kūṭṭu (p. 133) s. Combination, union, conjunction, confluence, connexion, சேர்க்கை. 2. Companionship, fellowship, friendship, சம் பந்தம். 3. Concubinage, illicit intercourse, தொடுப்பு. 4. Relationship, consanguinity, உறவு. 5. Partnership, company in trade, பங்கு. 6. Fitness to associate with, கூடத் தகுந்தது. 7. Likeness, similarity, ஒப்பு; [ex கூடு, unite, associate, &c.] கூட்டற்றவன், s. One unfit for company, business, &c., தகாதவன். 2. A useless person, உதவாதவன். 3. One unequal to rank, an out-cast; one rejected from a family, tribe, or society, ஆசாரங்குலைந்த வன். கூட்டாளி, s. An associate, a companion, சிநேகிதன். 2. A partner in trade, co-partner, பங்காளி. 3. The fellow--as one of a yoke of oxen, a pair of horses, &c., சோடானது. அவனுமிவனுமொருகூட்டு. That man and this are in the most intimate terms. அவனோடேகூட்டாகாது. It will not be right to associate with him. கூட்டுக்குநிற்கிறாயா. Will you be a partner in it? கூட்டுறவு, s. Friendship, alliance, social relation. 2. Metrimonial love. 3. Concubinage. 29)

kūẕ (p. 136) s. Thick gruel, porridge, pap, or any food of similar consistency, மாவினாற்சமைத்த உணவு. 2. Boiled rice, சோறு. Wils. p. 239. KOORA. 3. Grain in the field, commonly the green growing crop, பயிர். 4. Gold, பொன். 5. adj. Wils. p. 31. GHOORA. Rotten, decayed, கூழை. கூழ்குடிக்கிலுங்கூட்டாகாது. Partnership is undesirable even in drinking gruel. பைங்கூழ்களைகட்டதனொடுநேர். Resembling the weeding of green corn. கூழ்காடியேதுபெற்றிடினும். Though கூழ் and காடி be obtained. கூழுக்குப்பாடி. The authoress ஔவை, because she once sung her verses for a cup of pap. 2. One who flatters, or dances attendance for a little food; a mean, cringing person, இச்சகம்பேசுகிறவன். கூழாமட்டி, s. A dull, cowardly man. கூழாம்பாணி, s. [prov.] Treacle, molasses, dissolved sugar, &c., கூழ்போல்வது; [ex கூழ், pap, et. பாணி.] கூழாய்ப்போக, inf. To be boiled too much--as rice. 2. To become pulpy. 3. To become addle--as eggs. கூழ்ப்பசை, s. Rice-congee for starching clothes, for paste, &c. கூழ்ப்பானை, s. A pap-pot. கூழ்முட்டை, s. Addle eggs. 16)

koḷḷai (p. 147) s. Robbery, plunder, pillage. devastation, depredation, sacking, பிறர்பொருளைக்கவர்கை. 2. Excess, abundance, copiousness, plenty, மிகுதி. (சது.) 3. An epidemic, a pestilence, a plague, பெருவாரி நோய்; [ex கொள்.] கொள்ளைக்கடிக்கப்போனேன். [prov.] I have been working without pay, for that bad man--spoken as an imprecation. கொள்ளைக்கும்ஊழிக்குந்தப்பு. Flee from devastating armies, and from epidemics. கொள்ளைக்குப்போனாலுங் கூட்டாகாது. One who intends to pillage, should not associate with others. கொள்ளாகொள்ளை, s. [prov.] Great abundance, plenty. கொள்ளைகொடுக்க, inf. To be plundered. 2. To allow plunder--as a general to his troops. கொள்ளைகொள்ள, inf. To plunder, to ravage, to spoil. 2. To usurp, to monopolize. 2. (p.) To engross the mind, affections, desires, &c. கொள்ளைக்காய்ச்சல், s. Epidemic fever. கொள்ளைக்காரர், s. Plunders, murderers. கொள்ளைநோய், s. As கொள்ளை. 3. கொள்ளைபோக--கொள்ளையாய்ப்போக, inf. To be plundered. கொள்ளையடிக்க--கொள்ளையாட--கொ ள்ளையிட--கொள்ளையெடுக்க, inf. To rob, plunder, sack, pillage, devastate. 2. To commit burglary. கொள்ளையாய்க்காய்க்க, inf. To yield abundantly--as trees, &c. (c.) கொள்ளையாய்க்கிடக்க, inf. To be in a state of devastation--as a town. 2. To be abundant. கொள்ளையுடைமை--கொள்ளைப்பொருள், s. Booty, spoil. ஒருகொள்ளை, s. A great abundance, or great number. See ஒரு. 22)