aẕl (p. 32) --அழலு, கிறேன், அழன்றே ன், வேன், அழல. v. n. To burn, be hot, glow as coals on fire, கனல. 2. To be impatient, irritable; to burn with envy, jealousy, rage, கோபிக்க. 3. To smart as a wound, be inflamed as the body when poisoned with the bite of a snake, &c., to smart as the mouth after eating pungent spices, &c. எரிய. அழலிக்கை, v. noun. A burning, smart pang. அழற்சி, v. noun. Burning, heating, smarting, raging, &c. 2. s. Envy, jealousy, irritation, irritability, கோபம். 3)

uru (p. 65) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be angry, be provoked, be fierce, to rage, கோபிக்க. 2. To exhibit signs of anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. 3. To be abundant, copious, மிக. 4. To be intense, அதிகரிக்க. 5. To be great, பெரிதாக. 6. To sprout, shoot, முளைக்க. 7. To have an origin, come into existence, to be evolved, வெளிப்பட. 8. To appear, assume form, தோற்ற. 9. To result in effects--as the deeds of former births, to grow mature, கன் மம்விளைய. (p.) நல்லறமேயுருத்தெழுந்திடுமௌவைநந்தாய். Oh! venerated mother, virtue personified. வெவ்வினையுருத்தகாலை. When the vile deeds (the fruits of them) appeared. (சிலப்பதி காரம்.) ஊழ்வினையுருத்தென. As soon as the deeds connected with former births had become matured. (சிலப்பதி.) உருத்தல், v. noun. Being angry, கோபித்தல். 2. Appearing, தோற்றல். 3. Abundance, மிகுதி. 4. Sprouting, shooting, முளைத்தல். (p.) உருப்பு, v. noun. Abundance, copiousness, intenseness, மிகுதி. (பாரதி.) 4) *

kṭi (p. 87) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To rebuke, reprove, chide, கடிந்துகொள்ள. 2. (p.) To reject, renounce, avoid, dispel, நீக்க. 3. To restrain, subject--as the senses, ஒடு க்க. 4. To be angry with, be indignant, to show signs of displeasure, கோபிக்க. 5. To sunder, destroy, அழிக்க. 6. To cut, வெ ட்ட. 7. To forbid, prohibit, தடைசெய்ய. ஐம்புலனைக்கடிந்துநின்றே. Restraining the five senses-- (அறிவானந்தசித்தி.) களைகடிந்தொதுங்குங்கடைசியர். The women of agricultural districts who move about weeding the corn-- (நைட.) பொய்யிருள்கடிந்தமெய்ச்சுடரே. O light of truth that dispelled the illusive darkness -- (திருவாசகம்.) கடிகோல், s. A stick to scare away parrots from cornfields, தட்டை. 2. A rod tied to a dog's neck, and fastened to something else to keep it from mischief, &c., நாய்க்கழுத்திற்கட்டுந்தடி. கடிந்துகொள்ள, inf. To reprove, reprimand. கடிந்தோர், s. Sages, ascetics, முனிவர். (p.) கடி, v. noun. Rejection, prohibition, exception, ஒழிக்கை. 47)

kṭu (p. 87) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To throb--as from a sting, venomous bite, the prick of a thorn, tooth-ache, விரு விருக்க. 2. To ache--as with colic, dysentery, &c.; to have pain as the leg from walking; the shoulders or head from carrying a load; the mouth from speaking; the arm from writing, &c., உளைய. 3. To be seasoned too highly, or otherwise spoiled--as curry, commonly, கடுகடுக்க. 4. (p.) To be like, to resemble, ஒக்க. 5. To be in doubt, or uncertainty, to hesitate, ஐயுற. 6. To be angry, impatient, fretful, கோபிக்க. 7. To pass swiftly, விரைய. கடுத்தபின். When (the king) suspects. (குறள்.) கடுத்துப்போனதண்ணீர். Bad water, water unpleasant to the taste. அடுத்ததுகாட்டும்பளிங்கேபோல்நெஞ்சங்கடுத்ததுகா ட்டுமுகம். The face indicates the resentment of the heart, as the mirror reflects the shape of things placed before it. ஊமன்கண்ணிலாதவற்குரைத்தலுங்காண்டலுங்கடுக் கும். It is as if a blind man saw a thing which a dumb man told him to look at. கடுவரைநீரிற்கடுத்துவரக்கண்டு. Seeing it coming as rapidly as the impetuous mountain torrent-- (வெண்பாமாலை.) கடுத்துப்பேச, inf. To speak harshly. கடுப்ப, inf. Used as a particle of comparison--as பிள்ளைகடுப்பப்பிணம்பிறங்க, the bodies (of those who fell in battle) appeared (to move their dying limbs) like infants. (வெண்பா.) கடுத்தல், v. noun. Doubt, ஐயம். 2. Wrath, கோபம். 3. Vehemence, வேகம். 4. Comparison, உவமை. (p.) கடுப்பு, v. noun. Pains, throbbing, throe, எரிவு. 2. Anger, displeasure, impatience, peevishness, சினம். 3. Speed, rapidity, impetuosity, great haste, வேகம். அவருடையகடுப்பெல்லாமாறிப்போயிற்று. His peevish arrogance is now all gone (his means being reduced). கடுப்பிறக்குதல், v. noun. Reducing one's pride, arrogance. கடுப்புக்கழிச்சல், s. A painful dysentery. கடுப்புச்சூடு, v. noun. Cauterizing oxen after castrating as a counteroperation to promote healing. கடுப்பெடுத்தல், v. noun. Being in pain, aching. 2. Reducing one's pride, arrogance. வாதக்கடுப்பு, s. Rheumatic pains in the limbs. நீர்க்கடுப்பு, s. Dysury, strangury. மூலக்கடுப்பு, s. Dysentery, tenesmus. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Griping of the bowels. மனக்கடுப்பு, s. Indignation, resentment. 72)

