apa (p. 15) prep. A particle--prefixed to Sanscrit words--implying inferiority, privation, separation, contrariety, &c. ஒருப சர்க்கை. Wils. p. 42. APA. அபகரணம், s. Impropriety, illtreatment, injury, தீயொழுக்கம். Wils. p. 42. APAKARANA. அபகாரம், s. Ingratitude, ungrateful acts, நன்றியற்றசெய்கை. 2. Injury, offence, effrontery, insult, mischief, தீமை; opp. to உபகாரம். Wils. p. 42. APAKARA. அபகாரி, s. An ingrate, நன்றி கெட்டவன். 2. A defrauder, cheat, எத்தன். 3. One who does evil to another, an evildoer, துஷ்டன். Wils. p. 42. APAKARIN. அபகீர்த்தி, s. Infamy, disgrace, dishonor, disrepute, கனவீனம். Wils. p. 42. APAKIRTI. அபகீர்த்திபெற்றவன். One who is dishonored. அபக்கியாதி, s. Disrepute, disesteem. See அவக்கியாதி; opp. to பிரக் கியாதி. அபக்கியாதியானகாரியம், s. A shameful, ignominious thing. அபக்கிரோசம், s. Reviling, abusing. Wils. p. 42. APAKROSHA. அபசகுனம், s. A bad omen, துர்க்குறி. அபசத்தம், s. Ungrammatical language, வழூஉமொழி. 2. Vain talk, வீண் பேச்சு. 3. Inauspicious expression, அசு பமொழி. Wils. p. 45. APASHABDA. அபசயம்--அபசெயம், s. Defeat, vanquishment, தோல்வி. அபசயப்பட, inf. To be defeated, தோற்க. See படு, v. அபசரணம், s. Departure, egress, புறப்பாடு. Wils. p. 46. APSARANA. அபசரிதம்--அபசரிதை, s. History of bad transactions, துர்ச்சரித்திரம். 2. Improper conduct, துன்னடை. அபசவ்வியம், s. The right side, வலதுபக்கம். Wils. p. 46. APASAVYA. அபசாரம், s. Incivility, disrespect, affront, irreverence, impropriety, உபசார மின்மை. 2. Non-conformity to the Shasters, wrong conduct, misbehavior, குற் றம்; [ex சர, to move, go.] Wils. p. 42. APACHARA. உபசாரஞ்செய்தவர்க்கபசாரம்பண்ணுகிறது. To return civility with incivility. உமக்கென்னாலென்ன அபசாரம்வந்தது? What injury have I done you? or what reproach have I brought upon you? அபசாரி, s. An impolite man, one who deviates from the Shasters, a bad man, மரியாதையில்லான். Wils. p. 42. APACHARIN. அபச்சாயை--அவச்சாயை, s. A shadowless being, as a deity or celestial being, சாயையற்றது. 2. An unlucky shadow, ஓர்மரணக்குறி. 3. Deduction according to the time of the year from the length of the person's shadow, cast by the sun or moon, in calculating the hour of the day or night, தள்ளுபடிநிழல்; [ex சாயா, shadow.] (p.) Wils. p. 42. APACHCHAYA. அபதேசம், s. Evasion, prevarication, disguise by dress, &c., pretence, contrivance, தந்திரம்; [ex திச, to show.] (p.) Wils. p. 43. APDESHA. அபமிருத்து, s. Sudden death, dying of some casualty, not of sickness or decay, அகாலமரணம். Wils. p. 43. APAMRITYU. அபரூபம், s. Deformity, ugliness அவலட்சணம். (p.) Wils. p. 45. APARUPA. 2. Scarceness, அருமை. (c.) அபவருக்கம், s. Final beatitude, deliverance from births, exemption from farther transmigration, முத்தி; [ex வரு, to leave.] Wils. p. 45. APAVARGA. அபவாகம், s. Inference, deduction, அருத்தாபத்தி. Wils. p. 45. APAVAHA. அபவாதம், s. Censure, abuse, reproach, பழிச்சொல். 2. Defamation, slander, scandal, பொய்ச்சாட்டு. 3. Contradiction, opposition, ஒவ்வாப்பேச்சு. Wils. p. 45. APAVADA. 4. Defence, (in law) replication, பிரதிவாதம்; [ex வாத, speech.] 5. Comprehending fully without mistake, உள்ளபடியறிகை. புலி மனிதனை யடித்துத்தின்கிறதென்று லோகா பவாதம். It is a common saying that tigers kill and eat people. (பஞ். 31.) அபவாரணம், s. Concealment, disappearance, மறைவு. Wils. p. 45. APAVARANA. அபாகரணம், s. Liquidation of a debt, கடனிறுக்கை. Wils. p. 46. APAKARANA. அபாங்கம், s. The outer corner of the eye, கடைக்கண். Wils. p. 47. APANGA. 2. A side glance, கடைக்கண்பார்வை. அபாதானம், s. The meaning of the fifth case denoting removal, ஐந்தாம் வேற்றுமையினெல்லைப்பொருள். Wils. p. 47. APADANA. அபாமார்க்கம், s. The plant நாயு ருவி, Achyranthes, L. Wils. p. 47. APAMARGA. அபாயம், s. Loss, injury, நஷ்டம். 2. Disaster, mishap, calamity, dilemma, இடையூறு. Wils p. 47. APAYA. 3. An unforeseen danger, jeopardy, an unexpected evil, சடுதியாய்வருமாபத்து. 4. A trick, stratagem, scheme, mischievous device, சதியோசனை. அபாயதந்திரம், s. Artifice, trick. அபாயம்பண்ண, inf. To deceive, defraud, act treacherously. அபாயோபாயம், s. Expedient, shift, what is done by hook or by crook, by any means direct or indirect. அபானம், s. The anus, குதம். 2. One of the te vital airs, தசவாயுவினொன்று; as, அபானன்; [ex அந, to breathe.] Wils. p. 47. APANA. அபானவாயு--அபானன், s. Wind from the anus. 17) *

