces. கீல்பூச, inf. To pitch, to tar. கீல்ப்பாய், s. Tarred canvas. 40) *

kīl (p. 113) s. Smallness, minuteness, நுண்மை. 2. A hinge, கதவின்கீல். Wils. p. 224. KEELA. கீல்முளை, s. The pivot on which the hinges turn. 41)

koṇṭai (p. 146) s. Hair tied behind or on one side, மயிர்முடி. (See பால்.) 2. The corner pin of a door for a hinge. (See குடுமி.) 3. The crest of some birds, பறவைச்சூட்டு. 4. A knob, a round top--as the head of a nail, style, &c., ஆணிமுதலியவற்றின்தலை. --Note. அம்மைக்கொண்டை, அள்ளுகொண்டை, உ ச்சிக்கொண்டை, ஒழுகுகொண்டை, கன்னக்கொண் டை, கீல்க்கொண்டை, சுருட்கொண்டை, சொருகு கொண்டை, are different kinds of tufts of hair tied on the head. உன்கொண்டைகொலைய. Mayest thou be deprived of thy husband. A curse. கொண்டைகட்ட--கொண்டைமுடிக்ககொண்டைபோட, inf. To tie the hair knot. கொண்டைக்காரன், s. One who wears a knot of hair, மயிர்முடியுள்ளோன். 2. [local.] An honorable person--as distinguished by a knot for hair, மேன் டையுடையவன். 3. [in cant.] A proud person, செருக்கன். கொண்டைகட்டி, s. One of a class of வேளாளர். கொண்டைகுலைக்க--கொண்டையவிழ் க்க, inf. To untie or loose the hair knot. கொண்டைக்கரிச்சான், s. A species of the கரிச்சான் bird. கொண்டைக்கிளாறு--கொண்டைச்சி, s. [prov.] A crested kind of bird--as கொண்டலாத்தி. கொண்டைக்குச்சு--கொண்டையூசி, s. A hair-pin. See குச்சு. கொண்டைச்சுத்தியல், s. [prov. கொண் டைச்சுத்தி.] A goldsmith's or brazier's hammer, round-faced, ஓர்கருவி. கொண்டைதிருகி, s. The hole in the sill into which the corner pin of a door is fitted. கொண்டைத்துலா, s. A crest-like projection at the end of a well-sweep to keep the rope, &c., from slipping off. கொண்டைமுசு, s. [vul. கொண்டைமு சுறு.] A kind of monkey, ஓர்குரங்கு. கொண்டையன், s. [prov.] A crested species of kite, ஓர்பருந்து. கொண்டையாணி, s. A nail with a head. கொண்டைலாத்தி, s. As கொண்ட லாத்தி. 55)

tāṟu (p. 236) s. [in combin. தாற்று.] Bunch, cluster of the plantain, date, areca and some other fruits, வாழைகமுகுமுதலியவற்றின் குலை. 2. An ox-goad; a kind of weapon, இருப்புமுள். (c.) 3. Elephant-goad, அங்குசம். 4. [improp. for தார்.] Weaver's bobbin or spool. 5. String ends of a bow, the notch, விற்குதை. 6. (Eng.) Tar, pitch, கீல். (limited.) 7. Measure of land, degree, quantity, limit, அளவு. தாறுக்கண்டு, s. Weaver's shuttle. தாறுசுற்ற, inf. To wind yarn. தாறுதாறாய்கிழிக்க, inf. To tear in shreds. தாறுபாய்ச்ச, inf. To wear a cloth with the inner corner carried between the legs, and tucked in behind. (c.) தாற்றுக்கதிர், s. Clustered corn cars. தாற்றுக்கோல், s. A goad used to drive oxen when ploughing; sometimes, தாறுக் குச்சி. 2. An elephant goad, அங்குசம். 7)

piṇaiyl (p. 315) v. noun. [used substantively.] Brace, couple, pair; two or more cattle, &c., fastened together, இரண்டுமுதலியசேர்ந் தது. 2. A hinge, கதவின்கீல். 3. Garland, or string of beads, மாலை. 4. A garland, or string of beads entwined, பின்னியமாலை. 5. Fastening of a yoke, நுகத்தோடுசேர்த்தல். 6. A negative form of the optative--meaning join not, பிணையாதே. பிணையலடிக்க--பிணையடிக்க, inf. To tie bullocks in a row together for threshing. பிணையல்மாடு--பிணைமாடு, s. An ox yoked, or tied to another.-- Note. In threshing, five or more are tied together. and driven round in a circle a breast of each other. See கோடியன், and உள்ளான். 28) *

mcku (p. 338) --மசவு, s. [prov.] Deep sea, a place far from shore where a boatman has no mark to guide him, கடலிற்றிசைதெரியாத இடம். 2. A mixture of oil and lamp-black, used as grease for common carts, வண்டிக்கீல். 113)

vkkil (p. 374) -வக்கீல், s. [Arab.] One endowed with authority to act for another; a pleader in a court of justice. 15)

vatti (p. 376) s. A wick, as வர்த்தி, W. p. 739. VARTHI. 2. [fig.] Slander, கோள்-There are different wicks, as சாம்பிராணிவ த்தி, தீவத்தி, பகல்வத்தி, மெழுகுவத்தி, விளக்குவத்தி, which see. கீல்வத்தி, s. [prov.] Tarred wick burnt in the November-festival. சுளுந்துவத்தி, s. Match for firing cannons. [limited.] 40)