aṭkku (p. 7) கிறேன், அடக்கினேன், வேன், அடக்க, v. a. To subject, control, curb, bring to order--as foes, &c., compress, coerce, restrain, tame, break--as a horse--constrain, repress, cause to recede, bring one to terms, to still, compose, கீழ்ப் படுத்த. 2. To reduce, lessen, condense, abbreviate, குறைக்க. 3. To deposit, conceal, stow away, cover, inter, infold, புதைக்க. 4. To contain, hold, கொள்ள. 5. To encroach upon, seize unjustly, கவர. 6. To engross, monopolize, கைவசஞ்செய்ய. 7. To embody, incorporate, திரட்ட. அடக்கி, s. A taciturn person, one who conceals his real circumstances, ability, &c. 55)

amirutam (p. 20) (St.) அமிர்தம், s. Immortality, அழியாமை. 2. Ambrosia, nectar, milk, honey, அமிழ்தம். 3. A restorative, a reviving medicine, stimulant, மூர்ச்சை தீர்த்துயிருந்தருமருந்து. 4. Sweetness, இனிமை. 5. Water, நீர். 6. Final emancipation, மோட் சம். Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தகலசம், s. That which contains nectar, (fig.) a woman's breast. அமிர்தகலை, s. A phase of the moon. அமிர்தகிரணன், s. The moon. அமிர்தங்கலங்க, inf. To be disturbed, shocked, &c. as the brain by a blow, மூளைகலங்க. அமிர்தசஞ்சீவினி, s. A medicament supposed to restore the slain to life. அமிர்தபிந்து, s. One of the thirtytwo உபநிடதம். அமிர்தரசம், s. An ambrosial juice. அமிர்தவல்லி, s. A creeper. See அமுதவல்லி. அமிர்தன், s. An immortal, God, கடவுள். (p.) Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தாசனர்--அமுதாசனர், s. The gods, தேவர். Wils. p. 62. AMRITASHANA. 10) *

