ataricaṉam (p. 10) s. [prov. அ.] Invisibility, imperceptibility, காணப்படாமை. Wils. p. 2. ADARSHANA. 2. Blindness, குருடு. அதரிசனன்--அதரிசி, s. The unseen god, கடவுள். 2. A blind person, குருடன். 26) *

atiricam (p. 11) --அதிரிசியம், s. [priv. அ.] Invisibility, தோன்றாமை. Wils. p. 2. ADRISH and ADRISHYA./ 2. Deity, கடவுள். 3. The power of becoming invisible, கா ணப்படாததன்மை. 4. One of the sixty-four கலைஞானம், 5. Blindness, want of sight, privation of vision, குருடு. அதிரிசன், s. The deity, the invisible being, கடவுள். 2. A blind man, குருடன். 27)

antakaṉ (p. 14) s. Destroyer, அழிப் போன். 2. Yama the god of death, சமன். Wils. p. 37. ANTAKA. 3. A blind person, குருடன். Wils. p. 39. AND'HAKA. 4. The planet Saturn, சனி. 5. Soap, சவுக்காரம். அந்தகசயன், s. Siva, he who overcame Yama, சிவன். அந்தகாரி, s. Siva the foe of Yama; ex அரி, foe. 49) *

antaṉ (p. 14) s. A blind man, குருடன். Wils. p. 39. AND'HA. 2. The planet Saturn, சனி. 64)

kapōti (p. 94) s. (Tel. கபோி.) A blind person, குருடன். 18) *

kuruṭu (p. 126) s. Blindness, பார்வையில்லா மை. 2. Dimness (in gems); opacity, obscurity, காந்தியில்லாமை. 3. The worst side of a thing, cloth, &c., the unpolished, undressed, unfinished side, குருட்டுப்பக்கம். 4. A blind or ignorant fellow (in contempt), புத்தியீனன். குருட்டுநாட்டுக்கொள்ளி. A fire-brand in a country of blind people; i. e. a light among the illiterate. குருட்டுப்பூனைவிட்டத்திற்பாய்ந்தாற்போல. As a blind cat attempted to jump at the beam. குருட்டுமாட்டைத்தெய்வங்காக்கிறது--மேய்க்கிறது. The deity tends the blind cow. கோல்எடுத்தபிள்ளைகுருட்டுப்பிள்ளை. That child playing with the sticks is a blind child; i. e. is likely to hurt itself. குருடன், s. A blind person. 2. A name of Venus; lit. the squint-eyed, சுக்கிரன். (சது.) 3. Dhrutarashtra--as congenitally blind, திருதராட்டிரன். குருடன்பெண்டிரைஅடித்தாற்போல. Like the blind man striking his wife; i. e. attempting, but hitting another object. குருடாக்க, inf. To blind; to stupefy. குருடி, s. A blind female, கண்ணில் லாள். குருட்டுக்கண், s. Blind eye. 2. Blindness of the sight. பிறவிக்குருடன், s. A person born blind. மனக்குருடு, s. Mental blindness; ignorance, illusion. குருட்டாட்டம்--குருட்டுத்தனம், s.. Blindness; absence of mind, infatuation. குருட்டாட்டமாடுகிறான். He plays blindman's buff. குருட்டாட்டமாய்ப்பேசுகிறான். He speaks foolishly, without understanding. குருட்டுத்தீர்ப்பு, s. Foolish judgment; judgment passed by an ignorant man. குருட்டுநியாயம், s. Wrong reasoning; wrong judgment. குருட்டுப்பத்தி, s. Superstition, blind zeal, bigotry. குருட்டுமுத்து, s. A dim, defective pearl. குருட்டுக்கல்லு, s. A turbid, dim gem. குருட்டுச்சாயம், s. Faint colors, in dying, மங்கற்சாயம். குருட்டுப்பக்கம், s. [prov.] Blind side, the wrong side of a printed cloth, &c. குருட்டுமைப்பட--குருட்டுமையாக, inf. To be dim or obscure--as the writing on olas, by wiping the coloring off before it is dry. 2. To become obscure--as writing to an aged person. குருடுதடவ, inf. To grope, to search and be unable to find, as if blind (said in reproach). குருட்டடி, s. Success, attained at random; a blind hit. குருட்டடியாய்ச்சொல்லிப்போட்டான். He spoke rightly at random. குருட்டடியடிக்க, inf. To speak at random, yet, commonly, to the point. குருட்டுவாக்கு, s. Acting at random --as a blind man; rashness, temerity, thoughtlessness; random success, a fortuitous hit, &c. குருட்டெழுத்து, s. Dimness of writing, &c., to an aged person. குருட்டுக்கொக்கு, s. A kind of stork; a bird of passage, that allows persons to come very near. குருட்டுவவ்வால், s. The common bat. குருட்டுப்பனங்காய், s. [prov.] A palmyra fruit injured on the tree. குருட்டீ, s. Gad-fly. குருட்டுநாள், s. [in astrol.] A dark, dismal asterism, or nacshatra, in certain positions from the moon or the sun; opposed to திருட்டிநாள். 6)

