kōṇai (p. 150) s. Imperishable, unfading, eternal youth, அழிவின்மை. 2. Severity, cruelty, ferocity--as கோடனை, கொடுமை. 3. [loc.] Crookedness, defectiveness, வளைவு. கோணைக்களிறு, s. A young, vigorous elephant. (p.) கோணைக்கத்தி, s. Crooked knife. கோணைக்கம்பு, s. Crooked stick. (c.) கோணைப்பேச்சு, s. [loc.] A foreign language or speech. கோணைமாதம், s. [in astrol.] The unpropitious mouth, December, மார்கழிமாதம். கோணையெயில், s. A strong, indestructible rampart. (p.) 25)