kārṇikkm (p. 104) s. History, சரித்திரம். 2. [in Roman Catholic usage.] Prayers to the Virgin, fifteen in number, alluding to different points in her history. 104) *

caritai (p. 167) s. A course of actions, a series of events in a person's life--as நிட தர்கோன்புகழ்ச்சரிதை, (நைடதம்.) history, story, biography, சரித்திரம். 2. A prescribed course of abservances, constituting the first of the four degrees in the Saiva system. (See சரியை, 1.) 3. Good behavior, good conduct, ஒழுக்கம். W. p. 319. CHARITA. 4. (நிக.) Alms, பிச்சை. (p.) சரிதைக்காரர், s. Persons in the first or lowest degree of the Saiva religion. சரிதைநிலை, s. The state of the first degree, or practice of the required observances. சரிதையனுட்டிக்க, inf. To observe the rites of the சரிதை degree. 3) *

carittiram (p. 167) s. A course of actions, a series events in one's life; history, story, biography, சரிதம். 2. (சது.) Instituted practice or observances, ஒழுக்கம். 3. Conduct, general habits or practices, நடக்கை. (c.) 4. Nature, quality, இயல்பு. W. p. 319. CHARITRA. (p.) உன்னுடைய சரித்திரந் தெரியும். Your conduct is known to every body. என் சரித்திரத்தைக் கேளும். Listen to the story of my life. சரித்திரக்காரன், s. Historian, the writer of a history. (c.) குணசரித்திரம், s. Habits, nature, disposition, especially, good habits. 4) *

cārittiram (p. 179) s. A course of conduct, peculiar or instituted observances, becoming practices, ஒழுக்கம். (சது.) 2. Story, narrative, history, memoir, biography, சரித்திரம்; [ex சரித்திரம்.] (p.) Sa. Cháritra. 7)

cīlam (p. 191) s. Nature, quality, kind, manner, state, disposition, inclination, temper, குணம். 2. Good conduct, good morals, just deportment, steady and uniform observance of prescribed rites, நல்லொழுக்கம். 3. Right, righteousness, justice, equity, morality, distributive justice, தருமம். 4. A kind of creeper. See சீந்தில். 5. History, சரித்திரம். 6. Good knowledge, நல் லறிவு. (சது.) சீலவான்--சீலன், s. (fem. சீலி.) A man of good disposition and conduct. சீலத்துவம், s. Nature, quality, good state, &c.--as சீலம். (p.) 13)

