kurngku (p. 124) s. [adjectively குரக்கு, in poetry.] A monkey, வானரம். 2. A climbing plant, முசுமுசுக்கை. 3. An animal in general--as குரங்கம், குராகம். குரங்கின்கைப்பூமாலை. A flower-garland in the hands of a monkey; i. e. a thing of value with one who knows not its use. குரங்குக்குந்தன்குட்டிபொன்குட்டி. Even to a monkey her young is as gold; i. e. one thinks highly of his own. குரங்குதன்குட்டியின்கையைக்கொண்டுபதம்பார்க்கி றதுபோலப்பார்க்கிறான். He tests it by another, as a monkey does a new object by the hand of her young. குரங்குமனம், s. A monkey-mind, retaining its grasp, notions, &c., without inquiry, or discrimination. குரக்குமுகம்--குரங்குமுகம்--குரங்கு மூஞ்சி, s. A monkey face. குரக்குவலி--கொறுக்குவலி, s. A kind of disease with which monkeys are commonly said to be affected. குரங்காட்டம், s. Apishness; apish tricks, antics, &c. 2. v. noun. Harassing, annoying, treating one as a mere monkey. குரங்காட்டமாட--குரங்காட்டங்கொள் ள--குரங்காட்டம்பண்ண, inf. To annoy, to treat one as a monkey. குரங்குகடியன், s. [prov.] A cocoanut, injured at the top, as if by a monkey, squirrel, &c., பழுதுற்றதேங்காய். குரங்குச்சம்பந்தம், s. The mode of a monkey's hold, grasp, &c., to which the hold of the soul on God is sometimes compared.--Note. The hold of a God on a soul is compared to that of a cat on its young. குரங்குச்சேட்டை--குரங்குச்சேஷ்டை, s. Mean, monkeyish tricks--as scratching and eyeing carefully; apish imitation. குரங்குச்சேட்டைபண்ண, inf. To play apish tricks; to act meanly; to mimic, in a low manner. குரங்குப்பிடி, s. A firm grasp--as that of a monkey. 2. Dogmatism in opinion, பிடிவாதம். 3. Urgency, importunity. குரங்குவலி, s. Numbness and pain in the limbs with shivering; a spasmodic affection, incident to puerperal women, ஓர்நோய். 26)

campantam (p. 164) s. [vul. சம்மந்தம்.] Connexion, natural or artificial--as of a property with a substance; relevancy, congeniality, agreement, இணக்கம். 2. Affinity, alliance, relation, connexion by birth or marriage, உறவு. (c.) 3. The application of authority, from divine writings or learned authors, in proof of an assertion, opinion, &c., மேற்கோளமைதி. W. p. 94. SAMBAND'HA. 4. [in gram.] The genitive or possessive case--as சம்பந்தவேற்றுமை, கிழ மைவேற்றுமை. (p.) இதற்குமதற்குஞ்சம்பந்தமில்லை. There is no connexion betweem this and that. உன்சம்பந்தமேயெனக்காகாது. I can't bear you. I can't abide with you. சம்பந்தக்குடியார், s. [prov.] Two families connected by marriage; the parents of a married pair in their relation to one another. சம்பந்தங்கலக்க--சம்பந்தங்கொள்ள-சம்பந்தம்பண்ண. inf. See கல, v. சம்பந்தக்கலப்பு, v. noun. Intermar-riage. சம்பந்தம்பேச, inf. To treat of marriage--as the friends of the parties. சம்பந்தி, s. [com. சம்மந்தி.] One connected by marriage affinity. 2. One connected by birth, marriage or otherwise. சம்பந்தாசம்பந்தம், s. Congeniality and uncongeniality, attractiveness and repulsiveness. அவயவாவயவிசம்பந்தம், s. The connection of the parts with the whole. உடைமையுடையதென்னுஞ் சம்பந்தம், s. Connection between the possessor and thing possessed. உலகசம்பந்தம், s. Worldly affinity. குணகுணிசம்பந்தம், s. Connection between properties and their subjects. See under குணம். குரங்குச்சம்பந்தம், s. See under கு ரங்கு. ஸ்திரிபுருஷசம்பந்தம், s. Mutual love between husband and wife. பாசசம்பந்தம், s. Bondage of the soul. See under பாசம். பூனைச்சம்பந்தம், s. See under பூனை. பொருட்சம்பந்தம், s. Connections in regard to ideas, meanings and subjects. விவாகசம்பந்தம், s. Marriage-alliance. விசேஷணவிசேஷியசம்பந்தம், s. Connection between the adjunct and the principal word. சம்பந்தகிரேஸ்தன், s. See சம்பன்னகி ரேஸ்தன். சம்பந்தமூர்த்திகள்--சம்பந்தசுவாமிகள், s. As சம்பந்தர்; [ex மூர்த்தி, the divine impersonation.] சம்பந்தப்பொருள்--சம்பந்தவேற்றுமை, s. The genitive case. 9)