attāṇi (p. 12) s. A throne, அரசிருக் கை. (சது.) (p.) அத்தாணிமண்டபம், s. Senate house, presence chamber, அரசிருக்கைமண் டபம். 31)

kāvi (p. 105) s. Red-ochre, ஓர்வகைமண், Bole armenic, Bolus. (Mat. Ind.) 2. A reddish colour in garments consequent on frequent dippings in water. 3. (p.) The blue lily, கருங்குவளை.--Note. For குங்குமக்காவி, சந்திர காவி, சீமைக்காவிக்கல், நீர்க்காவி, பூங்காவி, and பற் காவி as different kinds of காவி, see those words. காவிக்கல், s. Reddle, red chalk, ஆ திரவிச்சிலை. காவிதோய்க்க, inf. To dye or tinge with red-ochre. காவிபிடிக்க--காவியேற, inf. To contract a reddish colour, as cloth by daily dipping. காவிபிடித்தபல்--காவிபற்றினபல்--கா விப்பல், s. Teeth colored with black ochre. 2. Teeth stained with betel composition. 3. Soiled teeth. காவிமண், s. Red ochre in powder, or loose earth. காவியேறினவஸ்திரம், s. A cloth made reddish by frequent dipping in water. காவியேற்ற, inf. To deepen the reddish colour by dipping in water. கருங்காவி, s. Indigo in cake, அவுரிம ருந்துண்டை. 2. Brown colour, ஊதாச்சாயம். 3. A plant, கருங்குவளை. கற்காவி, s. A kind of red earth from Persia. 35)

kaimṇi (p. 142) s. A hand-bell of the officiating brahman in a temple or otherwise. 10)

kaimṇṭai (p. 142) s. [prov.] The hand hollowed and closed to receive water to drink. 11)

cavaṉikkai (p. 172) --சவனிகை, s. A screen or curtain, கட்டுதிரை. 2. [commonly சம னிகை.] A curtain or screen held before actors just ready to advance on the stage, இடுதிரை. W. p. 346. JAVANIKA. 3. The position of players behind the curtain, திரையின்பின்னிற்கை. 4. The hall in which an idol is placed to rest after procession, இளைப்பாறுமண்டபம். (c.) சவனிக்கைத்தரு--சவனிக்கைப்பாட்டு, s. A song on the appearance of an actor. சவனிக்கைப்படிக்க, inf. To sing a stanza when the last player enters and dances round the area. சவனிக்கைப்பிடிக்க, inf. To hold the curtain before actors about to show themselves on the stage. சவனிக்கைமண்டபம், s. The retiring room--as சவனிக்கை, 4. 2)

