uḷ (p. 67) . The root of a symbolic verb signifying being, which, in poetic usage is complete in its inflections--as உளேன், or உள்ளேன், I exist, &c. 2. The third person singular of the inferior class (see உண்டு), and the participle with its appellatives are the only parts in common use. --Note. The participle and its derivations are joined to nouns to form adjectives and appellatives and to show the possession of the quality indicated--as உள்ளகாரியம், a real thing, fact. உளர். They are--as அவருளர். உள்ள, rel. part. Existing, which exists, is real, genuine, essential. உள்ளகதை, s. A real story, an authentic narrative, a fact, a reality. உள்ளது, appl. n. The truth, it is true, உண்மை. 2. That which exists, உண் டானது. உள்ளதற்குள். Among the few there are. உள்ளதற்குள்ளேயிவன்சமர்த்தன். He is the most competent among them. 2. He is tolerably clever. உள்ளதுசொல்லு. Speak the truth. உள்ளதுரியதெல்லாம். The whole of one's property to the last mite. உள்ளதைமறையாதே. Conceal not the truth. உள்ளதோஇல்லதோ? It is true or not? உள்ளநாளுள்ளமட்டும். All this time, or always--a phrase indicating dissatisfaction. உள்ளபடி. Truly, really as to right, according to the actual state. உள்ளபடிமுடியும். It will end right. உள்ளபணிவிடைசெய்வேன். I will do whatever service you have. என்னாயிசுள்ளநாள்மட்டும். As long as I live. உள்ளபசுமை, s. Real truth, ஐய மற்றஉண்மை. 2. Real prosperity, மெய்வா ழ்வு. உள்ளபிள்ளை, [vul. prov.] A child of rich parents--the opposite to வறிய பிள்ளை. உள்ளமை, s. [prov. prop. உண்மை.] Truth, reality, sincerity, probity. உள்ளவன், s. A moneyed man, a rich person, பொருளுடையவன். 2. A proprietor, உரியவன். குணமுள்ளமனிதன், s. A man of good disposition. பணமுள்ளவன், s. A man of money. உள்ளளவும், [prop. உள்ளவளவும்.] For ever, as long as aught shall be, the whole period of the world's existence, இருக்குமட்டும்.--Note. In this and similar sentences formed with this word, terms of universality are implied. நானுள்ளளவுமும்மைப்பிரியேன். I will not forsake you as long as I live. உள்ளார், s. Those who are (present, &c.), இருப்போர். மண்ணுள்ளார், s. Terrestrial inhabitants. விண்ணுள்ளார், s. The celestials. 53)

kngku (p. 85) s. A ridge or bank to retain water in rice-lands, வயலின்வரம்பு. 2. The side of a bank or ridge, வரம்பின்பக்கம். 3. A limit or border, எல்லை. 4. An eagle, கழுகு. 5. A kite, பருந்து. (p.) 6. The two sides in prison-bars or other play separated by a limit, ஓர்விளையாட்டிற்குறிக்குமெல்லை. 7. [prov.] The bottom of a palmyra stem which parts and embraces the tree, பனை மட்டையினடிப்புறம். சீலைகங்குகங்காய்க்கிழிந்துபோயிற்று. The cloth is torn all in shreds. கங்குகரையில்லாதசனம். An innumerable multitude of people. கங்குகரையில்லாமற்பேசுகிறான். There is no end of his talking. கங்குகரையில்லாமை, neg. v. noun. Boundlessness, illimitableness. கங்குபிரித்தாட, inf. To play at prison-bars, having made the divisions. கங்குமட்டை, s. The bottom of a palmyra leaf stalk encireling the tree. கங்குவடலி, s. A young palmyra tree with the dried leaves still adhering to it strunk. 23)

