camucāram (p. 163) s. The family state, as tending to promote earthly attachments, இல்வாழ்க்கை. 2. Family, குடும்பம். (c.) 3. Worldly attachments or connections, secularity--as distinguished from abstract devotion; earthliness, worldliness, உலகப் பற்று. 4. Mortal or corporeal existence; the state of being in connexion with and subject to births, பிறவிக்கேதுவானவை. W. p. 876. SAMSARA. 5. [little used.] The world --as the habitation of mortals or corporeal beings, உலகசஞ்சாரம். 6. [vul.] A wife, மனைவி. சமுசராஞ்சரலதுக்கம். Matrimony has many sorrows. சமுசாரம்விழுந்துபோயிற்று. The wife is dead. சமுசாரத்திலடிபட்டவன். One who has experienced the troubles, accompanying the matrimonial state, and house-keeping. சமுசாரகிருத்தியம், s. House-hold duties. சமுசாரக்காரன், s. A married man. 2. A man who has children. சமுசாரசன்னியாசம், s. Renunciation of matrimonial life, celibacy. சமுசாரத்தொல்லை, s. Cares and vexation of a family. சமுசாரநாசம், s. The ruin of a family. 2. (p.) Annihilation of the passions; overcoming earthly attachments--as an ascetic. சமுசாரபாரம், s. The burden and responsibility of a family, &c.--as குடும்ப பாரம். சமுசாரமார்க்கம், s. Conjugal life; the family state, as distinguished from the state of the bachelor or ascetic. 2. Domestic duties. (c.) சமுசாரம்நடத்த--சமுசாரம்பண்ண, inf. To manage a family. சமுசாரவாளி, s. [vul.] A married man. சமுசாரவாழ்வு, s. Conjugal life, conjugal felicity. சமுசாரம்பெருத்தவன், appel. n. One who has a large family. சமுசாரவிருத்தி, s. Increase of family. 2. [prov.] Family cares, concerns, affairs, சமுசாரத்தனம். சமுசாரி, s. A married person--man or woman, கிரகஸ்தன். (c.) 2. (fig.) One involved in the results of actions, transmigration, secularities, &c., பந்தமுடைய வன். 3. [loc.] A husband-man, a tiller; a farmer, குடியானவன். சமுசாரித்தொழில், s. Husbandry. சமுசாரிமார்க்கம், s. [loc.] Nuptial or matrimonial state; a chaste, honest course of life. சமுசாரிமகன், s. A man of virtuous life. (c.) பாரிசமுசாரம்--பாரிக்குடும்பம், s. A large family. (c.) See பாரி. 50)

mārkkam (p. 351) s. A road, path, way, orbit, வழி. 2. Conduct, behavior, course of duty, religion, ஒழுக்கம். 3. The month of December, மார்கழி. W. p. 658. MARGA. 4. A street; a long street, நெடுந்தெரு. (சது.) 5. A kind of dance, ஓர்கூத்து. 6. A mode of beating time. See தாளப்பிரமாணம். எந்தமார்க்கமாய்ப்பிழைக்கிறான். How does he support himself? அதற்கொருமார்க்கம்பண்ணவேண்டும். You must find some way for it. அவன் அந்தமார்க்கமாய்ப்போய்விட்டான். He took that road. ஒருமார்க்கமாய்க்கிரகித்துக்கொண்டான். He has some what understood it, i. e. imperfectly. கிரகங்கள்தத்தம்மார்க்கங்களில் செல்லுகின்றன. The planets revolve in their orbits. அதொருமார்க்கமாய்ப்போயிற்று. The difficulty was in a manner settled. அவர்கள்வெகுமார்க்கமாய்ப்பேசிக்கொள்ளுகிறார்கள். They speak to one another very politely. அமார்க்கம், s. Irreligion. கிறிஸ்துமார்க்கம், s. Christianity, the christian religion. சன்னியாசமார்க்கம், s. Celibacy. சமுசாரமார்க்கம், s. Conjugal life. சன்மார்க்கம், s. Morality. துன்மார்க்கம், s. A wicked course. விபசாரமார்க்கம், s. Adultery. மார்க்கசகாயதேவர், s. A distinguished poet called வரகவி. Of his compositions, only பிள்ளைத்தமிழ் on the childhood of Skanda, remains. மார்க்கந்தப்பினவன், appel. n. An unprincipled man, one out of the right way. மார்க்கப்படுத்த--மார்க்கம்பண்ண, inf. To seek means. 2. To set in order. மார்க்கமாய், adv. Orderly, in the right way. மார்க்கமாய்ப்போகிறது. Going in the right path. 2. [in contempt.] Acting hypocritically. 28) *