kṇi (p. 88) s. A species of flower-tree, the வேங்கைமரம், Pterocarpus marsupium. 2. The name of a caste, &c., ஓர்சாதி. 3. Agricultural districts, மருதநிலம். 4. The profession of singing and dancing, கூத்தாடுந் தொழில். (p.) கணியான், s. (plu. கணியார்.) One who sings or dances. (p.)

kmpm (p. 95) s. A post, a pillar, தூண். 2. A lamp-stand, a candle-stick, &c., விளக் குத்தண்டு. 3. The name of தாலம்பபாஷாணம், வெள்ளைப்பாஷாணம், சாலாங்கபாஷாணம் and கற்பரி பாஷாணம். கம்பக்கூத்து--கம்பநாட்டியம், s. Pole-dancing--it is of two kinds, viz.: ஆரியக்கூத்து and தொம்பர்கூத்து. கம்பக்கூத்தாடி, s. A pole-dancer. கம்பபாணம்--கம்பவாணம், s. [in pyrotechny.] The figure of a man or animal, so constructed as to discharge rockets from the different apertures of the body.

kẕai (p. 99) s. The bamboo, மூங்கில், Bambusa arundinacea. 2. Sugar-cane, க ரும்பு. 3. The seventh lunar asterism, புனர் பூசம். (p.) கழைக்கூத்து, s. Pole-dancing, வே ழம்பர்கூத்து. கழைக்கூத்தர், s. Pole-dancers, வேழம்பர். கழைக்கூத்தாடி, s. A pole-dancer. 4)

kuṟuṇi (p. 132) s. A nominal dry-measure, in quantity equal to the மரக்கால். பானையிலே பதக்கு நெல்லிருந்தால் மூலையிலே முக் குறுணித்தெய்வங்கூத்தாடும். If there be in a pot two குறுணி of paddy, three குறுணி of gods will be dancing in the corners of the house, said of those who spend at once what they have, in the temples, &c., and afterwards suffer want. 39)

kūttu (p. 134) s. (from Sans. Goorda, play, Wils. p. 239.) Dance, dancing; action, performance; ball, நடனம். 2. Dramatic play, comedy, நாடகம். 3. Dance or sport of the deity--as the creation, preservation, and destruction of the universe are considered by Hindu philosophers, திருக் கூத்து. 4. Expression or exhibition of the feelings of the soul in its conscious states, as manifested in the actions and organic functions of the body, according to Hindu psychologists, ஆத்துமசேட்டை. 5. Frolicking, leaping and frisking about, like young boys and girls, விளையாட்டு. 6. Display, pomp, parade, &c.--as viewed by ascetics, பிரபஞ்சநடிப்பு. 7. A strange event or phenomenon, நூதனசெய்கை. 8. Presumption, assumption, vanity--as of young persons--one new in office, &c., spoken in contempt, கோலாகலம். 9. A droll or ludicrous action or performance--as a pantomime, &c., பரிகாசக்கூத்து. 1. (fig. little used.) The instigating or moving cause of an action, தூண்டுகாரணம். கூத்துக்குமீசைசிரைக்கவா. Why shave off the mustaches for mere play; i. e. why do a thing without an object? ஏதேனுங்கூத்துநடக்கும். [prov.] Some disastrous event will happen--said after a bad omen. நாலுநாட்கூத்து. A four day's dance-spoken of worldly prosperity, elevation to office, &c. கூத்தன், s. Dancer, actor, performer, comedian, &c., நாடகன். 2. Soul, life, spirit--as the directing cause of the various corporeal functions and actions, உயிர், ஆத்துமா. (நாலடி.) 3. The deity--as the operating cause in the universe, கட வுள். (p.) கூத்தாட, inf. To dance or play, to exhibit pranks, to take a part in play, நடனஞ்செய்ய. 2. To persist in an improper request, &c., சோலிபண்ண. 3. To be elated by promotion, wealth, &c.; to assume too much, &c., பெருமைகாட்ட. 4. (little used.) To act merely for form's sake, in religion, civilities, mourning, &c., ஒப்புக்குச்செய்ய. கூத்தாடி, s. (fem. கூத்தாடிச்சி.) A dancer, player, an actor, a comedian, நடன். 2. A pole-dancer, கழைக்கூத்தன். கூத்தாட்டு--கூத்தாட்டம், v. noun. Dancing, acting, playing, &c., நடிப்பு. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம் படைவெட்டுக்குதவாது. The fencing of the actor will not do in battle. கூத்தி--கூத்திச்சி, s. A female actor or dancer; a dancing girl, நாடகப்பெண். 2. A courtezan, a strumpet, a prostitute, வேசி. 3. A concubine, கூத்தியார். கூத்துக்களரி, s. The area or hall for play; a ball room; a theatre; a circus, &c., நடனசாலை. கூத்துக்காரன், s. (fem. கூத்துக்காரி.) An actor, a dancer, கூத்தாடுவோன். 2. A dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 3. A buffoon; a ludicrous, comical person; a mimie, விகடக்காரன். கூத்துப்பயிலிடம், s. A dancing school; a place where dancing is practised. கூத்துப்பாட்டு, s. Dancing tunes, and songs. கூத்துவகை--கூத்தின்விகற்பம், s. The two divisions of dancing, commonly by woman. 1. தேசிகம், modes of dancing in different countries. 2. மார்க்கம், modes of dancing--as laid down in the shastras. கூத்துப்பண்ண, inf. To make fun, sport, &c. 2. To do a droll, funny, action. 3. To confound; to derange. கூத்துவிட, inf. To introduce the actors in a play. 2. [prov.] To say something odd, or droll; to do a funny, humorous thing, pleasing to a company. கூத்துவைக்க, inf. To give a dance, or ball--modern. 7)