iracam (p. 48) s. Flavor, relish; what is tasteful, agreeable, palatable, delicious; taste in general, good or bad--also the six flavors. (See சுவை.) 2. Sweetness, இனிமை. 3. Sweet juice of fruits, &c., vegetable juice in general, சாறு. 4. Mercury, quicksilver, hydrargyrum, பாதரசம். 5. (p.) One of the juices of the body, சத்ததாதுவினொன்று. (See தாது.) It corresponds more with chyle than any other, but probably it is fanciful. 6. Pepper-water made of several ingredients, மிளகுநீர். 7. [in rhetoric.] The passions or emotions of the mind expressed by gesture, exhibited in action and transferred to poetry, வீரமுதலியவெண்சுவை. Of these eight are given; viz.: 1. வீரம் or வீரியம், courage. 2. அச்சம், பயம், or பயானகம், fear, terror. 3. இழிப்பு, விபற்சம், குற்சை, அருவரு ப்பு, abominating, loathing at or disgusting. 4. வியப்பு or அற்புதம், wonder, surprise, astonishment. 5. காமம், சிங்காரம், சிருங்காரம், love, sexual love. 6. அவலம் or கருணை, acute sensibility, weakness, tenderness, mercy, pity, clemency. 7. உருத்திரம், கோ பம், இரௌத்திரம், பெருங்கோபம், warlike fury, wrath, displeasure, rage. 8. நகை, பெரு நகை or ஆசியம், laughter, mirth, risibility, great or intense laughter, laughing in contempt. By some, சாந்தம், tranquillity, equanimity, peace, abstraction or the stoicism of the ascetics; and by others வற்சலம், parental tenderness are given as a ninth meaning; இரசம் is added at pleasure with the loss in some cases of its initial-as வீராசம், இழிப்பிரசம், &c. Wils. p. 697. RASA. இரசகந்தாயம், s. Tribute, the fatness of the earth. இரசகந்தாயமாய்ப்பேச, inf. To speak pleasingly. இரசகருப்பூரம், s. Muriate of mercury, ஓர்மருந்து. இரசகுண்டு, s. [prop. இரசக்குண் டு.] A globular glass filled with mercury as a decoration at weddings, &c., also as a charm. இரசகுளிகை--இரசமாத்திரை, s. A quick-silver pill employed in medicine, இரசத்தினாற்செய்தமாத்திரை. 2. [in alchemy.] A pill feigned to be used by a class of persons called சித்தர், now in the world of Indra, who thereby perform supernatural actions--as கமனஞ்செய்கை, or passing through the air to any desired place, சித்தர்குளிகை. இரசக்கட்டு, s. Condensed mercury, சூதக்கட்டு. இரசக்கிணறு--இரசக்குழி, s. A pit or mine where quick-silver is obtained. இரசக்குடுக்கை, s. A little bottle of mercury. இரசசிந்தூரம், s. Red precipitate of mercury. இரசஞ்சுத்திபண்ண, inf. To purify quick-silver. இரசதாது, s. Quick-silver, சூதம். Wils. p. 698. RASAD'HATU. இரசதாளி, s. A species of plantain, கப்பல்வாழை. இரசத்தைக்கட்டிப்புடமிட, inf. To reduce mercury by decoction. இரசத்தைப்பஸ்மமாக்க, inf. To reduce mercury into powder. இரசநாதம், s. Quick-silver, இர சம். Wils. p. 698. RASANATHA. இரசபஸ்பம்--இரசபஸ்மம்--இரச பற்பம், s. Mercury reduced to white powder, a kind of muriate of mercury or calcinated mercury, சூதபஸ்பம். Wils. p. 698. RASAB'HASMAN. இரசபாஷாணம், s. A kind of prepared arsenic. இரசப்பிரீதி--இரசமாதா, s. One of the hundred-and-twenty kinds of arsenic in its natural state. இரசமணி, s. Hard globules of mercury prepared by incantations, &c., and worn as an amulet in order to prevent evil, cure diseases, to promote success in undertakings, &c. இரசமுறிக்க, inf. To prepare mercury for medicine. 2. To carry mercury off from the body. இரசலிங்கம், s. Vermilion, சாதி லிங்கம். 2. A case of mercury for a linga. இரசவாதம்--இரசவித்தை, s. Alchemy--one of the sixty-four கலைஞானம். இரசவாதம்பண்ண, inf. To practise the art of alchemy. இரசவாதி, s. An alchemist. இரசவாழை--இரதவாழை, s. [improp. இதரைவாழை.] A species of plantain, பேயன்வாழை. இரசவைப்பு, s. Any preparation from mercury--as a muriate, sulphate, &c., an amalgam. இரசனை, s. Flavor, deliciousness, sweetness, delicacy, சுவை. 2. The tongue, நாக்கு. 3. Juice, sap, essence, சாறு. இரசாதிபதி--இரசாதிபன், s. [in astrology.] The sun or one of the planets presiding over fruits, vegetables, &c., for the given years, இரசவஸ்துகட்கதி காரியாங்கிரகம். இரசாபாசம், A loss of flavor, or of juice. இரசேந்திரம், s. The philosopher's stone, இரசத்தினாற்செய்த ஏந்திரம். Wils. p. 699. RASENDRA. இரசேந்திரியம், s. The tongue, நாக்கு. இரசிக்க, inf. To be pleasant to the taste, ear or mind; to delight, gratify உருசிக்க. இரசிப்பு, v. noun. Sweetness, flavor, இனிமை. 40) *

iḷi (p. 56) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grin, show the teeth--as in cringing, craving, &c., பல்லிளிக்க. 2. To laugh in a silly manner, to simper, giggle, களகளவெனச்சிரிக்க. 3. v. a. To ridicule, scorn, deride, பரிகாசஞ்செய்ய. 4. To disgrace, contemn, அவமதிக்க. (c.) இளித்தவாய்ப்பட்டம், s. Notoriety for grinning, இளிச்சவாயனெனப்படுகை. 2. The character of a sauntering idler. 3. The state or character of one baffled or defeated in his projects. குரங்குபோலிளித்தவாயன். One who grins like a monkey. பல்லையிளிக்க, inf. To laugh foolishly. இளிச்சற்கண், s. Blear eyes, eyes sore with rheum. இளிப்பு--இளிவு, v. noun. Grinning, simpering, tittering, பல்லிளிக்கை. 2. Ridicule, scorn, derision, இழிவு. 3. Disgrace, நிந்தை. நாயையடித்துப்பல்லிளிவுபார்க்கிறதினாலேயென் ன? What will it avail to strike a dog and then look at its grin? [prov.] எள்ளினிளிவாமென்றெண்ணி. Considering that it would be disrespectful to neglect him. (குறள்.) 8)