kōttai (p. 150) s. A blind man, குருடன். (தொல்கா.) 2. [loc.] The gum of the eyes, பீளை. கண்ணாற்கோத்தை. One blind as to his eyes. 54)

citṭu (p. 182) s. Ignorance, simplicity, பேதை மை. 2. Blindness, குருட்டுத்தன்மை. (பிங்.) (p.) சிதடன், s. An ignorant person, அறி வில்லான். 2. A blind man, குருடன். 20)

piṟvi (p. 319) s. Birth, nativity, பிறப்பு. 2. Origin, production, உற்பத்தி. 3. Natural state, சன்னத்துவம். 4. Brother, sister, சகோ தரம். 5. Transmigration, subjection of the soul to births, புனர்சென்மம். பிறவிக்கடல், s. The vast ocean of births, as சன்னசாகரம். பிறவிக்குணம், s. Natural disposition. பிறவிக்குருடன், s. One born blind. பிறவிச்செல்வம், s. Ancestral riches or wealth. பிறவித்துயர், s. Misery attendant on births, or transmigrations. பிறவித்துவந்தம்--பிறவித்தொந்தம், s. Hereditary failings, as fretfulness, impatience, &c., as பிறப்புத்தொந்தம். பிறவித்துன்பம், s. Pain, sorrow, misfortune, &c., attending the state of birth. பிறவிநீங்குதல், v. noun. Escaping from births, obtaining liberation--as the soul. பிறவிநோக்கல்--பிறவிநோக்குதல், v. noun. Turning as the child in the womb, in the first process of birth, பிறக்கத்தொடங்குதல். பிறவிநோய், s. Natural diseases. 2. Birth regarded as a misfortune, பிறப் பாயநோய். பிறவிப்பயன், s. The end of one's birth--that which he should have in view--final bliss. பிறவிப்பாஷாணம், s. Native arsenic-oppos. to வைப்புப்பாஷாணம், artificial. பிறவிமயக்கு, v. noun. Delusion, stupor or aberration, as incidental to births. 2. Confusion of mind, &c., occasioned by sympathy with others. பிறவியாரதம், s. [prov.] Abstinence from the use of flesh from birth, சுபாவத்திற் புலான்மறுக்கை; [ex ஆரதம்.] 5)