capai (p. 160) s. A hall of assembly, a public hall; especially the halls in the temple at Chillumbram (சிதம்பரம்), மண்டபம்,--Note. Five apartments are enumerated in which Siva is said to manifest himself--as கனக சபை, சித்திரசபை, சிற்சபை, தேவசபை, நிருத்தசபை, which see. 2. (c.) An assembly, a meeting, congregation, company, அவை. 3. Society, an association, a conclave, கூட்டம். 4. An assembly of the learned, the literati, புலவர் சபை. W. p. 893. SABHA'. 5. [in Christian usage.], a select society of believers--as திருச்சபை.--Note. This word retains its Sanscrit pronunciation in the Sanscrit compounds. சபாகம்பம், s. Diffidence as to appearing before an assembly. See கம்பம். சபாசனம், s. A stated assembly, சபை. (p.) 2. W. p. 893. SABHAJANA. Courtesy, politeness, civility, மரியாதை. சபாஸ்தம்பம், s. The pillar which supports the hall of an assembly. (R.) சபாபதி--சபாநாதன்--சபாநாயகன், s. The president of an assembly, சபைக்கிறை வன். 2. Siva--as god of the sacred halls at சிதம்பரம், சிவன். சபாமண்டபம், s. A public hall, assembly room. சாபாரஞ்சிதம், s. Pleasing manners, சபைக்கிதமானதன்மை; [ex இரஞ்சிதம், pleasantness.] சபைகூட, inf. To assemble, as a society or company. சபைக்கட்டு, s. [in Christian usage.] The established rules of the church. (c.) சபைக்கோழை, s. [com. சவைக்கோ ழை.] Bashfulness in company. See கோழை சபைச்சேகரத்தார், s. Parishioners. (R.) சபைப்பழக்கம், s. Acquaintance with society, etiquette, ceremony, &c. சபையார், s. The members of an assembly, society. 2. [among Christians.] Church-members, திருச்சபையார். சபையிருத்த, inf. To seat a company properly according to their respective rank, to keep them in order, &c. (Little used.) சபையிலிருந்துதள்ள--சபைக்குப்புறம் பாக்க, inf. To exclude or reject from society, to excommunicate. சபையேற, inf. To come before an assembly, to appear--as a performer, &c. 2. To join or mix in society. சபையேறினவன், s. A person accustomed to society. 2. A person of good manners, free from rusticity, &c. சபையுள்ளார், s. The chorus, or the chief singers, in a play, கூத்தாடிகட்கு உதவி யாய்ப்படிப்போர். (p.) சபைவளமை--சபைவண்மை, s. The authority or public acts of an assembly, சபையதிகாரம். (R.) சபையேற்ற, inf. To admit, or introduce one of low rank into society. 2. To indroduce one into an assembly, to overcome his bashfulness. (p.) நாட்டியச்சபை, s. An assembly as spectators of a play or ball, &c. 30)

cilmpm (p. 186) s. Fencing, sword-playing, படைக்கலம்பயில்கை. 2. (fig.) Tricks, stratagem, தந்திரோபாயம். 3. Menace, threat, hector, பயப்படுத்துகை. See சிரமம். (c.) சிலம்பங்கட்ட, inf. To brandish sticks, in vaunting or sport. சிலம்பமடிக்க, inf. To fence, to play with sword. 2. (fig.) To play tricks. சிலம்பக்காரர், s. Fencers, gladiators. 2. Fencing masters, வஸ்தாதுகள். சிலம்பக்கூடம், s. Fencing school. சிலம்பக்கூத்தாடி, s. One who fences in sport. சிலம்பங்காட்ட, inf. To menace, threat, vaunt, அச்சுறுத்த. சிலம்பமாட, inf. [prov.] To fence, brandish, parry. சிலம்பம்பண்ண, inf. To fence, to ward off, parry, prandish. 2. To make the motions of a boxer, or warrior; to brandish sticks. சிலம்பம்பழக, inf. To learn to fence. சிலம்பம்பழக்க, inf. To teach fencing. சிலம்பவரிசை, s. The rule of fencing. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம், s. See under கூத்து. 25)

