kūṟu (p. 136) s. Part, portion, share, subdivision, பங்கு. 2. The natural, chemical, chemical, or anatomical parts of a man of other animal; component, original parts, or principles of material existences. இயற்கைக்கூறு. 3. Modification and diversities in the forms of bodies; varied evolutions of primitive matter, விகாரத்தன்மை. 4. Section, division, department, பகுதி. 5. The properties, qualities or nature of a thing; characteristic symptoms of a disease, கூறுபாடு. 6. Effect, result, product, காரணகாரியங்களின் வகை; [ex குறு, to shorten by division, &c.] 7. v. noun. Proclamation, publication, அறிவிக்கை; [ex கூறு to proclaim.] 8. s. Oily grain, எள்ளு. (M. Dic. முழுக்கூறும்வேண்டும். I want it all. கூறிட--கூறுசெய்ய, inf. To cut in two, bisect, subdivide. 2. To set in portions or small quantities. கூறுகூறாக்க, inf. To cut or separate into portions; to apportion. கூறுவைக்க, inf. To set in portions or separate quantities, to distribute and set in small heaps--as a retailer for sale. கூறுகொள்ள, inf. To stuff, cram, press any thing down with a stick, the feet or the hands. குழந்தை மண்ணைக் கூறுகொள்ளுகிறது. The child eats sand. சோற்றைகூறுகொள்ளுகிறான். [prov.] He thrusts rice into his mouth. கூறுபட, inf. To be divided or resolved into its primitive elements. கூறுபடுத்த, inf. To analyze, to distribute. 2. To resolve or reduce bodies into their original parts or primitive elements; to produce the varied transformations of nature. கூறோலை--கூற்றோலை, s. An ola-writing for the division of property among heirs. தைபிற்கூறு, s. The latter part of January. நடுக்கூற்றிலே, In the middle; in the middle part. மாசிமுற்கூறு, s. The first part of February. அக்கினியின்கூறு, s. The effects of heat in the system, &c. 2. Heat, caloric. சரீரக்கூறு, s. The temperament of the body. 2. The component anatomical parts of the body. நேர்கூறு, s. A proper quantity in composition, mixture. &c. மூலக்கூறு, s. The radical parts of a substance. See மூலம். வாயுவின்கூறு, s. The component parts of atmospheric air. 2. The effects of the vital airs on the system, or the powers derived from them, viz. walking, running, standing, sitting, &c. வியாதியின்கூறு, On account of, or occasioned by, the disease. 21)

carīram (p. 167) s. The living human body, the tenement of the soul, மனிதருடல். (c.) 2. Body in general of men or brutes, மிருகாதி களினுடல். W. p. 832. SAREERA. (not com. in Tamil.) சரீரகுணம், s. Temperament, disposition or state of body. 2. The disposition of the body with regard to the different effects of food, &c., on different persons. சரீரக்கட்டு, v. noun. Compactness of body. See கட்டு. சரீரக்கூறு, s. See under கூறு. 2. Any state of the body, as corpulent, thin, &c., thus. 1. வாதசரீரம், a constitution in which flatulent humors prevail, causing bloatedness, &c. 2. பித்தசரீரம், in which the bilious humors preponderate, causing thinness, emaciation, fretfulness, heat, &c. 3. சிலேட்டுமசரீரம், in which phlegmatic humors prevail, causing pulmonary diseases, dryness, &c. சரீரங்கனத்துக்கொள்ள, inf. See under கனம். சரீரங்காய--சரீரங்கரைந்துபோக, inf. To be emaciated, as the body by fever, &c. See காய். v. சரீரசகாயம், s. See under சகாயம். சரீரசங்கட்டம், s. Pain in the body, sickness. சரீரசஞ்சலம், s. Disease, ailment. சரீரசம்ரட்சணை, s. Preservation of the health of the body, nourishment of the body. (Rare.) சரீரசம்பந்த, adj. Belonging or relating to the body. சரீரசவுக்கியம், s. Health, sound state of the body. சரீரசுத்தி, s. Cleanliness, or purification of the body. சரீரஸ்மரணை, s. [com. சரீரசுரணை.] Sense of feeling in the body. சரீரத்திரயம், s. A three-fold enumeration of bodies, as given in the Agama. 1. தூலசரீரம், the gross body which perishes at death. 2. சூக்குமசரீரம், the subtile or ethereal body, or case and immediate organ of the soul, accompanying that through its various transmigrations. It is the embryo or seed of the respective bodies assumed to be, and is, capable of sensations in enjoyment, suffering, &c., beyond those of the grosser body. 3. காரணசரீரம், the original type or embryo of the body, as existing with the soul in its original state. See under காரணம். Another three-fold classification describes bodies as assumed by the soul with its சூக்குமம் adapted to three different states to which it is subject, namely. 1. யாதனாசரீரம், a body adapted to suffering, assigned to the soul for its abode in the infernal regions. 2. பூத னாசரீரம், a body capable of the sensual felicities of சுவர்க்கம், or the abode of Indra. 3. பரிணாமசரீரம், changeable bodies, the bodies of the present state, in which moral actions are performed. சரீரநோய், s. Pains in the body from over exertion, walking, cold, &c. சரீரபுஷ்டி, s. Corpulency. 2. A healthy, thriving state of the body. சரீரப்போக்கு--சரீரப்போங்கு, s. The state of the body; different states of constitution. சரீரமரணம், s. [in Christ. usage.] Death of the body, oppo. to ஆத்துமமரணம், spiritual death. சரீரவதை, s. Mortifying the body by austere penance. சரீரவாகு--சரீரவாக்கு, s. The temperament of the body. சரீரவுபாதி, s. Bodily pain. சரீரவுறவு, s. Consanguinity, oppo. to ஞானவுறவு. (p.) சரீராவச்சின்னவான்மா, s. The individuated soul as it exists in bodies respectively--as distinguished or detached from the universal spirit, சீவான்மா; [ex சரீரம், et அவச்சின்னம், separated.] (சது.) சரீரி, s. A sentient soul, a corporeal being--oppo. to அசரீரி, an immaterial existence. சுகசரீரம், s. A healthy constitution, in which the three humors are in equilibrium. தூலீத்தசரிரம், s. A fat or corpulent body. வச்சிரசரீரம், s. An adamantine body, (a form used in benedictions.) See வச்சிரம். 2. Strong and healthy body. கற்சரீரம், s. Stone-like body. See கல். 13) *

