kūṭṭm (p. 133) v. noun. Junction, combination, meeting, union, contact, confluence, கூடு கை. 2. Crowd, multitude, assembly, company; collection of persons, animals or things; flock, herd, clump, swarm, group, திரள். 3. Association, society, party, confederation; சனக்கூட்டம். 4. Class, kind, series, set, pair, brace, species, genus, தொகுதி. 5. Copulation, conjugal life, ஸ்திரீபுருஷசஞ்சாரம். 6. Kindred, relations, connexions, race, tribe, caste, இனம். 7. Battle, engagement, fighting, போர். 8. Friendship, intimacy, companionship, சினேகம். 9. Multiplicity of a family or tribe, numerousness, மிகுதி. 1. [in gram.] Coalescence, combination --as of letters, &c., மயக்கு; [ex கூடு, collect, unite, &c.] 11. (சது.) Cakes of the refuse of cocoanuts, rape-seed, illupy-seed, &c., after pressing out the oil, பிண்ணாக்கு. கூட்டங்கூட்டமாய். In crowds, in companies, in flocks, &c. அவன்என்கூட்டமல்ல. He is not my relation; he is not of my caste. இந்துவோடிரவிகூட்டம், s. Conjunction of the moon with the sun; the new moon, அமாவாசை. (நிக.) கூட்டங்கூட, inf. To assemble, or crowd together, to meet. 2. To hold a meeting. கூட்டத்தார், s. Relations, persons of the same family, tribe, &c. 2. Partisans, members of the same society or class. 3. Companions, friends, associates. 4. Society, association. 5. A class of demons moving in companies. கூட்டநாட்டம், v. noun. Associating, keeping company with, &c. 2. Holding society, assemblage. கூட்டமாயிருக்க, inf. To be crowded. ஒன்றன்கூட்டம், s. [in gram.] An aggregate of things of the same kind. 28)

caṉam (p. 173) s. People, mankind, persons, community, folks, men, மக்கட்சாதி. W. p. 339. JANA. 2. Relations, one's own people, இனம். (c.) 3. Multitude, drove, flock, draft of fish, மீன்முதலியவற்றின்கூட்டம். (பார.) இனத்தார்சனத்தார், appel. n. Near and remote relations; also இளஞ்சனம். சனக்கட்டு, s. Numerousness of relations, a large family circle. சனசதளம், s. A crowd of people. See சதளம். சனக்கூட்டம்--சனத்திரள்--சனசமூகம், s. An assembly of people, a crowd. சனஞ்சாதி, s. One's own family and caste. சனசந்தடி, s. A thick crowd, a densethrong. See சந்தடி. சனஸ்தானம், s. An inhabited place as distinguished from wild tracts, சன மிருக்குமிடம். (p.) சனத்தோடேசனம், s. Associating with one's own people. சனத்துரோகி, s. A misanthrope, a malicious person. See துரோகி. சனநெருக்கம்--சனநெருக்கு, s. A crowd or pressure of people. சனபதம், s. Mankind, சனம், (பார.) 2. An inhabited region, நாடு. W. p. 339. JANAPADA. சனப்போக்குவரத்து, s. The frequent going and coming of people. சனமுள்ளவன், s. A man with many relations. சனவரத்து, s. An influx of people; [ex வரத்து.] சனஞ்சேர்க்க, inf. To levy an army, to collect forces. 2. To collect helpers, partisans, &c. 3. To collect constituents, to get voters. சனோபகாரம், s. Philanthrophy. வெகுசனம், s. Many people, a large household. வெகுசனவாக்கியங்கர்த்தவ்வியம். What many people approve is to be done. யதார்த்தவாதிவெகுசனவிரோதி. One who speaks the truth (at all times) will make many enemies. 59) *