tātaṉ (p. 233) s. A slave, அடிமை. 2. A devotee of Vishnu, தாசன். (சது.) 3. (fem. தாதச்சி.) A religious mendicant of the Vaishnuvas. வைஷ்ணவபரதேசி. (See தாசன்.) 4. One of the lowest or சரியை order of Saivas, சரியையுடையான். 5. A kind of vagrant dancer, கூத்தாடி. (c.) தாதக்கூத்து, s. A kind of dancing by strolling dancers, தாதாட்டம். தாதமணி, s. A necklace worn by Vaishnuva pilgrims to Tripaty. தாதமார்க்கம், s. The religious practice of the lowest of the four orders in the Saiva religion, as சரியை. (See மார்க்கம்.) 2. The religion of the Vaishnuvas. தாதவேஷம், s. A masquerade dress like a Vaishnuva's. 23)

nāṭakam (p. 273) s. Dramatic science, also a play, drama or comedy, கலைஞானமறுபத்துநான் கினொன்று. 2. Dancing in a play or drama, கூத்து. W. p. 46. NAT'AKA. (c.) நாடகம், 1. s. Ten kinds of நாடகம்; 1. வாரம். 2. யாமிருகம். 3.அரட்டு. 4. சமுஸ்காரம். 5. பாணம். 6. வீதி. 7. சல்லாபம். 8. உத்திரட் டாங்கம். 9. விராகணம். 1. வியாபோகம்,--also ten in the அலங்காரம் mode of dancing. 1. செறிவு. 2. தெளிவு. 3. சமநிலை. 4. இன்பம். 5. ஒழுகிசை. 6. உதாரம். 7. உய்த்தலில்பொருண்மை. 8. காந்தம். 9. வலி. 1. சமாதி. நாடகக்கணிகை, s. An actress, a dancing girl. See கணிகை. நாடகசாலை, s. A dancing room, playhouse, theatre, நாடகம்பயிலிடம். 2. (c.) A dancing girl, நாடகக்கணிகை. நாடகத்தமிழ், s. Dramatic Tamil. நாடகத்தி, s. An immodest woman, அவிசாரி. நாடகத்துறை, s. Any thing dramatic. நாடகநடிக்க--நாடகமடிக்க, inf. To be very haughty or affected, to be immodest; said of a woman in displeasure. நாடகப்பண், s. Dramatic tunes of melody, &c. நாடகப்பெண், s. A dancing girl. நாடகமாட--நாடகம்விளையாட, inf. To act a comedy. நாடகர்--நாடகியர்--நாடகீயர், s. [plu.] Actors, players, comedians, dramatic performers, கூத்தாடுவோர். நாடகவழக்கு, s. Dramatic usage in languages. 2. Poetic embellishment including hyperhole, romance, &c., as differing from nature. (p.) நாடகாங்கம், s. A gesture, pantomime, அவிநயம்; [ex அங்கம்.] 55)

pṇikkṉ (p. 292) s. The director or manager of a play, who trains the actors; a dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 2. A fencing master, சிலம்பம்பயிற்றுவோன். 3. The manager of an elephant, an elephanteer, யானைப்பாகன். 4. One who teaches the use of arms, ஆயுதம்பயிற்றுவோன். 5. A teacher of any art; preceptor, a superintendent, a manager, உபாத்தியாயன். 6. A master builder, கொற்றர்தலைவன். 7. The headman of the barber-caste, நாவிதன். 8. A doctor who cures the poison of snakes, விஷவைத்தியன். 9. A man who distils arrack, சாராயங்காய்ச்சு கிறவன்; used in the south. இவன்பாதாளப்பணிக்கன். He is very profound. கிணறுமுழுகுகிறபணிக்கன். A workman who stones, or walls, wells. 11)

myil (p. 344) s. [poet. மஞ்ஞை.] A peacock, ஓர்பட்சி. (c.) மயில்கூத்தாடுகிறது. The peacock struts and spreads its tail. மயிலேமயிலேஇறகுகொடுஎன்றால்கொடுக்குமா. If you ask, will a peacock give you a feather? மயிலடி, s. A jewel worn by women, on the toes, ஓர்வகைக்காலாழி. மயிலடிக்குருந்து, s. A tree. See குருந்து. மயிலெண்ணெய், s. A medicinal oil from peacock's fat. மயில்வாகனன், s. Skanda, as borne by a peacock, கந்தன். மயில்விசிறி--மயிற்பிச்சம், s. Ornamental fans of peacock's feathers. மயிற்கண்--மயிற்கண்ணுருமால், s. A kerchief for the head, dyed in imitation of the peacock's eye. மயிற்குரல், s. The cry of a peacock. மயிற்கொண்டை--மயிற்சூட்டு, s. A peacock's crest. மயிற்பீலி, s. Peacock's feathers. 2. As மயில்விசிறி. மயிற்றுத்தம், s. Sulphate of copper-blue vitriol, துருசி; [ex துத்தம்.] மயிற்றோகை, s. A peacock's tail. 14)