teyvam (p. 256) s. God, the Godhead, Deity, thus used in the neuter by good writers, கடவுள். 2. Fate, destiny, or the influence of actions performed in previous births, pursuing the soul and impelling to actions good or bad, ஊழ். 3. One of the eight kinds of marriage, எண்வகைமணத்தி லொன்று. W. p. 425. DAIVA. 4. A year, வருடம். (சது.) 5. One of the five யாகம், ஐவ கையாகத்தொன்று. தெய்வஞ்சீறில்கைதவமாளும். When the god is angry the penance is nullified. தெய்வகளை, s. Lustre of countenance a from the indwelling of Deity. See களை. தெய்வகற்பனை, s. Divine order or injunction, especially as attended by an oracle. தெய்வகாரியம், s. Divine or sacred things, concerns of religion, &c. தெய்வக்காவல், s. Divine protection. தெய்வசகாயம், s. Divine assistance. தெய்வசபை, s. The divine presence. See தேவசபை. தெய்வசாட்சி, s. God as witness. 2. the deity as all pervading. 3. Appeal to the Deity, oath. தெய்வசிந்தனை, s. Divine meditation, contemplations on the deity, &c., pious thoughts. தெய்வசுரபி--தெய்வப்பசு, s. The cow of the gods, காமதேனு. தெய்வசோதனை, s. Providential trials. தெய்வச்சாயல், s. Divine likeness, as in the countenance of a devout or holy person, chaste matrons, &c. தெய்வச்செயல், s. Providential occurrence, divine providence. தெய்வதத்துவம், s. Divine power. See தேவதத்துவம். தெய்வதுரோகம், s. Sin immediately against the Deity, as profanation, blasphemy, sacrilege, &c., apostasy, &c. தெய்வதூஷணம், s. Insult offered to the Deity, blasphemy, &c., See தேவதூ ஷணம். தெய்வத்தாபனம்--தெய்வஸ்தாபனம், s. Inspiring an image with the god represented. தெய்வத்தீர்வை, s. Divine judgement. தெய்வஸ்துதி, s. Divine praise. தெய்வத்துவம், s. The Godhead, Deity, the divine neture. See தேவத்துவம். தெய்வநாஸ்திகன், s. An atheist, but applied by the orthodox Hindus to any one who denies the divine authority of the Vedas, or doubts that of the Puranas. தெய்வநிந்தனை, s. Offence or insult offered to the Deity, blasphemy, &c. தெய்வநியமம், s. Judgement from heaven, divine decree, providential occurrence. தெய்வபத்தி, s. Devotedness, piety, religious zeal, trust in God for a good or bad destiny. தெய்வபூசை, s. Puja to a god. தெய்வப்பசு, s. See தெய்வசுரபி, தெய்வப்புலமை, s. Divinely inspired poetry--applied often to the குறள் and இராமாயணம். தெய்வப்பெண், s. A female of Swerga. தெய்வப்பெயர்த்தொகுதி, s. A classification of the names of the gods, and whatever is regarded divine, or celestial, &c., as given in நிகண்டு. தெய்வமணம், s. One of the eight kinds of marriage. See மணம். 2. Geateful odors, as திவ்வியமணம். தெய்வமத்தியஸ்தம், s. God being judge, a solemn appeal to the Deity. தெய்வமந்திரி, s. The planet Jupiter, as instructor of the gods, வியாழன். தெய்வமுனி, s. Munis of the race of Devas, as நாரதர், சூதர், &c. தெய்வமுனிவு, s. Divine indignation. தெய்வமுன்னிலை, s. Divine presence spoken woth a conscientious regard to God. தெய்வம்வழிபடல், v. noun. Worshiping of God, divine worship. தெய்வயானை, s. [improp. தெய்வானை.] A female of Swerga nurtured by the elephant ஐராவதம், and afterwards married to the god Skanda. தெய்வயானைகாந்தன், s. Skanda as husband of Devayanai. தெய்வவணக்கம், s. Divine worship. 2. Invocation, &c., of some god at the beginning of a treatise. தெய்வவிசுவாசம், s. Confidence or faith in God. 2. Belief in the divine existence, providences, &c. தெய்வவிமானம், s. An serial ear, said to move through, the sky at the pleasure of the occupier, திவ்வியவிமானம். தெய்வவிரதன், s. Bhishma, வீடுமாசா ரி. See தேவவிரதன். தெய்வாதீனம், s. Divine right, disposal, or direction தேவசுவாதீனம். 2. Divine providence, தெய்வச்செயல். தெய்வாதீனமாய்வருவது. That which happens providentially. தெய்வேத்தினம்--தேவேத்தினம், s. Divine providence. 2. Destiny or the influence of actions in a former birth. தெய்வோபாசனை, s. (St.) Divine worship, divine service. See உபாசனை. 54) *

pukai (p. 322) s. Smoke, fume, தூமம். 2. Mist, haze, பனிப்படலம். 3. Vapor, exhalation, steam, fumigation, நீராவி. (c.) 4. Sign of the guardian of the south-east, தென்கீழ்த்திசைப் பாலன்குறி. 6. The distance of a yojana, யோசனைதூரம். (சது.) புகைகட்ட, inf. To smoke, to fumigate parts of the body, for local ailments, as for tooth-ache, impaired gums, &c. 2. [fig.] To impart a gold or silver color by fumigation. புகைகாட்ட, inf. To smoke, to fumigate for a disease. 2. To expel flies, devils, &c., by fumigation. 3. To apply or infuse incense. 4. To tincture or impregnate with smoke. புகைகுடித்தல்--புகையிலைகுடித்தல், v. noun. Smoking tobacco. புகைக்கப்பல், s. A steam vessel. புகைக்காடு, s. A great smoke, a thick mist, a fog. புகைக்கூடு, s. A chimney. 2. A balloon. புகைக்கூண்டு, s. An explosive shell thrown from a mortar, or the hand; a rocket. புகைசுற்றுதல்--புகைசூழுதல், v. noun. Being smoked, as food. புகைச்சுருட்டு, s. A cigar. புகைநாற்றம்--புகைமணம், s. Smell of smoke. புகைபடுதல்--புகைபிடித்தல்--புகையுண் ணல், v. noun. Being smoked, having a smoky taste or smell. 2. Being discolored, blackened, &c., with smoke. புகைப்படலம், s. An expanse or volume of smoke, vapor, tog, cloud. புகைப்பரண், s. A loft over a fireplace for placing things on, that are to be smoked. புகையிலை, s. [vul. பொயிலை.] A leaf of tobacco; (lit.) the smoke-leaf.--The different sorts of tobacco are, வேதாரணி யத்துப்புகையிலை, a superior kind of tobacco cultivated at Vedaranyam; பந்தர்புகையிலை, Bunder tobacco, or that of Masulipatam; காம்புப்புகையிலை, tobacco strung on a line; மேலைமங்கலத்துப்புகையிலை, the best kind from Melaimangalam. புகையிலைகட்டுதல், v. noun. Making up packs of tobacco. 2. Laying up tobacco. புகையிலைகுடித்தல்--புகையுண்ணல், v. noun. Smoking tobacco. புகையிலைக்கறள், s. The soot of the tobacco, &c. See கறள். புகையிலைச்சிப்பம், s. A pack of tobacco. புகையிலைச்சுருட்டு--புகையிலைச்சுற்று, s. Tobacco-roll, cigar. புகையிலைபோடுதல். Chewing tobacco. புகையிலைப்பொடி, s. Snuff. புகையூட்டுதல், v. noun. Smoking, fumigating the hair with odors, perfuming. 2. Tincturing, impregnating or medicating with smoke. புகையூதுதல். Forcing the ripening of fruit by fumigation, பழுக்கச்செய்தல். 2. Gilding. புகையூரல்--புகையூறல்--புகையுறை, s. Condensed smoke, as ஒட்டடை. (c.) புகைவிடுதல், v. noun. Whiffing, emitting smoke from the mouth, &c. நறும்புகை--பூம்புகை, s. Perfumed incense, smoke. See நறு and பூ. 4)

