cki (p. 154) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bear, brook, endure, sustain, undergo, suffer, to be patient with, to forbear, பொறுக்க. W. p. 823. S'AKA. 2. To tolerate, excuse, pardon, மன்னிக்க. (c.) உன்குணத்தைச்சகிக்கக்கூடாது. Thy temper cannot be endured, or borne with. சகிக்கக்கூடாததுன்பம், s. Intolerable suffering. சகிக்கப்படாமை, v. noun. (neg.) Insufferableness, intolerableness. துன்பத்தைச்சகிக்க, inf. To bear affliction with patience. சகிப்பு, v. noun. Bearing, sustaining, enduring, தாங்குகை. 2. Forbearing punishment, pardoning, மன்னிப்பு. சகிப்புக்காரன்--சகிப்பாளி, s. A forgiver, one who forbears with patience. சகியாமை, v. noun. (neg.) Not enduring, not forbearing, &c. 5) *