aḷḷu (p. 33) கிறேன், அள்ளினேன், வேன், அள்ள, v. a. To take up a handful, lade, bale, take up in the hollow of the hand-as water, sand, grain, &c., கையான்முகக்க. 2. To sweep away as a flood, carry off in large quantities or great numbers as an epidemic, famine, thief, &c., to ravage, plunder, pillage, spoil, devastate, வாரிக் கொள்ள. (c.) அள்ளாதுகுறையாது சொல்லாது பிறவாது. If nothing be taken, nothing will be wanting; if nothing be spoken, nothing will be rumored; i. e. there is no rumor however vague, but has some truth in it. அரிசியள்ளுகிறகாகம்போலே திரிகிறான். He wanders about as greedy (of gain) as the crow is of the rice which it steals. கையையள்ளிப்போட்டது. It has grazed or taken off the skin of my hand (whether a bow, hot iron, or any thing else.) அள்ளிக்கொட்ட, inf. To take up from a quantity and shoot down elsewhere. 2. To give liberally. அள்ளிருள், s. Thick darkness, or darkness so dense that it may be grasped. அள்ளுகொள்ளை, s. Great waste, profusion, extravagance or taking more than what is right, பெருங்கொள்ளை. அள்ளு, v. noun. A handful of grain, &c., given to the man who measures, அளவுகூலித்தானியம். அள்ளெடுக்கிறவன், s. The man who receives the handful of grain for measuring. அள்ளுதல், v. noun. Being narrow, close, நெருங்கல். 2. Taking up a handful of water, rice, grain, &c., getting water in a basket, pot, &c., taking out rice, milk, &c., by a spoon from a cup, &c., அள்ளுகை. 43)

kuṟai (p. 132) s. Dificiency, defalcation, imperfection; failure, ஊனம். 2. Indigence, poverty, destitution, தரித்திரம். 3. Request, petition, solicitation, கூறுங்குறை. 4. Complement, balance, the part wanting, arrears, எஞ்சல். 5. Remainder, overplus, remnant, the rest, residue, சேடம். 6. Fault, defect, flaw, குற்றம். 7. Dissatisfaction, grievance, umbrage, வெறுப்பு. 8. Displeasure, indignation--as of a demon of deity, in consequence of accustomed offerings being withholden, தெய்வக்குறை. 9. Tribute; revenue, அரசிறை. 1. [in gram.] Abscission, cutting off--as syncope, apocope, &c.; omission, suppression, சொல்லின் குறை. அவனுக்கென்மேற்குறையுண்டு. He is displeased with me; he has a complaint against me. இனியெனக்கென்னகுறை. What can I need more? 2. What defect is there in me now? குறைகொள்ள--குறையாயெண்ண, inf. To take a thing amiss, to feel aggrieved, to be piqued, to complain. குறைகோள், v. noun. Solicitation, petition, mendicity, இரத்தல். குறைசொல்ல, inf. To complain, to state grievances, to utter complaints, to express dissatisfaction. 2. To reveal one's wants, குறைகூற. 3. To change with fault; to censure, criticise; to blame. குறைதீர, inf. To be supplied--as wants. 2. To be satisfied. குறைதீர்க்க--குறையாற்ற--குறைநீக்க, inf. To supply wants, to satisfy; to relieve necessities. 2. To pacify, appease. 3. To fulfil an obligation. குறைமுடிக்க, inf. To grant requests. 2. To supply wants. 3. To take revenge. குறையற, inf. To be supplied--as wants, &c. See குறைதீர. குறையிரக்க, inf. To beg, supplicate, petition, விண்ணப்பஞ்செய்ய. குறையின்மை, s. Completeness; perfection; faultlessness. குறைநிறை, s. Domestic wants and comforts; defect or excess; 2. Deficiency--as towards a guest or in offerings to the deity, &c., often used in apology. குறைபட, inf. To be wanting or missing, to diminish; to grow less, scarce, dear. குறைப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறான். He is displeased. குறைபாடு, v. noun. Deficiency, defect, ஈனம். 2. Want, lack, destitution, குறைவு. 3. Indigence, want, poverty, தரித்திரம். குறைப்பிராணனாய், adv. Half-dead-as குற்றுயிராய். குறைக்காரியம், s. The remainder--as of an affair, story, discourse, subject, business, &c. குறைநாள், s. The remainder or part of the day. 2. The days wanting to complete a given period. குறைப்பேர், s. The rest of the persons. குறைப்பொழுது, s. The remainder of of day, or time. குறைமாதம், s. Wanting in months-as premature delivery. 2. Deficiency in a month. குறைமாதத்துப்பிள்ளை, s. A child of premature birth. குறையுடல்--குறைத்தலை, s. A headless body, which is said sometimes to dance on the field of battle; trunks divested of heads. குறைக்கொள்ளி, s. A brand partially consumed. குறைச்சால், s. The balk in ploughing, உழவறாவிடம். See சால். குறைவயிறு, s. Stomach partially supplied; hunger not fully satisfied. குறைவயிறாய்சாப்பிட்டேன். I ate sparingly. குறைவேலை, s. An incomplete, unfinished work. தலைக்குறை, s. [in gram.] A ph&ae;resis --as மரை. for தாமரை. See under தலை. இடைக்குறை, s. [in gram.] Syncope-as உரம், for உதரம். See under இடை. கடைக்குறை, s. [in gram.] A pocope-as நீல் for நீலம். See under கடை. தெய்வக்குறை, s. God's displeasure. மனக்குறை, s. Dissatisfaction, discontent, umbrage, regret, &c. 47)