cilēṭṭumam (p. 186) --சிலேஷமம் s. The phlegmatic humor, one of the three principal humors or fluids of the body, முப்பிணியினொன்று. W. p. 866. S'LESHMAN. See பிணி. Also written, சிலேற்பனம். நாடிசிலேட்டுமத்தைப்பற்றியிருக்கிறது. The pulse is affected by phlegm (in the patient). சிலேட்டுமகாசம், s. Phlegmatic consumption. See காசம். சிலேட்டுமகுன்மம், s. Disease from excess of phlegm. See குன்மம். சிலேட்டுமங்கட்டியிழுக்க--சிலேட்டும மிழுக்க, inf. To rattle in the throat--as a dying person. சிலேட்டுமசரீரம், inf. A constitution in which the phlegmatic humor preponderates. See சரீரக்கூறு. சிலேட்டுமசூலை--சிலேட்டுமபித்தசூலை, s. Phlegmatic gout. See சூலை. சிலேட்டுமநடக்க, inf. [prov.] To rattle in the throat. 2. To have a low pulse --as a dying person. சிலேட்டுமநாடி, s. A low pulse. சிலேட்டுமவியாதி, s. Asthma and other phlegmatic diseases. சிலேட்டுமகுணம், s. Phlegmatic humor. சிலேட்டுமாதிசாரம், s. A diarrh&oe;a caused by cold; [ex அதிசாரம்.] அதிதலசிலேஷ்மம், s. A kind of phlegmatic disease. 73)

tiṟm (p. 241) s. (a change of திரம்.) A kind, class. sort, division, வகை. 2. Quality, state, nature, தன்மை. 3. Party, side in a law-suit or combat, பக்கம். 4. Strength, vigor, power, force, வலிமை. 5. Robustness, hardiness, compactness, soundness, உறுதி. 6. Ability, competence, cleverness, dexterity, சாமர்த்தி யம். 7. Goodness, excellence, eminence, richness, superfineness, மேன்மை. 8. Opulence, wealth, good circumstance, ஐசுவரியம். (c.) 9. Largeness of wages, dowry, &c., அதிகம். 1. A kind of guitar with less than seven strings, குறைநரம்புள்ளவீணை. 11. Cause, as distinguished from effect, கார ணம். 12. [prov.] Midwifery, மருத்துவம். இதற்கதுதிறம். This is preferable to that. பலதிறமுஞ்சொன்னார்கள். They advised him many times. எத்திறத்து. In what respect? (நீதிநெறி.) திறங்காட்ட, inf. To display ability, powers, &c. திறங்கெட்டவன், appel. n. A stupid, lazy fellow, an incompetent man. திறத்தார், s. Party, as opposed to or distinguished from another party, பகுதி யார். இருதிறத்தாரும். Both parties. திறப்பட, inf. To improve, as soil, health, strength, &c., சீர்ப்பட. திறப்படுத்த, inf. [prov. v. noun. திறப் பாடு.] To improve soil, circumstances, &c., to strengthen, &c., to enrich. திறப்பிக்க, inf. [prov. com. ஸ்திரப்பிக்க.] To make firm, solid, to harden, consolidate, உறுதிப்படுத்த. திறமானசம்பளம், s. Good wages. திறவாளி--திறவான், s. An able man, a knowing man. சரீரத்திறம், s. Constitution or state of body to be known by a doctor in prescribing medicine, &c., சரீரக்கூறு. 2. Bodily vigor, தேகபலம். கல்வித்திறம், s. Great learning. திறனில்யாழ், s. A lute or fiddle used in maritime districts, நெய்தல்யாழ்த்திறம். 54)

piṇi (p. 315) s. Disease, malady, distemper, sickness, நோய். (c.) 2. Suffering, affliction, துன்பம். 3. A fastening, binding, link, tie, கட்டு. 4. [prov.] Higher or lower row of threads in a weavers loom, as raised or lowered to admit the shuttle, நூற்படை. பிணி, 3. The three kinds of temperament; 1. வாதம், flatulency, inducing melancholy; 2.பித்தம். bile, bilious distempers; 3. சிலேட்டுமம், phlegm, a phlegmatic temper. (சது.) See சரீரக்கூறு. பிணிக்குறை, s. Attack of an evil spirit on a child, causing disease, பேயி னால்வருந்தோஷம். பிணிதெறித்தல், v. noun. The disease being remedied. See தெறி, v. பிணிப்பேய், s. [prov.] A devil which attacks children. பிணிமிதிக்க, inf. To tread the loom, as a weaver, நூற்படைமிதிக்க. பிணியன், s. As பிணியாளன். (நன்.) பிணியாளன்--பிணியாளி, s. A sickly, or diseased man. பிணியுழற்றல், v. noun. Suffering from disease. (p.) பிணியோலை, s. An ola amulet tied on a child to prevent demoniacal influence. See ஓலை. 22)