kū (p. 133) A compound letter of க் and ஊ. 2. s. The earth--as கு, பூமி. 3. (Sans. Koo, sounding) Clamor, கூக்குரல். கூகூவென--கூகாவென, inf. To bawl out, to utter loud cries, lamentation, &c. 2. To complain. 3. To be constantly calling, whooping, scolding, driving to work. கூகூவென்றலறியழுதான். He cried with a loud screeching sound. கூக்குரல், s. Whooping, outcry, uproar, bawling, clamor, பேரொலி; [ex குரல்.] கூக்குரலமருகிறது. The great noise ceases. கூக்குரலாய்க்கிடக்கிறது. There is a great clamor, bustle. 2. It is noised. கூக்குரலமர்த்த, inf. To still or quiet the clamor. கூக்குரலிட--கூக்குரல்செய்ய--கூக்குரல் பண்ண, inf. To whoop, clamor, cry out. கூவென, inf. To call, cry out, or bawl, through pain or otherwise. 2. To make a noise; to cry, to whoop--as a signal or answer to one calling; to halloo, to huzza. 3. To utter reiterated cries. 2) *