āṭcēpam (p. 38) s. Abuse, reviling, தூஷணை. 2. Censure, blame, reproach, குற் றம். 3. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். Wils. p. 14. AKSHEPA. 4. Objection, adverse argument, சங்கை. 5. Confutation, the refutation of an argument, நிராகரணம். (p.) ஆட்சேபசமாதானம், s. The rejoinder to an objection, சங்கைக்குத்தரம். 13)

camātāṉam (p. 163) s. An equable state, peace, tranquillity, composure, equanimity, கலக்கமின்மை. 2. Consent, agreement, சம்மதம். 3. Reconciliation, ஒப்புரவு. 4. A reconciliatory answer in reasoning, தக்க வுத்தரம். (c.) 5. The stoicism or indifference of the Yogi or Gnani to terrestrial things, மனவவைவு; [ex சமம், quiet, et ஆதானம், having.] 6. W. p. 896. SAMADHANA. Deep and devout meditation, restraining the mind from external objects, entire abstraction, யோகநிஷ்டை. சமாதானகரணி, s. A medicament that restores distorted or otherwise disfigured limbs, features, &c., காயத்தானெகிழ்ந்தவுறுப்பு களைக்கூட்டுமருந்து; [ex கரணி, maker.] சமாதானக்கொடி, s. A flag of truce, or of peace. சமாதானக்கட்டுப்பாடு, v. noun. Social bond or union. சமாதானத்தினாவி, s. [in Christian usage.] The spirit of peace. சமாதானப்பட--சமாதானமாக, inf. To be tranquil, peaceable, quiescent. 2. To consent, சம்மதிக்க. சமாதானப்படுத்த--சமாதானம்பண்ண, inf. To quiet, calm, assuage, tranquillize. 2. To placate, to pacify, to compose, soothe. 3. To induce consent. சமாதானம்பேச, inf. To treat or sue for peace. சமாதானவுருவகம், s. [in rhet.] A species of metaphor, ஓரலங்காரம். மனச்சமாதானம், s. Tranquillity of mind. 2. The stoicism of the ascetic whose passions are annihilated--as சமா தானம், 5. நித்தியசமாதானம், s. Eternal rest, everlasting felicity. [Christian usage.] 9) *

camutāyam (p. 163) s. A company, a multitude, an assembly, கூட்டம். 2. A society, association, சங்கம். 3. A collection, a quantity, திரள். W. p. 9. SAMUDAYA. 4. [adj.] Public, common to all, பொது. (p.) 5. [prov. also சமதாயம்]. Compromise, a mutual agreement.--சமாதானம். சமுதாயத்துக்குவருகிறதாய்க் காணவில்லை. It does not appear that the parties will come to a compromise. சமுதாயகாரியம், s. Public business. சமுதாயக்கிராமம், s. A village, the revenues of which are equally divided between the proprietor and inhabitants. சமுதாயம்பேச, inf. To speak impartially and without bias to differing parties. சமுதாயவிண்ணப்பம், s. [Christian usage.] A general supplication, litany. 56)

cittam (p. 182) s. Will, volition, one of the four faculties of the mind, உட்கரணநான்கி னொன்று. 2. Purpose, determination, resolution, pleasure, choice, உள்ளக்கருத்து. (c.) 3. The mind or heart as the seat of affection, காருண்ணியமனம். W. p. 325. CHITTA. 4. An established truth; a tenet or doctrine maintained by certain authorities, சித்தாந் தம். 5. Truth, certainty, உண்மை. 6. One of the twenty-seven astrological Yogas, யோகமிருபத்தேழிலொன்று. W. p. 924. SIDD'HA. 7. One of the twenty-eight Saiva Agamas, ஆகமமிருபத்தெட்டிலொன்று. உம்முடையசித்தம். According to your pleasure, as you please. சித்தத்தின்படி--சித்தமானபடி. According to one's pleasure, choice, &c. தங்கள் சித்தமெங்கள்பாக்கியம். Your pleasure is the source of our happiness; if you will it, we are made happy. சித்தசமாதானம், s. Certainty or steadfastness of mind in religion. 2. Peace of mind, tranquility, calmness. சித்தசமுசயம், s. Doubt of mind, hesitation, indetermination. (p.) சித்தசாந்தி, s. Stoical tranquility of mind, extinction of volitional feeling, &c., as attained by the ஞானி. (p.) சித்தசலனம், s. Agitation of mind, perturbation, disgust. See சலனம். சித்தஸ்வாதீனம், s. Command of one's will, self-control. சித்தஞ்செய்ய, inf. To settle, decide, give a final judgement, தீர்மானிக்க. 2. To will, desire; to direct, command; to be pleased, ஆக்கியாபிக்க. 3. To make ready, தயார்பண்ண. (Colloq.) சித்தத்தியாகம்--சித்தநிவர்த்தி, s. [prov.] Renunciation, entire subjection or extinction of the will and of secular purposes, resolves, desires, &c.,--as attained by severe abstract devotion in one ripening for liberation from births; absolute quiescence. See தியாகம். சித்தத்திற்கொள்ள, inf. To will, resolve, purpose, choose, prefer. சித்தந்திரும்ப--சித்தம்வர, inf. To be pleased to do, &c. (c.) சித்தப்பிரமை, s. Aberration of mind, infatuation, fascination, stupefaction, bewilderment, மனமயக்கு. 2. Derangement, madness; [ex பிரமை, stupor.] சித்தமாக, inf. To will, to desire; to purpose, resolve. (c.) சித்தமிரங்க, inf. To condescend, to be pleased, to do a favor, &c. சித்தயோகம், s. [in astrol.] A conjunction of the lunar constellations with the days of the week and of the phases of the moon,-- not deemed very favorable; the twenty-first of the twenty-seven yogas, யோகமிருபத்தேழிலொ ன்று. 2. One of the three யோகம் neither favorable, nor unfavorable. See யோகம். சித்தலயம், s. Extinction of the will and identification of the soul with the Supreme, as obtained by the ascetic; [ex இலயம்.] சித்தவிலாசம், s. Increase of volitions or of yielding to desires after earthly objects--oppo. to சித்தலயம். சாத்திரசித்தம், s. The sentiment or meaning of the shastras. 2. Tenets, opinions, &c., inculcated in the shastras. திடச்சித்தம், s. A firm, resolute mind. 60) *

