kuṉṟu (p. 132) கிறது, குன்றினது, ம், குன்ற, v. n. [vul. குன்னு.] To lessen, decrease, diminish; to become reduced, குறைய. 2. To droop or fail, to be dispirited, குலைய. 3. To lose or be wanting in natural properties; to lack, to want, to go to ruin, பொன்ற. 4. [in gram.] To be cut off or omitted--as a letter, &c., கெட. குன்றக்கூறல், v. noun. One of the ten defects in composition; deficiency. See குற்றம். குன்றாதசத்தியம், s. An incontestable truth. குன்றாப்புகழ், s. Never-dying fame. குன்றியலுகரம், s. Shortened உ. See குற்றியலுகரம் (நன்.) மனங்குன்ற, inf. To become dejected.