irēkai (p. 51) s. A line, a stroke in writing, வரி. Wils. p. 79. REKHA. 2. The lines in the palm of the hand, the sole of the foot, the forehead, &c.--as marks in palmistry, கைகால்முதலியவற்றினிரே கை. 3. Letters, writing, எழுத்து. 4. Delineation, outlines of a drawing, sketch, சித்திராகிருதி. 5. A digit of the moon, சந்திர ரேகை; [ex லேக, to write.] 6. Amount of assessment, tax, or tribute, இறை. (Rott.) இந்தவூர்க்கிரேகையென்ன? What is the assessment of this town? கூன்முகத்திங்களோரிரேகைகாண்டலும். At the sight of a digit of the horned moon. இரேகைகட்ட--இரேகைசெலுத்த, inf. To pay a tax or assessment. 10)

uẕṟṟu (p. 67) கிறேன், உழற்றினேன், வே ன், உழற்ற, v. a. To twist, whirl any thing about, சுழற்ற. 2. To move about the arms, or legs through pain, கைகாலுழற்ற. 3. [prov.] To pass time tediously, to get through an irksome duty, காலத்தைவருத்தத் தோடுகழிக்க. 4. v. n. To writhe through pain, வருந்திப்புரள. உழற்றிக்கழிக்க, inf. To pass in endurance. பூண்டவேலையையொருபடியுழற்றிக்கழித்துக்கொண் டேன். I have accomplished the unpleasant business in which I was engaged. சமுசாரத்தையுழற்றிக்கழிக்க. To sustain with reluctance the cares, duties, &c. of a family. உழற்றி, v. noun. Rolling, twisting, writhing with pain, distortion, சுழலுகை. 2. Great thirst, மிகுதாகம். கையுழற்றி, s. Spasms in the arms, contractions, waving, &c. காலுழற்றி, s. Spasms in the leg, waving, &c. நாவுழற்றி, s. Thirst. நாவுழற்றியெடுக்க, inf. To suffer great thirst. 18)