uṭṭaṇam (p. 59) --உஷ்ணம், s. Vehement or intense heat of fire, of the sun, of the weather, or of the body, வெப்பம். Wils. p. 165. USHN'A. உட்டணகாசம், s. A disease, வெப் பக்காசம். உட்டணகாலம், s. The hot season, hot weather. உட்டணங்கொண்டிருக்கிறவன், s. One affected with excessive heat in the body. உட்டணசஞ்சீவி, s. The பிரண் டை plant, Vitis quadrangularis. உட்டணசிகை, s. The sign in which either the planet mars, saturn or the sun is situated. உட்டணசைத்தியம், s. The use of hot or pungent things to cool the system--as pepper, hot water, &c. உட்டணபூமி, s. A hot country or the torrid zone. 2. Heat and cold. உட்டணாதிக்கம், s. The prevalence of heat in the body, weather, or climate. உட்டணவாயு, s. Hot humors in the body. உட்டணவியாதி, s. A disease-the whites--supposed to be caused by heat in the system. 109)

upatēcam (p. 61) s. [pref. உப.] Spiritual instruction, teaching, doctrine, போத கம். 2. (fig.) Advice in general, புத்தி. 3. The initiation of the pupil into the mysteries of his religion, சமயாசாரவுபதேசம். 4. A form of secret instruction, incantations, &c., given by the Guru to his disciple, on his admission into any of the four stages or degrees, மந்திரோபதேசம். Wils. p. 154. UPADESHA. குரூபதேசந்தவறாதவன். One who deviates not from the instructions of his Guru. உபதேசகலை, s. That portion of the Vedas which treats of the divine attributes, operations, &c. See ஆகமம், also தந்திரகலை and மந்திரகலை. உபதேசகன், s. A teacher, an instructor, போதகன். Wils. p. 154. UPADESHAKA. உபதேசஞ்சொல்ல, inf. To give spiritual advice in secret, according to the proficiency, attainments, devotedness, &c., of the disciple. 2. To give advice, to instigate, &c. உபதேசம்பண்ண, inf. To initiate one into the mysteries of the religion by teaching the formul&ae;, &c. மந்திரோபதேசம், s. Teaching the muntra to the disciple. ஞானோபதேசம், s. Instruction in religious mysteries, a catechism. 33)