vaṭṭam (p. 375) s. A circle, a circular form, a ring-like shape, சக்கரம். W. p. 73. VAT'A. 2. A halo round the sun or moon, பரிவேடம். 3. A potter's wheel, a mill, திரிகை. 4. A shield, கேடகம். 5. A hand-bell, கைமணி, 6. A pond, or tank, குளம். 7. A receptacle for different things, கொள்கலம். 8. A large water-pot, நீர்ச்சால். 9. A seat, a chair, பீடம். 1. A curved club, a weapon, வளை தடி. 11. A cloth, சீலை, as பரிவட்டம். 12. Lowness, a valley, தாழ்வு. (சது.) 13. A revolution, as that of Jupiter in about twelve years, or his cycle, of sixty years, வியாழவட்டம்,--Note. The Hindus commenced to reckon by the cycle A. D. 426. Twenty-three cycles have already past, and the present cycle is the twentyfourth. 14. Revolution of a planet. 15. A premium in exchange; (R.) loss or gain in money transactions, உள்வட்டம். 16. (Beschi.) Place, as வட்டகை. அந்தவட்டங்களிற்காணேன். I did not see [them] in those places. வட்டஞ்சுற்றியும்வழிக்குவரவேண்டும். Although you pass round, you must get in by the entrance. அவன்வட்டத்துக்குவந்தான்......He became teachable. வட்டக்கலம், s. A round porringer or other vessel. வட்டக்கிலுகிலுப்பை, s. A species of the கிலுகிலுப்பை plant. See கிலுகிலுப்பை. வட்டக்கோல், s. Periphery or circumference of a circle; ellipse or other curvilinear figure. (R.) வட்டங்கொடுத்துமாற்ற--வட்டமிட்டு மாற்ற, inf. To exchange money by paying a premium. வட்டத்தாமரை, s. A tree growing in the Malayalam country, its leaf resembling that of the lotus. வட்டத்திரி, s. Match for a gun, நெரு ப்புவைக்குந்திரி. 2. A rolled bit of cloth put into the pierced lobe of the ear to widen the orifice, காதிடுதக்கை. வட்டத்திருப்பி, s. A plant, Cissampelos. compare பொன்முசுட்டை. வட்டத்துக்குக்கொடுக்க, inf. To lend money at a premium. வட்டப்பாறை, s. A round and flat stone, or rock; a rocky barren surface. வட்டப்பாறைநாச்சியார், s. A local Durga at Trivatûr, திருவொற்றியூர், dwelling in a cave covered with a வட்டப்பாறை. வட்டப்போதிகை, s. A circular piece of timber placed under the போதிகை. வட்டமணியம், s. [com. வட்டகைமணி யம்.] Superintendence over a small tract. வட்டமரம், s. A class of jungle fruittrees--It is of two varieties, பெருவட் டம், the common வட்டம் tree; சிறுவட்டம், the வட்டம் shrub with scarlet flowers in clusters, the juice of which is pressed and with நல்லெண்ணெய், is given to children for cutaneous eruptions, வட்டமாயோடல், v. noun. A circular motion or course. வட்டமிட, inf. [sometimes வட்டம் போட.] To pass round, to hover about as a hawk; to gyrate. 2. [fig.] To hang about in order to obtain an object. ஆகாசத்திற்பருந்துவட்டமிட்டுக்கொண்டேயிருக் கிறது. The kite in the air continues to sail round. வட்டம்பண்ண, inf. [prov.] To repeat daily the praises of a deity. வட்டம்பிரிய, inf. To gain in exchange. வட்டவடிவு, s. A circular form. வட்டாகிருதி, s. A circle, periphery, the circumference of a sphere; [ex ஆகி ருதி.] 28)

vṭṭikai (p. 375) s. A basket, கூடை, 2. A hand-bell, கைமணி. 3. A picture or carved work, சித்திரம். 4. an unguent, one of the four. See சாந்து. (சது.) வட்டிகைப்பள்ளம், s. [in anat.] Fossa ovalis. 34)