aṟivu (p. 33) s. Knowledge, wisdom, learning, science, erudition, one of the four ஆடூஉக்குணம், ஞானம். 2. Intelligence, intellect, reason, புத்தி. 3. Feeling, perception, comprehension, உணர்வு. 4. The senses as the medium of knowledge or knowledge acquired by them, பொறியுணர்வு. 5. Instruction, advice, போதனை. (c.) அறிவழி, s. Toddy or other inebriating liquor, கள். 2. A devil, பிசா சம்; [ex அழி, to ruin.] (p.) அறிவழிய, inf. To lose one's reason, be bereft or sense, be under a delusion, be infatuated. அறிவறை, s. One destitute of spiritual knowledge. 2. Destitution of spiritual knowledge, delusion, infatuation, illusion; [ex அறை, bereft.] (p.). அறிவறைபோயினர். They became bewildered. அறிவன், s. A wise man, a skilful or learned person, அறிவுடையோன். 2. An artificer, கம்மாளன். 3. The planet Mercury, புதன். 4. The twenty-sixth lunar mansion, உத்திரட்டாதிநாள். 5. The planet Mars, செவ்வாய். 6. God, கடவுள். 7. Argha, அருகன். 8. Vishnu, விட்டுணு. 9. Siva, சிவன். (p.) அறிவனாள், s. The twenty-sixth lunar mansion. அறிவாகரன், s. A person of profound erudition; [ex ஆகரம், seat.] (p.) அறிவாளன்--அறிவாளி, s. A wise, skilful or intelligent person. அறிவிலான்--அறிவிலி--அறிவில் லான்--அறிவீனன், s. An ignorant person, one without spiritual knowledge. அறிவில்லாமை--அறிவின்மை--அ றிவீனம், neg. v. noun. Ignorance. அறிவுகொடுக்க--அறிவுகொளுத்த, inf. To impart instruction, teach, instruct. 2. To allow a lucid interval, as to a dying person after a season of stupor, delirium, &c. அறிவுகொடுத்துக் கொல்லும். (Death, disease, &c.) will allow a lucid interval and then kill (him.) அறிவுசொல்ல, inf. To communicate instruction, give good advice, exhort. அறிவுடைமை, v. noun. Knowledge, the possession of knowledge. அறிவுணர்த்த--அறிவுபயிற்ற--அறி வுறுத்த, inf. To instruct, communicate instruction. அறிவுதிக்க, inf. To dawn as wisdom. அறிவுபிறக்க, inf. To dawn as knowledge in the mind, to become instructed, enlightened, informed. 2. To be restored as the senses, consciousness, &c. அறிவுப்பயிற்சி, s. Education. அறிவுமயக்கம், s. Loss of consciousness. அறிவுமயங்க, inf. To faint, lose consciousness either by swooning, fits, sleep, or the approach of death, &c. 2. To be surprised. அறிவுள்ளவன், s. A wise or skilful person. 2. A grateful person. அறிவொப்புக்காண்டல், v. noun. Questioning to ascertain if another's views correspond with one's own. (p.). நுண்ணறிவு, s. Minute or exact knowledge. பேரறிவு, s. Perfect knowledge. சிற்றறிவு, s. Imperfect knowledge. 53)

karppūram (p. 96) --கருப்பூரம், s. Camphor, சூடன், Camphora officinarum. Wils. p. 197. KARPURA. 2. (p.) Gold, பொன். 