am (p. 20) s. Beauty, அழகு. 2. Water, நீர். 3. Cloud, மேகம். 4. A connecting particle, சாரியை, as புளியங்காய், Tamarind fruit. 5. Termination of a verb, வினையின் விகுதி, as, நானும்நீயும் வந்தனம், also of some verbal nouns, வினைப்பெயர்விகுதி, as வாட்டம், கோட்டம்.(p.) 41) *

upṟiyāvi (p. 62) s. The கோட்டம் plant, Cortus, L. 38) *

kāmkkōṭṭm (p. 104) s. The name of a town or Kotam where the Kurumba tribes once flourished, குறும்பர்கோட்டத்தொன்று. காமக்கோட்டத்தி--காமக்கோட்டி, s. The goddess Parvati, as worshipped in the temple at Kamakotam. 57) *

kuṭṭiyiṭukki (p. 117) s. A plant, சிற்றரத்தை, Alpinia galanga-minor. L. (M. Dic.) 2. A plant, கோட்டம், Costus, L. (M. Dic.) 3. A kind of grass or weed in rice fields, பயிருடன் முளைக்குமோர்புல். 27)

kurvm (p. 125) s. The date-tree, பேரீந்து. 2. A plant from which a medicinal drug is extracted, கோட்டம். 3. The குரவு shrub. 4. Perfume--as குரவு. 12)

kuṟumpu (p. 132) s. Villages in desert tracts, பாலைநிலத்தூர். 2. Battle, fighting, war, போர். 3. A stronghold, at fort, அரனிருக்கை. 4. A class of savages, supposed to form a part of the aborigines of Southern India. குறும் பர்சாதி. Those living in the forests and jungles were called காட்டுக்குறும்பு, and those in towns and strongholds நாட்டுக்குறும் பு. 5. Barbarity, savageness, stubbornness, insolance, wickedness, குறும்புத்தன்மை. குறும்பர், s. (pl. of குறும்பன், sing.) The people of the Kurumba class. 2. Petty chieftains of the Kurumba tribes, being often intruders upon the new settlers of Southern India, குறுநிலமன்னர். 3. Savages; the low and vile, கீழ்மக்கள். 4. (Rott.) A caste of shepherds who weave Indian blankets, குறும்பிடையர். குறும்பர்கோட்டம், s. The Kot'as or strongholds of the Kurumbas. குறும்பாடு, s. A short, woolly kind of sheep, ஓர்வகையாடு. குறும்பாட்டஞ்செய்ய--குறும்பாட்டமா ட, inf. To be wicked. குறும்புத்தனம், s. Stubbornness, selfwilledness, insolence, wickedness, mischief; the characteristics of the Kurumba people. குறும்புவன்னியன், s. One of the பன்னி tribe, ஓர்சாதியான். 44)

koṭṭkai (p. 146) -கொட்டகம், s. [prop. கோட்டம்.] A shed with sloping roofs; also, a cow-house, cow-stall, தொழுவம். 20)

koṭṭiym (p. 146) s. A bull, an ox, எருது. 2. A number of pack-bullocks, பொதியெரு த்துமந்தை; [ex கோட்டம்.] 35)

kōṭu (p. 149) கிறேன், கோடினேன், கோட, v. a. (Sans. KÔT'A, crooked.) To be crooked, oblique; to bend, வளைய. 2. To swerve, to deviate, to diverge, கோண. 3. To be partial, biased, நடுவுநிலைகோண. 4. To be envious, displeaced, to take umbrage, to have antipathy, வெறுப்புற. 5. v. a. To break, to snap off, முறிக்க. (p.) கோடாதகோல், s. A right sceptre, just government. கோடாதமனம், s. A liberal mind, a benevolent mind. 2. A mind free from envy, guile, bias, &c. கோடாதமொழி, s. Unfailing promises. (p.) கோடாமை, s. Straight forwardness, unbiasedness, &c. கோட்டம், v. noun. Crookedness, bent, flexture, வளைவு. 2. Grudging, malice, envy, அழுக்காறு. 3. Partiality, swerving from rectitude, injustice, obliquity, கோ ணல். 4. [prov.] Lines, figures, diagrams made of rice-flour, &c., on the floor in religious ceremonies, மாக்கோலம்; (ex கோடு.) முகங்கோடுதல், v. noun. Making a wry face through discontent, dissatisfaction, umbrage, sorrow, &c. சொற்கோட்டமில்லதுசெப்பமொருதலையாவுட்கோ ட்டமின்மைபெறின். Freedom from obliquity of speech is rectitude, if there be a (corresponding) freedom from bias of mind. (குற.) முகக்கோட்டம், v. noun. A sad, dejected countenance. 2. A look of reluctance or unwillingness. 15)

