kauḷircclliym (p. 139) s. [ex சல்லியம், bone.] A fish-bone, மீனெலும்பு. (Rott. 16) *

clliym (p. 169) s. [improp. for சல்லியம்.] A porcupine, முட்பன்றி. 43)

calliyam (p. 170) s. Disturbance, trouble, commotion, difficulty, சச்சரவு. 2. The sharp point or head of a weapon, ஆயுதநுனி. 3. Any stake or thorn, முள். 4. An arrow, பாணம். 5. A porcupine, முட்பன்றி. 6. A bone, எலும்பு. W. p. 834. S'ALYA. 7. (சது.) A kind of red wood used medicinally; also in offerings to the sun. See செஞ் சந்தனம். 8. Magic enchantment for warding off missile weapons; also for effecting some evil purpose, மாயவித்தை. 9. The art of சல்லியம் magic, also a treatise on it, ஓர் கருநூல். சல்லியப்பட, inf. To be troubled, harassed, embarassed, தொந்தரைப்பட. சல்லியகரணி, s. A feigned medicament, for healing wounds from spears, darts, javelins, &c., வேல்தைத்தபுண்மாற்றுமரு ந்து. (நிக.) சல்லியக்கரு, s. Magical drugs--as hair, nail-parings, &c., of a person to be enchanted, which are given in food or buried near his house. சல்லியவித்தை, s. Magical enchantment. சல்லியதேவி, s. Goddess of the magicians, jugglers, ஓர்தேவதை. சல்லியர், s. A caste noted for magical enchantments, ஓர்சாதியார். Compare தொட் டியர். 23) *

tuṇai (p. 246) s. Escort, convoy attendant, உதவி. 2. Aid, help, succor, support, resource, சகாயம். 3. Protection, guidance, safe-guard, defence, patronage, ஆதரவு. (c.) 4. [in combination] Measure, extent, degree, quantity, number, அளவு. 5. Comparison, parallel, similitude, resemblance, ஒப்பு. 6. Point of a weapon, சல்லியம். 7. Couple, brace, pair, two, இணை. (சது.) பெரியாரைத்துணைக்கொள். Seek the aid of the great. (Auv.). சாந்துணையுஞ்சஞ்சலமே. There will be trouble till death. எத்துணை. How much? (நீதிநெறி.) 2. As எத்தனை, How many? துணைக்கருவி--துணைக்காரணம், s. Means to an end, medium. 2. Implements tools, Instruments. 3. The faculties of the body and mind as organs of the soul in the performance of actions, acquisition of ideas, or knowledge. துணைசெய்ய, inf. To help, succor. support. 2. To patronize, promote, subserve. துணைச்சொல்--துணைமொழி, s. A word, address, speech, &c., of support, aid, &c., seconding, supporting a previous speaker, &c. துணைத்தாள், s. Both feet, two feet. துணைநிற்க, inf. To help one in need-as the deity unseen, or a person unexpectedly. துணையிருக்க, inf. To bear and company as the protector of a marriageable girl, that she may not be defiled by demons; of a woman in child-birth; of a new-married couple. &c. துணைவர், s. (plu.) King's ministers. மந்திரிமார். 2. Brothers, friends, near relations, &c.--For the eight classes composing the escort of a king, see எண் வகைத்துணைவர், under எட்டு. துணைவன், s. A husband, தலைவன். 2. A friend, a confederate, a companion, தோழன். 3. A king's minister, மந்திரி. (சது.) 4. A helper, assistant, convoy, escort, உதவிசெய்வோன். துணைவி, s. A wife, மனைவி. 2. A female assistant, a lady's maid, உதவிசெய்பவன். 3. (R.) A sister, சகோதரி. துணைவிட--துணையனுப்ப, inf. To send an escort. துணைவினை, s. Auxiliary verb. உசாத்துணை, s. One who assists with advice. உயிர்த்துணை, s. An intimate friend. 2. The wife, மனைவி. வழித்துணை, s. A fellow traveller, a companion on a journey. 9)

tūkkm (p. 252) s. Drowsiness, sleeping-sleep. நித்திரை. 2. Dullness from inclination to sleep, deadness, flatness, அயர்வு. 3. Languor, lassitude, dullness, want of energy, spiritlessness, சோம்பு. 4. Leaning the head, nodding through drowsiness, தலையசைப்பு. 5. Drooping of plants, &c., வாட்டம். 6. Cessation of wind, fever, &c., தணிவு. 7. Lowness of price, stagnation, விலையிறக்கம். 8. A downcast, dejected countenance, முகச்சோர்வு. (c.) 9. Hanging or pendent jewels, ஆபர ணதொங்கல். 1. Hanging of curtains; scollop in the border lace of a tippet; ornamental metal hangings, சல்லி. 11. A bone, சல்லியம். 12. A kind of ear-ornament, காதணி. தூக்கம்வருகிறது. I feel sleepy. தூக்கம்கலைந்துபோயிற்று. I am disturbed in sleep. இராத்திரியெனக்குத்தூக்கங்கெட்டது. Last night my sleep was disturbed. அவனுக்கிப்பொழுதுதான்தூக்கந்தெளிந்தது. He has just awaked from sleep. தூக்கக்கலக்கம்--தூக்கமயக்கம், s. Sleepiness. (c.) தூக்கங்கொள்ள, inf. To give opportunity to sleep--as a disease in time of convalescence. 2. To faint or become dull --as a person in the height of disease. காற்றுத்தூக்கங்கொள்ளுகின்றது. The wind is dying away. தூக்கம்பிடிக்க, inf. To be drowsy, to be afflicted with sleepiness. தூக்கம்விட, inf. To put up hangings, curtains, festoons, &c., to make ornamental hanging work in metal, masonry, carving, &c., 2. To rouse from sleep, swooning, &c., to revive. 7)

vāccalliyam (p. 383) s. Tenderness, affection, fondness, love, as வற்சலம். W. p. 75. VATSALYA. 30) *