3. One of the five perfumes-crude camphor, பஞ்சவாசத்தொன்று. கர்ப்பூரங்கொளுத்த, inf. To ignite camphor to be waved in a temple, &c. கர்ப்பூரசிலாசத்து, s. A medical drug, ஓர்மருந்து. கர்ப்பூரதீபம்--கர்ப்பூரவிளக்கு, s. Lighted camphor to be waved before an idol. கர்பூரத்தைலம், s. Camphor oil used medicinally ஓர்தைலம். கர்ப்பூரத்துளசி, s. A plant that diffuses the fragrance of champhor, ஓர் துளசி. கர்ப்பூரநீர், s. Camphor in solution, ஓர்நீர். கர்ப்பூரப்புல்--கருப்பூரப்புல், s. A fragrant grass, lemon grass, ஓர்வாசனைப் புல், Andropogon scaenanthus. கர்ப்பூரமரம், s. Camphor tree. கர்ப்பூரவள்ளி, s. A kind of odoriferous plant, ஓர்வாசனைச்செடி, thick leaved lavander, Lavandula, carnosa, L. கர்ப்பூரவில்வம், s. A species of வில்வம், very fragrant, ஓர்வில்வம். கர்ப்பூரவெற்றிலை, s. Odoriferous betel, வாசனைவெற்றிலை. பச்சைக்கர்ப்பூரம், s. Crude camphor. கிண்ணிக்கர்ப்பூரம், s. [as இரசகர்ப் பூரம்.] A kind of arsenic; it is so called from its having the form of a cup after preparation, sublimate of mercury. ஆரதிகர்ப்பூரம்--தீபகர்ப்பூரம், s. A kind of camphor used to burn in temples as incense. 191)

koḷuttu (p. 147) s. Joints of the body, articulation, சந்து. 2. Linking, jointing, knitting, மூட்டு. (சது.) 10)

koḷuttu (p. 147) கிறேன், கொளுத்தினேன், வேன், கொளுத்த, v. a. To kindle a light; to set on fire; to inflame, ignite. தீப்பற்றுவிக்க. 2. To instigate quarrels; to enkindle strife, சண்டைமூட்ட. 3. To play the lute or other stringed instrument, வீணைமுதலியன வாசிக்க. (p.) 4. To impart, instil, or infuse knowledge, to form the mind, அறிவுகொ ளுத்த. (p.) 5. To light or fire a rocket, பாணங்கொளுத்த. 6. To spread a rumor, தூற்ற. 7. To reprove sharply, கண்டிக்க. 8. v. n. (fig.) To burn, to scorch--as the sun, வெயிற்கொளுத்த. வெயிற்கொளுத்துகிறது. The sun is scorching. பாணத்தைக்கொளுத்தினான். He has lighted [fired] a rocket. அவன் என்னுடைய குற்றத்தையெல்லாங் கொளுத்தி விட்டான். He has blazed abroad my faults. என்மனமெரியும்படிகொளுத்திவிட்டான்..... He made my mind to burn [with anger.] நான்அவனைநன்றாய்க்கொளுத்திவிட்டேன். I gave him a sharp, severe reprimand. கொளுத்திவைக்க, inf. To light, kindle, set on fire. நரம்புக்கருவியைக்கொளுத்த, inf. To play on stringed instruments. (p.) விளக்குக்கொளுத்த, inf. To kindle a light. வீடுகொளுத்த, inf. To set a house on fire. 11)

tiri (p. 239) s. A roll or twist of cloth or thread for a wick, &c., விளக்குத்திரி. 2. A match, வெடிக்குழாய்த்திரி. 3. (fig.) A candle, மெழுகுதிரி. (c.) திரிகொளுத்த, inf. To light a lamp; (lit.) to light a wick. திரிச்சீலை, s. A twisted rag used as wick. திரிதிரிக்க, inf. To twist wicks for lamps. திரிதிரிப்பொம்மை, s. A play of girls, one hiding the wick or lint by dexterity of hand in a heap of sand, the other being required to pick it out. 31)

tī (p. 242) s. Fire, நெருப்பு. 2. Elementary principle of fire and heat, caloric, பஞ்ச பூதத்தொன்று. 3. Hell, நரகம். (சது.) 4. As தீக்கணம்--Note. A three-fold class of elementary fire is given in சதுரகராதி. 1. உயிரி லுள்ளதீ. principle of fire in the sentient soul, and animal body, being a source of warmth, and energy or principle of fire in the stomach, assisting digestion, causing appetite and hunger. It is seated in the peritoneum, 3. சினத்திலெழுந்தீ, fiery principle developing itself in anger. Instead of the first, other authorities give காமத்தீ, the heat or fire of venereal appetite.