eẕu (p. 75) கிறேன், ந்தேன், வேன், எழ, v. n. To rise, ascend, get up, rise by one's own power, to rise as a thing by its own levity, rise as a heavenly body, a bird, a kite, &c., to soar, &c., எழும்ப. 2. To stir, be excited, roused, &c., மனங்கிளர. 3. To become resuscitated, rise to life, உயிரடைந்தெழும்ப. 4. To rise to eminence, தலைமைப்பட. 5. To rise and spread as a rumor, பரம்ப. 6. To rise as wind, clouds, &c., கிளம்ப. 7. To rise as a sound, singing, talking, clamor, &c., ஆரவாரமெழ. 8. To rise as a tree, grow larger, swell, to expand as breasts, increase in stature, rise as a building, shoot, sprout, spring up, உயர. 9. To happen, occur, arise, come on, சம்பவிக்க. 1. To become instrumental to, ஏதுவாக. 11. To remove from a dwelling, lodging, village, &c., குடியெழும்ப. 12. To rise in price, விலையேற. அவனுக்குக்கையெழவில்லை. His hand does not open to give any thing. அதைச்செய்யவெனக்குக்கைகாலெழவில்லை. My hands and feet would not stir (rise) to do such a thing. அதைச்சொல்லநாவெழாது. My tongue will not stir (rise) to speak so. கூரேயிறெழாதகுழவி. A babe that has not yet teethed. எழுஞாயிறு, s. The rising sun, உதயாதித்தன். 2. Quinsy, a mortal disease which begins with the rising sun; when it begins in the night it is termed படுஞாயிறு. (Mat. Ind. Opp.) எழுந்தபடி--எழுந்தமானம், s. At random, in an unpremeditated manner, carelessly, மனதிலேதோன்றியபடி. எழுந்தருள, inf. To rise, become present or manifest as the divinity in an idol on consecration; to be present as a great personage, &c., தோன்ற. 2. To repair to a place--as a sage, holy person, a king, &c., பெரியோர்வர. எழுந்தருளுநாயகர்--எழுந்தருளும் விக்கிரகம், s. The secondary idol in a temple, உச்சவவிக்கிரகம், representing the same deity as the first, carried about in processions while the other remains stationary--opp. to the மூலவிக்கிரகம். எழுந்தருள்படி, s. A procession of heathen gods. எழுந்திருக்க, inf. To rise, ascend, get up, &c., எழ, spoken chiefly of men. --Note. This is more full and expressive than எழ, alone. எழுந்துபோக, inf. To depart, to go to meet a person. எழுந்தேற்றம், s. A Roman catholic procession, உற்சவம். 2. Pride, selfconsequence, arrogance, பெருமை. 3. Rashness, presumptuousness, துணிவு. எழுமுகனை, s. The very beginning of a process, or period, தொடக்கம். எழுவான், s. The east, the place of sun-rising, oriens, கிழக்கு, eastern--opp. to படுவான். எழுவான்றொடங்கிப்படுவான்மட்டும். From east to west. என்வீட்டக்கெழுவானிலே. East of my house. எழல்--எழுகை, v. noun. Rising, ascent, எழுச்சி. எழுச்சி, v. noun. Rising, ascent, elevation, எழும்புகை. 2. Stir, excitement, activity, readiness, promptitude, முயற்சி. 3. Haughtiness, aspiring, ambition, resolution, இறுமாப்பு. 4. A disease, or soreness of the ears, காதிலெழும்புமோர்புண். 5. Inflammation of the eyes, கண்ணோயி லொன்று. எழுச்சிக்கொடி, s. Inflammation of the eyes causing red streaks, கண்ணிற் படருமோர்நோய். எழச்சிபாடுவோன், s. One who sings to rouse a prince, or a great man of a morning. துயிலெழுப்புதல்பாடுவோன். எழுச்சிமுரசம், s. A drum beaten to rouse a king, commandant, garrison, &c. of a morning, துயிலெழுப்புமுரசம். எழுச்சியிலை, s. A leaf to cure ophthalmia, கண்ணோய்மருந்திலை. படையெழுச்சி, s. A military expedition, marching to battle. பள்ளியெழுச்சி, s. A kind of poem sung to rouse princess, &c. from sleep. மேலெழுச்சி--மேலெழுந்தவாரி, [prov.] Superficiality. மேலெழுச்சியாய்ப்பேச, inf. To speak carelessly. மனவெழுச்சி, v. noun. Energy, persevering application. எழுமை, v. noun. Height, elevation, உயர்ச்சி. 11)

kuṭai (p. 117) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To scoop; to work out a hollow; to bore a tube--as a turner, கடைய. 2. To perforate or from holes--as beetles in wood, துளைக்க. 3. To work in flowers, to gather honey, pollen, &c.-- as insects, தாதுகுடைய. 4. To wash, bathe in water; lit. to scoop out tank, குளிக்க. 5. To produce a tingling pain or itching in the body, ears, &c.; to work or gnaw--as worms; to cause smarting, &c.--as caustic on a sore, நோவுபடுத்த. 6. (fig.) To annoy, to cause great grief, heart-breaking, மனதைவருத்த. குடைந்தெடுக்க, inf. To excavate, to scoop out. குடைந்துபோட, inf. To eat--as a canker. 2. To scoop out; to hollow; to excavate. குடைந்துகொண்டிருக்க, inf. To ache in the limbs or bones. 2. To gnaw, corrode; to eat by degrees. குடைகரி, s. A concave piece of charcoal for melting very small piece gold or silver. குடைவண்டு, s. Perforating beetles, ஓர்வண்டு. காதுகுடைய--காதைக்குடைய, inf. To clear the ears of wax. 2. To have itching or tingling pain in the ears. நீர்குடைய--சுனைகுடைய, inf. To bathe. (p.) குடைதல், v. noun. Excavation, தோண் டல். 2. A washing, குளித்தல். குடைவு, s. Hollow, a cavity, குகை. 2. v. noun. Excavation, &c. குடைச்சல், v. noun. [prop. குடைதல்.] Pain imagined to resemble scooping. கைகால்குடைச்சல், v. noun. Pain in the arms and legs. குலைக்குடைச்சல், v. noun. Pains in certain arthritical diseases. 15)

