tiṭṭu (p. 238) கிறேன், திட்டினேன், வேன், திட்ட, v. a. To abuse, to revile, நிந்திக்க. (c.) 2. [prov.] To abuse, to imprecate; to utter imprecations, without the power to inflict them. See சபிக்க. திட்டிக்கருக்க, inf. To scold one very much. திட்டு, v. noun. Abusing, defaming, reviling, scolding, வசை. 2. [prov.] Imprecation, malediction, low abuse. திட்டுக்கேட்க, inf. To be abused. 2. To be cursed; (lit.) to hear cursing. திட்டுத்திட்ட, inf. To abuse. திட்டுப்பலிக்குதல், v. noun. A curse taking effect. திட்டுமுட்டு, v. noun. [prov.] Reciprocal abuse, எதிர்நிந்தனை. திட்டுமுட்டுப்பட, inf. To attack each other with abuse. 26)

poṭi (p. 336) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be broken to pieces--as paddy, to become pulverized, துகளாக. 2. To perish. to be destroyed, கெட. 3. v. a. [prov.] To curse bitterly, சபிக்க. திட்டிப்பொடிகிறான். He curses you to powder. பொடிவு, v. noun. Any thing broken or shivered, சிதைவு. 2. Cursing, சபிப்பு. 92)