aṭam (p. 7) s. Obstinacy, pertinacity, violence, பிடிவாதம். Wils. p. 967. HATHA. 2. Disgrace, contempt, ஈனம். 3. Intercourse, wandering, சஞ்சாரம். (c.) அடஞ்சாதிக்க, inf. To withstand, oppose each other. அடம்பண்ண, inf. To do evil, injure. (பஞ். 71.) அடவாதி, s. An obstinate or revengeful person. 63)

ulkm (p. 65) --உலகு, (Sans. லோக.) World, universe, உலோகம். 2. The earth, பூமி. 3. Country, territory, நாடு. 4. Region, திசை. 5. (fig.) The inhabitants of the world, உலகத்தார். 6. The sky, etherial regions, ஆகாயம். 7. The learned, the good, சான்றோர், 8. (fig.) Created beings or existences, every thing except the Supreme, சிருட்டிப்பொருள்கள். (தத். 37.) 9. Enjoyments, or sufferings apportioned to the soul in the present birth, உலோகானுபவம். (ஞா. 779.) 1. Earthliness, worldliness, secularity, உலகத்தன்மை. 11. A word auspicious to begin a poem, மங்கலச்சொற்களினொன்று. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The country says so, such is the public opinion. உலகந்தோன்றிநின்றழிய. To appear, abide and perish periodically--as the universe-உலகசஞ்சாரம், s. Inhabiting the world, பூமியிற்சஞ்சரிக்கை. உலகசயன், s. Buddha, புத்தன். (p.) உலகநடை--உலகவழக்கம்--உலக வழக்கு, s. Fashion, custom, usage, உலகொழுக்கம். 2. Secularity, conformity to custom--as marrying, &c., உலகாசாரம். 3. [in grammar.] Colloquial language-as opposed to இயற்சொன்னடை, செய்யுள் வழக்கு, &c. உலகநாதன், s. The Supreme Being--as Lord of the world, கடவுள். 2. Bramah the creator of the world, பிரமன். (p.) உலகநீதி, s. Morality, நன்னெறி. 2. The rules, or customs of the world-as distinguished from those of religion, or of ascetic life, உலகநடை. 3. Natural law, இயல்பானநீதி. 4. The existing laws of the country, தேசவியற்கைநீதி. 5. Name of a work on morality, ஓர்நூல். உலகநேத்திரன், s. The sun, சூரி யன். (p.) உலகபயித்தியம், s. Worldly pomp, vanity, secularity--as opposed to the feelings and practice of the ascetic, உலக மயக்கம். உலகபாந்தவன், s. The sun, சூரிய ன். (p.) உலகப்பரப்பு, s. The world considered in its expanse, உலகவிரிவு. உலகப்பற்று, s. Attachment to the world, mundane, or sensual attachments, உலகபந்தம். உலகப்புரட்டன், s. One who holds opinions and acts contrary to the sentiments of the wise. உலகமலையாமை, s. One of the ten அழகு or beauties of language, classical usage, &c. See அழகு. உலகமலைவு, s. [in rhetoric.] Incongruity, impossibility, absurdity--as அலை கடல்களேழுந்தூர்த்தந்தாத்தினூடே--மலையனையமால் யானையோட்டிக்--கலவாரை--நீறுசெய்துவையநெ டுங்குடைக்கீழ்வாழ்வித்தான்--மாறாச்சீர்வையையார் கோன், the Pandian king of Madura of endless fame filled the seven seas with sand, drove his elephant through the sky, reduced his enemies to ashes, and brought the whole world under his sway. (அலங்.) உலகமாதா, s. The mother of the world--applied to Sarasvati, சரச்சுவதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. 3. Parvati, பார்ப் பதி. (p.) உலகமீன்றாள், s. Parvati the wife of Siva, the mother of the world, பார்ப்பதி. (p.) உலகமுண்டோன், s. Vishnu the world-eater, விட்டுணு. (p.) உலகரட்சகன், s. The saviour or protector of the world. உலகரட்சணியம்--உலகரட்சை, s. Protection, or salvation of the world. உலகர், s. Worldlings, those engrossed by worldly pursuits. (தீ. 335.) (p.) உலகவழக்கம், s. The customs of the world. உலகவாசை--உலகவாஞ்சை, s. Ardent love of worldly, or sensual enjoyments, உலகவிருப்பம். உலகவாழ்வு, s. Temporal prosperity. உலகளந்தோன், s. Vishnu the measurer of the world, விட்டுணு. (p.) உலகாசாரம், s. Relative duties, the customs, rites or duties to be performed according to the country, caste, rank, relation, &c., of persons respectively. உலகாயிதம், s. A system of materialism, or atheistical epicurianism, அறுசமயங்களிலொன்று. See சமயம். (p.) உலகாள--உலகோம்ப, inf. To govern, protect his country--as one of the duties of a king. உலகாள்வோன், s. A monarch, உலோகாதிபன். உலகியல், s. The customs of the world, உலகநடை. உலகோம்பல், v. noun. Preserving the world--one of the six occupations of kings. See தொழில். உலகோற்பத்தி, s. The origin, or development of worlds. மேலுலகு, s. The upper worlds, which are seven in number, viz.: பூலோ கம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம், மகாலோகம், சன லோகம், தபோலோகம், சத்தியலோகம். கீழுலகு, s. The lower worlds or regions; which are also seven, அதலம், விதலம், சுதலம், தராதலம், இரசாதலம், மகாதலம், பாதாளம். மூவுலகம், s. The three worlds, viz.: சொர்க்கம், மத்தியம், பாதாளம். மூவுலகாளி, s. God, (lit.) the sovereign of the three worlds, கடவுள். (p.) மூவுலகுணர்ந்தோன், s. He who comprehends the three worlds, God, க டவுள். 2. Argha, அருகன். (p.) மூவுலகேந்தி, s. God as the supporter of the three worlds, கடவுள். (p.) 79)