nittiyam (p. 277) s. Eternity, சதாகாலம். 2. Final bliss, மோட்சம். 3. Permanence, invariableness, நிலையானது. 4. adv. Constantly, perpetually, daily, நாடோறும். W. p. 467. NITYA. நித்தியஅரிகண்டம். Constant vexation. நித்தியஅவியலும்புழுகலும். Constant feasting. (Jaffna.) நித்தியக்கட்டளை, s. Daily allotted work; daily expenses, daily allowance. நித்தியகம்புலு, s. [prov.] Constant quarrelling, ஒழியாச்சண்டை. நித்தியகருமம், s. Daily rites, prescribed by the Shastras, as 1. tending the sacrificial fire, by the brahman, நித்தி யவிதி; 2. the daily religious duties of the respective castes, நித்தியபூசை. நித்தியகருமானுஷ்டானம், s. Performance of daily rites. நித்தியகலியாணம், s. Everlasting joy, perpetual enjoyment. நித்தியகலியாணன், s. An exalted ascetic in the enjoyment of divine delight, யோகி. 2. See கலியாணம். நித்தியகலியாணி, s. Parvati as கலியா ணி. நித்தியகாலம், s. Eternal ages. நித்தியகொட்டுமுழக்கு, v. noun. Perpetual music. நித்தியசீவன், s. [in Christ. usage.] Eternal life, மோட்சம். நித்தியசேவகம், s. Constant service, permanent employment. நித்தியதானம், s. Daily alms, gifts, presents--as made by kings or great men. நித்தியத்துவம், s. Eternal existence. நித்தியநைமித்திகம், s. Ceremonies of regular though occasional recurrence, as the Sraddhas, at fixed lunar periods, பூனையும்விழாவும். நித்தியநைமித்தியகாமியகன்மங்கள், s. The three classes of rites, stated, occasional and voluntary. நித்தியபூசை, s. Daily puja at the temple. நித்தியப்படி, adv. Daily, always, perpetually, நாடோறும். 2. s. As நித்தியக்கட்டளை. நித்தியப்படிவந்தென்னைஅலட்டுகிறான். He is constantly troubling me. நித்தியப்பிரளயம், s. Constant destruction; i. e. by death. நித்தியப்பிழைப்பு, v. noun. Permanent support. நித்தியமழை, s. Daily rain, என்றும் பெய்மழை. நித்தியமுத்தன்--நித்தியன்்முக்தன், s. The deity as ever blessed, கடவுள். 2. The exalted devotee as happy in his god, ஞானி. நித்தியமுத்தி--நித்தியமோட்சம், s. Eternal bliss. நித்தியமும்--நித்தமும், adv. Daily, always. நித்தியயோகம், s. Perpetual fortune, குறையாச்சம்பத்து. நித்தியயவ்வனம்--நித்தியயௌவனம், s. Eternal youth, மாறாஇளமை. நித்தியவிக்கேபம்--நித்தியவிட்சேபம், s. Parallax of the zenith distance of the equator at the place of observation. See விக்கேபம். நித்தியவிதி, s. A sacrificial fire-place, ஓமகுண்டம். (சது.) See நித்தம். நித்தியவிநோதம், s. One of the umbrellas of Argha. நித்தியன், s. The deity, the elernal, கடவுள். நித்தியன்முக்தன், s. See நித்தியமுத்தன். நித்தியாநித்தியம், s. That which is eternal and temporal, அழியாமையுமழியும். நித்தியாநித்தியவஸ்துவிவேகம், s. The knowledge of eternal and temporal things. See சாதனசதுட்டயம். நித்தியானந்தம், s. Eternal joy. நித்தியானந்தன், s. The Supreme Being, கடவுள். நித்தியானுஷ்டானம், s. Personal religious duties. 26) *

piṇngku (p. 315) கிறேன், பிணங்கினேன், வேன், பிணங்க, v. n. To be tangled, twisted, linked together, entangled; to be bound-as the soul to matter, பின்னிக்கொள்ள. 2. (c.) To quarrel slightly, to quarrel as lovers, ஊடற்பட. 3. To be dissatisfied, displeased, disaffected, reserved, to be plagued, மனக் குறையாக. 4. To be pressed, to become close, நெருங்க. (சது.) தகப்பனோடேபிணங்கிக்கொண்டுதிரிகிறான். He is at variance with his father. 16)