kōṭṭkm (p. 149) s. A tank or pond--as கோட்டம், குளம், (சது.) 2. A temple--as கோஷ்டம், கோவில். 18)

kōṭṭm (p. 149) s. Place, இடம். 2. A burning place, சுடுகாடு. 3. A country, a cultivated district, நாடு. 4. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். 5. Rice fields, வயல். 6. A tank, குளம். 7. A kind of shrub. See குரா. See under கோடு, v.

kōṭṭam (p. 150) --கோஷ்டம், s. A cowpen; a cowstall, ஆன்கொட்டில். 2. A herd of cows, பசுக்கூட்டம். 3. An assembly, a crowd, கூட்டம். W. p. 32. GOSHT'HA. 4. Swerga, the world of the Devas--as கோ, தேவலோகம். 5. A temple, கோயில். 6. A medicinal plant, Arabian costus; of which there are two kinds; viz: 1. வெண்கோஷ்டம். 2. செங்கோஷ்டம். 7. A perfume, or odoriferous substance, வாசனைப்பண்டம். 8. (Sa. Ghosha, sound.) Boisterousness of the sea, rushing of the wind, &c., ஆரவாரம். (c.) 9. A kind of Indian lute or Vina, வீணை. 2)

cengkōṭṭm (p. 202) s. A medicinal plant. See கோட்டம். 64)

ceppm (p. 203) --செப்பன், s. Straightness, correctness, exactness, smoothness, செவ்வை. 2. Satisfaction, agreeableness, மனஒற்றுமை. 3. Impartiality, equity, justice, நடுவுநிலைமை. (c.) 4. Way, road, வழி. 5. Street, public thoroughfare, வீதி. 6. Breast, bosom, மார்பு. 7. Unity, concord, friendship, கோட்டமின்மை. 8. [prov.] Fitness, preparedness, செப்பனிடல். செப்பமாயிருக்க, inf. [prov.] To be fit, be prepared, ready. செப்பமானநடை, s. Correct deportment, good behavior. செப்பஞ்செய்ய--செப்பம்பண்ண, inf. To clean, garnish. 2. To fit, dress up. 3. To repair, mend. 4. To put in order, arrange. 5. To inter, புதைக்க. செப்பமிட--செப்பனிட, inf. To repair, mend, correct, rectify. 2. To level, make even. 3. To polish. அவ்விருவருக்குஞ்செப்பமில்லை. Those two persons are not no good terms. prov. ஒப்பசெப்பம், s. [loc. ஒத்தசெப்பம்.] Evenness, smoothness, levelness--as of ground. 36)

teṟku (p. 257) s. [a change of தக்கணம்.] South, southward, தென்றிசை. (c.) தெற்குவெறிக்கிறது. There is famine in the south. தெற்கத்தி--தெற்கித்தி--தெற்குத்தி, adj. Southern, தெற்கேயுள்ள. (c.) தெற்கத்திப்பேச்சு--தெற்கித்திப்பேச்சு, s. Language, dislect, idiom, pronunciation of the southern district. தெற்கித்திக்காற்று, s. Southern wind. தெற்கித்தியான், s. A person of southern India. தெற்குமண்டலம்--தெற்குவட்டம், s. The southern region. தெற்குமுகம், s. Southern, facing the south. தெற்குமுகமாய்ப்போக, inf. To go south. தெற்கேமுகங்காட்டி, v. part. Having the face southward. தெற்கோட்டம், s. [prov. for கர்ப்ப வோட்டம், which see.] The southern passage of the clouds. 30) *