koḷuttu (p. 147) s. Joints of the body, articulation, சந்து. 2. Linking, jointing, knitting, மூட்டு. (சது.) 10)

koḷuttu (p. 147) கிறேன், கொளுத்தினேன், வேன், கொளுத்த, v. a. To kindle a light; to set on fire; to inflame, ignite. தீப்பற்றுவிக்க. 2. To instigate quarrels; to enkindle strife, சண்டைமூட்ட. 3. To play the lute or other stringed instrument, வீணைமுதலியன வாசிக்க. (p.) 4. To impart, instil, or infuse knowledge, to form the mind, அறிவுகொ ளுத்த. (p.) 5. To light or fire a rocket, பாணங்கொளுத்த. 6. To spread a rumor, தூற்ற. 7. To reprove sharply, கண்டிக்க. 8. v. n. (fig.) To burn, to scorch--as the sun, வெயிற்கொளுத்த. வெயிற்கொளுத்துகிறது. The sun is scorching. பாணத்தைக்கொளுத்தினான். He has lighted [fired] a rocket. அவன் என்னுடைய குற்றத்தையெல்லாங் கொளுத்தி விட்டான். He has blazed abroad my faults. என்மனமெரியும்படிகொளுத்திவிட்டான்..... He made my mind to burn [with anger.] நான்அவனைநன்றாய்க்கொளுத்திவிட்டேன். I gave him a sharp, severe reprimand. கொளுத்திவைக்க, inf. To light, kindle, set on fire. நரம்புக்கருவியைக்கொளுத்த, inf. To play on stringed instruments. (p.) விளக்குக்கொளுத்த, inf. To kindle a light. வீடுகொளுத்த, inf. To set a house on fire. 11)

nrmpu (p. 270) s. Vein, artery, any blood vessel, any duct of the body, இரத்தநரம்பு. 2. A cat-gut-string of a musical instrument, as of a guitar, fiddle, &c., தந்தி. 3. Tendon, ligament, muscle, nerve, தசைநார். 4. Fibre in some fruits, also between the husk and shell of a cocoanut, நார். 5. Fibre, filament of leaves, tendril of a vine, &c., இலைநரம்பு. 6. String of a bow or of a similar machine used to beat cotton for carding it, வீன்னாண்முதலியன. 7. Continuation of the stem through the jack-fruit, custard-apple, &c., பழத்தினுள்நரம்பு. (c.) 8. (R.) The pulse, நாடி--For the ten நரம்பு, see நாடி. As an adjective it is changed to நரம்பு in poetry. நரம்பெழுபத்தீராயிரம். The arteries, veins, nerves, &c., are 72,. நரப்புக்கருவி, s. A stringed instrument, யாழ்முதலியன. நரப்புக்கருவியாளர்--நரப்புக்கருவியை க்கொளுத்துமாக்கள், s. [plu.] Fiddlers, players on stringed instruments, lutists. நரம்பன், s. [fem. நரம்பி.] An emaciated person whose veins stand out, நரம் பெழுமுடம்பன். 2. A thin, meagre person, மெலிந்தோன். (c.) 3. [prov.] Tobacco leaf in which the fibres are prominent, ஓர்வகைப்புகையிலை. நரம்பினாதம்--நரம்பினோசை, s. The sound of the string of a musical instrument. நரம்புக்கயிறு, s. Cords sewed into the seams of a sail-cloth. 2. As நரம்பு. 2. நரம்புக்காய், s. A long thin fruit, as that of the முருங்கை. நரம்புச்சிலந்தி, s. [sometimes நரம்புச் சிலந்தி.] A long slender worm between the skin and muscles, guinea worm, ஓர்புண். (c.) 2. Boil on a nerve. நரம்புச்சுளுக்கு, s. Contraction of a ligament, or muscle. See சுளுக்கு. நரம்புப்பற்ற, inf. To become meagre, emaciated. நரம்புப்பிடிப்பு, v. noun. Cramp, spasm, convulsion, contraction of a muscle. நரம்புப்புடைத்தல், v. noun. Swelling of the veins, becoming prominent as the veins from straining or over-fulness as in singing, &c., or of a pregnant woman. நரம்புமுடக்கம், s. Contraction of the nerves. நரம்புவாங்க--நரம்பெடுக்க, inf. To take off the fibres from leaves, fruits. &c. 2. To cut the tendons of the feet; used in anger. 3. To oppress one. 4. To contract. நரம்பிசிவு, s. A spasm of the nerves. 69) *