poṟi (p. 337) s. Mark, sign, token, spot, அ டையாளம். 2. Knowledge, அறிவு. 3. Letter, character, writing, எழுத்து. 4. Spark, scintillation, அனற்பொறி. 5. An organ of sense any one of the senses. See ஐம்பொறி. 6. Beauty-spots, தேமல். 7. Seal, signet, முத்தி ரை. 8. Lines on the fingers, விரலிறை. 9. A part of a fortification, as figures or engines on the walls. See மதிலுறுப்பு. 1. A dhoney, தோணி, 11. Beauty, பொலிவு. 12. Lukshmi, இலக்குமி. 13. Riches, wealth, செல்வம். 14. A point or colored dot, புள்ளி. (சது.) 15. Destiny, இலிபி. 16. A machine or trap-as a rat-trap, இயந்திரம். 17. Any thing minute, as a speck. பொறிவைத்துத்தட்டினாற்போலிருக்கிறது. It is as sure as what is caught in a trap. முப்பொறி. The three organs. These as instruments for divine worship are: மனம், the mind, or source of thought; 2. வாக்கு, the mouth, as forming words; 3. காயம், the body, producing action. ஐம்பொறி. The five organs of the body: மெய், the surface of the body--feeling; 2. வாய், the mouth--taste; 3. கண், the eye-seeing; 4. மூக்கு, the nose-smelling; 5. செவி, the ear-hearing. பொறிசிதற, inf. To fly as sparks from fire. பொறிசிந்த, inf. To scintillate, to sparkle. 2. To emit sparks. பொறிதட்ட, inf. To flash as the eyes, from a blow. 2. To slide, to slip, as the feet. பொறிபறத்தல், v. noun. Flying as sparks. 2. Sparkling as the eyes in anger. பொறியிலார், appel. n. The base, the vulgar; (lit.) senseless, கீழ்மக்கள். (சது.) பொறியிலி, appel. n. An unfortunate person, அதிட்டமற்றவன். 2. A blind person; one wanting an organ of sense, குருடன். பொறியேற்ற--பொறிவைக்க, inf. To set a trap. 77)

māṉam (p. 352) s. Honor, favor, greatness, பெருந்தன்மை. 2. Pride, self-respect, dignity, பெருமை. 3. Shame, bashfulness, வெட் கம். 4. Measure in general, அளவு. 5. (சது.) Strength, வலி. 6. Fault, குற்றம். 7. Comparison, உவமை. 8. [colloq. for வானம்.] The heaven or sky. 9. The computation of a year, solar, lunar, or siderial--as சௌரமா னம், சாந்திரமானம். W. p. 656. MANA.--Note. The word generally takes certain prefixes, as அபி, அனு, அவ, உவ, சன், &c., and differs a little in meaning according to the connection. Sometimes it is found in combination, as தண்டைமானம், பகல்மானம், &c. ஒழுக்கமுள்ளஸ்திரிமானத்தைக்காப்பாள். A gracious woman retaineth honor. (Prov. XI. 16.) மானத்தைமூடு. Cover your nakedness. (c.) சௌரமானம், s. Solar reckoning, motion of the sun in its orbit. தேவமானம், s. The periods of time among the gods. நரமானம், s. The period of man's life. பிரகற்பதிமானம், s. Reckoning by Jupiter's motion in his orbit. வெகுமானம், s. A present. See வெகு. மானகீனம்--மானக்குறை--மானக்கேடு-மானத்தாழ்ச்சி---மானத்தாழ்வு--மானபங்கம்--மான வீனம், s. Dishonor, disgrace, ignominy. மானக்குருடன், s. A very blind man. மானங்காத்துக்கொள்ள, inf. See கா, v. மானங்குலைய--மானங்கெட, inf. To be deflowered, &c. See குலை, v. மானங்கெட்டவள், appel. n. A shameless woman. மானததார்த்தம், s. Virtuous dispositions. மானபாவன், s. A great man, as மானு பாவன். மானமா, s. The yak or bos grunniens, as கவரிமா. (சது.) மானம்பாடி, appel. n. [improp.] A skylark, as வானம்பாடி. மானமரியாதை, s. Regard and politeness. மானம்பார்த்தநாடு, s. A country, without rivers, dependent upon rain. மானயோகார்த்தம், s. Sum of the Semidiameters of either the sun and moon, or of the moon and earth's shadow. மானவர், s. [pl.] Honorable people, மானமுடையோர். 2. Heroes, strong men, champions, வீரர். (சது.) மானவேதியன், s. The venerated lord of the Vedas, வேதமுணர்பேரறிவோன். மானி, s. A person of honor, magnanimity. (சது.) 2. A coward. (நன்.) 11) *