kcākūḷm (p. 85) s. [vul.] All in confusion, topsy-turvy, hurly-burly, தாறுமாறு. 2. Mixed blood, பலசாதிக்கலப்பு. 3. The dregs of the community, the refuse of any thing, குப் பை. 48) *

kñcl (p. 86) s. [prov. vul.] Sweepings, rubbish, heaps of leaves, &c., கூளம். 2. A litter, a mess, refuse, &c., குப்பை (prob. from கஞல்). 21) *

kṟṟai (p. 102) s. A collection of hair, &c. மயிர்த்தொகுதி. 2. A handful of straw, &c., வைக்கோற்கற்றை. 3. Turf, புற்கற்றை. 4. A collection of rays, கதிர்க்கற்றை. 5. Cocoanut leaves braided like ropes--as bandages for hedging, தென்னோலைக்கற்றை. (c.). ஊமத்தைகற்றைகற்றையாய்கழன்றது. The dirt came off in flakes. மயிர்கற்றைகற்றையாய்போயிற்று. The hair is all in tangles. பிடித்தாற்கற்றை, விட்டாற்கூளம். If settled now, it will be in order; if left, it will be deranged. கற்றைசொருக--கற்றைபோட, inf. To thatch. கற்றைபிடிக்க, inf. [prov.] To braid cocoanut bandages. 2. To fasten bandages to a hedge. 3. To fasten a bandage--as to thatch on the roof of a house. கற்றைவைத்துக்கட்ட, inf. [prov.] To tie a hedge with bandages. 2. To build with a handful of mud, cement. விழற்கற்றை, s. A handful of tank grass. 28)

kuppai (p. 122) s. A collection, a heap, குவி யல். 2. A clump, a group, கூட்டம். 3. A hillock, மேடு. 4. Sweepings, rubbish, fragments, கூளம். 5. A dunghill, a hillock of sweepings and other refuse, குப்பைமேடு. 6. Dung; excrement, human dung--in decent language, கஷ்டம். பணக்குப்பை, s. Abundance of money. குப்பைமேடு, s. A heap or hillock of sweepings or rubbish. குப்பையாகவிருக்க, inf. To be in confusion--as goods, &c. 2. To be crowded, or thick--as herbage. 3. To be abundant, plentiful--as money, &c. குப்பைபோட--குப்பைவைக்க, inf. To cast peel, parings, refuse, &c., on the floor. 2. To manure with sweepings, rubbish, &c. குப்பைகிளைக்க--குப்பைசீக்க, inf. To tear or scratch up a dunghill, a heap of sweepings, &c--as a hen. குப்்பைகூட்ட--குப்பைபெருக்க, inf. To sweep up rubbish. குப்பைக்காரன், s. (fem. குப்பைக்காரி.) A sweeper of the streets, a scavenger. குப்பைவாரி, s. A garden-rake, வாரு கோல். See குப்பைக்காரன். குப்பைக்கீரை, s. A kind of weed. See under கீரை. குப்பைப்பருத்தி, s. A plant, ஓர்பருத் தி. See under பருத்தி. குப்பையன், s. (fem. குப்பைச்சி.) A sloven, in contempt, அழுக்கடைந்தவன். 6)

kūḷm (p. 136) s. Flakes or broken pieces of straw, hemp, &c., chaff; rubbish of straw, &c., குப்பை. 2. [prov.] Grounds, setting, sediment, lees, dregs, chips, திப்பி. குப்பையுங்கூளமும், s. Sweepings and chips. வைக்கோற்கூளம், s. Broken pieces of straw. 19)

vaikkōl (p. 402) s. [vul. வைக்கல்.] Straw. வைக்கோல்வாரி, appel. n. A rake for straw. வைக்கோற்கந்து, s. Straw heaped round the threshing floor. வைக்கோற்குதிரை--வைக்கோற்பாம்பு, s. Bundles of straw to stop the breach of a river. வைக்கோற்கூளம், s. Chaff of straw. வைக்கோற்புரி, s. Straw-ropes--large and thick. See புரி. 107)