kaikālvẕngkātvṉ (p. 143) appel. n. One who is unable to use hand or foot. 52)

kōrṇi (p. 151) s. Epilepsy, ஓர்வியாதி. 2 Grimace, distortion of the countenance-as in pain, முகங்கோட்டுகை. (R.) 3. Gestures, gesticulation, mockery by gesture, fun, கைகால்வளைக்கை. 4. Fancifulness, fickleness, ஆசியம். (c.) 6. [prov.] Captious complaint, சோலி. கைக்கோரணி, s. Motions, or signs with the hands--as of a dumb person, or a dying person, &c. See கை. கோரணிகாட்ட, inf. To make gestures, to gesticulate. 2. To be droll, to make sport. 3. To exhibit amusing curiosities. கோரணிக்காரன், s. A buffon, a jester. 2. A captious troublesome person. 6)

cli (p. 170) க்கிறது, த்தது, க்கும், சலிக்க, v. n. To be sorry, to grieve, regret, deplore, lament, மனஞ்சலிக்க. 2. To be weary, to become exhausted, spent, tired, இளைத்தோய. (c.) 3. To wave, as in the wind; to be in motion, to be tremulous, agitated; to shake, wave, அசைய; [ex Sa. Chala, to shake.] 4. To sound, ஒலிக்க. [ex Sa. Jhala, an imitative sound.] (p.) அந்தக் காரியத்திலே சலித்துப்போனேன். I am tired of that business. மனஞ்சலிக்க, inf. To be troubled in mind. சலித்துக்கொள்ள, inf. To be disgusted with a person. வாய்சலிக்கத்திட்ட, inf. To abuse till the mouth aches. சலிக்கச்சாப்பிட, inf. To eat to satiety. கைகால்சலிக்க, inf. To be tired, as the hands and feet by labor. தின்றுசலித்துப்போக, inf. To be satiated by eating too freely--as servants at a wedding, &c. சலித்தல், v. noun. Moving, அசைதல், 2. Sounding, ஒலித்தல். (p.) சலிப்பு, v. noun. Sorrow, grief, regret, சஞ்சலம். (c.) 2. Agitation of mind, unsteadiness, perturbation, wavering, மனச்சலனம். 3. Motion, tremulousness, அசைவு. சலிப்பாற--சலிப்புத்தீர, inf. To be consoled. சலிப்பாற்ற, inf. To console, to mitigate grief. சலியாமை, v. noun. Immobility, untirableness, indefatigableness, இளையாமை. 2)

cāṭu (p. 174) கிறேன், சாடினேன், வேன், சாட, v. n. To tend in favor of a party, as a civil suit, ஓர்புறஞ்சாய. 2. To decline from a right line, from a path, &c.; to tend towards, விலக. 3. To bend to and fro, இருபுடையுமசைய. 4. To incline and over hang, as a tree, கிளைசாய்ந்தாட. 5. v. a. To shake, அசைக்க. 6. To beat severely--as in a battle with clubs, &c., மோதியடிக்க. (பார.) 7. To break--as branches of a tree, ஒடிக்க. (நைட.) 8. To abuse, to reprove, கடிந்துகொள்ள. 9. To kill, destroy, கொல்ல. 1. (R.) To throw out the arms or legs, from lassitude, கைகாலெறிய. (c.) குங்குமத்தடஞ்சினைசாடி..... Breaking the branches of the குங்குமம் tree. (நைட.) பட்டம்வாலுக்குச்சாடுகிறது. The paper-kite is unsteady (for want of balance.) சாடிக்கொண்டுவந்தான். He came reeling and staggering. (R.) குற்றஞ்சாட, inf. To adhere as faults. 2. To go in an unfavorable way--as the case of a prisoner, &c., tending to prove his guilt. சாடுதல், v. noun. Suspicion of crime, &c. இவன்மேலேயத்தனைசாடுதலில்லை. He is not so much as suspected. 65)