kūṭṭm (p. 133) v. noun. Junction, combination, meeting, union, contact, confluence, கூடு கை. 2. Crowd, multitude, assembly, company; collection of persons, animals or things; flock, herd, clump, swarm, group, திரள். 3. Association, society, party, confederation; சனக்கூட்டம். 4. Class, kind, series, set, pair, brace, species, genus, தொகுதி. 5. Copulation, conjugal life, ஸ்திரீபுருஷசஞ்சாரம். 6. Kindred, relations, connexions, race, tribe, caste, இனம். 7. Battle, engagement, fighting, போர். 8. Friendship, intimacy, companionship, சினேகம். 9. Multiplicity of a family or tribe, numerousness, மிகுதி. 1. [in gram.] Coalescence, combination --as of letters, &c., மயக்கு; [ex கூடு, collect, unite, &c.] 11. (சது.) Cakes of the refuse of cocoanuts, rape-seed, illupy-seed, &c., after pressing out the oil, பிண்ணாக்கு. கூட்டங்கூட்டமாய். In crowds, in companies, in flocks, &c. அவன்என்கூட்டமல்ல. He is not my relation; he is not of my caste. இந்துவோடிரவிகூட்டம், s. Conjunction of the moon with the sun; the new moon, அமாவாசை. (நிக.) கூட்டங்கூட, inf. To assemble, or crowd together, to meet. 2. To hold a meeting. கூட்டத்தார், s. Relations, persons of the same family, tribe, &c. 2. Partisans, members of the same society or class. 3. Companions, friends, associates. 4. Society, association. 5. A class of demons moving in companies. கூட்டநாட்டம், v. noun. Associating, keeping company with, &c. 2. Holding society, assemblage. கூட்டமாயிருக்க, inf. To be crowded. ஒன்றன்கூட்டம், s. [in gram.] An aggregate of things of the same kind. 28)

cañcāram (p. 157) s. (ex Sa. Sanchara.) Sojourning, abiding, dwelling, inhabiting, சஞ்சரிக்கை. 2. Rightful or natural residence, as men in villages, beasts in jungles, fishes in water, &c., வாசஞ்செய்கை. 3. (p.) The rising and falling of the voice, in singing the notes of the gamut, ஆரோகண அவரோகணக்கலப்பு. 4. [loc.] The elephantstable, யானைக்கூடம். See சஞ்சரி. (c.) அங்கேமனித சஞ்சாரமில்லை. It is not frequented by men; it is a solitary place. சஞ்சாரபிரேதம், s. One who is civilly dead--of no estimation. (lit.) a moving careass. சஞ்சாரம்பண்ண, inf. To lodge, dwell, &c.,--as சஞ்சரிக்க. சஞ்சாரி, s. An inhabitant, frequenter, &c., சஞ்சரிப்போன். (p.) 12)

