uṭu (p. 59) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dress, attire, put on clothes, வஸ்திரந்தரிக்க. 2. To dress another, ஒருவனுக் குடுக்க. 3. (fig.) (p.) To surround, encircle, சூழ. பிள்ளைக்குச்சீலையுடுத்தாள். She dressed the child. பூசலார்விழிக்குச்சந்தப்பூந்தழையுடுத்து. Adorning the attractive eyed body with boughs of the sandal tree. (திருச்செந்திற்புராணம்.) உடுகூறை, s. Clothes--in colloquial use, chiefly woman's. உடுத்தவாடை, s. Home-dress or dishabille, under-clothes. உடுத்தவாடையில்லாதாணீராட்டும். A woman's bathing without her under-garments (is improper). (திரிகடுகம்.) உடுத்துக்கொள்ள, inf. To dress one's self. உடுத்துவிட, inf. To dress another. உடுபாவனை, s. Mode or style of dress. 2. [prov.] A suit of clothes. 3. (Rott.) Clean clothes. உடுபுடவை, s. Garments. உடுமானம், s. A dress befitting a person's station in life. நகருடுத்த, rel. part. Surrounding the city. கடலுடுத்தபார், s. The sea-girt earth. உடுக்கை, v. noun. Dressing. 2. s. Raiment, clothing, உடை. உடுக்கையிழந்தவன்கைபோலவாங்கேயிடுக்கண்க ளைவதாநட்பு. (Real) friendship to one removes his distress with that promptitude with which the hands of him whose garments are loosened (while before an assembly) adjust them. (குறள்.) உடுப்பு, s. Clothes, garments, clothing, vesture, dress, வஸ்திரம். உடுப்புடுக்க, inf. To dress, clothe (one's self of another). 90)

cnt (p. 159) adj. [from the Latin Sanctus.] Saint, as in சந்தப்பாப்பு, சந்தந்தோனி. (Rom. usage.) 73)

cantappāṇam (p. 159) s. [prov. vul. but correctly சந்தர்ப்பணம், from Sa. Santarpan'a, emollient, soothing.] A kind of salve applied to boils or tumors, ஓர்மருந்துச்சேர்வை. 81)

cantam (p. 159) s. Metre in poetry,--also musical flow or harmony in verse, resembling the metre of the Greeks and Romans, கலிவண்ணம். W. p. 334. CH'HANDAS. 2. Shape, form, likeness, வடிவு. 3. Color, hue, நிறம். 4. Beauty--as அந்தம், அழகு. (c.) 5. (a contraction of சந்தனம்.) Sandal. 6. [prov.] Manners, habits, பழக்கம். ஆள்அழகுசந்தமில்லாதவன். His is not a handsome person. சந்தங்கெட--சந்தஞ்சிதைய, inf. To strike a wrong note. 2. (p.) To lose beauty and symmetry. சந்தப்பா, s. A kind of verse in which twenty-six letters make a stanza of four lines, ஓர்விதப்பா. சந்தமறியாதவன், s. An inferior poet. சந்தமாய்ப்படிக்க, inf. To sing melodiously. சந்தவிகற்பம்--சந்தபேதம், s. Discord in music. சந்தவிதி, s. The art of poetic harmony. சந்தவிருத்தம், s. A stanza of a pleasing kind of metre, ஓர்விருத்தம். சந்தவாக்கு, s. [prov.] Low habits, meanness of disposition or manners as in person of low descent. (Limited.) 83)

tppu (p. 223) கிறேன், தப்பினேன், வேன், தப்ப, v. n. To miss a mark; to fail, பிசக. 2. To err, mistake, turn aside or wander from a course, a line or path; to blunder, தவற. 3. To miscarry, to be frustrated, disappointed, எண்ணங்குலைய. 4. To deviate from rectitude, fail in duty, வழுவ. 5. To go wrong--as a tune, recitation, or calculation, பிறழ. 6. To escape injury, desert, elope, விலக. 7. To escape, slip out, or away, to get free, get safe away, desert, elope, விலக. 7. To escape injury, to be saved, rescued, delivered, preserved, அபா யத்தினீங்க. (c.) அவன்தலையுடையக்கொஞ்சந்தப்பிற்று. He just escaped a broken head. தப்பிவிட, inf. To let escape, to cause, to release.2. To blunder, to make a mistake in calculation. தப்பவைக்க, inf. To release, to cause to escape. தப்பாமல், adv. Without fail, inevitably. தப்புவிக்க, inf. To rescue, extricate, liberate, deliver, save from injury or danger, தப்பச்செய்ய. கைதப்பிச்செய்ய, inf. To make a slip of the hand. வாயதப்பிச்சொல்ல, inf. To make a mistake in speaking. நிலைதப்பினவன், appel. n. One who has lost his standing in religion or morals. 77)

vacam (p. 374) s. Subordination; subjection, dependence, கீழ்ப்படிகை. 2. Possession, கை வசம். 3. Proper state, condition, நிலைவரம். 4. Good order, regularity, ஒழுங்கு. 5. Possibility, power, இயலுகை. 6. Occupancy, ஆட்சி. W. p. 742. VASA. இதுஎன்வசத்திலிருக்கிறது. It is in my possession. இதுஅவன்வசமல்ல. It is beyond his ability. சரீரம்வசமில்லாமலிருக்கிறது. I am indisposed. அதைஎன்வசம்பண்ணினான். He has put it in my possession. அதுவசத்துக்குவராமற்போயிற்று. It did not succeed. வசமறியாமலகப்பட்டுக்கொண்டான். Not knowing what was proper, he became entangled. அவன்வசத்துக்குவந்தான். He is reformed. அவனங்கேவசமறியாமற்போனான். He went there not knowing the state [of things.] சப்பட்டைவசமாய்வை. Lay it along flat. சுவசம், s. Good health; better circumstances. புறவசம், s. Another's affair, or possession. வசகிருதி, s. [com. வசவிருதி.] Act of taming, training, reforming; [ex கிருதி.] வசக்கட்டு, s. Possession. (R.) இதார்வசக்கட்டாயிருக்கிறது. To whom does this belong? வசக்கேடு--வசப்பிழை, s. Loss of health, disorder, delirium. (Beschi.) வசங்கட்டிவைக்க, inf. To deposit a thing in custody of an arbitrator. (R.) வசங்கண்டவன், appel. n. One who understands the state of things. 2. A man of much experience. வசங்கெட்டவன், appel. n. An impotent man, one whose health is impaired. 2. A man in reduced circumstances. 3. (R.) One who has set himself free. வசஞ்செய்ய--வசப்படுத்த--வசமாக்க --வசம்பண்ண, inf. [intrans. வசப்பட--வச மாக.] To bring into one's possession, or under one's power. அவன்வசப்பட்டான். He submitted, yielded. வசந்தப்பி, [as an adv.] Irregularly, on the wrong side. இதுவசந்தப்பிச்சேர்த்திருக்கிறது. The parts of the frame are irregularly, joined. வசமழிக்க, inf. To renounce subjection. (Beschi.) வசமாக்க, inf. To make one's own. See வசஞ்செய்ய. வசமாய், adv. A right, in good order. வசமாயிணை. Join it properly. வசமாய்வை. Place it rightly. வசவிர்த்தி, s. Acting according to the pleasure of another. 34) *