ktẕ (p. 90) கிறது, ந்தது, கதழும், கதழ, v. n. To be angry, displeased, கோபிக்க. 2. To be furious, சினக்க. 3. To be vehement, hot, &c.--as poison or fire, உக்கிரமாக. 4. To be swift, impetuous, விரைய. கதழ்வு, v. noun. Anger, displeasure, fury, wrath, சினம். 2. Vehemence, heat, உக்கிரம். 3. Haste, speed, விரைவு. 4. Ornament, adorning, சிறப்பு. 5. Likeness, comparison, contrast, rivalry, உவ மைச்சொல். 6. Greatness, பெருமை. 7. Abundance, மிகுதி. (p.)

kṉlu (p. 102) --கனல், கிறேன், கனன்றேன், வேன், கனல, v. n. To be hot, to glow--as fire, fever, the sun in a slight degree, தீக் கனல. 2. To burn, எரிய. 3. To be angry, to be displeased, to show signs of anger, கோபிக்க. (p.) காய்ச்சல்கனன்றுகொண்டிருக்கிறது. There is a little fever (as when it begins or abates). கனறல், v. noun. Being hot, swift, கடுப்பு. 2. Anger, கோபம். கனற்சி, v. noun. Heat, glow, வெப் பம். 2. Anger, சினம். 41)

kṟu (p. 101) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grow black, to darken, கருமையாக. 2. (p.) To become impure, polluted, to contract moral defilement, கறைப்பட. 3. To show signs of anger, to look black, to scowl, சினக்குறிப்புக்காட்ட. 4. To be angry, கோபிக்க. கறுத்தகம்பளி, s. A black hair cloth. கருத்தசாமை, s. A dark kind of grain, See சாமை. கறுத்தவன், s. A dark of black person.

kāy (p. 104) கிறேன், ந்தேன், வேன், காய, v. n. To be heated, boiled, cooked, &c., as liquids by fire, நீர்முதலியனகாய. 2. To be warmed, heated, &c., by fire or the sun; to be withered, tanned, &c., slightly--as vegetables by the sun; to become parched--as the lips or mouth; to be dried and hardened--as the ground; to dry, உலர. 3. To warm one's self, to become warm, குளிர்காய. 4. To be hot--as in a fever; to heat--as the fever, சுரங்காய. 5. To shine, to emit rays, பிரகாசிக்க. 6. To be dried--as the humors of the body; to become emaciated, to suffer from hunger, மெலிய. 7. To dry up, to begin to heal--as a sore, a wound, a boil, &c.; to cicatrize, புண்ணாற. 8. To be displeaced, indignant, provoked; to show signs of anger, கோபிக்க. 9. To be distressed by love-sickness caused by the moon, the warm season. &c., காமத்தால் சோர. 1. To be furious, சினக்க. 11. v. a. To speak sharply; to reprove, scold, reprimand, கடிய. 12. To emit, to shed, to pour forth, கால. 13. To dislike, to offend, வெ றுக்க. 14. To cut, sever, வெட்ட. 15. To burn, consume, எரிக்க. காய்ந்தாருந்தெய்வமுங் கையொத்துநிற்கிறது. The deity sides with my enemy against me. ஆலங்காய்வெண்மதி. The pale moon emitting poison. எல்லாருஞ்சும்மாகாய்கிறார்கள். They are all at variance with me for nothing. தூதுவரைக்காய்ந்தான். He scolded the messengers. நிலா நன்றாய்க்காய்கிறது. The moon shines very brightly. மனிதர்மேற் காய்ந்துவிழுகிறான். He falls foul of persons. காய்ஞ்சுபோக--காய்ந்துபோக, inf. To grow dry, become parched. கறிகாய, inf. To boil, or be cooked--as curry. குளிர்காய--நெருப்பிற்காய inf. To warm one's self at the fire. சரீரங்காய, inf. To be emaciated--as the body, by fever, hunger, labour, journeying, &c. நிலங்காய, inf. To be dry--as the ground after rain. நிலாக்காய, inf. To shine--as the moon; to have moon-light. வாய்காய, inf. To be dry--as the mouth, lips, &c. வாய்வயிறுகாய, inf. To be parched--as the mouth and heated as the stomach; to suffer with hunger. வெயில்காய, inf. To bask in the sun, to warm one's self in the sun. வெயில்காய்கின்றது. The sun shines hot. காய்கை, v. noun. Heat, drying, scolding, &c. காய்ப்பு, v. noun. Dislike, displeasure, disgust, வெறுப்பு. (சது.) 2. [prov.] Hard, inferior iron, இழிந்த இரும்பு. காய்வு, v. noun. Drying, dryness, காய்கை. 2. Heating, warming with fire or the sun; warmth, heat, நெருப்புமுதலிய வற்றிற்காய்கை. 3. Boiling, வெப்பமுறுகை. 4. Withering--as the body; emaciation, மெலிவு. 5. Starving, starvation, பசிவாட் டல். 6. Anger, irritation, indignation, pique. umbrage, கோபம். 7. Shining, ஒளியெறிக்கை. 91)