neruppu (p. 280) s. Fair, தழல். 2. Caloric; principle of fire in the animal system, &c., as தீ, which see. 3. (fig.) Great grief, envy, jealously, rage, fury, &c. நெருப்புநின்றகாட்டிலேதாவதிருந்தாலும்நீர்நின்றகா ட்டிலொன்றுமிராது. Though something may survive a forest conflagration, nothing will remain after a forest inundation; i. e. water is more destructive than fire. நெருப்பெழக்காய்ச்சினான். He heated it hot. பெருநெருப்புக்கீரமில்லை. A great fire is not put out by a little moisture. அவன்நெருப்பு. He is fiery man. வயிற்றிலேநெருப்பாயெரிகிறது. It burns as fire in my belly (heart); spoken of a bereavement, &c. 2. My hunger is very severe. 3. I have a burning sensation internally. காய்ச்சல்நெருப்பாயெரிக்கிறது. The fever rages like fire. நெருப்பணைத்துவைக்க, inf. To keep the fire from going out. 2. To put out the fire. நெருப்பணைந்துபோக, inf. To be quenched, extinguished as fire. நெருப்பன், s. [prov. fem. நெருப்பி.] An angry, malicious, dangerous man, an incendiary, கோபி. நெருப்பாறு, s. A river of fire, said to be in the north beyond Oude. 2. Lava from a volcano. நெருப்பிட, inf. To set on fire. நெருப்பின்சிகை, s. Flame of fire. நெருப்புக்கட்டை, s. A large fire-brand, a log of fire. நெருப்புக்கண், s. Envious eye. 2. The evil eye. 3. A fiery, malicious, furious eye. 4. Frontal eye of Siva, சிவனதுநெற்றிக்கண். நெருப்புக்கண்ணன், s. A malicious man. 2. An envious man. 3. A man with blighting eyes. 4. As அக்கினிக்கண் ணன். நெருப்புக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல், 2. See under கல். நெருப்புக்காடு, s. A conflagration. See காடு. 2. [fig. in combin.] Vehement sunshine, கடுவெயில். 3. Intense anger, fury, rage. நெருப்புக்காடாயிருத்தல். Being in a conflagration. 2. Being very angry. நெருப்புக்கொளுத்த, inf. To kindle To do injustice, tyrannize. 3. To be very severe, as a master in anger giving reproof. 4. To be hot, as the sun. See கொளுத்து. நெருப்புக்கொள்ளி, s. A fire-brand, as கொள்ளி. 2. (fig.) An atrociously wicked man, துஷ்டன். நெருப்புச்சட்டி, s. A fire-pan, a vessel of coals. See தீச்சட்டி. நெருப்புச்சாணை, s. A kind of grindstone. See under சாணை. நெருப்புத்தணல், s. Live coals. நெருப்புத்தண்ணீர்--நெருப்புத்திராவ கம், s. [com. அக்கினித்திராவகம், which see.] Aqua fortis, or nitric acid. நெருப்புத்தூண், s. A column of fire. நெருப்புப்படுதல், v. noun. Being consumed with drought, கடுங்கோடையாதல். 2. (fig.) Suffering oppression, injury, &c., as a village, or country, from a ruler of head man, அமளியாதல். 3. Being destroyed by divine retribution, as the possessions of a wicked man, தேவதண்டனைஅடைதல். 4. Being destroyed, அழிவடைதல், the language of imprecation. நெருப்புப்பற்ற--நெருப்புப்பிடிக்க, To catch fire, ignite. 2. As தீப்பற்ற. நெருப்புப்பற்றவைக்க--நெருப்புமூட்ட --நெருப்புவளர்க்க, inf. To kindle a fire. See தீவளர்க்க. நெருப்புப்பொறி, s. Fire-spark. நெருப்புமணத்்தல், v. noun. Smell of fire; fumigation. நெருப்புமழை, s. A fiery rain, at the universal deluge of fire, from one of the seven classes of clouds. See முகில். நெருப்புமழைபெய்தல், v. noun. Raining fire. 2. (fig.) Acting unjustly, as a government, a head-man, &c., often used as a curse. நெருப்புமூள, inf. To be kindled as fire, to rage as fire. நெருப்புவிழுங்குகோழி--நெருப்புக்கோ ழி. s. An ostrich. See தீக்குருவி. 2. (Beschi.) A turkey-cock, from its red throat, வான்கோழிச்சேவல். நெருப்புவிழுதல், v. noun. Being destroyed by unjust means, or by drought and famine. 2. Falling or being struck out, as sparks from a grind-stone, a flint, &c. 3. Being discomfited, disheartened. 4. As தீவிழ. நெருப்புவீச, inf. To throw about fire, met. To be hasty in a new affair. (R.) நெருப்புறுவிறகு, s. A fire-brand. (p.) நெருப்பைமடமடென்றெரியவிடல், v. noun. Causing fire to flare, and rage. 8)