ilayam (p. 53) s. Death, destruction, சா வு. 2. Absorption, transformation, involution, reduction of one element into another --as of earth into water; water into fire; fire into air; and air into ether, அடங்குகை. (See ஒடுக்கம்.) 3. Concealment, disappearance, ஒளிப்பு. 4. Dissolution, fusion, கரைவு. 5. Dancing, a kind of dance, கூத்தின்விகற்பம். Wils. p. 717.LAYA. (p.) இலயந்தப்பிப்போயிற்று. Destruction or loss is evaded. இலயகாலம், s. Time of destruction, end of the world. இலயக்கியானம்--இலயைக்கியான ம், s. The knowledge or science of beating drums, cymbals and other instrumental accompaniments, சங்கீதசுரக்கியானம். இலயஸ்தானம், s. The primitive of the evolved forms of nature, and of the transformations or assumed appearances of deity, into which they all become at last resolved, ஒடுங்குமிடம். இலயமாக, inf. To perish, to be destroyed. உற்பத்திஸ்திதிலயம், s. Creation, preservation and destruction. சீவலயம், s. Destruction of animated nature. சீவலயமானகாரியம், s. A destructive event. 38)

kṭkm (p. 87) s. A large ola basket, கூடை. 2. (p.) A shield, கேடகம். 3. A surrounding wall, a fortification, மதில். 4. A pot with a kind of spout, an oil-pot, &c., கெண்டிகை. 5. A company or troop of elephants, யானைக்கூட்டம். 6. Weapons collectively, ஆயுதவர்க்கம். 7. A kind of dance, கூத்தின்விகற்பம். 8. Cancer, of the zodiac, கர்க்கடகம். 5)

krṇikm (p. 96) s. Either of the four intellectual powers. (See அந்தகரணம்.) 2. Dramatic action, a variety in acting or dancing, கூத்தின்விகற்பம். 3. Copulation, கலவி. 69)

kuṉi (p. 132) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bend, curve, crook, வளைக்க. (p.) 2. To quaver, quiver, shake--as the voice in singing, அசைக்க. 3. v. n. Dance, ஆட. குனித்தல், v. noun. Act of stooping or bending. 2. Dancing. 3. Quavering the voice in singing. குனிப்பு, v. noun. Bending. 2. A kind of dance, கூத்தின்விகற்பம். (சது.) 3. A kind of melody or strain in singing. See குழிப்பு. குனிப்பாய்ப்பார்க்க, inf. To look narrowly, or attentively into a thing. 65)

kūṭai (p. 133) s. An oblong or other kind of basket, made of ratan, ola, &c., பிரம்புமுதலிய வற்றிற்செய்தகூடை. 2. [local.] An ola covering from rain, மழைக்கூடை. 3. A variety in dancing, கூத்தின்விகற்பம். கூடைபின்ன--கூடைமுடைய, inf. To plat கூடை bags or baskets. அங்கமணிக்கூடை, s. [local.] A basket of presents to a newly married girl, &c. இறைகூடை, கொடிக்கூடை, கொட்டுக்கூடை, சாட்டைக்கூடை, தட்டுக்கூடை, தாற்றுக்கூடை, தூற்றுக்கூடை, நெல்லுக்கூடை, பனாட்டுக்கூடை, பிரப்பங்கூடை, புட்டுக்கூடை, பூக்கூடை, வடுவக் கூடை are baskets of different kinds and for different uses, See these words. 27)