tūtu (p. 253) s. Message, communication, errand, notice, tidings, செய்தி. 2. Embassage. embassy, commission, mission, தானாபதித்து வம். (Sa. Dûtya.) 3. (fig.) A negociator in love-intrigues, &c., messenger, ஒற்றன். 4. (fig.) Ambassador, envoy, தானாபதி. 5. A kind of poem representing a lady sending messages to her lover by her female companion, or by a bird, a beetle, &c., ஓர்பிரபந்தம்; [ex Sa. Du. to go.] (c.) தூதனுப்ப--தூதுவிட, inf. To send a message or messenger. தூதன், s. (fem. தூதி, தூதிகை, pl.தூதர், தூதர்கள்.) A messenger, a news-carrier, செய்தியறிவிப்போன். 2. An ambassador, nuncio, தானாபதி. 3. Agent, a spy, an emissary, ஒற்றன். 4. One who treats for another in love intrigues; சமாதானம் பேசுவோன். W. p. 418. DUTA. 5. The messenger who carries the news of a poisonous bite to the magician; by whose postures, gestures, words, &c., the fate of the bitten person is ascertained. 6. (Chirst, usage, with தேவ.) An angel. எமதூதன், s. A messenger of Yaman, the god of death, to carry away souls to his court. See எமன், இயமன். தூதனிலட்சணம், s. Posture, gestures. &c., of the messenger, with news of a snake bite. தூதன்சொல்லிலட்சணம், s. Words of the above messenger, of which the letters are counted to ascertain the patient's fate. தூதாள், s. (pl. தூதாட்கள்.) A messenger, a spy, as தூதன். தூதிற்பிரிவு, v. noun. (in love poetry.) Separation of husband from his wife to go on a message for the king. தூதுசொல்ல, inf. To deliver a message or errand. தூதுநடக்க--தூதுபோக, inf. To go on an errand, to act as a messenger. 25)

nā (p. 272) . s. Tongue, நாக்கு. 2. Clapper of a bell, மணிநா. 3. Index or tongue of a balance, துலைநா. 4. Bolt of a lock, பூட் டின்றாள். 5. Wards of a key, திறவுகோலின் நாக்கு. 6. Mouth-piece of a musical instrument, நாகசுரத்தினாக்கு. 7. Flame, அக்கினிச்சுவாலை. 8. The middle, the centre, நடு. (திவா.) நன்மை, s. Goodness, benefit, benefaction, உபகாரம். 2. Utility, help, aid, உதவி. 3. Virtue, morality, சன்மார்க்கம். 4. Peace, concord, சமாதானம். 5. Auspiciousness, prosperity, welfare, சுபம். 6. Good nature, good temper, நற்குணம். 7. Good deeds of former births, as enjoyed in the present life. நல்வினை. 8. [in comb. with ஆக.] Puberty of a girl, as an auspicious event, பெண்நன்மையாக. 9. [R. Cath. usage.] The Eucharist, நற்கருணை; [ex நல்.] (c.) உன்காரியம்நன்மையாகும். Your undertaking will prosper; a prognostic. நன்மைகடைப்பிடித்தல், v. noun. Holding right principles firmly; one of the eight acts of beneficence. See தயாவிருத்தி. நன்மைசெய்ய, inf. To do good. நன்மைதீமை, s. Good and evil, prosperity and adversity. 2. The last words of a dying person aware of his state. 3. Festive and funeral occasions. (c.) நன்தீமைக்கவனைஅழைக்கிறதில்லை. They do not invite him either to festivities or funerals. நன்மைதீமையிரண்டுமில்லாதவன். A good natured, harmless person. 2. A simpleton. நன்மைதீமைசொல்ல, inf. To praise and dispraise. 2. To utter the last words before death; often used with போட. நன்மைப்பகுதி-நன்மைப்பேறு, s. Good deeds of former births bringing enjoyment in the present life, நல்வினைப்பயன். நன்மையானபெண், s. A marriageable girl, இருதுவானபெண். 14)