-Note 2. A three-fold class of sacred fire, வேதாக்கினி, is also given. 1. காருகபத்தியம், the sacrificial fire of the Brahmanical houesholder, received from his ancestors. and kept alive. 2. தட்சிணாக்கினியம், a fire kindles from the standing fire on the southern side of the house, &c. 3. ஆக வனீயம், consecrated fire, taken from the standing fire, for sacrificial purposes. தீக்கஞ்சி, s. A kind of camphor. See தீபக்கொடிச்சி. தீக்கடன், s. (sometimes தீக்கருமம்.) The duties of the son of heir to one deceased, such as cremation and other funeral rites performed with fire. தீக்கடைகோல், s. Sticks for producing fire by friction. See கடைகோல். தீக்கதிக்கும்பச்சை, s. A precious stone, as நாகப்பச்சை. தீக்கதிர், s. A smith's poker, உலையா ணிக்கோல். (R.) தீக்கரண்டி, s. A little cup or bowl for taking up fire, தீயெடுக்குங்கருவி. தீக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல். தீக்காய, inf. (com. குளிர்காய.) To warm one's self at the fire. தீக்குடுக்கை, s. See குடுக்கை. தீக்குதிக்க, inf. To leap into a pit of fire for self-destruction, as தீக்குளிக்க. தீக்குருவி, s. The Ostrich. See தழல் விழுங்கி. தீக்குவெறுங்குகை, s. Soap, சவுக்காரம். (R.) தீக்குழி, s. A pit with coals of fire on which persons walk. தீக்குழிபாய, inf. As தீக்குளிக்க. 2. To pass through burning coals, as a ceremony. தீக்குளிக்க, inf. To plunge into fire, for self-destruction. See குளி, v. தீக்கூர்மை, s. Rock-salt, இந்துப்பு. 2. Salt extracted from sesamum, as திலாசாரம். (R.) திக்கையோன், s. Siva, as holding fire in his hand. 2. See தீக்கை. தீக்கொளுத்த, inf. To kinde a fire &c., to set fire to any thing. தீ தீச்சட்டி, s. A vessel of coals, for warming one's self, or heating any thing; a chafing dish, கும்பிடுசட்டி. 2. A vessel for fire carried on one's head in performance of a vow. தீத்தட்டிக்கல், s. [prov.] (sometimes தீத்தட்டி.) A flint. தீத்தாங்கி, appel. n.. A fire-fender, தீம றைக்கும்பலகை. தீத்திரள், s. The deluge of fire, வடவா முகாக்கினி. தீத்தீண்டல், v. noun. s. A marriage ceremony, ஒருசடங்கு. தீத்தெய்வம், s. The god of fire. தீநா, s. [in seamen's language.] A lighted torch, held up in a vessel, or on shore, as a signal, அடையாளப்பந்தம். தீப்பறக்க, inf. To flash as fire, to be red hot. (c.) தீப்பற்ற, inf. To kindle, as fire. தீப்பொறி, s. A spark of fire. தீப்போட, inf. To set fire to any thing. தீமுறுகல், s. A kind of prepared arsenic, ஓர்பாஷாணம். தீயிறைக்க, inf. To belch fire. 2. To persecute with wrath. தீயெச்சம், s. See எச்சம். தீவட்டி--தீவத்தி, s. [prop. தீவர்த்தி.] A torch, a flambeau. (c.) தீவட்டிக்காரன், s. Torch-bearer. தீவட்டிக்கொள்ளை, s. Plundering one's house, as robbers with torches. தீவட்டிபிடிக்க, inf. To carry a torch. தீவலஞ்செய்தல், v. noun. Worshipping fire, as in the marriage ceremonies, by passing around it to the right, அக் கினிப்பிரதட்சணஞ்செய்தல். தீவளர்க்க, inf. To kindle or argument a fire, more especially the sacred fire as one of the duties of the