kiẕi (p. 111) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To tear, to rend, to split, to slit, to shred, to tear to pieces, to rip up, to lacerate, கிழியச்செய்ய. 2. To divide, to cleave. இர ண்டாகக்்கிழிக்க. 3. To scratch with claws, thorns, &c., கொளுவிக்கிழிக்க. 4. To mark or delineate by indentation or paint, கோடு முதலியகிழிக்க. அவனைக்கிழிகிழியென்றுகிழித்துவிட்டாள். she lacerated her with abuse. கடைவாயைப்பிடித்துக்கிழி. Tear the corner of his mouth. சிங்கத்தைக்கிழித்துப்போட்டான். He tore the lion in two. பேய்கிழித்தவாயன். A man with a large mouth, one who reveals secrets; a babbler. பேய்கிழித்தவாயாற்பேசிவிட்டேனே. Alas, I unwittingly revealed the matter. அவர்கிழிக்கிறதைப்பார்ப்போம். We will see whether he does it or not. (Low usage.) கிழித்துப்போட, inf. To tear, to pull or rend in pieces, to lacerate. கிழித்துமுடைந்தபாய், s. A mended mat. கிழிப்பு, v. noun. Rending, tearing, ripping, கிழிக்கை. கிழிமுறி, s. A mutilated indenture, bond, &c. 49)