kīrai (p. 113) s. Pot-herbs, greens, vegetables, இலைக்கறி. கீரைத்தண்டு, s. The stalk of greens. கீரைப்பாம்பு--கீரைப்பூச்சி, s. [prov.] An intestinal worm, நாக்குப்பூச்சி, Lumbrioides. அரிகீரை--அறைக்கீரை, s. Greens which sprout again after being cut, Amaranthus tristis, L. இளங்கீரை, s. Young greens, முளைக் கீரை. எலிச்செவிக்கீரை, s. A species of greens. கலவைக்கீரை, s. Sundry pot-herbs or greens mixed together. குப்பைக்கீரை, s. Amaranthus polystachyus, L. குமட்டிக்கீரை, s. A kind of greens, Celosia nodiflora, L. கோழிக்கீரை, s. A plant, Portulacca, L. சகலாத்துக்கீரை, s. Sorrel. சிறுகீரை, s. Small greens, Amaranthus gangeticus, L. செங்கீரை, s. Red greens. 2. [in பிள் ளைத்தமிழ் poem.] Voluntary exertion of a child to crawl about. See பிள்ளைத்தமிழ். தண்டங்கீரை, s. Species greens with large stalks. துடுப்புக்கீரை, s. Cleome monophylla, L. பருப்புக்கீரை, s. Chenopodium album, L. பறட்டைக்கீரை, s. Justicia madurensis, L. பனங்கீரை, s. [corruption of பண்ணக் கீரை.] A species of greens. பிண்ணாக்குக்கீரை, s. Melochia corchorifolia, L. புளிச்சாக்கீரை--காய்ச்சுரைக்கீரை s. A plant, Hibiscus cannabinus. பெருங்கீரை, s. A species of greens. மான்கீரை, s. Amaranthus augustifolius, L. முடிக்கீரை--முளைக்கீரை, s. Greens, pot-herbs, especially when they are young or tender. முட்கீரை--முள்ளங்கீரை--முள்ளிக் கீரை--முள்ளுக்கீரை, s. Prickly greens, Amaranthus spinosus. வள்ளைக்கீரை, s. A species of greens. விழுதிக்கீரை, s. Cleome fruticosa. அகத்திக்கீரை--ஆரைக்கீரை--குறிஞ் சாக்கீரை--சாரணத்திக்கீரை--சொக்காக்கீரை-தும்பைக்கீரை--தைவேளைக்கீரை--தொய்யி ற்கீரை-நெருஞ்சிக்கீரை--முருங்கைக்கீரை, are varieties of leaves used as vegetable food. கீரைக்காய், s. [local.] A kind of cucumber. கீரைக்குத் தண்ணீரிறைத்தல், v. noun. Swinging a child by the arms and legs, in imitation of throwing water for irrigation, ஓர்விளையாட்டு. கீரைநார்ப்பட்டு, s. [vul.] A kind of silk, sometimes worn during the performance of religious duties,ஓர்பட்டு. 27)

kumṭṭu (p. 122) s. Nausea, keck; loathsomeness, ஓக்காளம். 10)

kumṭṭu (p. 122) கிறது, குமட்டினது, ம், குமட்ட, v. n. To feel nausea, to keck, to retch, வாய்குமட்ட. 2. To loathe, அரோசிக்க. அவனுக்குத்தின்றதுகுமட்டுகிறது. What he ate is coming up. 2 He is wanton, frolicsome, &c., through high living. குமட்டிக்கொண்டிருக்க, inf. To be nauseous, kecking, retching. குமட்டியெடுக்க--குமட்டியெடுத்துப் போட, inf. To puke, vomit. நெஞ்சைக்குமட்டல், v. noun. Retching, heaving of the stomach. குமட்டல், v. noun. The act of retching, kecking. 11) *

kaimṭṭu (p. 142) --கைமட்டம், s. Guess, conjecture, estimate of a thing--as felt in the dark or by a blind person, உத்தேசம். 2. Guidance by the hand--as in working, writing, and without line or rule, கையளவு. 3. Smoothness, levelness to the full--commonly, கைக்குமட்டம். 9)

kokkumṭṭi (p. 145) s. Sea-cockles, ஓர்இப்பி. 11)

kommṭṭi (p. 146) s. [vul. குமட்டி.] A class of running plants of the melon or gourd kind, the water-melon plant, ஒர்கொடி, Cucurbita citrullus, L. சர்க்கரைக்கொம்மட்டி, சிறுகொம்மட்டி, பெருங் கொம்மட்டி, பேய்க்கொம்மட்டி, வத்தாக்குக்கொம்மட் டி, are varicties of கொம்மட்டி. See those words. கொம்மட்டிக்காய், s. A melon or gourd; water-melon. கொம்மட்டிக்கீரை, s. A kind of greens. See under கீரை. கொம்மட்டிச்சுரை, s. A kind of சுரை gourd; much used for curry. கொம்மட்டிமாதளை, s. A kind of citron, ஓர்மாதளை. (Rott.) 95)