Brahmanical house-holder, or a fire for a widow to plunge into. தீவளர்ப்போர், appel. n. Brahmans. தீவறை, s. [prov.] A hole dug in the ground for a fire, குழியடுப்பு. தீவிழ, inf. To be consumed by fire, as form heaven; used in cursing, or lively description. தீவிளங்கும்வயிரம், s. Ambergris, மீன ம்பர். (R.) தீவேட்க, inf. To perform a sacrifice. யாகஞ்செய்ய. 2. To marry a wife, கலியா ணஞ்செய்ய; [ex வேட்க, to sacrifice, &c.] தீவேள்வி, s. A wedding, கலியாணம். (சது.) தீக்காலி, s. A hag, a mischievous woman. See துடைகாலி. 3)

nrmpu (p. 270) s. Vein, artery, any blood vessel, any duct of the body, இரத்தநரம்பு. 2. A cat-gut-string of a musical instrument, as of a guitar, fiddle, &c., தந்தி. 3. Tendon, ligament, muscle, nerve, தசைநார். 4. Fibre in some fruits, also between the husk and shell of a cocoanut, நார். 5. Fibre, filament of leaves, tendril of a vine, &c., இலைநரம்பு. 6. String of a bow or of a similar machine used to beat cotton for carding it, வீன்னாண்முதலியன. 7. Continuation of the stem through the jack-fruit, custard-apple, &c., பழத்தினுள்நரம்பு. (c.) 8. (R.) The pulse, நாடி--For the ten நரம்பு, see நாடி. As an adjective it is changed to நரம்பு in poetry. நரம்பெழுபத்தீராயிரம். The arteries, veins, nerves, &c., are 72,. நரப்புக்கருவி, s. A stringed instrument, யாழ்முதலியன. நரப்புக்கருவியாளர்--நரப்புக்கருவியை க்கொளுத்துமாக்கள், s. [plu.] Fiddlers, players on stringed instruments, lutists. நரம்பன், s. [fem. நரம்பி.] An emaciated person whose veins stand out, நரம் பெழுமுடம்பன். 2. A thin, meagre person, மெலிந்தோன். (c.) 3. [prov.] Tobacco leaf in which the fibres are prominent, ஓர்வகைப்புகையிலை. நரம்பினாதம்--நரம்பினோசை, s. The sound of the string of a musical instrument. நரம்புக்கயிறு, s. Cords sewed into the seams of a sail-cloth. 2. As நரம்பு. 2. நரம்புக்காய், s. A long thin fruit, as that of the முருங்கை. நரம்புச்சிலந்தி, s. [sometimes நரம்புச் சிலந்தி.] A long slender worm between the skin and muscles, guinea worm, ஓர்புண். (c.) 2. Boil on a nerve. நரம்புச்சுளுக்கு, s. Contraction of a ligament, or muscle. See சுளுக்கு. நரம்புப்பற்ற, inf. To become meagre, emaciated. நரம்புப்பிடிப்பு, v. noun. Cramp, spasm, convulsion, contraction of a muscle. நரம்புப்புடைத்தல், v. noun. Swelling of the veins, becoming prominent as the veins from straining or over-fulness as in singing, &c., or of a pregnant woman. நரம்புமுடக்கம், s. Contraction of the nerves. நரம்புவாங்க--நரம்பெடுக்க, inf. To take off the fibres from leaves, fruits. &c. 2. To cut the tendons of the feet; used in anger. 3. To oppress one. 4. To contract. நரம்பிசிவு, s. A spasm of the nerves. 69) *