kūttu (p. 134) s. (from Sans. Goorda, play, Wils. p. 239.) Dance, dancing; action, performance; ball, நடனம். 2. Dramatic play, comedy, நாடகம். 3. Dance or sport of the deity--as the creation, preservation, and destruction of the universe are considered by Hindu philosophers, திருக் கூத்து. 4. Expression or exhibition of the feelings of the soul in its conscious states, as manifested in the actions and organic functions of the body, according to Hindu psychologists, ஆத்துமசேட்டை. 5. Frolicking, leaping and frisking about, like young boys and girls, விளையாட்டு. 6. Display, pomp, parade, &c.--as viewed by ascetics, பிரபஞ்சநடிப்பு. 7. A strange event or phenomenon, நூதனசெய்கை. 8. Presumption, assumption, vanity--as of young persons--one new in office, &c., spoken in contempt, கோலாகலம். 9. A droll or ludicrous action or performance--as a pantomime, &c., பரிகாசக்கூத்து. 1. (fig. little used.) The instigating or moving cause of an action, தூண்டுகாரணம். கூத்துக்குமீசைசிரைக்கவா. Why shave off the mustaches for mere play; i. e. why do a thing without an object? ஏதேனுங்கூத்துநடக்கும். [prov.] Some disastrous event will happen--said after a bad omen. நாலுநாட்கூத்து. A four day's dance-spoken of worldly prosperity, elevation to office, &c. கூத்தன், s. Dancer, actor, performer, comedian, &c., நாடகன். 2. Soul, life, spirit--as the directing cause of the various corporeal functions and actions, உயிர், ஆத்துமா. (நாலடி.) 3. The deity--as the operating cause in the universe, கட வுள். (p.) கூத்தாட, inf. To dance or play, to exhibit pranks, to take a part in play, நடனஞ்செய்ய. 2. To persist in an improper request, &c., சோலிபண்ண. 3. To be elated by promotion, wealth, &c.; to assume too much, &c., பெருமைகாட்ட. 4. (little used.) To act merely for form's sake, in religion, civilities, mourning, &c., ஒப்புக்குச்செய்ய. கூத்தாடி, s. (fem. கூத்தாடிச்சி.) A dancer, player, an actor, a comedian, நடன். 2. A pole-dancer, கழைக்கூத்தன். கூத்தாட்டு--கூத்தாட்டம், v. noun. Dancing, acting, playing, &c., நடிப்பு. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம் படைவெட்டுக்குதவாது. The fencing of the actor will not do in battle. கூத்தி--கூத்திச்சி, s. A female actor or dancer; a dancing girl, நாடகப்பெண். 2. A courtezan, a strumpet, a prostitute, வேசி. 3. A concubine, கூத்தியார். கூத்துக்களரி, s. The area or hall for play; a ball room; a theatre; a circus, &c., நடனசாலை. கூத்துக்காரன், s. (fem. கூத்துக்காரி.) An actor, a dancer, கூத்தாடுவோன். 2. A dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 3. A buffoon; a ludicrous, comical person; a mimie, விகடக்காரன். கூத்துப்பயிலிடம், s. A dancing school; a place where dancing is practised. கூத்துப்பாட்டு, s. Dancing tunes, and songs. கூத்துவகை--கூத்தின்விகற்பம், s. The two divisions of dancing, commonly by woman. 1. தேசிகம், modes of dancing in different countries. 2. மார்க்கம், modes of dancing--as laid down in the shastras. கூத்துப்பண்ண, inf. To make fun, sport, &c. 2. To do a droll, funny, action. 3. To confound; to derange. கூத்துவிட, inf. To introduce the actors in a play. 2. [prov.] To say something odd, or droll; to do a funny, humorous thing, pleasing to a company. கூத்துவைக்க, inf. To give a dance, or ball--modern. 7)

cīrṇi (p. 190) s. A jungle, forest--as ஆரணி யம், காடு. 2. A quick step in dancing, கூத்தின்விகற்பம். 3. [ex சீர் et அணி.] Comeliness, சிறந்தவழக்கு. (p.) சீரணிபோட, inf. To take a quick step in dancing. 111)