neñcu (p. 279) s. The mind, the heart; [in popular use.] Consciousness, thought, reason, judgment and will, மனம். 2. Conscience, மனச்சாட்சி. 3. Breast, bosom, chest, மார்பு. 4. Throat, தொண்டை. 5. (fig.) Boldness, courage, daring heroism, தைரியம். 6. Audacity, venturousness, துணிவு. (c.) மறவாதேநெஞ்சே. Forget not O my soul! எனக்குநெஞ்சைக்கரிக்கிறது. I feel a nausea in the throat. இத்தனைநெஞ்சுனக்கிருக்கிறதோ. Are you so bold? நீசெய்ததுஎன்னெஞ்சிலிருக்கிறது. What you have done is remembered. நெஞ்சிலேமிதிக்கிறான். He treats me with great disrespect. நெஞ்சைத்தட்டிப்பார். Ask your own breast. நெஞ்சையொழித்தொருவஞ்சகமில்லை. There is no fraud in which the heart is not concerned. (Avv.) உன்னெஞ்சிற்சிறாயெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. உன்நெஞ்சுகல்நெஞ்சு. Your breast is a stony breast. நெஞ்சடைத்துக்கொள்ள, inf. To be choked, or stifled in the throat. நெஞ்சடைப்பு--நெஞ்சடைவாதம், s. Obstruction in the chest, ஓர்நோய். நெஞ்சழிதல், v. noun. Failing or being overwhelmed, as the heart with sorrow, or fear. 2. Loss of consciousness, through sorrow, fear, drunkenness, &c. 3. Being overcome with lust; losing self-control. நெஞ்சறிய, inf. [as an adverb.] Consciously. நெஞ்சறியப்பொய்சொல்லலாமோ. Can you knowingly lie? நெஞ்சறிவிளக்கம், s. A treatise. நெஞ்சன், s. [in combin.] A hard-hearted person. See கன்னெஞ்சகன், வன்னெஞ்சகன். 2. [prov.] A bold, daring person, துணி வுடையோன். 3. A person of self-importance, இடும்பன். நெஞ்சாங்கட்டை, s. The breast-bone, as நெஞ்செலும்பு. 2. A log placed across the breast of a corpse to prevent its rising while burning, பிணத்தின்நெஞ்சுக்கட் டை. 3. (fig.) A plot to destroy one, தூராலோசனை. இதுவுனக்குநெஞ்சாங்கட்டைக்கோ. Is this for your breast log? a curse imprecating death. நெஞ்சாங்குலை--நெஞ்சாங்கொழுந்து, s. The viscera. 2. See குலை. நெஞ்சாங்குழி--நெஞ்சுக்குழி, s. The pit of the throat. நெஞ்சிடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart, from fear, &c. நெஞ்சிலேகல்--நெஞ்சிற்கல், s. (fig.) A heavy calamity, பெருந்துக்கம். நெஞ்சிலேகல்லுப்போட்டீர். You have put a stone in my breast, used in lamentation for the dead. நெஞ்சிலேதெண்டல், v. noun. [prov.] Affecting the breast--as wind, spasm, or cramp, நெஞ்சிற்றடுக்க. நெஞ்சிளைக்க, inf. To become fearful, timid, cowardly. நெஞ்சிற்பாரம், s. (fig.) Burden or weight of responsibility oppressing the heart. 