citmpu (p. 182) கிறது, சிதம்பினது, ம், சிதம்ப, v. n. [prov.] To be macerated and spoiled by too much moisture; to have the firmness, or texture of a substance destroyed; to become rotten, பதனழிய. 2. To be steeped or soaked--as rice, to become stale, சிலிர் க்க. 3. To be soaked--as the hands by working in water, or the feet by walking among moist vegetables, &c., கைகால் சிலி ர்க்க. 4. To be injured--as crops or other vegetation by excess of water, நீர்ச்சாவியாக. சிதம்பப்போட, inf. To put to soak --as flax, cocoanut, and other fibre for cordage, அழுகப்போட. சிதம்பு, v. noun. Excessive maceration, softness, &c. பதனழிவு. (R.) 26)

cōr (p. 212) --சோரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சோ ர, v. n. To languish, droop; to be prostrate of lifeless, as the limbs in sleep; to be weary, tired, exhausted, faint, தரை. 2. To faint, swoon, களைக்க. 3. To be infatuated or love-sick, மதிமயங்க. 4. To slip off, slip down as clothes, to become uncovered--as a person asleep, சீலைசோர. 5. To trickle down silently, and copiously-as tears, blood, milk, &c., கண்ணீர்முதலிய சொரிய. 6. To flow or glide down--as fluids; to ooze out, நீர்சொரிய. 7. To falter, as words, சொற்சோர. 8. To gush out, shoot or flow out; protrude, பிரிட்டோட. 9. To fall, drop, be dropped, விழ. 1. To become loose, as rings, சுழல. 11. To fade, wither, வாட. 12. To be faulty, blameable, குற்றஞ் செய்ய. 13. To be dejected, dispirited, melancholy, மனஞ்சோர. 14. To grow slack, loose, &c.--as a rope, அவிழ. 15. To fall-as rain in a shower, சொரிய. 16. [improp. for சுவறு, (v.)] To be absorbed in the system as oil, &c. (c.) சோர்ந்துகிடக்கிறான். He is fainting or languishing. சோரப்போட, inf. To let an affair the still. 2. To let a commodity lie. in hopes of getting it cheaper. 3. To appear careless, as an adversary, till an opportunity offer. சோரத்தேய்க்க, inf. To rub oil well in. See சுவறத்தேய்க்க. சோரப்பெய்ய, inf. To rain profusely. சோரவிட, inf. To go slack--as a rope. 2. To let slip, literally or figuratively. காரியத்தைச்சோரவிடாதே. Do not let the business drop. சோர்ந்துபோக, inf. To become weary, faint; to droop, &c., to despond. 2. To be stolen, pilfered. 3. To be cheated. கைசோர்ந்துபோக, inf. To be paralyzed, or weary in the arms. சோர்ந்துவிழ, inf. To faint and fall, to slip off. சோர்வாதம், s. [prov.] Loss of life or power in a limb, &c., அயர்ச்சி. கைகால்சோர, inf. To droop--as to the limbs. சொற்சோர, inf. To falter in voice. 2. To fall in a promise. சோரல், v. noun. Drooping, fainting. சோர்தல். சோர்--சோர்பு, v. noun. Sadness. 2. Lassitude. சோர்வு, v. noun. Languishing, drooping, swooning, சோர்தல். 2. Weakness, failure in strength or mental powers, மெலிவு. 3. Carelessness, listlessness. inattention, negligence, remissness in duty, மறதி. 4. Dropping, falling off, slipping off--as clothes, trickling down, சீலைமுதலியனசோர்கை. 5. That which is lost by theft, or embezzlement, இழந்து விடுகை. 6. Moral blemish, fault, failure, ஒழுக்கஞ்சோர்கை. 7. Dejection, despondency, மனத்தளர்ச்சி. 8. Growing slack or loose, சுழலுகை. சோர்வறப்படித்தவன், appel. n. One who has learned thoroughly. சோர்வாய்ப்போக, inf. To be lost, to disappear. சோர்வில்லாமுயற்சி, s. Indefatigable energy and application. சோர்வுபார்க்க, inf. To spy, watch for opportunity, in order to pilfer. Compare வேவுபார்க்க. சொற்சோர்வு, v. noun. Faltering in speech. See சொல். 118)

