kṭṭai (p. 88) s. A block, a log, a small stump, a slab, a clump, குற்றி. 2. A post or stake to fasten an animal to, கடாவுமுளை. 3. Fire-wood, விறகு. 4. A short low dwarfish thing, thing grown short by use, worn off--as a pen, &c., தேய்ந்தது. 5. A lifeless body, உடல். 6. Defect, imperfection, inferiority, குறைவு. 7. The refuse or residuum of கேழ்வரகு, தினை and சாயவேர் root after pounding and sifting, திப்பி. 8. Roughness of the beard after shaving, மயிர் க்கட்டை. இந்தச்சீலையகலக்கட்டை. This cloth is narrow. இதுமுழக்கட்டையானசீலை. This cloth is deficient in length and breadth. அந்தமரத்திற்கிந்தமரங்கட்டை. This piece of timber is shorter than that. கல்வியிலவன்கட்டை. [prov.] He is deficient in learning. கட்டைகடாவ, inf. To fasten a splinter or pointed stick, &c. கட்டைக்காலி, s. [prov. vul.] A bear, கரடி--as short legged--and sometimes applied to women, cows, &c. கட்டைக்குரல், s. [prov.] A weak voice, கம்மினகுரல். கட்டைக்குருத்து, s. [prov.] The last tender leaf of a plantain which envelopes the sheath or blossom and shoots out a little before it. கட்டைநெருப்பு, s. Coal fire. கட்டைப்புத்தி, s. Shallow wit, weak intellect, stupidity, தடிப்புத்தி. கட்டையடிக்க, inf. To pass a stick through a plucked jack-fruit to ripen it, ஆப்படிக்க. 2. To hurt the foot against a stump by striking on it, காலிற்கட்டையிடற. 3. To drive a stake into the ground to tie animals to, முளைகடாவ. கட்டையன், s. (fem. கட்டைச்சி.) A short person, குறளன். கட்டைவாக்கு, s. Dimness in a precious stone, இரத்தினத்தின்மங்கலொளி. கட்டைவிரல், s. The thumb or great toe, காலின்பெருவிரல். கட்டைவைத்தல், v. noun. [prov.] Collecting the stones in the hand in the game of கொக்கான். 2. Gaining in the game of singing verses. See ஈற்றெழுத்துக்கவி. முகக்கட்டை--மோக்கட்டை-முகவாய்க்கட்டை--மோவாய்க்கட்டை, s. The chin. எள்ளுக்கட்டை--எட்கட்டை, s. The stubble or stumps of Indian sesamum. 42)

kẕukkāṇi (p. 98) s. [prop. கழுவாணி.] A short thick person, குறளன். 77)

kuñcam (p. 115) s. A tassel; a cluster of grass; a fan made of a pucker of cloth, குச்சு. 2. A bunch of flowers, பூங்கொ த்து. 3. A creeper bearing scarlet seeds, குன்றிமணி, the smallest of the jeweller's weights about sixteen grains, குன்றிக்கொடி, Abrus piccatori, L. Wils. p. 29. GUNJA and GUCHC'HA. 4. [among weavers.] A measure in the width of cloth, being onehundred-and-twenty threads of the chain or warp. (See கால், 25.) 5. A chowry, a fly-whisk, ஈயோட்டி. 6. An ornament made of corn-ears, கதிர்க்கொத்து. (See குச்சம்.) 7. An hump-back, கூன். 8. Dwarfishness, குறள். (Sans. Kuncha.) 9. Calumny, aspersion, slander, கோள். 1. A corn measure of about a pint, நாழி. 11. A weaver's brush, பாவாற்றி. (See குச்சு.) 12. A plant, புளிநறளை, Cissus, L. 13. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். குஞ்சங்கட்டித்தொங்கவிட, inf. To hang up tassels as ornaments. குஞ்சம்வீச, inf. To fan with a குஞ் சம். மயிலிறகுக்குஞ்சம், s. A bunch of peacock's feathers. குஞ்சன், s. A dwarf, குறளன்.

kuṟḷ (p. 132) s. Shortness, conciseness, abridgment, சிறுமை. 2. An imp or goblin, பூதம். (நிக.) 3. A metrical line of two feet. இருசீரடி. 4. A distish, or couplet of short lines, the first of four, and the second of three feet of இயற்சீர் and வெண்சீர், குறள்வெண்பா. 5. A celebrated poetical work by திருவள்ளுவர், in three parts; viz.: அறத்துப்பால், பொருட்பால், காமத்துப்பால். 6. Shortness in stature, dwarfishness குள்ளம்; [ex குறு.] குறளடி, s. A line consisting of two metrical feet. குறளடிவஞ்சிப்பா, s. A kind of வஞ்சி verse, consisting of three or more lines of two metrical feet each, together with a detached foot and an அகவற்சுரித கம். குறள்வெண்பா--குறட்பா, s. A distich of two metrical lines. See குறள். குறள்வெண்செந்துறை, s. A verse consisting of two equal metrical lones of four or more feet each. குறட்டரழிசை--குறளினத்தாழிசை, s. A verse of two unequal metrical lines of five or more feet each. குறளன், s. A short person, a dwarf. குறளி, s. A dwarfish woman. 2. A short, wicked shrew. 3. A kind of devil. 4. (Rott.) A prostitute. குறளிவித்தை, s. Magical tricks, legerdemain, juggling. 16)

kuḷḷam (p. 131) s. Shortness is stature, கு றள். 2. Wickedness, mischievousness, cruelty, கொடுமை. 3. Fraudulent dexterity, craft, cunning, தந்திரோபாயம். Wils. p. 274. KHULLA. குள்ளன், s. (fem. குள்ளி.) A short man, குறளன். 2. An artful, cunning fellow, தந்திரக்காரன். 3. A cruel, mischievous person, கொடியன். குள்ளனைக்கொண்டாழம்பார்க்கிறான். He at-He attempts to find out the depth (of water) by sending (into it) a dwarf--said of one who employs a person unfit for his business. கள்ளன்பின்போனாலுங் குள்ளன்பின்போகப்படா து. Better is it to follow a thief than a dwarf--meaning it is a bad omen. குள்ளக்கெண்டை, s. A kind of fish. சித்திரக்குள்ளன், s. A dwarf. 2. A cunning fellow, தந்திரி.