puṇṇiyam (p. 324) s. Virtue, moral, or religious merit, from conformity to the Shastras, அறம். 2. Merit of virtuous actions performed in former births attaching to the soul, and bringing blessings, நல் வினைப்பயன். 3. Purity, holiness, தூய்மை. 4. Charity, good works, நல்வினை. (c.)) W. p. 54. PUN'YA. புண்ணியம்லபிக்கும். Virtue will bring a reward. புண்ணியம், 9. Nine charitable actions to a religious mendicant. See நவபுண் ணியம். புண்ணியம், 7. Seven good qualities and acts: 1. நகங்கிருதி, exemption from pride and self-importance; 2. தானம், bestowing gifts; 3. விரதம், fasting, penance, abstinence; 4. சினேகம், exercise of friendship or kindness; 5. நயபோசனம், hospitality; 6. கமை, patience, forbearance; 7. உற்சாகம், zeal, fortitude. புண்ணியகதை--புண்ணியசரித்திரம், s. Meritorious deeds especially of a former birth, resulting in present good, நல்வினை. புண்ணியகாலம், s. An auspicious time for the performance of religious duties, as the hour of an eclipse, &c. புண்ணியகேத்திரம்--புண்ணியக்ஷேத்தி ரம், s. Sacred land, or Central India, as புண்ணியபூமி. புண்ணியக்கருத்து, s. A virtuous or charitable disposition, தருமசிந்தை. புண்ணியசடம்--புண்ணியசரீரம்--புண் ணியதேகம், s. A meritorious, holy man. [in admiration.] புண்ணியசனேசுவரன், s. Kuvêra குபே ரன்; [ex புண்ணியசனம் et ஈசுவரன்.] புண்ணியசன்மம், s. One born with a virtuous disposition on account of good deeds in former births. புண்ணியசாலி, s. A charitable person. புண்ணியசுரூபி--புண்ணியசொரூபி, s. One remarkable for virtue; (lit.) the image or virtue. புண்ணியசாந்து, s. Cow-dung, சாணம். புண்ணியசேடம், s. Merit attaching to the soul at the expiration of each state of existence, to be enjoyed in other births, நல்லூழின்மீதி. புண்ணியதலம்--புண்ணியஸ்தலம், s. A place of resort for worship. புண்ணியதானம், s. Sacred gifts, made to brahmans, or others on special occasions. புண்ணியதிரணம், s. A sacrificial grass, white Kusa, வெண்டருப்பை; [ex திரணம், grass.] புண்ணியதினம். s. A holy day, adapted to religious duties. புண்ணியதீர்த்தம், s. Sacred bathing, a place for religious bathing. புண்ணியத்தானம்--புண்ணியஸ்தானம், [in astrol.] The ninth from the rising sign at birth. See தானம். 2. As புண்ணி யஸ்தலம். புண்ணியத்தோற்றம், 4. Four kinds of merit, attaching to the soul: 1. தவம், penance, self-mortifications, &c., 2. ஒழுக் கம், good conduct, moral and ceremonial; 3. கொடை, liberality, alms-giving; 4. கல்வி, education. புண்ணியநதி, s. A sacred river, as the Kâvery. புண்ணியபலம்--புண்ணியபலன், s. Fruit of meritorious deeds. புண்ணியபுத்திரன், s. A child of high religious merit. புண்ணியபுருஷன், s. As புண்ணியவா ளன். புண்ணியபூ--புண்ணியபூமி, s. [also திவ் வியபூமி.] The holy land of the Hindus, central Asia, bounded on the north by the Hymalayas, south by the Vindya mountains, and on the east and west by the sea. புண்ணியமுதல்வன்--புண்ணியமூர்த்தி, s. The first in merit--God, கடவுள். 2. Buddha, புத்தன். புண்ணியம்பலித்தல், v. noun. The resulting of merit in earthly prosperity. புண்ணியராத்திரம், s. A propitious night for ceremonies; [ex ராத்திரம்=இராத் திரி.] புண்ணியவதி--புண்ணியவாட்டி, s. A meritorious woman. புண்ணியவாளன்--புண்ணியவான், s. [fem. புண்ணியவாட்டி.] A man of high religious character. புண்ணியன், s. A righteous being, divine or human. 2. Siva, சிவன். 3. Argha of the Jainas, அருகன். புண்ணியாகவாசனம், s. An appeasing or propitious ceremony, a peace-offering, ஓர்சடங்கு. 2. Purification of a house from any ceremonial defilement, ஆசூசநி வாரணம்.--Sans. differs. See W. p. 541. PUN'YAHAVACHANA. புண்ணியாத்துமா, s. A righteous soul, a charitable person, male of female. புண்ணியோதயம், s. Manifestation of meritorious deeds, புண்ணியம்தோன்றுகை. 2)

