caṉṉiyācam (p. 174) s. Asceticism, abandonment of all worldly possessions and attachments, being the highest and last of the four brahmanical states. See ஆச் சிரமம். 2. Relinquishment, renunciation, துறவு; [ex சம், entirely, et நியாசம், casting away.] W. p. 891. SANNYASA. சன்னியாசந்தரிக்க, inf. To assume the state and garb of the சன்னியாசி. சன்னியாசமார்க்கம், s. The order of சன்னியாசி. 2. The perpetual bachelorhood of a person of good morals. சன்னியாசமுத்திரை, s. The distinctive marks of the சன்னியாசி, viz.: the staff, the waterpot, an unshaven beard, dishevelied locks, ochred clothes, &c. *சா, A compound letter composed of ச் and ஆ. 2. s. [ex Sa. Jya, to decay.] Death, mortality, மரணம். 3. Devil, பேய். 4. [in astron.] The chord of an arc; but commonly used for அர்த்தச்சா--the sine of an arc. 5. An equation of the centre--as மந்தச்சா. 6. The annual parallax, of a planet. See கற்கிச்சா and மகரச்சா. W. p. 355. JYA. சாக்காடு, s. Mortality, death, மரணம்; [ex காடு, a verbal affix.] சாக்காட்ட--சாக்காக்க, inf. [prov.] To wait on the dying, affording aid, performing appropriate ceremonies, &c. சாக்குருவி--சாகுருவி, s. A night-bird, sometimes a screech owl, whose hoot is supposed to portend death. சாக்குறி, s. Omens or presages of death. சாச்சடங்கு, s. Funeral ceremonies performed within the first week, especially, cooking and taking congy on the third day, and rice on the eighth.--Note. In some places food is sent by the relatives for three days. சாசங்காரம், s. The completing of an equation. சாபலம், s. [in astron.] Equation to the centre for any given time. சாபறை--சாப்பறை, s. A kind of drum for funerals. சாபிள்ளை, s. A still-born child. (c.) சாமுகுர்த்தம், s. [in astrol.] The முகு ர்த்தம் time, when several of the planets are in unfavorable situations. சாமூஞ்சி, s. A dismal, ghastly countenance, a death-like look. சாமூஞ்சிபட, inf. To be ghastly, as the face of a sick person. சாமேளம், s. A funeral-drum; the mode of beating a drum for a funeral. சாவறுதி, s. The point of death, the last extremity. 2. [prov.] Slightness, want of force and vigour; [ex அறுதி.] சன்னியாசம்பண்ண, inf. To renounce social or secular life for the wandering life of the ascetic. 2. To abandon earthly associations, worldliness, secularity, &c. சமுசாரசன்னியாசம், s. Celibacy. See under சமுசாரம். 3) *

mārkkam (p. 351) s. A road, path, way, orbit, வழி. 2. Conduct, behavior, course of duty, religion, ஒழுக்கம். 3. The month of December, மார்கழி. W. p. 658. MARGA. 4. A street; a long street, நெடுந்தெரு. (சது.) 5. A kind of dance, ஓர்கூத்து. 6. A mode of beating time. See தாளப்பிரமாணம். எந்தமார்க்கமாய்ப்பிழைக்கிறான். How does he support himself? அதற்கொருமார்க்கம்பண்ணவேண்டும். You must find some way for it. அவன் அந்தமார்க்கமாய்ப்போய்விட்டான். He took that road. ஒருமார்க்கமாய்க்கிரகித்துக்கொண்டான். He has some what understood it, i. e. imperfectly. கிரகங்கள்தத்தம்மார்க்கங்களில் செல்லுகின்றன. The planets revolve in their orbits. அதொருமார்க்கமாய்ப்போயிற்று. The difficulty was in a manner settled. அவர்கள்வெகுமார்க்கமாய்ப்பேசிக்கொள்ளுகிறார்கள். They speak to one another very politely. அமார்க்கம், s. Irreligion. கிறிஸ்துமார்க்கம், s. Christianity, the christian religion. சன்னியாசமார்க்கம், s. Celibacy. சமுசாரமார்க்கம், s. Conjugal life. சன்மார்க்கம், s. Morality. துன்மார்க்கம், s. A wicked course. விபசாரமார்க்கம், s. Adultery. மார்க்கசகாயதேவர், s. A distinguished poet called வரகவி. Of his compositions, only பிள்ளைத்தமிழ் on the childhood of Skanda, remains. மார்க்கந்தப்பினவன், appel. n. An unprincipled man, one out of the right way. மார்க்கப்படுத்த--மார்க்கம்பண்ண, inf. To seek means. 2. To set in order. மார்க்கமாய், adv. Orderly, in the right way. மார்க்கமாய்ப்போகிறது. Going in the right path. 2. [in contempt.] Acting hypocritically. 28) *