2. Sorrow of heart. நெஞ்சுகரிப்பு--நெஞ்சுக்கரிப்பு, v. noun. A nausea in the throat. நெஞ்சுகாய, inf. To become dry, gnawing, &c., as the breast in disease, causing thirst, &c. 2. [prov.] To faint as the heart through sorrow, fear, &c. நெஞ்சுக்கட்டு-நெஞ்சுக்கோழை, s. Pectoral disease from phlegm, as asthma. நெஞ்சுக்குத்து--நெஞ்சுவலி, s. Pain in the chest. நெஞ்சுதட்ட, inf. To tap the breast in defiance, as a challenge. 2. To tap the breast with a boast of doing an exploit. நெஞ்சுதுடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart from fear. 2. Sympathizing with one in affliction, பரிதாபப்படல். நெஞ்சுத்தடிமல், s. Catarrh seated in the breast, cold and cough. நெஞ்சுத்துணிகரம்--நெஞ்சுத்துணிவு, s. Boldness of heart, heroism, intrepidity. நெஞ்சுநெஞ்சென்றுகுத்துதல், v. noun. Striking the breast with the tips of the fingers, in bewailing the dead, &c. See மார்படித்தல். நெஞ்சுநோ, s. Pain in the breast. 2. (fig.) Grief of heart. நெஞ்சுபக்கிடுதல், v. noun. Being struck with sudden fear or sorrow. நெஞ்சுபதறுதல், v. noun. Fluttering of the heart at the sight of a distressed object, of unjust suffering in another, or of danger of injustice to one's self. நெஞ்சுபுண்ணாக--நெஞ்சம்புண்ணாக, inf. To be grieved, wounded at heart. நெஞ்சுப்பள்ளம், s. [prov.] Pit of the stomach. நெஞ்சுரம், s. Bold-heartedness. நெஞ்சுரப்பானவன், appel. n. A hardhearted man. See உரம். நெஞ்சுவறட்சி, s. Dryness of the chest when cough causes no expectoration. நெஞ்சுவிடுதூது, s. A poem in which the heart is personified as a messenger to a lover, ஓர்பிரபந்தம். 2. One of the fourteen treatises of the Agama philosophy. See சைவசித்தாந்தம், under சித்தாந் தம். நெஞ்சுறைப்பு, s. Boldness of heart, intrepidity. நெஞ்செரிதல், v. noun. Envying, பொ றாமைப்படுதல். நெஞ்செரிப்பு, v. noun. Nausea from eating to excess, or from eating acids, sweets, &c. 2. Pain in the stomach, heart-burn. 3. (fig.) Envy, பொறாமை. நெஞ்செலும்பு, s. The sternum. See எலும்பு. நெஞ்சைக்கல்லாக்க, inf. To harden one's own or another's heart. நெஞ்சைக்குமட்டல், v. noun. Nausea. See குமட்டு. நெஞ்சைப்பிடிக்க, inf. To take by the throat. நெஞ்சைப்பிளக்க, inf. To split the breast. 2. (fig.) To cause great grief. நெஞ்சையுவட்ட, inf. To loathe. See உவட்டு, v. நெஞ்சோர்மம், s. Bold-heartedness, as நெஞ்சுத்துணிவு; [ex ஓர்மம்.] 47)