uyir (p. 63) s. Life, soul, vitality, animal or vegetable life, சீவன். 2. Wind, காற்று. 3. A vowel, உயிரெழுத்து. 4. A living being, human, brute, or vegetable; an animal, ஓரறி வுயிர்முதலியசீவராசி. உயிருமுடலும்போல. As closely united as the soul and body. உயிர்போய்விட்டது. Life is gone. மன்னுயிர்க்கிரங்குகிறது. To be compassionate to other living creatures. உயிரடங்க, inf. To be in a state of insensibility, be in a swoon, to be suspended as the vital powers. உயிரடைய, inf. To revive, to be reanimated. உயிரளபு--உயிரளபெடை, s. The lengthening of a vowel in verse. See அளபெடை. உயிரறுதியும். Till the very end of life. உயிருதவி, s. Aid in a fatal juncture. 2. Aid by sacrificing life for another. உயிரெடுக்க, inf. To take away life. உயிரெழுத்து, s. A vowel, ஆவி. உயிரொடுங்க, inf. To be reduced as the powers before death, உயிரடங்க. 2. To die, சாவ. உயிரொளிக்க, inf. [prov.] To feign great weakness, sickness, inability, &c., in order to gain or effect an object, உயிர்மறைக்க. உயிரொளித்தகள்ளன், s. A cringing deceiver who though rich and strong makes pretensions to the contrary. உயிரோம்ப, inf. To support life, maintain, உயிர்காக்க. உயிர்கலக்க, inf. To revive, to be diffused--as life through the body in one that has been swooning, &c. 2. To reunite as the soul with the body in one restored to life. 3. (fig.) To be relieved from anxiety, &c. உயிர்குடிக்க, inf. To devour life, kill (a war term), also used of demons and ferocious deities, கொல்ல. உயிர்கொள்ள, inf. To take the life of an antagonist--as in battle, &c., உயிர்வாங்க. உயிர்க்கட்டை, s. The body, உடம்பு. உயிர்க்கணம், s. One of the four auspicious feet with which to begin a poem consisting of three நேர்--as தே, மாங், காய். 2. Vowels, உயிரெழுத்து. See கணம். உயிர்க்கருணேசம், s. The power of affection which is friendly to life, இச்சாசத்தி. உயிர்தருமருந்து, s. A restorative, a cordial, an elixir, மிருதசஞ்சீவினி. உயிர்த்தறுவாய், s. A great emergency, a critical juncture, extreme danger. See பிராணத்தறுவாய். உயிர்த்தானம், s. The seat of life, any vital part of the body, உயிர்நிலை. உயிர்த்துணை, s. A friend in extremity, ஆபத்திற்சகாயஞ்செய்பவன். 2. A friend dear as life, பிராணசிநேகன். 3. (p.) A wife, மனைவி. 4. A husband, கணவன். 5. God, கடவுள். உயிர்த்துணைவன், s. A very dear friend, உயிரையொத்தசிநேகன். 2. (p.) A husband, கண்வன். உயிர்த்துணைவி, s. A wife, மனைவி. 2. A lady's choice female friend, உயிர்த் தோழி. 3. Sarasvati the consort of Bramah, சரச்சுவதி. (p.) உயிர்த்தோழமை, s. Intimate friendship. உயிர்த்தோழன், s. A very trusty or bosom friend, a friend dear as life, பிராணசிநேகன். உயிர்த்தோழி, s. A lady's choice female companion, உயிர்ப்பாங்கி. உயிர்நிலை--உயிர்நிலையகம், s. The body as the seat of life, or station of the soul, உடல். 2. The vital parts essential to life, உயிர்த்தானம். உயிர்பிழைக்க--உயிருய்ய, inf. To survive a calamity, escape from, or live through a time of peril, தப்பிப்பிழைக்க. 2. To live, maintain life, subsist, உயிர் வாழ. உயிர்போக, inf. To expire, to die. உயிர்ப்பழி, s. The guilt of murder, உயிர்க்கொலை. 2. Vengeance, divine or human, persuing the murderer to death, regarded as the ghost of the murdered person, பிரமகத்தி. உயிர்ப்பிராணி, s. [vul.] A living creature, a brute, an inferior animal, சீவபிராணி. உயிர்மாய்க்க, inf. To destroy one's self, commit suicide, தன்னுயிரைப்போக்க. 2. To murder, kill, கொலைசெய்ய. உயிர்மெய்--உயிர்மெய்யெழுத்து, s. An animated consonant, a consonant combined with a vowel, ஓரெழுத்து; (lit.) a living body. உயிர்வாங்க, inf. To take away life, உயிரெடுக்க. உயிர்வாழ்க்கை, s. The enjoyment of life, சீவிக்கை. உயிர்வாழ, inf. To live--as men or brutes, சீவனோடிருக்க. 2. To enjoy life, be happy, prosperous, சுகமாகவாழ. உயிர்வேதனை, s. Causes of pain or distress, of which twelve are given, viz.: 1. அனல், heat or fire. 2. சீதம், cold. 3. அசனி, thunder-bolts. 4. புனல், water. 5. வாதம், wind. 6. ஆயுதம், weapons. 7. நஞ்சு, poisons. 8. மருந்து, medicines. 9. பசி, hunger. 1. தாகம், thirst. 11. பிணி, disease. 12. முனிவறாமை, malice. (p.) உள்ளுயிர், s. The life within; i. e. God, கடவுள். (p.) மன்னுயிர்க்கிரங்க, inf. To be kind to living creatures. (p.) 21)

elumiccai (p. 73) s. A lime tree, a lemon tree, ஓர்மரம், Citrus acida, Rox. எலுமிச்சங்காய், s. An unripe lemon. எலுமிச்சம்பழம், s. The ripe fruit of the lemon tree. எலுமிச்சஞ்செடி, s. A lemon plant. காட்டெலுமிச்சை, s. Wild lime, Limonia alata. கொடியெலுமிச்சை, s. A kind of creeper whose fruit resembles a lime. கஸ்தூரியெலுமிச்சை, s. A small species of lemon, Triphasia trifoliata, D. C. சிதம்பரவெலுமிச்சை, s. [prov.] A species of lime tree which bears large fruit.--Note. In the names of some trees ending in ஐ, this letter becomes அம் in combination--as எலுமிச்சங்காய்.

