cattiyam (p. 159) s. Truth, veracity, sincerity, உண்மை. 2. An oath, swearing, சபதம். W. p. 885. SATYA. 3. Trial by ordeal, சத்திய சோதனை. 4. (R.) The குறிஞ்சா plant. சத்தியமேகொல்லுஞ்சத்தியமேவெல்லும். Truth is great and will prevail. சத்தியக்கடுதாசி, s. [prov.] An affidavit. (Limited.) சத்தியங்கெட்டவன், s. appel. n. An alien to truth. சத்தியங்கேட்க, inf. To put one on his oath. (c.) சத்தியசம்பன்னன், s. A man of veracity. See சம்பன்னம். சத்தியஞ்செய்விக்க, inf. To administer an oath. சத்தியந்தப்ப, inf. To swerve from truth; to become insincere, to fail in one's promises. சத்தியதரிசனி, s. The title of the author of the சிவஞானபோதம் in Tamil--as மெய்கண்டான். சத்தியநாதர், s. The first of the சித்தர். சத்தியநிருவாணம், s. Entire liberation from births, &c., and consequent supreme bliss. (p.) சத்தியப்பிரமாணம்--சத்தியபிரமாணி க்கம், s. Veracity; pure, unmixed truth. 2. A true oath. (c.) சத்தியம்பண்ண, inf. To take an oath, to swear. சத்தியம்பண்ணிக்கொடுக்க, inf. To take an oath in order to remove another's suspicions. சத்தியயுகம், s. The first of the four yugas, the age of truth, the golden age, கிரேதாயுகம். சத்தியலோகம், s. The highest of the seven upper worlds said by some to be the abode of Brahma, and by the Saivas to be that of Siva, ஓர்லோகம். சத்தியவசனம்--சத்தியவாக்கு--சத்திய வாசகம்--சத்தியவாய்மை, s. A true saying or assertion; an infallible truth. சத்தியவதி, s. The mother of Vyasa, வியாசன்றாய். சத்தியவந்தன்--சத்தியவாசகன்--சத்திய வாக்கி--சத்தியவாதி--சத்தியவான், s. A person of veracity, a faithful person. சத்தியவிரதன், s. One who scrupulously adheres to the truth. 2. One who has taken a vow always to speak the truth. 3. A name of the eldest of the five Pandavas. 4. The twenty-fifth king of the Solar dynasty in the second age (Sa. Satyavrata.) சத்தியவேதம், s. The true Veda, or holy writings. 2. [in christian usage.] The holy scriptures, the Bible. 3. [in Rom. Catholic usage.] The Christian religion. சத்தியவேதக்காரர், s. Christians, also the Romanists. (c.) 62) *

cittar (p. 182) s. One of the eighteen classes of supernals, or demigods inhabiting the middle air or region between the earth and the sun, embracing several subdivisions, தேவகணத்தொருதிறத்தோர். 2. A class of magicians who, by the performance of certain mystical and magical rites, have acquired superhuman powers, being able to perform miracles; or one or more of the eight சித்தி, அஷ்டசித்தியடைந் தோர். 3. Ascetics who, by mystical and austere practices, have attained one or all of the five purposes: viz., the affluence, the form, or the society of the supernals, residence in the divine lokas; or identification with the deity, ஞானசித்தியடைந்தோர்; [ex சித்தி, success.] W. p. 924. SID'DHA. சித்தர்கணம், s. The classes of சித்தர். சித்தர்குளிகை, s. A magical pill giving power to fly. See under குளிகை. சித்தர்நூல், s. The science of medicine, வாகடம். 2. (R.) Treatises composed by சித்தர். பாம்பாட்டிச்சித்தர், s. A சித்தன் of note as an author, whose name is derived from playing with a snake. See பாம்பு. பதினெட்டுச்சித்தர், s. The eighteen celebrated சித்தர். நவகோடிசித்தர், s. The nine crores of சித்தர். நவசித்தர், s. The nine principal Siddhars. viz.: சத்தியநாதர், சதோகநாதர், ஆதிநா தர், அநாதிநாதர், வகுளிநாதர், மதங்கநாதர், மச்சேந் திரநாதர், கடேந்திரநாதர், கோரக்கநாதர், which see in their places. 62)