neruppu (p. 280) s. Fair, தழல். 2. Caloric; principle of fire in the animal system, &c., as தீ, which see. 3. (fig.) Great grief, envy, jealously, rage, fury, &c. நெருப்புநின்றகாட்டிலேதாவதிருந்தாலும்நீர்நின்றகா ட்டிலொன்றுமிராது. Though something may survive a forest conflagration, nothing will remain after a forest inundation; i. e. water is more destructive than fire. நெருப்பெழக்காய்ச்சினான். He heated it hot. பெருநெருப்புக்கீரமில்லை. A great fire is not put out by a little moisture. அவன்நெருப்பு. He is fiery man. வயிற்றிலேநெருப்பாயெரிகிறது. It burns as fire in my belly (heart); spoken of a bereavement, &c. 2. My hunger is very severe. 3. I have a burning sensation internally. காய்ச்சல்நெருப்பாயெரிக்கிறது. The fever rages like fire. நெருப்பணைத்துவைக்க, inf. To keep the fire from going out. 2. To put out the fire. நெருப்பணைந்துபோக, inf. To be quenched, extinguished as fire. நெருப்பன், s. [prov. fem. நெருப்பி.] An angry, malicious, dangerous man, an incendiary, கோபி. நெருப்பாறு, s. A river of fire, said to be in the north beyond Oude. 2. Lava from a volcano. நெருப்பிட, inf. To set on fire. நெருப்பின்சிகை, s. Flame of fire. நெருப்புக்கட்டை, s. A large fire-brand, a log of fire. நெருப்புக்கண், s. Envious eye. 2. The evil eye. 3. A fiery, malicious, furious eye. 4. Frontal eye of Siva, சிவனதுநெற்றிக்கண். நெருப்புக்கண்ணன், s. A malicious man. 2. An envious man. 3. A man with blighting eyes. 4. As அக்கினிக்கண் ணன். நெருப்புக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல், 2. See under கல். நெருப்புக்காடு, s. A conflagration. See காடு. 2. [fig. in combin.] Vehement sunshine, கடுவெயில். 3. Intense anger, fury, rage. நெருப்புக்காடாயிருத்தல். Being in a conflagration. 2. Being very angry. நெருப்புக்கொளுத்த, inf. To kindle To do injustice, tyrannize. 3. To be very severe, as a master in anger giving reproof. 4. To be hot, as the sun. See கொளுத்து. நெருப்புக்கொள்ளி, s. A fire-brand, as கொள்ளி. 2. (fig.) An atrociously wicked man, துஷ்டன். நெருப்புச்சட்டி, s. A fire-pan, a vessel of coals. See தீச்சட்டி. நெருப்புச்சாணை, s. A kind of grindstone. See under சாணை. நெருப்புத்தணல், s. Live coals. நெருப்புத்தண்ணீர்--நெருப்புத்திராவ கம், s. [com. அக்கினித்திராவகம், which see.] Aqua fortis, or nitric acid. நெருப்புத்தூண், s. A column of fire. நெருப்புப்படுதல், v. noun. Being consumed with drought, கடுங்கோடையாதல். 2. (fig.) Suffering oppression, injury, &c., as a village, or country, from a ruler of head man, அமளியாதல். 3. Being destroyed by divine retribution, as the possessions of a wicked man, தேவதண்டனைஅடைதல். 4. Being destroyed, அழிவடைதல், the language of imprecation. நெருப்புப்பற்ற--நெருப்புப்பிடிக்க, To catch fire, ignite. 2. As தீப்பற்ற. நெருப்புப்பற்றவைக்க--நெருப்புமூட்ட --நெருப்புவளர்க்க, inf. To kindle a fire. See தீவளர்க்க. நெருப்புப்பொறி, s. Fire-spark. நெருப்புமணத்்தல், v. noun. Smell of fire; fumigation. நெருப்புமழை, s. A fiery rain, at the universal deluge of fire, from one of the seven classes of clouds. See முகில். நெருப்புமழைபெய்தல், v. noun. Raining fire. 2. (fig.) Acting unjustly, as a government, a head-man, &c., often used as a curse. நெருப்புமூள, inf. To be kindled as fire, to rage as fire. நெருப்புவிழுங்குகோழி--நெருப்புக்கோ ழி. s. An ostrich. See தீக்குருவி. 