kuru (p. 125) க்கிறது, த்தது, க்கும், குருக்க, v. n. To be indignant, enraged, கோபிக்க. (p.) குருத்தல், v. noun. Being indignant and enraged, பெருங்கோபங்கொள்ளல். 25)

koti (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To boil, bubble up from heat; to effervesce; to ferment, பொங்க. 2. To feel hot to the touch, to feel hot in the body, சுட. 3. To have a slight fever in the system; to burn with fever, சுரங்காய. 4. To have slight diarrh&oe;a from heat or cold, வயிறுநழுக்க. 5. To throb with pain, கடுக்க. 6. To be inflamed with anger; to be offended. கோபிக்க. 7. To yearn, to be moved with pity, sorrow, &c., பரிதபிக்க. 8. To burn, to be affected with pain--as the heart, மனநோக. 9. To be heated--as the ground, fruits, &c., by a slight shower after a dry weather, நிலமுதலியகொதிக்க. என்மனங்கொதிக்கிறது. My heart burns; I am grieved, I feel jealous. கொதிகஞ்சி, s. Heated conjee. கொதிகருப்பநீர், s. [prov.] Heated sweet toddy. கொதிதண்ணீர், s. Seething water with rice. 2. Boiling water, வெந்நீர். கொதிக்கவைக்க, inf. To set to boil. 2. To boil slightly and hastily. 2. To cook curry, &c., in small quantities, showing the haste or poverty of the person. கொதிகொதிக்க, inf. To bubble up--as boiling rice. கொதிகொதியென, inf. [impr. கொது கொதென.] To throb. கொதிப்பு--கொதியல், v. noun. Boiling, bubbling up, effervescence, பொங்குகை. 2. Raging, angry feeling, மூர்க்கம். 3. Throbbing, துடிப்பு. 4. Heat of fever, காய்ச்சல். 5. Heat, சூடு. கொதிப்பெடுக்க, inf. To begin to bubble. கொதிப்பிக்க, inf. (Causative of கொதி.) To cause to boil, to boil, கொதிக்கப்பண்ண. 2. To cook hastily and slightly, விறைவிற் சமைக்க. 58)

kōpi (p. 150) --கோவி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be angry, indignant, malicious; to take amiss, to take umbrage, to be affended, to frown, reprove, check, resent, வெகுள. 2. To be morbidly irritated, to be virulent--as an ulcer, &c., சினக்க; (from Sa. Kopa.)--Note. It has sometimes a transitive sense governing as accusative. அவனைஏன் கோபிக்கிறீர். Why do you chide him? கோபித்துக்கொள்ள, inf. To be offended, piqued, displeased with. 2. To reprove, to reprimand, to reprehend. கோபித்துப்பார்க்க, inf. To look angrily, to frown. 65) *

ciṉ (p. 189) க்கிறேன், த்தேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be enraged, to be very angry, கோபிக்க; [ex சினம்.] சினந்தாலுஞ்சீரழியப்பேசாதே. Although you re provoked, use not obscene words. சினத்தைப்பேணிற்றவத்திற்கழிவு. The nourishing of anger is the destruction of penance. (Avv.) சினந்துவிழ, inf. To fall foul of one. (c.) சினத்துக்கொள்ள--சினந்துகொள்ள, inf. To get angry. சினப்பகை, s. Implacable hatred. (R.) சினப்பு, v. noun. Anger, irritation, rage, கோபம். 74)

ciṉvu (p. 189) கிறேன், சினவினேன், வேன், சின வ, v. n. To be angry, to exhibit anger, to be indignant, கோபிக்க. 2. To fight, to war, பொர. (p.) சினவல், v. noun. Any thing expressive of anger, சினக்குறிப்பு. 78)

muṉi (p. 359) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be angry, displeased, morose, petulant. cynical, கோபிக்க. 2. v. a. To dislike, வெ றுக்க; [prob, from Sa. Manyu, anger.] மோகத்தைமுனி. Abhor sensuality. (Avu.) முனிவு, v. noun. Anger, கோபம். 2. Wrath, சினம். 3. Dislike, aversion, வெ றுப்பு. முனிவறாமை, v. noun. neg. An angry temper, continued anger. (p.) முனிவுசெய்ய, inf. To exercise wrath towards one. 21)

mōkri (p. 368) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be confused in mind, மயங்க. 2. To be inflamed with anger, கோபிக்க. 16) *