tṭtṭkk (p. 221) inf. To totter, through age, weakness, &c., கைகால்தள்ளாட. 2. To be disconcerted, confused, intimidated, as a person in giving evidence, நாக்குளற. 3. To be loose, to totter--as a post, table, &c., தளர. Compare கிடுகிடுக்க. (c.) நாக்குத்தடதடத்துப்போனான். He faltered in speech. [prov.] 62)

piṭippu (p. 314) v. noun. A grasping, a hold, a seizure, catching, captivation, பற்று. 2. Adhesion, sticking, glutinousness, cohesiveness, adhesiveness, ஒட்டுகை. 3. Contraction of a nerve or muscle--as by rheumatism, or cramp; a spasm, stricture, tension, சுளுக்கு. 4. Affection, attachment, நேசம். 5. Money amassed, accumulation, engrossment, encroachment, சேர்மானம். 6. A bond, a tie, a support, பந்தம். (c.) ஒருவனுக்குப்பிடிப்பாய்ப்பேச, To speak in one's favor. அவன்கைகால்பிடிப்புக்கண்டு வருத்தப்படுகிறான். He suffers from a contraction in his limbs. 93)

muṭkkm (p. 356) s. Restraint, hindrance, confinement at home, தடை. 2. Lameness, contraction by paralysis, கைகால்முடக்கம்; [ex முடங்கு.] முடக்கமாய்ப்போக, inf. To become crippled, lame. 2. To be hindered. 3. To be spoiled, to perish. உன்னாலேஇந்தக்காரியமுடக்கமாய்ப்போயிற்று..... The thing has been hindered by you. 100)

muṭngku (p. 356) கிறேன், முடங்கினேன், வேன், முடங்க, v. n. To bend, contract, மடங்க. 2. To become lame or maimed, கைகால்முடங்க. 3. To be hindered, frustrated, தடைபட. (c.) முடங்குளை, s. A lion, as having a mane, சிங்கம். 2. A horse's mane, குதிரையின் பிடர்மயிர்; [ex உளை.] (சது.) முடங்கல், v. noun. Contraction from paralysis, &c., ஓர்நோய். 2. Being bent, as a bow or curved as a wall, மடங்கல். 3. A bambû as curving, மூங்கில். 4. A folded palm-leaf letter, ஓலை. 5. The தாழை tree, Pandanus. முடங்கு, v. noun. Contraction by disease, as முடங்கல், 1. (R.) 103)

vẕngku (p. 379) கிறேன், வழங்கினேன், வேன், வழங்க, v. n. To be accustomed, to practise, to be in use; to pass current, as money or words, வழக்கமாக. 2. (p.) To proceed in a suit; to advance, செல்ல. (Ell. 43.) 3. To walk about, உலாவ. 4. v. a. To give, to distribute, நய. 5. To speak, சொல்ல 6. To direct, நடத்த. 7. To use. அவனுக்குக்கைகால்வழங்காது. He is unable to use his hand or foot. இந்தச்சொல்அங்கேவழங்குகிறதா. Is this word used there? வாய்க்குவழங்காதகறி. Unpalatable curry. சர்க்கரைவழங்கினான். He distributed sugar. வழங்குமின். Ye give. (p.) வழங்காதசொல், s. A word not in use. வழங்காதவன், appel. n. neg. A miser, a worthless man. வழங்கி, appel. n. [masc. or fem. (lit.) one who exchanges.] A pimp, one who prostitutes his own wife; a harlot for money. 15)