camucāram (p. 163) s. The family state, as tending to promote earthly attachments, இல்வாழ்க்கை. 2. Family, குடும்பம். (c.) 3. Worldly attachments or connections, secularity--as distinguished from abstract devotion; earthliness, worldliness, உலகப் பற்று. 4. Mortal or corporeal existence; the state of being in connexion with and subject to births, பிறவிக்கேதுவானவை. W. p. 876. SAMSARA. 5. [little used.] The world --as the habitation of mortals or corporeal beings, உலகசஞ்சாரம். 6. [vul.] A wife, மனைவி. சமுசராஞ்சரலதுக்கம். Matrimony has many sorrows. சமுசாரம்விழுந்துபோயிற்று. The wife is dead. சமுசாரத்திலடிபட்டவன். One who has experienced the troubles, accompanying the matrimonial state, and house-keeping. சமுசாரகிருத்தியம், s. House-hold duties. சமுசாரக்காரன், s. A married man. 2. A man who has children. சமுசாரசன்னியாசம், s. Renunciation of matrimonial life, celibacy. சமுசாரத்தொல்லை, s. Cares and vexation of a family. சமுசாரநாசம், s. The ruin of a family. 2. (p.) Annihilation of the passions; overcoming earthly attachments--as an ascetic. சமுசாரபாரம், s. The burden and responsibility of a family, &c.--as குடும்ப பாரம். சமுசாரமார்க்கம், s. Conjugal life; the family state, as distinguished from the state of the bachelor or ascetic. 2. Domestic duties. (c.) சமுசாரம்நடத்த--சமுசாரம்பண்ண, inf. To manage a family. சமுசாரவாளி, s. [vul.] A married man. சமுசாரவாழ்வு, s. Conjugal life, conjugal felicity. சமுசாரம்பெருத்தவன், appel. n. One who has a large family. சமுசாரவிருத்தி, s. Increase of family. 2. [prov.] Family cares, concerns, affairs, சமுசாரத்தனம். சமுசாரி, s. A married person--man or woman, கிரகஸ்தன். (c.) 2. (fig.) One involved in the results of actions, transmigration, secularities, &c., பந்தமுடைய வன். 3. [loc.] A husband-man, a tiller; a farmer, குடியானவன். சமுசாரித்தொழில், s. Husbandry. சமுசாரிமார்க்கம், s. [loc.] Nuptial or matrimonial state; a chaste, honest course of life. சமுசாரிமகன், s. A man of virtuous life. (c.) பாரிசமுசாரம்--பாரிக்குடும்பம், s. A large family. (c.) See பாரி. 50)

purāṭam (p. 325) --புராடனம், s. Going and coming of people in a city, நகருட்சஞ்சாரம்; [ex புரம்.] 3) *

maṉitar (p. 346) s. [sing. மனிதன்.] Men, human beings, mankind, persons, மானிடர். மனிதசஞ்சாரம், s. Being frequented or inhabited by human beings. 99)