purṭṭu (p. 324) கிறேன், புரட்டினேன், வேன், புர ட்ட, v. a. [vul. பிரட்டு.] To turn a thing over, சுருட்ட. 2. To overturn, to turn upside down as the soil in ploughing, to subvert, திருப்ப. 3. To nauseate, to feel sick, to retch, குமட்ட. 4. To deceive, to deny, to falsify or violate one's word, வஞ்சிக்க. 5. To pervert, to distort, மாறுப டுத்த. 6. To smear, to rub oil on the head, தேய்க்க. 7. To dirty, to stain or foul with dirt, அழுக்காக்க. 8. To refute, ஆட்சே பிக்க; [ex புரள்.] உலகத்தைப்புரட்டிப்போட்டான். He has turned the world upside down. புரட்டிப்புரட்டிப்பார்த்தான். He has turned it over and over; looking at it again and again. புரட்டியடித்தல், v. noun; Denying a fact; plumply denying and inducing belief. 2. Prevaricating. 49) *

mṭṭu (p. 341) s. Measure, quantity, standard, degree, size, proportion, amount, அளவு. 2. Limit, extent, boundary, scope, range, எல்லை. 3. Estimate, conjecture from the eye, hand or mind, உத்தேசம். 4. Moderateness, tolerableness, that which is middling or common-place, மிதம். (c.) 5. (சது.) Toddy, fermented liquor, கள். அம்மட்டு--அம்மட்டும்--அந்தமட்டும். So much, so far. எம்மட்டு-எம்மட்டும்--எந்தமட்டும். How much, how far? என்மட்டிலேநானிருக்கிறேன். I am for myself. மட்டறிய--மட்டிட, inf. To guess, to make an estimate, மதிப்பிட. 2. To bear in mind so as to recognize, or identify; to know well, பழகியறிய. 3. To liken, compare with, ஒப்பிட. 4. To bind, stint, limit, அளவேற்படுத்த. மட்டாய், adv. Moderately, temperately. 2. Passably, tolerably. 3. As much as is needed. 4. Sparingly, parsimoniously, frugally. மட்டாய்ச்செலவிடு. Be frugal. மட்டாயெடு. Take what will answer the purpose. பேதிமட்டாய்நடக்கிறது. Cholera-cases are few. மட்டானவன், appel. n. A man of ordinary appearance, rank or abilities; one of middle size. 2. A man rather below the common standard, in rank, &c., தாழ்ந்தவன். மட்டிட்டிருக்க, inf. To be limited. மட்டில்லாமை, neg. v. noun. Immensity. 2. Extravagance. 3. Illimitability. மட்டுக்கட்ட, inf. To form a judgment from appearances, to know by observation, நிதானிக்க. 2. To recognize, to identify, அறிந்துகொள்ள. 3. To infer, மதி க்க. 4. To comprehend, தெரிய. 5. To make an estimate, மதிப்புச்செய்ய. 6. To stint, to limit. 7. To hinder, தடுக்க. மட்டுக்கு. To the extent required, to a certain extent, to a limited extent, sparingly. மட்டுக்குறித்தல், v. noun. Fixing a limit, determining an extent. மட்டுக்குமட்டு, s. In proportion to the time, number, want, &c., சரிக்குச்சரி. 2. A due or equal proportion. 3. A proportion of a small quantity, கொஞ்சத்திற் கொஞ்சம். மட்டுக்குமிஞ்ச--மட்டுமிஞ்ச--மட்டுக டக்க, inf. To exceed bounds. 2. To become incurable--as a disease; irrecoverable--as a debt, &c. 3. To be excessive. மட்டுக்கும், adv. So much, so far. மட்டுக்கோல், s. A measuring rod, as மட்டக்கோல். (R.) மட்டுத்தப்ப, inf. To miss an aim, take the wrong direction, இலக்குத்தவற. 2. To exceed propriety, to behave or speak disrespectfully or impolitely, மரியாதைத வற. 3. To live extravagantly, அளவுகட க்க. 4. To act conceitedly; to assume airs, மிதமிஞ்ச. மட்டுத்தப்பானபேச்சு. Disrespectful language. 2. Self-conceited talk. மட்டுத்தப்பானநடை. Disrespectful behavior. 2. Extravagance in living; vanity, self-conceit. மட்டுத்தப்பானபழக்கம். Disreputable, low practices. மட்டுத்தப்பிச்செலவழிக்கிறது. Being profuse in expenditure. மட்டுத்திட்டம், s. Guess, estimate, conjecture, கணிப்பு. 2. Character, circumstances, one's worth, merit, யோக்கி யம். 3. Extent, amount, limit, அளவு. 4. Integrity, principle. மட்டுத்திட்டப்படுத்த--மட்டுத்திட்டம் பண்ண--மட்டுத்திட்டம்பார்க்க, inf. To limit, restrain. 2. To weigh one's character, குணத்தைநிறுக்க. 3. To bring to a settlement, to balance affairs, முடிவுகட்ட. மட்டுப்பட, inf. To be measured, guaged. 2. To be limited, circumscribed, restrained, curbed, confined. 3. To be comprehended, understood. 4. To decrease, to grow less. மட்டுப்படுத்த--மட்டுப்பண்ண, inf. To limit, circumscribe, restrain, check, confine, govern. 2. To make an estimate, ascertain a number, quantity or amount, மதிக்க. மட்டுப்பிடிக்க, inf. To recognize, to identify, அறிய. 2. To comprehend, ascertain, குறிக்க. 3. To decide, determine, தீர்மானிக்க. மட்டுமதிப்பு--மட்டுமரியாதை--மட்டு மருங்கு, s. Due regard for another's character or rank. 2. Politeness, good manners. 3. Upright, good, moral behaviour. மட்டுமதியம், s. [prov.] Actual measurement, அளவு. 2. Moderation, மிதம். 3. As மட்டுத்திட்டம். மட்டும், adv. Until, so far, as far. அந்தஊர்மட்டும்போவோம். Let us go as far as the town. 8)