2. (Beschi.) A turkey-cock, from its red throat, வான்கோழிச்சேவல். நெருப்புவிழுதல், v. noun. Being destroyed by unjust means, or by drought and famine. 2. Falling or being struck out, as sparks from a grind-stone, a flint, &c. 3. Being discomfited, disheartened. 4. As தீவிழ. நெருப்புவீச, inf. To throw about fire, met. To be hasty in a new affair. (R.) நெருப்புறுவிறகு, s. A fire-brand. (p.) நெருப்பைமடமடென்றெரியவிடல், v. noun. Causing fire to flare, and rage. 8)

poruttu (p. 337) கிறேன், பொருத்தினேன், வேன், பொருத்த, v. a. To cause to agree, fit, adapt, prepare, or adjust, பொருந்தச்செய்ய. 2. To induce consent, உடன்படுத்த. 3. To reconcile persons, ஒப்புரவாக்க. 4. To engage a person for labor, &c., கூலிக்குப்பொருத்த. 5. To draw or bring over to a party or to an opinion, அமையச்செய்ய. 6. To construct a sentence, discourse, or essay so as to agree with another, வாக்கியத்தோடுபொருத்த. 7. To join together, to knit, unite, பிணைக்க. 8. [in comb.] To kindle a light, கொளுத்த. பொருத்து, v. noun. A joining, a junction, a confluence, இணக்குகை. 2. Joint of the body, மூட்டு. 3. [in carpent.] A joint, இசைப்பு. 4. Joint of a tree, &c., மரக்கண். 5. Suture, சந்து. 6. Agreement, engagement, ஒப்பந்தம். பொருத்துவிட, inf. To be dislocated, disjoined. 2. To come apart. பொருத்துவேலை, s. Joinery. 38)

viḷkku (p. 398) s. A lamp, தீபம். (c.) 2. The fifteenth lunar asterism, Arcturus in Bootes, சோதிநாள். (சது.) விளக்கெரிகிறது. The lamp burns. வீடும்விளக்குமாகவைக்கிறது. Providing one with house and lamp; i. e. giving one a living. விளக்கணைக்க--விளக்கையவிக்க--விளக் கைக்குளிரவைக்க--விளக்கைநிறுத்திப்போட, inf. To extinguish a lamp. விளக்கிட, inf. To light lamps. 2. To place lights in a temple, as an act of worship. விளக்கீடு, v. noun. Raising and placing various lights on a certain evening in November. See கார்த்திகைவிளக்கு. விளக்குக்கொளுத்த--விளக்கேற்ற--விளக் குப்பொருத்த, inf. To light a lamp. விளக்குக்கூடு, s. A lantern. 2. As விளக்குமாடம். (R.) விளக்குக்குச்சோறூட்ட--விளக்குக்குப் புதிதூட்ட, inf. To present boiled or new rice before burning lamps, as a thankoffering to the god of fire on gathering the first fruits. விளக்குத்தகளி, s. [sometimes விளக்குத் தளி]. A lamp as a utensil. விளக்குத்தண்டு--விளக்குத்தாள்--விளக்கு ப்பாதம், s. A candelabrum, a candle-stick. விளக்குநாச்சியார், s. A burning lamp, personifying a goddess. விளக்குநிலை, s. A salutation addressed to a king, invoking success and prosperity. See பிரபந்தம். விளக்குப்போட, inf. To prepare lamps for lighting. விளக்குமாடம், s. A small triangular niche in a wall to put lamps in. See மாடம். விளககெண்ணெய், s. Lamp oil. 2. Castor oil for medicinal purposes. விளக்கேற்றிவைக்க, inf. To light and hang up lamps. இவனுக்குக்காலங்காலத்தாலேஒருவிளக்கேற்றிவை க்கநினைக்கிறேன். I think it is better to marry my son while he is young. விளக்கையூதிவிடல், v. noun. Extinguishing a lamp by blowing with the mouth; considered a sin. விளக்கொளி, s. The flame of a lamp and the brilliancy around it. 119)