koṇṭlātti (p. 146) s. The name of a crested bird; the houp, Upupa Epops. பெருங்கொண்டலாத்தி, s. The large kind of it--as புழுக்கொத்தி. 48)

koṇṭai (p. 146) s. Hair tied behind or on one side, மயிர்முடி. (See பால்.) 2. The corner pin of a door for a hinge. (See குடுமி.) 3. The crest of some birds, பறவைச்சூட்டு. 4. A knob, a round top--as the head of a nail, style, &c., ஆணிமுதலியவற்றின்தலை. --Note. அம்மைக்கொண்டை, அள்ளுகொண்டை, உ ச்சிக்கொண்டை, ஒழுகுகொண்டை, கன்னக்கொண் டை, கீல்க்கொண்டை, சுருட்கொண்டை, சொருகு கொண்டை, are different kinds of tufts of hair tied on the head. உன்கொண்டைகொலைய. Mayest thou be deprived of thy husband. A curse. கொண்டைகட்ட--கொண்டைமுடிக்ககொண்டைபோட, inf. To tie the hair knot. கொண்டைக்காரன், s. One who wears a knot of hair, மயிர்முடியுள்ளோன். 2. [local.] An honorable person--as distinguished by a knot for hair, மேன் டையுடையவன். 3. [in cant.] A proud person, செருக்கன். கொண்டைகட்டி, s. One of a class of வேளாளர். கொண்டைகுலைக்க--கொண்டையவிழ் க்க, inf. To untie or loose the hair knot. கொண்டைக்கரிச்சான், s. A species of the கரிச்சான் bird. கொண்டைக்கிளாறு--கொண்டைச்சி, s. [prov.] A crested kind of bird--as கொண்டலாத்தி. கொண்டைக்குச்சு--கொண்டையூசி, s. A hair-pin. See குச்சு. கொண்டைச்சுத்தியல், s. [prov. கொண் டைச்சுத்தி.] A goldsmith's or brazier's hammer, round-faced, ஓர்கருவி. கொண்டைதிருகி, s. The hole in the sill into which the corner pin of a door is fitted. கொண்டைத்துலா, s. A crest-like projection at the end of a well-sweep to keep the rope, &c., from slipping off. கொண்டைமுசு, s. [vul. கொண்டைமு சுறு.] A kind of monkey, ஓர்குரங்கு. கொண்டையன், s. [prov.] A crested species of kite, ஓர்பருந்து. கொண்டையாணி, s. A nail with a head. கொண்டைலாத்தி, s. As கொண்ட லாத்தி. 55)

puẕu (p. 327) s. A worm, a maggot, &c., as கிருமி. (c.) புழுநெளியுமாப்போலே. Squirming or wriggling like a worm; i. e. to be restless. புழுஅரித்தல்--புழுமேய்தல், v. noun. Gnawing, and causing itching or irritation, as animalcule in eruptions. 2. Being worm-eaten. 3. As புழுக்கடி, 1. புழுக்கடி--புழுவெட்டு, v. noun. A disease which makes the hair fall off. 2. Any thing worm-eaten. புழுக்கூடு, s. [poet. புழுக்குரம்பை.] A chrysalis, the testaceous or mud shell of insects, the cocoon. 2. [fig.] The body. புழுக்கூடுகட்ட, inf. To construct nests, as insects, in rape seed, &c., to become mouldy as grain. புழுக்குத்தி--புழுக்கொத்தி, appel. n. The hoope bird. See கொண்டலாத்தி. புழுக்கொல்லி, appel. n. A plant whose medicinal effects counteract the poison of worms, bees, &c., Aristolochia. புழுப்புழுத்தல்--புழுவைத்தல், v. noun. Breeding as worms in meat, a sore, &c. புழுவதை, s. Bees-cell, as தேன்வதை. புழுவெட்டு. See புழுக்கடி. 41)