ōṭati (p. 84) --ஓஷதி, s. An annual plant, a deciduous herb or tree that dies after once bearing fruit, ஒருகாற்காய்த்துப்படு மரம். Wils. p. 175. OSHATHI. 2. A creeping plant in general, பூங்கொடி. 3. A general term for different surgical medicaments including சல்லியகரணி--சந்தானகரணி --சமானகரணி--சஞ்சீவகரணி. 71)

auṭatam (p. 84) --ஔஷதம், s. [com. அவுழ்தம்.] Medicine, a medicament or drug, மருந்து. 2. An antidote, a remedy, மாற்றும ருந்து. 3. A feigned class of vegetable medicines possessing wonderful properties, of which four kinds are specified, viz.: 1. சல்லியகரணி, medicines curing wounds made with pointed weapons. 2. சந்தானகரணி, setting broken bones. 3. சமா னகரணி, or சம்பன்னகரணி, curing bruises, scars, &c. 4. சஞ்சீவகரணி, or சஞ்சீவி restoration of the swooning or the dead. Wils. p. 177. OUSHATA. இலங்கனம்பரமௌஷதம். Dieting or abstinence is the best medicine for the sick. 129) *

kṇicm (p. 89) s. Estimate, conjecture, rough calculation, guess, மதிப்பு. 2. Honor, dignity, respectability, worth, weight of character, கனம். 3. Weight in the hand, size, bulk, measure, &c., in a limited sense, அளவு. This word is a corruption of கணிதம். ஒருபாக்குக்கணிசம்அவின். Opium as much as a betel-nut. கைக்கணிசத்துக்குத்தூக்கிப்பார்க்க. To weigh in the hand. கணிசக்காரன், s. A respectable person, மதிப்புடையோன். கணிசஞ்சொல்ல, inf. To give an estimate. கணிசமறிய, inf. To know a person's rank, respectability, property, learning. கணிசமாய்க்கொண்டுபோக, inf. To take away a considerable quantity. கணிசமாய்க்கொண்டுபோக--கணி சமாய்நடத்த, inf. To treat one respectfully. கணிசம்பார்க்க, inf. To estimate, to conjecture. 2. To weigh a thing in the hand. 3. To be scrupulous or tenacious of one's own dignity. 4. To discriminate between persons in respect of caste, rank, &c. 5. To pry into or look after a person's rank, respectability, &c. 5)

cangkṣēpam (p. 156) s. See சஞ்சேபம். 37) *

cccu (p. 157) s. A bird's beak, பறவைமூக்கு, (a change of சஞ்சு). 2. A kind of aquatic plant, நீர்ச்சுண்டி. (சது.) 3. [loc.] Bustle, confusion, சந்தடி. 4. (Rott.) Littleness, smallness, கொஞ்சம். 5. [prov.] Inferior tobacco leaves, those lowest on the stalk, கெட்டபுகையிலை. சச்சிலகப்பட்டுமொச்சைநாறவோ. It does not become a person to interfere in dishonorable affairs. சச்சாய்க்கிடக்க, inf. To be in confusion. (c.) சச்சாயிருக்க, inf. To be thronged. 2. [prov.] To be inferior--as bad tobacco. 2)

cañcāram (p. 157) s. (ex Sa. Sanchara.) Sojourning, abiding, dwelling, inhabiting, சஞ்சரிக்கை. 2. Rightful or natural residence, as men in villages, beasts in jungles, fishes in water, &c., வாசஞ்செய்கை. 3. (p.) The rising and falling of the voice, in singing the notes of the gamut, ஆரோகண அவரோகணக்கலப்பு. 4. [loc.] The elephantstable, யானைக்கூடம். See சஞ்சரி. (c.) அங்கேமனித சஞ்சாரமில்லை. It is not frequented by men; it is a solitary place. சஞ்சாரபிரேதம், s. One who is civilly dead--of no estimation. (lit.) a moving careass. சஞ்சாரம்பண்ண, inf. To lodge, dwell, &c.,--as சஞ்சரிக்க. சஞ்சாரி, s. An inhabitant, frequenter, &c., சஞ்சரிப்போன். (p.) 12)

cañcīvakaraṇi (p. 157) s. A medicament that restores suspended animation, உயிர்தருமருந் து; [ex சஞ்சீவ, animating, et கரணி, maker.] 2. The tamarind tree, புளியமரம். (சது.) 17)