mirukam (p. 354) s. A deer, an antelope, மான். 2. An animal in general, விலங்கின்பொது. 3. A beast, a brute. W. p. 669. MRUGA. 4. A pig, a hog, பன்றி. மிருககீரம்--மிருகக்ஷீரம், s. The milk of a doe, மான்பால்; [ex கீரம், க்ஷீரம்.] மிருககுணம்--மிருகத்தனம், s. A brutish disposition, beastliness. மிருகசஞ்சாரம், s. A place frequented and infested by beasts. 2. Bestiality; beastliness in sexual intercourse; gross indecency, நாணமில்லாப்புணர்ச்சி. மிருகசண்டாளம், s. Extreme atrocity; gross sinfulness. See சண்டாளம். மிருகசாதி, s. The brute creation. 2. Brutish tribe of people. மிருகசாலிகை, s. A net or snare by which deers are entrapped, மான்வலை. மிருகசிரம், s. A mode of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். மிருகசீரிடம்--மிருகசீரிஷம், s. [also மார்கழி.] The fifth lunar mansion containing three stars in Orion, and figured by an antelope's head, whence its name, ஓர்நட்சத்திரம்; [ex சீர்ஷம், சிரஸ், the head.] மிருகசீவனன்--மிருகத்தியு, s. A fowler, hunter, வேட்டைக்காரன். மிருகசைடகம், s. A pole-cat, wild cat, ஆண்பூனை. (Sa. Mrugachaidaka.) மிருகதஞ்சகன், s. A dog, நாய்; [ex Sa. Damsaka, who bites.] மிருகதந்தம், s. Horns, or teeth of hogs, பன்றிமருப்பு. மிருகதரன், s. Moon, சந்திரன்; [ex தரம்.] See மான்களங்கம். மிருகதூர்த்தகன், s. Fox, நரி; [ex தூர்த் தகன், a cheat.] மிருகநாபி, s. Musk-bag, கஸ்தூரி. 2. The musk-deer [cat], கஸ்தூரிப்பூனை; [ex நாபி, the navel, the musk being formed in a bag near the navel.] மிருகநாபிசம், s. Musk, கஸ்தூரி; [ex சம், produced.] மிருகபதி--மிருகேந்திரன், s. A lion, சிங் கம்; [ex பதி, இந்திரன், lord.] (சது.) மிருகபந்தினி, s. Nets to ensnare muskdeers, மான்வலை; [ex பந்தனம்.] மிருகபயம், s. Fear or danger of wild beasts. மிருகபாலிகை, s. Musk-cat, கஸ்தூரிப் பூனை; [ex பாலி, to preserve.] மிருகமதம், s. Musk, கஸ்தூரி; [ex மதம், the secretion being considered analogous to that from the temples of elephants in rut.] (சது.) மிருகராசன், s. A lion, சிங்கம். (சது.) 2. A species of tiger, வேங்கைப்புலி. மிருகவாகனன், s. God of the wind, the wind, வாயு. மிருகவ்வியம், s. Hunting, fowling, வேட்டை. மிருகாங்கம், s. Wind, காற்று. 2. Moon, சந்திரன்; [ex அங்கம்.] மிருகாங்கன், s. The moon, சந்திரன். 2. Siva, as holding a deer, சிவன். (சது.) மிருகாண்டி, s. [in combin. com. மிரா ண்டி, vul. முறாண்டி.] As காட்டுமிருகாண்டி. மிருகாதனம், s. A lion, சிங்கம். 2. A hy&ae;na, புலி. 3. A leopard, சிவிங்கி; [ex Sa. Adana, eating.] மிருகாதி, s. A tiger, புலி. (Sa. Mrugad.) மிருகாயினம், s. The skin of a deer, மான்றோல். மிருகாரசிங்கி, s. A kind of arsenic, ஓர் பாஷாணம். மிருகாரி, s. A lion, சிங்கம். 2. A tiger, புலி. 3. A dog, a hound, நாய்; [ex அரி, enemy.] 5) *

vaṉam (p. 381) s. A wilderness, an uncultivated country, காடு. 2. A grove surrounding a town, ஊர்சூழ்ந்தசோலை. 3. Water, நீர். W. p. 732. VANA. 4. The basil plant. See துளசி. 5. A place for burning dead bodies, as சுடுவனம். 6. A way, வழி. 7. Beauty, அழகு. (சது.) அங்கேவனமாய்க்கிடக்கிறது. It grows there wild. வனசஞ்சாரம்--வனசஞ்சரிப்பு, s. [appel. வனசஞ்சாரி.] Dwelling, or roaming in a forest, residence in a wilderness. வனசம்--வனருகம், s.[as சலசம்.] A lotus, as water-born தாமரை; [ex சம், உரு கம்.] வனசரம், s. A wild elephant, as living in a forest, or forest-born, வனத்திற்பிறந்த யானை. 2. [prov.] Wilderness, a large jungle, பெருங்காடு. வனசரர்--வனவேடர், s. [pl.] Hunters, foresters. (சது.) வனசுரம், s. Desert, காடு. வனசெந்து, s. Animals of the desert. வனச்சார்பு, s. A sylvan tract, முல்லை நிலம். See சார்பு. வனபூமி, s. A wood-land-country. வனபோசனம், s. A picnic in the woods. 2. A sacred feast held in groves in the month of November to increase the fertility of the fields. வனமல்லிகை, s. The wild jasmine. வனமாலி, s. An epithet of Vishnu, as having worn a garland of the துளசி plant, விஷ்ணு; [ex மாலை.] வனவாசம், s. [appel. வனவாசி.] A dwelling or abiding place of a hermit. வனாந்தரம், s. A desert, or uninhabited place. (c.) 2. Desert after desert; [ex அந்தரம்.] 9) *