pavuri (p. 302) s. A dance, கூத்தின்விகற்பம். (சது.) 60) *

pittam (p. 315) Bile, gall, bilious humor, முப்பிணியிலொன்று W. p. 356. PITTA. 2. Aberration of the senses, bewilderment, delirium, மயக்கம். 3. A variety of dance, கூத்தின்விகற்பம்.-- Of bile are அருசிப்பித்தம், aversion to food, &c.; இரத்தபித்தம், that which causes the spitting of blood; வறட் சிப்பித்தம், dryness of humors; கரும்பித்தம், black bile. பித்தஉபரி, s. As பித்தாதிகாரம்; used in the south. பித்தகாங்கை--பித்தகாரகம்--பித்தச்சூடு, s. Heat caused by bile. பித்தகாசம், s. A kind of bilious disease, causing great irritation. See காசம். பித்தகாமாலை, s. Jaundice from excess of bile. பித்தகாலம், s. The middle stage of life, when the bilious humor is supposed to be predominant from the age of 33 1/3 to 66 2/3. 2. The second and third of the twelve hours, both by day and night. பித்தகுணம், s. Delirium, slight derangement. பித்தகுன்மம், s. Dispepsia, disease in the stomach from excess of bile. See குன்மம். பித்தக்காய்ச்சல், s. As பித்தசுரம். பித்தக்கிராணி--பித்தகிராணி, s. A looseness of the bowels. See under கிரணி. பித்தக்கிறுகிறுப்பு--பித்தகிறுகிறுப்பு. v. noun. Giddiness in the head, from bilious affections. பித்தக்கொதி, s. [prov.] Feverish state of the system from derangement of the bilious humor. பித்தசரீரம், s. An emaciated body from excess of bile, a bilious temperament. See சரீரம். பித்தசிலேட்டுமம்--பித்தசிலேற்பனம், s. A temperament of body in which bilious and phlegmatic humors prevail. பித்தசுரம், s. Bilious fever. பித்தசூலை, s. Arthritic diseases from bilious humors. See சூலை. பித்தசோகை, s. A bilious heat, Leucophlegmatis, a kind of jaundice. பித்தச்சுழற்சி, s. As பித்தக்கிறுகிறுப்பு. பித்தச்சூடு, s. As பித்தகாங்கை. பித்ததிகாரம்--பித்தாதிகாரம்-பித்தாதிக் கம், s. Preponderance of bile in the system, பித்தஅதிகரிப்பு. பித்தத்தின்வீடு, s. The stomach. (R.) பித்தநாடி, s. The bilious pulse, as felt by the middle finger. See நாடி. பித்தநீர், s. Bilious humor. பித்தபாண்டு--பித்தபாண்டுரு, s. A sallow kind of jaundice, inducing great languor. பித்தமயக்கம், s. Delirium. 2. Giddiness, dizziness. பித்தமிறக்க, inf. [intrans. பித்தமிறங்க.] To reduce bile in the system. See இறக்கு. பித்தமெடுக்க, inf. To cast up bile. பித்தம்பிடித்தவன், appel. n. A deranged person, as பித்தன். பித்தரோகம், s. Bilious disease. பித்தவாயு, s. Wind in the body from heat. பித்தவெடிப்பு, v. noun. A chapping of the hands and feet. பித்தவெறி, s. Intoxication, phrensy. பித்தன், s. [fem. பித்தி, pl. பித்தர், பித்தர்கள்.] a crazy man, a mad man, an idiot. See திரவியம். 2. Siva, as eating intoxicating drugs and dancing with devils, சிவன். 3. Bhairava, வயிரவன். 4. A thief, rogue, robber, கள்ளன். (சது.) பித்தனுக்குத்தன்குணநூலிலுஞ்செம்மை. Even to the mad man, his own wisdom is straighter than a line. பித்தாதிசாரம், s. Vomiting and purging; [ex அதிகாரம்.] 49) *

piramari (p. 317) s. Whirling &c., as பிரமணம். 2. A variety in dancing, turning or whirling about, கூத்தின்விகற்பம். 6) *

ml (p. 346) s. [by apocope of மல்லம்.] Wrestling, boxing, மற்போர். 2. Strength, பலம். 3. Robustness, stoutness, corpulence, திண் மை. 4. Fertility, richness, வளம். 5. Dance of Vishnu, திருமால்கூத்து. 6. A kind of dance, கூத்தின்விகற்பம். (p.) மற்கடா, s. A fat buffalo. 2. (fig.) A dullard. 17) *

vīraṭṭāṇam (p. 398) s. A kind of dance, or play, கூத்தின்விகற்பம்; [ex வீரம்.] (சது.) 231) *