pūruvam (p. 331) --பூர்வம், s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Priority, precedence, முதன்மை. 3. Antiquity, oldness, பழமை. 4. Ancient history, tradition, &c., பழஞ்சரித் திரம். W. p. 549. POORVVA. 5. (c.) As பூர்வபட்சம். 6. East, கிழக்கு. 7. The front, முன்பக்கம். 8. Former parts of the day, பகலின்முற்பாதி. பூருவகணம், s. The past moment. பூருவகதை--பூருவசரித்திரம், s. An ancient story. பூருவகருமம்--பூருவகன்மம், s. Actions of former births, as ஊழ்வினை. பூருவகாலம்--பூர்வகாலம், s. Ancient time. பூருவகௌளம், s. A tune, a melody, ஓரிசை. (சது.) பூருவசனனம்--பூருவசன்மம், s. Former state of existence. பூருவசன், s. The eldest son, சேஷ்ட புத்திரன். 2. Elder brother, தமையன்; [ex சன், one born.] பூருவசைலம்--பூருவபருப்பதம், s. The eastern mountain. See உதயகிரி. பூருவஸ்திதி--பூருவநிலைமை, s. Former state. பூருவஞானம், s. Knowledge of past events, acquired by abstract meditation. பூருவதிக்கு--பூருவதிசை, s. The east, கிழக்கு. பூருவதுவந்தம்--பூருவதொந்தம்--பூரு வத்தொடர்ச்சி, s. The result of former births, ஊழ்வினைப்பயன். பூருவபக்கம்--பூருவபட்சம், s. The former half of a lunar month--oppos. to அபரபக்கம். See பக்கம். பூருவபதம், s. First member of a compound word in a sentence, a verse, &c., நிலைமொழி. பூருவபற்குனி, s. The eleventh lunar asterism, பூரம். W. p. 55. POORVVAP'HALGUNI. பூருவபாஷை, s. Original language, ஆதிபாஷை, 2. Sacred language; i. e. Sanscrit, தேவர்மொழி. பூருவபுண்ணியம், s. Former good works rewarded in the present life. பூருவமீமாஞ்சை, s. The first part of the மீமாஞ்சை Vedas. See சாஸ்திரம். பூருவமுகம், s. Looking east, கிழக்கு முகம். பூருவவாக்கியம், s. [in astron.] The first of two successive vakyas taken from a table. பூருவாஷாடம், s. [Tamil பூராடம்.] The twentieth lunar asterism. W. p. 55. POORVVASHADA. பூருவாப்பியாசம், s. Old customs; manners of former ages, தொன்றுதொட்ட வழக்கம். பூருவோத்தரம், s. All the circumstances from ancient time, sometimes பூர் வோத்தரசங்கதி. (c.) 2. The north-east. அவனுடையபூருவோத்தரமெல்லாம்எனக்குத்தெரி யும். I know all about him from beginning to end. பூர்வோத்தரங்கள், s. Generations, உற் பத்திக்கிரமம். 27)

pūrvīkam (p. 331) --பூருவீகம், s. Antiquity, old times, பழைமை. 2. Origin of a thing, மூலம். (c.) பூர்வீகஇதிகாசம்--பூர்வீகசரித்திரம், s. Ancient history. பூர்வீகர், s. [pl.] Those of old time, ancients. பூர்வீகன், s. The founder of a thing, முன்படைத்தோன். (Old Dic.) 36) *